João 13

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ 'ba li bɛ́ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, Zozi sɩ kɛ dɔɛ'n mɔ ɔ 'fa jasʋ asɩ ɛwa kɔ yɩ́ Sɩ anwʋn ɛlɔ nɩn a ju. Yɩ́ mɛlɛ kaan'n m'ɔ lili yɩ́ asɩɛ nɩn asʋ ɛwa'n, ɔ hulolɩ yɩ́ menian'n-mɔ dede ɔ juli yɩ́ ayuelɩɛ.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Ɛhɩ, nɔsʋba nun, anɩn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn, bɛ lɛ didi. Simʋn Isikaliɔtɩ awa Zudasɩ wɔ bɛ́ nun ɛbɛlɛ bie. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, anɩn *Abɔnsanmʋn nɩn a fa a wula Zudasɩ ahʋnlɩn nun dada kɛ ɔ yɩ́ Zozi mán.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Zozi dɩɛ, ɔ sɩ kɛ ɔ fi yɩ́ Sɩ anwʋn ɛlɔ yɛ̂ ɔ walɩ ɔ, ɔ di kɛ ɔ sá hɔ́ yɩ́ nwʋn ɛlɔ. Ɛsɛ ɔ sɩ kɛ Nyanmɩan a fa ninnge'n kʋalaa a wula yɩ́ sa nun.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Anɩn Zozi wula taladɩɛ nnyuan, kʋn wɔ yɩ́ bʋ yɛ̂ kʋn wɔ sʋ. Zozi fi tɔbɩlɩ nɩn anwʋn ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ yɩ yɩ́ anwunno taladɩɛ'n m'ɔ wula sʋ'n kɔ gua yɩ́ ɛbɛlɛ, ɔ kɔ ha yɩ́ bʋ dɩɛ'n. Ɔ kɔ fa duku kʋn ɔ kɔ kpɛ yɩ́ bʋ.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ɔ kɔ hɔ kɔ kaci nzue kɔ gua basi kʋn anun, ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ bɔ yɩ́ bʋ, ɔ lɛ nwunnzin yɩ́ menian'n-mɔ aja nɩn anwʋn. Ɔ 'nwunnzin anɩn ɔ lɛ fa duku'n m'ɔ kpɛ yɩ́ bʋ'n cici.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 M'ɔ nwunnzinlin bɛ́ ja'n-mɔ anwʋn dede m'ɔ tʋlɩ Simʋn Pɩɛlɩ'n, Simʋn Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ yɛ̂ ɛ 'nwunnzin mɩ́n ja nɩn anwʋn ɔ?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Zozi nwan: “Like'n mɔ mɩɩn yɔ'n, ɛ nyan tɩlɩ man yɩ́ bʋ, nan cɩan bie dede ɛ 'ba tɩ yɩ́ bʋ.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Pɩɛlɩ nwan: “Cɛcɛ, mɩ́n dɩɛ mɩn mman ɛ nnwunnzin man mɩ́n ja nɩn anwʋn lé.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Simʋn Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ yɩ́ sɔ a, anɩn nwunnzin mɩ́n sa'n-mɔ anwʋn nʋn mɩ́n ti nɩn asʋ bʋka sʋ.”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Zozi nwan: “Sʋanlan m'ɔ kɔ bia kɔ yue'n, ɔ nwunnzin yɩ́ ja nɩn anwʋn ala anɩn ɔ'a yue, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nwʋn tɩ bɔkɔ-bɔkɔ. Ɛmɔ kʋsʋ, bɛ́ nwʋn a tɩ, kʋsʋ nán ɛmɔ kʋalaatin ɔ.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Zozi sɩ sʋanlan'n m'ɔ lɛ 'ba yɩ yɩ́ man'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ lɛ kan kɛ nán bɛ́ kʋalaatin yɛ̂ bɛ́ nwʋn a tɩ ɔ.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 M'ɔ nwunnzinlin bɛ́ ja'n-mɔ anwʋn yuelɩ'n, ɔ falɩ yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ yɩlɩ'n ɔ wulalɩ, ɔ salɩ hɔlɩ lalɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn. Yɩ́ nwan: “Like'n mɔ m'an yɔ ɛmɔ'n, asʋ ɛmɔ tɩ yɩ́ bʋ ɔ?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ, ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n Kpain, ɛsɛ ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n Mɩnlɩan, ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɔ sanlɩn kɛ n dɩ yɩ́ sɔ sakpa.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Nan sɛ mɩ́n mɔ n dɩ ɛmɔ kpain, ɛsɛ n dɩ ɛmɔ amɩn'n, sɛ m'an nwunnzin ɛmɔ aja'n-mɔ anwʋn an, ɔ sɛ kɛ ɛmɔ kʋsʋ anun kʋn biala nwúnnzin ɛhɩnlɩn-mɔ aja nɩn anwʋn.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 M'an yɔ sɔ m'an hele ɛmɔ kɛ ɛmɔ kʋsʋ nɩ́an sʋ bɛ yɔ́ bie bɛ mán bɛ́ manngʋn'n-mɔ.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Nan mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ akʋa'n tɩ man kpili ndala man yɩ́ mɩn'n. Yɛ̂ sʋanlan mɔ bɛ kɔ sʋan yɩ́'n, ɔ tɩ man kpili ɔ ndala man sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn yɩ́'n.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Sian dɩɛ mɔ ɛmɔ a tɩ yɩ́ sɔ'n, sɛ ɛmɔ fa sʋ a, nyila 'kan ɛmɔ.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 “Nán ɛmɔ kʋalaa anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ mɩɩn kan ɔ. Mɩn sɩ ɛmɔ mɔ m'an fɛlɛ bɛ́'n. Nan ɛjɔlɛ'n mɔ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn'n, ɔ di kɛ ɔ kpɩn sʋ. Bɛ hɛlɛlɩ kɛ:
