João 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Mɔ Zozi fɛlɛlɩ yɩ́ menian sɔ'n-mɔ yuelɩ'n, yɩ́ nzin cɩan nsan, anɩn bɛ lɛ fa atɔnvɔlɛ kʋn Galile mân nɩn anun ɛlɔ kulo kʋn asʋ. Kulo sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kana. Anɩn Zozi anin'n wɔ ɛbɛlɛ bie.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, achando-se ali a mãe de Jesus.
2 Atɔnvɔlɛ sɔ nɩn abʋ, bɛ kɔ fɛlɛ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Bɛ lili fɛtɩ'n dede mɔ ɔ 'kɔ bie'n, bɛ́ nzan'n kɔ yue. Ɛhɩ a, Zozi anin'n kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́, yɩ́ nwan: “Zozi, bɛ́ nzan nɩn a yue o.”
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Eles não têm mais vinho.
4 Zozi manlɩn yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “M mo, si abʋtamʋn, nán mɩ́n *dɔɛ dɩɛ'n nyan juli man.”
4 Mas Jesus lhe disse: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ nin kɔ hɔ kɔ tʋ bɛ́ mɔ bɛ lɛ su nzan'n, yɩ́ nwan: “Like biala mɔ Zozi kɔ se kɛ ɛmɔ yɔ́'n, ɛmɔ kpɩ́nlɩn sʋ bɛ yɔ́.”
5 Então, ela falou aos serventes: Fazei tudo o que ele vos disser.
6 Anɩn, nyɔbʋɛ ɛ́tɛ́ nsian jijin ɛbɛlɛ, kʋn kʋala kɛ ɔ fa nzue elitili ɛya kʋn. Nun nzue'n, Zufʋ'n-mɔ fa nwunnzin bɛ́ sa bɛ tu bɛ́ nwʋn efian bɛ yɔ bɛ́ nwʋn nwannzan-nwannzan, ɛsɛ bɛ fa bɛ kputa bɛ́ ninnge. Afɩ, ɔ tɩ bɛ́ mala.
6 Estavam ali seis talhas de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e cada uma levava duas ou três metretas.
7 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ lɛ su nzan'n kɛ: “Ɛmɔ sá nzue bɛ gúa ɛ́tɛ́ ɛhɩ-mɔ anun maan ɔ yí.” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́'n, bɛ kɔ sa nzue bɛ kɔ gugua nun dede bɛ kɔ yi tɩtɛkɛɛ.
7 Jesus lhes disse: Enchei de água as talhas. E eles as encheram totalmente.
8 Zozi nwan: “Sian dɩɛ, ɛmɔ sá bie bɛ hɔ́ mán fɛtɩ nɩn asʋ kpain'n.”
8 Então, lhes determinou: Tirai agora e levai ao mestre-sala. Eles o fizeram.
9 Fɛtɩ nɩn asʋ kpain'n 'bɔ sʋ o, nzue nɩn a kaci nzan. Bian'n nɩan an, ɔ nnwun man lɩka mɔ nzan sɔ'n fi ɔ, kʋsʋ bɛ́ mɔ bɛ lɛ su'n, bɛ dɩɛ, bɛ sɩ.
9 Tendo o mestre-sala provado a água transformada em vinho (não sabendo donde viera, se bem que o sabiam os serventes que haviam tirado a água), chamou o noivo
10 M'ɔ bɔlɩ nzan nɩn asʋ yuelɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ atɔnvɔlɛ bian'n, yɩ́ nwan: “Eja, mɩn 'yɔ wɔ́ mo kpa! A bɔ mɔndɩnlɩn sakpa! Menian'n-mɔ kʋalaa, sɛ bɛ 'fa bɛ́ atɔnvɔlɛ nɩn an, bɛ di mʋa bɛ su nzan'n m'ɔ yɔ fɛ kpa'n. Bɛ nʋn dede bɛ fɛ a, bɛlɛ mɔ anɩn bɛ lɛ su m'ɔ nyɔ man fɛ kpa nɩn ɔ. Nan wɔ́ dɩɛ, mɔ a su yɩ́ sian'n yɔ fɛ tala mɔ ɛ lili mʋa suli'n.”
10 e lhe disse: Todos costumam pôr primeiro o bom vinho e, quando já beberam fartamente, servem o inferior; tu, porém, guardaste o bom vinho até agora.
11 Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ Zozi yɩlɩ alimʋa asinbɛnwʋn like m'ɔ tɩ nzɔlɛ nɩn anɩn. Ɔ yɩlɩ yɩ́ wɔ Galile mân nɩn anun, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kana nɩn asʋ. Ɔ yɔlɩ sɔ maan bɛ nwunlin yɩ́ anunminnyanmʋn'n. Asinbɛnwʋn like sɔ'n manlɩn yɩ́ menian'n-mɔ lelɩ yɩ́ lili.
