João 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB
1 Mɔ Zozi fɛlɛlɩ yɩ́ menian sɔ'n-mɔ yuelɩ'n, yɩ́ nzin cɩan nsan, anɩn bɛ lɛ fa atɔnvɔlɛ kʋn Galile mân nɩn anun ɛlɔ kulo kʋn asʋ. Kulo sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kana. Anɩn Zozi anin'n wɔ ɛbɛlɛ bie.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galiléia, e estava ali a mãe de Jesus;
2 Atɔnvɔlɛ sɔ nɩn abʋ, bɛ kɔ fɛlɛ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ.
2 e foi também convidado Jesus com seus discípulos para o casamento.
3 Bɛ lili fɛtɩ'n dede mɔ ɔ 'kɔ bie'n, bɛ́ nzan'n kɔ yue. Ɛhɩ a, Zozi anin'n kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́, yɩ́ nwan: “Zozi, bɛ́ nzan nɩn a yue o.”
3 E, tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Eles não têm vinho.
4 Zozi manlɩn yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “M mo, si abʋtamʋn, nán mɩ́n *dɔɛ dɩɛ'n nyan juli man.”
4 Respondeu-lhes Jesus: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ nin kɔ hɔ kɔ tʋ bɛ́ mɔ bɛ lɛ su nzan'n, yɩ́ nwan: “Like biala mɔ Zozi kɔ se kɛ ɛmɔ yɔ́'n, ɛmɔ kpɩ́nlɩn sʋ bɛ yɔ́.”
5 Disse então sua mãe aos serventes: Fazei tudo quanto ele vos disser.
6 Anɩn, nyɔbʋɛ ɛ́tɛ́ nsian jijin ɛbɛlɛ, kʋn kʋala kɛ ɔ fa nzue elitili ɛya kʋn. Nun nzue'n, Zufʋ'n-mɔ fa nwunnzin bɛ́ sa bɛ tu bɛ́ nwʋn efian bɛ yɔ bɛ́ nwʋn nwannzan-nwannzan, ɛsɛ bɛ fa bɛ kputa bɛ́ ninnge. Afɩ, ɔ tɩ bɛ́ mala.
6 Ora, estavam ali postas seis talhas de pedra, para as purificações dos judeus, e em cada uma cabiam duas ou três metretas.
7 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ lɛ su nzan'n kɛ: “Ɛmɔ sá nzue bɛ gúa ɛ́tɛ́ ɛhɩ-mɔ anun maan ɔ yí.” Mɔ Zozi hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́'n, bɛ kɔ sa nzue bɛ kɔ gugua nun dede bɛ kɔ yi tɩtɛkɛɛ.
7 Ordenou-lhe Jesus: Enchei de água essas talhas. E encheram-nas até em cima.
8 Zozi nwan: “Sian dɩɛ, ɛmɔ sá bie bɛ hɔ́ mán fɛtɩ nɩn asʋ kpain'n.”
8 Então lhes disse: Tirai agora, e levai ao mestre-sala. E eles o fizeram.
9 Fɛtɩ nɩn asʋ kpain'n 'bɔ sʋ o, nzue nɩn a kaci nzan. Bian'n nɩan an, ɔ nnwun man lɩka mɔ nzan sɔ'n fi ɔ, kʋsʋ bɛ́ mɔ bɛ lɛ su'n, bɛ dɩɛ, bɛ sɩ.
9 Quando o mestre-sala provou a água tornada em vinho, não sabendo donde era, se bem que o sabiam os serventes que tinham tirado a água, chamou o mestre-sala ao noivo
10 M'ɔ bɔlɩ nzan nɩn asʋ yuelɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ atɔnvɔlɛ bian'n, yɩ́ nwan: “Eja, mɩn 'yɔ wɔ́ mo kpa! A bɔ mɔndɩnlɩn sakpa! Menian'n-mɔ kʋalaa, sɛ bɛ 'fa bɛ́ atɔnvɔlɛ nɩn an, bɛ di mʋa bɛ su nzan'n m'ɔ yɔ fɛ kpa'n. Bɛ nʋn dede bɛ fɛ a, bɛlɛ mɔ anɩn bɛ lɛ su m'ɔ nyɔ man fɛ kpa nɩn ɔ. Nan wɔ́ dɩɛ, mɔ a su yɩ́ sian'n yɔ fɛ tala mɔ ɛ lili mʋa suli'n.”
10 e lhe disse: Todo homem põe primeiro o vinho bom e, quando já têm bebido bem, então o inferior; mas tu guardaste até agora o bom vinho.
11 Anɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ Zozi yɩlɩ alimʋa asinbɛnwʋn like m'ɔ tɩ nzɔlɛ nɩn anɩn. Ɔ yɩlɩ yɩ́ wɔ Galile mân nɩn anun, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kana nɩn asʋ. Ɔ yɔlɩ sɔ maan bɛ nwunlin yɩ́ anunminnyanmʋn'n. Asinbɛnwʋn like sɔ'n manlɩn yɩ́ menian'n-mɔ lelɩ yɩ́ lili.
11 Assim deu Jesus início aos seus sinais em Caná da Galiléia, e manifestou a sua glória; e os seus discípulos creram nele.