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 “Mɩɩn di mʋa mɩn kan ɛjɔlɛ sɔ'n mɩn kele ɛmɔ, yɩ́ dɩɛ, cɩan mɔ ninnge sɔ'n-mɔ ɛyɔlɛ kɔ ju'n, anɩn ɛmɔ de sʋanlan ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ n dɩ'n di.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, sʋanlan biala m'ɔ kɔ le sʋanlan mɔ n gɔ sʋan yɩ́'n, anɩn mɩ́n muonun yɛ̂ ɔ'a le mɩ́n ɔ. Yɛ̂ m'ɔ kɔ le mɩ́n'n, anɩn ɔ tɩ kɛ sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n yɛ̂ ɔ'a le yɩ́ ɔ.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ lʋa bɔlɩ yɩ́ nwʋn, nán ɔ'a se kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ anun kʋn 'ba yɩ mɩ́n maan bɛ cɩ mɩ́n.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Yɩ́ menian'n-mɔ anyɩn totua bɛ́ nyunnun, bɛ nzɩ man sʋanlan'n mɔ Zozi lɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Zozi menian'n-mɔ anun kʋsʋ, kʋn wɔ nun, yɩ́ dɩɛ Zozi kulo yɩ́ kpa. Kʋn sɔ'n lalɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Ɛbɛlɛ ala, Simʋn Pɩɛlɩ kɔ bɔ yɩ́ anyɩan kɛ ɔ bísa Zozi maan ɔ héle sʋanlan'n m'ɔ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Kɛmɔ sʋanlan sɔ'n kʋsʋ nzɩ man mɔ ɔ 'ba yɩ Zozi man'n, yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ fa yɩ́ ti kɔ bɔ Zozi anwʋn ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Anɩn, Yɛ́ Mɩn, nwan sʋanlan dɩɛ ɔ?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Zozi nwan: “Mɩɩn fa mɩ́n kpaʋn'n mɩn bɔ tolo nɩn anun, nan sʋanlan mɔ n gɔ fa n gɔ man yɩ́'n, yɩ́ dein yɩ́ ɔ.” Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, ɔ kɔ fa kpaʋn'n kɔ bɔ tolo nɩn anun ɔ kɔ man Simʋn m'ɔ fi Isikaliɔtɩ nɩn awa Zudasɩ.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Mɔ Zudasɩ 'de kpaʋn nɩn ala, *Abɔnsanmʋn, mɔ *ebele anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ *Satan'n, kɔ wʋlʋ yɩ́ nun. Nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Like'n mɔ ɛ 'yɔ'n, yɔ yɩ́ ndɛ-ndɛ.”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Like ati m'ɔ man ɔ hanlɩn sɔ'n, bɛ́ mɔ bɛ nʋn yɩ́ lɛ di alɩɛ'n, bɛ́ fɩ́ɩ́ b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Kɛmɔ Zudasɩ yɛ̂ ɔ fa bɛ́ esika'n sie'n, bɛ́ dɔʋn kpa bɛ jʋnlɩn kɛ Zozi nwan ɔ hɔ́ tó like mɔ bɛ 'fa bɛ di fɛtɩ'n, anaan ɔ hyé ehianfʋɛ'n-mɔ like.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Kɛ Zudasɩ lelɩ kpaʋn nɩn ala, ɔ kɔ fite. Yɩ́ tɛmʋn sɔ nɩn anun, anɩn alɩ́ɛ lɛ san.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Kɛ Zudasɩ 'fite ala, Zozi nwan: “Sian dɩɛ, Nyanmɩan a wula *Mân Baa nɩn anunminnyanmʋn yɛ̂ ɔ nanndɩ *Mân Baa nɩn asʋ, anunminnyanmʋn a han Nyanmɩan.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Sɛ ɔ nanndɩ Mân Baa nɩn asʋ anunminnyanmʋn a han Nyanmɩan an, Nyanmɩan kʋsʋ 'ba wula yɩ́ anunminnyanmʋn bie. Ɔ 'ba yɔ yɩ́ sɔ kɩkaala.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 “Mɩ́n mma-mɔ, mɩn 'tanlan ɛmɔ anwʋn ɛwa mɛlɛ kaan sʋa biekun. Ɛmɔ 'ba kpʋnndɛ mɩ́n, nan mɔ n ganlɩn n gelelɩ Zufʋ'n-mɔ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kʋsʋ sian'n. Lɩka mɔ mɩɩn kɔ'n, ɛmɔ ngʋala man ɛlɔ bie kɔ.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 “Mɩɩn man ɛmɔ mala fʋfɔlɛ: ɛmɔ húlo bɛ́ nwʋn. Ɔ sɛ kɛ ɛmɔ kulo bɛ́ nwʋn kɛ m gbɩnlɩn n gulolɩ ɛmɔ'n.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Sɛ ɛmɔ kulo bɛ́ nwʋn an, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba nwun kɛ ɛmɔ tɩ mɩ́n menian sakpa.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Simʋn Pɩɛlɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nin kpa yɛ̂ ɛ lɛ kɔ ɔ?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, nzukɛ ati yɛ̂ mɩn ngʋala man wɔ́ sʋ si kɩkaala ɔ? Wɔ́ dunman nun, sɛ ɔ di mɔ mɩn wu bɔbɔ a, mɩn 'wu.”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Pɩɛlɩ, asʋ wɔ́ nwan ɛ 'wu mɩ́n dunman nun sakpa? Nan nɩan, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ kokolokoo'n, anɩn a han yɩ́ fâ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.