11 Com este, deu Jesus princípio a seus sinais em Caná da Galileia; manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Mɔ bɛ falɩ atɔnvɔlɛ'n yuelɩ'n, Zozi nʋn yɩ́ nin nʋn yɩ́ nianman'n-mɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ hɔlɩ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ, bɛ lili kɔ yɔ ɛlɛ nnyuan kʋn ɛbɛlɛ.
12 Depois disto, desceu ele para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Kɛmɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ fanwʋndi fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n ka kaan ju'n, Zozi kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, subiu Jesus para Jerusalém.
14 M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ wʋlʋlɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ 'kɔ a ju a, anɩn menian mmie-mɔ tɩtɩ ɛbɛlɛ, bɛ lɛ tɔnɩn bɛ́ nnalɛ nʋn bɛ́ mmʋa ɔ nʋn bɛ́ mɔlɔnʋnman. (Bɛ to ninnge sɔ'n-mɔ bɛ fa bɛ yɩ tɛɛ.) Ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, anɩn menian mmie-mɔ tɩtɩ bɛ́ tɔbɩlɩ nwʋn, bɛ lɛ di esika ɛkacie junman.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados;
15 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hɔ kɔ fa nyanman ɔ kɔ nwʋn mgbele. Ɔ kɔ fa kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa kɔ fite awulo, bɛ́ nʋn bɛ́ mmʋa, nʋn bɛ́ nnalɛ'n-mɔ kʋalaa. Bɛ́ mɔ bɛ lɛ kaci bɛ́ esika'n kʋsʋ, ɔ kɔ han bɛ́ esika'n-mɔ kɔ gua asɩ, ɔ kɔ kunnzun bɛ́ tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua asɩ.
15 tendo feito um azorrague de cordas, expulsou todos do templo, bem como as ovelhas e os bois, derramou pelo chão o dinheiro dos cambistas, virou as mesas
16 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ yɩ́yɩ bɛ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa ɛwa, nán bɛ fa mɩ́n Sɩ awulo'n bɛ kaci gua elie lɩka.”
16 e disse aos que vendiam as pombas: Tirai daqui estas coisas; não façais da casa de meu Pai casa de negócio.
17 Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ ati kɔ kpɩn *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɩka ɛhɩ asʋ:
17 Lembraram-se os seus discípulos de que está escrito: O zelo da tua casa me consumirá.
18 Ɛhɩ a, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan: “Nzu like dɩɛ kpa yɛ̂ ɛ kʋala yɩ́ yɔ m'ɔ kele kɛ ɛ le tunmin ɛ bɔ bala sʋa ɔ?”
18 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Que sinal nos mostras, para fazeres estas coisas?
19 Zozi nwan: “Ɛmɔ búbu sua nwannzan-nwannzan ɛhɩ, nan mɩn 'fa cɩan nsan mɩn si.”
19 Jesus lhes respondeu: Destruí este santuário, e em três dias o reconstruirei.
20 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan: “An! *Sua Nwannzan-nwannzan ɛhɩ, mɔ b'a fa afʋɛ abulanan nʋn nsian b'a si'n, wɔ́ dɩɛ, ɛ 'fa cɩan nsan kpɛ̂ ɛ si yɩ́ fʋfɔlɛ?”
20 Replicaram os judeus: Em quarenta e seis anos foi edificado este santuário, e tu, em três dias, o levantarás?
21 Sua nwannzan-nwannzan'n mɔ anɩn Zozi lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n y'ɔ le yɩ́ muonun yɩ́ sʋanlan baka'n.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 M'ɔ fi ewue nun tinngelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kacɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn'n. Ɔ man bɛ lelɩ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nʋn mɔ Zozi hanlɩn'n bɛ lili.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, lembraram-se os seus discípulos de que ele dissera isto; e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Cɩan dʋdʋ mɔ Zozi lili yɩ́ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ Zufʋ'n-mɔ *Pakɩ elie nɩn anun'n, menian dɔʋn nwunlin yɩ́ asinbɛnwʋn ninnge'n m'ɔ yɔ'n, bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili.
23 Estando ele em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos, vendo os sinais que ele fazia, creram no seu nome;
24 Zozi dɩɛ, ɔ'a nva man yɩ́ ajʋnlɩn ɔ'a ndʋ man bɛ́ sʋ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ sɩ bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin.
24 mas o próprio Jesus não se confiava a eles, porque os conhecia a todos.
25 Ɔ mgbʋnndɛ man kɛ bɛ kan kulo sʋanlan anwʋn ɛjɔlɛ bɛ kele yɩ́ bɔbɔ, afɩ yɩ́ muonun, ɔ sɩ menian'n-mɔ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin.
25 E não precisava de que alguém lhe desse testemunho a respeito do homem, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.