João 13

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ 'ba li bɛ́ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, Zozi sɩ kɛ dɔɛ'n mɔ ɔ 'fa jasʋ asɩ ɛwa kɔ yɩ́ Sɩ anwʋn ɛlɔ nɩn a ju. Yɩ́ mɛlɛ kaan'n m'ɔ lili yɩ́ asɩɛ nɩn asʋ ɛwa'n, ɔ hulolɩ yɩ́ menian'n-mɔ dede ɔ juli yɩ́ ayuelɩɛ.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ɛhɩ, nɔsʋba nun, anɩn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn, bɛ lɛ didi. Simʋn Isikaliɔtɩ awa Zudasɩ wɔ bɛ́ nun ɛbɛlɛ bie. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, anɩn *Abɔnsanmʋn nɩn a fa a wula Zudasɩ ahʋnlɩn nun dada kɛ ɔ yɩ́ Zozi mán.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Zozi dɩɛ, ɔ sɩ kɛ ɔ fi yɩ́ Sɩ anwʋn ɛlɔ yɛ̂ ɔ walɩ ɔ, ɔ di kɛ ɔ sá hɔ́ yɩ́ nwʋn ɛlɔ. Ɛsɛ ɔ sɩ kɛ Nyanmɩan a fa ninnge'n kʋalaa a wula yɩ́ sa nun.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Anɩn Zozi wula taladɩɛ nnyuan, kʋn wɔ yɩ́ bʋ yɛ̂ kʋn wɔ sʋ. Zozi fi tɔbɩlɩ nɩn anwʋn ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ yɩ yɩ́ anwunno taladɩɛ'n m'ɔ wula sʋ'n kɔ gua yɩ́ ɛbɛlɛ, ɔ kɔ ha yɩ́ bʋ dɩɛ'n. Ɔ kɔ fa duku kʋn ɔ kɔ kpɛ yɩ́ bʋ.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ɔ kɔ hɔ kɔ kaci nzue kɔ gua basi kʋn anun, ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ bɔ yɩ́ bʋ, ɔ lɛ nwunnzin yɩ́ menian'n-mɔ aja nɩn anwʋn. Ɔ 'nwunnzin anɩn ɔ lɛ fa duku'n m'ɔ kpɛ yɩ́ bʋ'n cici.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 M'ɔ nwunnzinlin bɛ́ ja'n-mɔ anwʋn dede m'ɔ tʋlɩ Simʋn Pɩɛlɩ'n, Simʋn Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ yɛ̂ ɛ 'nwunnzin mɩ́n ja nɩn anwʋn ɔ?”
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Zozi nwan: “Like'n mɔ mɩɩn yɔ'n, ɛ nyan tɩlɩ man yɩ́ bʋ, nan cɩan bie dede ɛ 'ba tɩ yɩ́ bʋ.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Pɩɛlɩ nwan: “Cɛcɛ, mɩ́n dɩɛ mɩn mman ɛ nnwunnzin man mɩ́n ja nɩn anwʋn lé.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Simʋn Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ yɩ́ sɔ a, anɩn nwunnzin mɩ́n sa'n-mɔ anwʋn nʋn mɩ́n ti nɩn asʋ bʋka sʋ.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Zozi nwan: “Sʋanlan m'ɔ kɔ bia kɔ yue'n, ɔ nwunnzin yɩ́ ja nɩn anwʋn ala anɩn ɔ'a yue, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nwʋn tɩ bɔkɔ-bɔkɔ. Ɛmɔ kʋsʋ, bɛ́ nwʋn a tɩ, kʋsʋ nán ɛmɔ kʋalaatin ɔ.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Zozi sɩ sʋanlan'n m'ɔ lɛ 'ba yɩ yɩ́ man'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ lɛ kan kɛ nán bɛ́ kʋalaatin yɛ̂ bɛ́ nwʋn a tɩ ɔ.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 M'ɔ nwunnzinlin bɛ́ ja'n-mɔ anwʋn yuelɩ'n, ɔ falɩ yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ yɩlɩ'n ɔ wulalɩ, ɔ salɩ hɔlɩ lalɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn. Yɩ́ nwan: “Like'n mɔ m'an yɔ ɛmɔ'n, asʋ ɛmɔ tɩ yɩ́ bʋ ɔ?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ, ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n Kpain, ɛsɛ ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n Mɩnlɩan, ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɔ sanlɩn kɛ n dɩ yɩ́ sɔ sakpa.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Nan sɛ mɩ́n mɔ n dɩ ɛmɔ kpain, ɛsɛ n dɩ ɛmɔ amɩn'n, sɛ m'an nwunnzin ɛmɔ aja'n-mɔ anwʋn an, ɔ sɛ kɛ ɛmɔ kʋsʋ anun kʋn biala nwúnnzin ɛhɩnlɩn-mɔ aja nɩn anwʋn.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 M'an yɔ sɔ m'an hele ɛmɔ kɛ ɛmɔ kʋsʋ nɩ́an sʋ bɛ yɔ́ bie bɛ mán bɛ́ manngʋn'n-mɔ.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Nan mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ akʋa'n tɩ man kpili ndala man yɩ́ mɩn'n. Yɛ̂ sʋanlan mɔ bɛ kɔ sʋan yɩ́'n, ɔ tɩ man kpili ɔ ndala man sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn yɩ́'n.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Sian dɩɛ mɔ ɛmɔ a tɩ yɩ́ sɔ'n, sɛ ɛmɔ fa sʋ a, nyila 'kan ɛmɔ.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Nán ɛmɔ kʋalaa anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ mɩɩn kan ɔ. Mɩn sɩ ɛmɔ mɔ m'an fɛlɛ bɛ́'n. Nan ɛjɔlɛ'n mɔ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn'n, ɔ di kɛ ɔ kpɩn sʋ. Bɛ hɛlɛlɩ kɛ:
