João 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 Mɔ Zozi fɛlɛlɩ yɩ́ menian sɔ'n-mɔ yuelɩ'n, yɩ́ nzin cɩan nsan, anɩn bɛ lɛ fa atɔnvɔlɛ kʋn Galile mân nɩn anun ɛlɔ kulo kʋn asʋ. Kulo sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kana. Anɩn Zozi anin'n wɔ ɛbɛlɛ bie.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Atɔnvɔlɛ sɔ nɩn abʋ, bɛ kɔ fɛlɛ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Bɛ lili fɛtɩ'n dede mɔ ɔ 'kɔ bie'n, bɛ́ nzan'n kɔ yue. Ɛhɩ a, Zozi anin'n kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́, yɩ́ nwan: “Zozi, bɛ́ nzan nɩn a yue o.”
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Zozi manlɩn yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “M mo, si abʋtamʋn, nán mɩ́n *dɔɛ dɩɛ'n nyan juli man.”
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ nin kɔ hɔ kɔ tʋ bɛ́ mɔ bɛ lɛ su nzan'n, yɩ́ nwan: “Like biala mɔ Zozi kɔ se kɛ ɛmɔ yɔ́'n, ɛmɔ kpɩ́nlɩn sʋ bɛ yɔ́.”
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Anɩn, nyɔbʋɛ ɛ́tɛ́ nsian jijin ɛbɛlɛ, kʋn kʋala kɛ ɔ fa nzue elitili ɛya kʋn. Nun nzue'n, Zufʋ'n-mɔ fa nwunnzin bɛ́ sa bɛ tu bɛ́ nwʋn efian bɛ yɔ bɛ́ nwʋn nwannzan-nwannzan, ɛsɛ bɛ fa bɛ kputa bɛ́ ninnge. Afɩ, ɔ tɩ bɛ́ mala.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ lɛ su nzan'n kɛ: “Ɛmɔ sá nzue bɛ gúa ɛ́tɛ́ ɛhɩ-mɔ anun maan ɔ yí.” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́'n, bɛ kɔ sa nzue bɛ kɔ gugua nun dede bɛ kɔ yi tɩtɛkɛɛ.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Zozi nwan: “Sian dɩɛ, ɛmɔ sá bie bɛ hɔ́ mán fɛtɩ nɩn asʋ kpain'n.”
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Fɛtɩ nɩn asʋ kpain'n 'bɔ sʋ o, nzue nɩn a kaci nzan. Bian'n nɩan an, ɔ nnwun man lɩka mɔ nzan sɔ'n fi ɔ, kʋsʋ bɛ́ mɔ bɛ lɛ su'n, bɛ dɩɛ, bɛ sɩ.
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 M'ɔ bɔlɩ nzan nɩn asʋ yuelɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ atɔnvɔlɛ bian'n, yɩ́ nwan: “Eja, mɩn 'yɔ wɔ́ mo kpa! A bɔ mɔndɩnlɩn sakpa! Menian'n-mɔ kʋalaa, sɛ bɛ 'fa bɛ́ atɔnvɔlɛ nɩn an, bɛ di mʋa bɛ su nzan'n m'ɔ yɔ fɛ kpa'n. Bɛ nʋn dede bɛ fɛ a, bɛlɛ mɔ anɩn bɛ lɛ su m'ɔ nyɔ man fɛ kpa nɩn ɔ. Nan wɔ́ dɩɛ, mɔ a su yɩ́ sian'n yɔ fɛ tala mɔ ɛ lili mʋa suli'n.”
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ Zozi yɩlɩ alimʋa asinbɛnwʋn like m'ɔ tɩ nzɔlɛ nɩn anɩn. Ɔ yɩlɩ yɩ́ wɔ Galile mân nɩn anun, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kana nɩn asʋ. Ɔ yɔlɩ sɔ maan bɛ nwunlin yɩ́ anunminnyanmʋn'n. Asinbɛnwʋn like sɔ'n manlɩn yɩ́ menian'n-mɔ lelɩ yɩ́ lili.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Mɔ bɛ falɩ atɔnvɔlɛ'n yuelɩ'n, Zozi nʋn yɩ́ nin nʋn yɩ́ nianman'n-mɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ hɔlɩ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ, bɛ lili kɔ yɔ ɛlɛ nnyuan kʋn ɛbɛlɛ.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Kɛmɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ fanwʋndi fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n ka kaan ju'n, Zozi kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ wʋlʋlɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ 'kɔ a ju a, anɩn menian mmie-mɔ tɩtɩ ɛbɛlɛ, bɛ lɛ tɔnɩn bɛ́ nnalɛ nʋn bɛ́ mmʋa ɔ nʋn bɛ́ mɔlɔnʋnman. (Bɛ to ninnge sɔ'n-mɔ bɛ fa bɛ yɩ tɛɛ.) Ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, anɩn menian mmie-mɔ tɩtɩ bɛ́ tɔbɩlɩ nwʋn, bɛ lɛ di esika ɛkacie junman.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hɔ kɔ fa nyanman ɔ kɔ nwʋn mgbele. Ɔ kɔ fa kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa kɔ fite awulo, bɛ́ nʋn bɛ́ mmʋa, nʋn bɛ́ nnalɛ'n-mɔ kʋalaa. Bɛ́ mɔ bɛ lɛ kaci bɛ́ esika'n kʋsʋ, ɔ kɔ han bɛ́ esika'n-mɔ kɔ gua asɩ, ɔ kɔ kunnzun bɛ́ tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua asɩ.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ yɩ́yɩ bɛ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa ɛwa, nán bɛ fa mɩ́n Sɩ awulo'n bɛ kaci gua elie lɩka.”
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ ati kɔ kpɩn *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɩka ɛhɩ asʋ:
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Ɛhɩ a, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan: “Nzu like dɩɛ kpa yɛ̂ ɛ kʋala yɩ́ yɔ m'ɔ kele kɛ ɛ le tunmin ɛ bɔ bala sʋa ɔ?”
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Zozi nwan: “Ɛmɔ búbu sua nwannzan-nwannzan ɛhɩ, nan mɩn 'fa cɩan nsan mɩn si.”
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan: “An! *Sua Nwannzan-nwannzan ɛhɩ, mɔ b'a fa afʋɛ abulanan nʋn nsian b'a si'n, wɔ́ dɩɛ, ɛ 'fa cɩan nsan kpɛ̂ ɛ si yɩ́ fʋfɔlɛ?”
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Sua nwannzan-nwannzan'n mɔ anɩn Zozi lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n y'ɔ le yɩ́ muonun yɩ́ sʋanlan baka'n.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 M'ɔ fi ewue nun tinngelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kacɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn'n. Ɔ man bɛ lelɩ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nʋn mɔ Zozi hanlɩn'n bɛ lili.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Cɩan dʋdʋ mɔ Zozi lili yɩ́ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ Zufʋ'n-mɔ *Pakɩ elie nɩn anun'n, menian dɔʋn nwunlin yɩ́ asinbɛnwʋn ninnge'n m'ɔ yɔ'n, bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Zozi dɩɛ, ɔ'a nva man yɩ́ ajʋnlɩn ɔ'a ndʋ man bɛ́ sʋ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ sɩ bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Ɔ mgbʋnndɛ man kɛ bɛ kan kulo sʋanlan anwʋn ɛjɔlɛ bɛ kele yɩ́ bɔbɔ, afɩ yɩ́ muonun, ɔ sɩ menian'n-mɔ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.