12 Mɔ bɛ falɩ atɔnvɔlɛ'n yuelɩ'n, Zozi nʋn yɩ́ nin nʋn yɩ́ nianman'n-mɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ hɔlɩ Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ, bɛ lili kɔ yɔ ɛlɛ nnyuan kʋn ɛbɛlɛ.
12 Depois disso desceu a Cafarnaum, ele, sua mãe, seus irmãos, e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Kɛmɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ fanwʋndi fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n ka kaan ju'n, Zozi kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn.
13 Estando próxima a páscoa dos judeus, Jesus subiu a Jerusalém.
14 M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ wʋlʋlɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ 'kɔ a ju a, anɩn menian mmie-mɔ tɩtɩ ɛbɛlɛ, bɛ lɛ tɔnɩn bɛ́ nnalɛ nʋn bɛ́ mmʋa ɔ nʋn bɛ́ mɔlɔnʋnman. (Bɛ to ninnge sɔ'n-mɔ bɛ fa bɛ yɩ tɛɛ.) Ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, anɩn menian mmie-mɔ tɩtɩ bɛ́ tɔbɩlɩ nwʋn, bɛ lɛ di esika ɛkacie junman.
14 E achou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas, e também os cambistas ali sentados;
15 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hɔ kɔ fa nyanman ɔ kɔ nwʋn mgbele. Ɔ kɔ fa kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa kɔ fite awulo, bɛ́ nʋn bɛ́ mmʋa, nʋn bɛ́ nnalɛ'n-mɔ kʋalaa. Bɛ́ mɔ bɛ lɛ kaci bɛ́ esika'n kʋsʋ, ɔ kɔ han bɛ́ esika'n-mɔ kɔ gua asɩ, ɔ kɔ kunnzun bɛ́ tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua asɩ.
15 e tendo feito um azorrague de cordas, lançou todos fora do templo, bem como as ovelhas e os bois; e espalhou o dinheiro dos cambistas, e virou-lhes as mesas;
16 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ yɩ́yɩ bɛ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa ɛwa, nán bɛ fa mɩ́n Sɩ awulo'n bɛ kaci gua elie lɩka.”
16 e disse aos que vendiam as pombas: Tirai daqui estas coisas; não façais da casa de meu Pai casa de negócio.
17 Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ ati kɔ kpɩn *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n lɩka ɛhɩ asʋ:
17 Lembraram-se então os seus discípulos de que está escrito: O zelo da tua casa me devorará.
18 Ɛhɩ a, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan: “Nzu like dɩɛ kpa yɛ̂ ɛ kʋala yɩ́ yɔ m'ɔ kele kɛ ɛ le tunmin ɛ bɔ bala sʋa ɔ?”
18 Protestaram, pois, os judeus, perguntando-lhe: Que sinal de autoridade nos mostras, uma vez que fazes isto?
19 Zozi nwan: “Ɛmɔ búbu sua nwannzan-nwannzan ɛhɩ, nan mɩn 'fa cɩan nsan mɩn si.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Derribai este santuário, e em três dias o levantarei.
20 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan: “An! *Sua Nwannzan-nwannzan ɛhɩ, mɔ b'a fa afʋɛ abulanan nʋn nsian b'a si'n, wɔ́ dɩɛ, ɛ 'fa cɩan nsan kpɛ̂ ɛ si yɩ́ fʋfɔlɛ?”
20 Disseram, pois, os judeus: Em quarenta e seis anos foi edificado este santuário, e tu o levantarás em três dias?
21 Sua nwannzan-nwannzan'n mɔ anɩn Zozi lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n y'ɔ le yɩ́ muonun yɩ́ sʋanlan baka'n.
21 Mas ele falava do santuário do seu corpo.
22 M'ɔ fi ewue nun tinngelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kacɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn'n. Ɔ man bɛ lelɩ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nʋn mɔ Zozi hanlɩn'n bɛ lili.
22 Quando, pois ressurgiu dentre os mortos, seus discípulos se lembraram de que dissera isto, e creram na Escritura, e na palavra que Jesus havia dito.
23 Cɩan dʋdʋ mɔ Zozi lili yɩ́ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ Zufʋ'n-mɔ *Pakɩ elie nɩn anun'n, menian dɔʋn nwunlin yɩ́ asinbɛnwʋn ninnge'n m'ɔ yɔ'n, bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili.
23 Ora, estando ele em Jerusalém pela festa da páscoa, muitos, vendo os sinais que fazia, creram no seu nome.
24 Zozi dɩɛ, ɔ'a nva man yɩ́ ajʋnlɩn ɔ'a ndʋ man bɛ́ sʋ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ sɩ bɛ́ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin.
24 Mas o próprio Jesus não confiava a eles, porque os conhecia a todos,
25 Ɔ mgbʋnndɛ man kɛ bɛ kan kulo sʋanlan anwʋn ɛjɔlɛ bɛ kele yɩ́ bɔbɔ, afɩ yɩ́ muonun, ɔ sɩ menian'n-mɔ ahʋnlɩn nɩn anun ɛjɔlɛ'n kʋalaatin.
25 e não necessitava de que alguém lhe desse testemunho do homem, pois bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.