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 “Mɩɩn di mʋa mɩn kan ɛjɔlɛ sɔ'n mɩn kele ɛmɔ, yɩ́ dɩɛ, cɩan mɔ ninnge sɔ'n-mɔ ɛyɔlɛ kɔ ju'n, anɩn ɛmɔ de sʋanlan ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ n dɩ'n di.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, sʋanlan biala m'ɔ kɔ le sʋanlan mɔ n gɔ sʋan yɩ́'n, anɩn mɩ́n muonun yɛ̂ ɔ'a le mɩ́n ɔ. Yɛ̂ m'ɔ kɔ le mɩ́n'n, anɩn ɔ tɩ kɛ sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n yɛ̂ ɔ'a le yɩ́ ɔ.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ lʋa bɔlɩ yɩ́ nwʋn, nán ɔ'a se kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ anun kʋn 'ba yɩ mɩ́n maan bɛ cɩ mɩ́n.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Yɩ́ menian'n-mɔ anyɩn totua bɛ́ nyunnun, bɛ nzɩ man sʋanlan'n mɔ Zozi lɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Zozi menian'n-mɔ anun kʋsʋ, kʋn wɔ nun, yɩ́ dɩɛ Zozi kulo yɩ́ kpa. Kʋn sɔ'n lalɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Ɛbɛlɛ ala, Simʋn Pɩɛlɩ kɔ bɔ yɩ́ anyɩan kɛ ɔ bísa Zozi maan ɔ héle sʋanlan'n m'ɔ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Kɛmɔ sʋanlan sɔ'n kʋsʋ nzɩ man mɔ ɔ 'ba yɩ Zozi man'n, yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ fa yɩ́ ti kɔ bɔ Zozi anwʋn ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Anɩn, Yɛ́ Mɩn, nwan sʋanlan dɩɛ ɔ?”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Zozi nwan: “Mɩɩn fa mɩ́n kpaʋn'n mɩn bɔ tolo nɩn anun, nan sʋanlan mɔ n gɔ fa n gɔ man yɩ́'n, yɩ́ dein yɩ́ ɔ.” Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, ɔ kɔ fa kpaʋn'n kɔ bɔ tolo nɩn anun ɔ kɔ man Simʋn m'ɔ fi Isikaliɔtɩ nɩn awa Zudasɩ.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Mɔ Zudasɩ 'de kpaʋn nɩn ala, *Abɔnsanmʋn, mɔ *ebele anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ *Satan'n, kɔ wʋlʋ yɩ́ nun. Nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Like'n mɔ ɛ 'yɔ'n, yɔ yɩ́ ndɛ-ndɛ.”
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Like ati m'ɔ man ɔ hanlɩn sɔ'n, bɛ́ mɔ bɛ nʋn yɩ́ lɛ di alɩɛ'n, bɛ́ fɩ́ɩ́ b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Kɛmɔ Zudasɩ yɛ̂ ɔ fa bɛ́ esika'n sie'n, bɛ́ dɔʋn kpa bɛ jʋnlɩn kɛ Zozi nwan ɔ hɔ́ tó like mɔ bɛ 'fa bɛ di fɛtɩ'n, anaan ɔ hyé ehianfʋɛ'n-mɔ like.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Kɛ Zudasɩ lelɩ kpaʋn nɩn ala, ɔ kɔ fite. Yɩ́ tɛmʋn sɔ nɩn anun, anɩn alɩ́ɛ lɛ san.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Kɛ Zudasɩ 'fite ala, Zozi nwan: “Sian dɩɛ, Nyanmɩan a wula *Mân Baa nɩn anunminnyanmʋn yɛ̂ ɔ nanndɩ *Mân Baa nɩn asʋ, anunminnyanmʋn a han Nyanmɩan.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Sɛ ɔ nanndɩ Mân Baa nɩn asʋ anunminnyanmʋn a han Nyanmɩan an, Nyanmɩan kʋsʋ 'ba wula yɩ́ anunminnyanmʋn bie. Ɔ 'ba yɔ yɩ́ sɔ kɩkaala.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 “Mɩ́n mma-mɔ, mɩn 'tanlan ɛmɔ anwʋn ɛwa mɛlɛ kaan sʋa biekun. Ɛmɔ 'ba kpʋnndɛ mɩ́n, nan mɔ n ganlɩn n gelelɩ Zufʋ'n-mɔ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kʋsʋ sian'n. Lɩka mɔ mɩɩn kɔ'n, ɛmɔ ngʋala man ɛlɔ bie kɔ.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 “Mɩɩn man ɛmɔ mala fʋfɔlɛ: ɛmɔ húlo bɛ́ nwʋn. Ɔ sɛ kɛ ɛmɔ kulo bɛ́ nwʋn kɛ m gbɩnlɩn n gulolɩ ɛmɔ'n.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Sɛ ɛmɔ kulo bɛ́ nwʋn an, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba nwun kɛ ɛmɔ tɩ mɩ́n menian sakpa.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Simʋn Pɩɛlɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nin kpa yɛ̂ ɛ lɛ kɔ ɔ?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, nzukɛ ati yɛ̂ mɩn ngʋala man wɔ́ sʋ si kɩkaala ɔ? Wɔ́ dunman nun, sɛ ɔ di mɔ mɩn wu bɔbɔ a, mɩn 'wu.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Pɩɛlɩ, asʋ wɔ́ nwan ɛ 'wu mɩ́n dunman nun sakpa? Nan nɩan, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ kokolokoo'n, anɩn a han yɩ́ fâ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.