João 13
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 Mɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ 'ba li bɛ́ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, Zozi sɩ kɛ dɔɛ'n mɔ ɔ 'fa jasʋ asɩ ɛwa kɔ yɩ́ Sɩ anwʋn ɛlɔ nɩn a ju. Yɩ́ mɛlɛ kaan'n m'ɔ lili yɩ́ asɩɛ nɩn asʋ ɛwa'n, ɔ hulolɩ yɩ́ menian'n-mɔ dede ɔ juli yɩ́ ayuelɩɛ.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Ɛhɩ, nɔsʋba nun, anɩn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn, bɛ lɛ didi. Simʋn Isikaliɔtɩ awa Zudasɩ wɔ bɛ́ nun ɛbɛlɛ bie. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, anɩn *Abɔnsanmʋn nɩn a fa a wula Zudasɩ ahʋnlɩn nun dada kɛ ɔ yɩ́ Zozi mán.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Zozi dɩɛ, ɔ sɩ kɛ ɔ fi yɩ́ Sɩ anwʋn ɛlɔ yɛ̂ ɔ walɩ ɔ, ɔ di kɛ ɔ sá hɔ́ yɩ́ nwʋn ɛlɔ. Ɛsɛ ɔ sɩ kɛ Nyanmɩan a fa ninnge'n kʋalaa a wula yɩ́ sa nun.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Anɩn Zozi wula taladɩɛ nnyuan, kʋn wɔ yɩ́ bʋ yɛ̂ kʋn wɔ sʋ. Zozi fi tɔbɩlɩ nɩn anwʋn ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ yɩ yɩ́ anwunno taladɩɛ'n m'ɔ wula sʋ'n kɔ gua yɩ́ ɛbɛlɛ, ɔ kɔ ha yɩ́ bʋ dɩɛ'n. Ɔ kɔ fa duku kʋn ɔ kɔ kpɛ yɩ́ bʋ.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Ɔ kɔ hɔ kɔ kaci nzue kɔ gua basi kʋn anun, ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ bɔ yɩ́ bʋ, ɔ lɛ nwunnzin yɩ́ menian'n-mɔ aja nɩn anwʋn. Ɔ 'nwunnzin anɩn ɔ lɛ fa duku'n m'ɔ kpɛ yɩ́ bʋ'n cici.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 M'ɔ nwunnzinlin bɛ́ ja'n-mɔ anwʋn dede m'ɔ tʋlɩ Simʋn Pɩɛlɩ'n, Simʋn Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ yɛ̂ ɛ 'nwunnzin mɩ́n ja nɩn anwʋn ɔ?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Zozi nwan: “Like'n mɔ mɩɩn yɔ'n, ɛ nyan tɩlɩ man yɩ́ bʋ, nan cɩan bie dede ɛ 'ba tɩ yɩ́ bʋ.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Pɩɛlɩ nwan: “Cɛcɛ, mɩ́n dɩɛ mɩn mman ɛ nnwunnzin man mɩ́n ja nɩn anwʋn lé.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Simʋn Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ yɩ́ sɔ a, anɩn nwunnzin mɩ́n sa'n-mɔ anwʋn nʋn mɩ́n ti nɩn asʋ bʋka sʋ.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Zozi nwan: “Sʋanlan m'ɔ kɔ bia kɔ yue'n, ɔ nwunnzin yɩ́ ja nɩn anwʋn ala anɩn ɔ'a yue, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nwʋn tɩ bɔkɔ-bɔkɔ. Ɛmɔ kʋsʋ, bɛ́ nwʋn a tɩ, kʋsʋ nán ɛmɔ kʋalaatin ɔ.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Zozi sɩ sʋanlan'n m'ɔ lɛ 'ba yɩ yɩ́ man'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ lɛ kan kɛ nán bɛ́ kʋalaatin yɛ̂ bɛ́ nwʋn a tɩ ɔ.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 M'ɔ nwunnzinlin bɛ́ ja'n-mɔ anwʋn yuelɩ'n, ɔ falɩ yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ yɩlɩ'n ɔ wulalɩ, ɔ salɩ hɔlɩ lalɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn. Yɩ́ nwan: “Like'n mɔ m'an yɔ ɛmɔ'n, asʋ ɛmɔ tɩ yɩ́ bʋ ɔ?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ, ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n Kpain, ɛsɛ ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n Mɩnlɩan, ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɔ sanlɩn kɛ n dɩ yɩ́ sɔ sakpa.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Nan sɛ mɩ́n mɔ n dɩ ɛmɔ kpain, ɛsɛ n dɩ ɛmɔ amɩn'n, sɛ m'an nwunnzin ɛmɔ aja'n-mɔ anwʋn an, ɔ sɛ kɛ ɛmɔ kʋsʋ anun kʋn biala nwúnnzin ɛhɩnlɩn-mɔ aja nɩn anwʋn.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 M'an yɔ sɔ m'an hele ɛmɔ kɛ ɛmɔ kʋsʋ nɩ́an sʋ bɛ yɔ́ bie bɛ mán bɛ́ manngʋn'n-mɔ.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Nan mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ akʋa'n tɩ man kpili ndala man yɩ́ mɩn'n. Yɛ̂ sʋanlan mɔ bɛ kɔ sʋan yɩ́'n, ɔ tɩ man kpili ɔ ndala man sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn yɩ́'n.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Sian dɩɛ mɔ ɛmɔ a tɩ yɩ́ sɔ'n, sɛ ɛmɔ fa sʋ a, nyila 'kan ɛmɔ.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 “Nán ɛmɔ kʋalaa anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ mɩɩn kan ɔ. Mɩn sɩ ɛmɔ mɔ m'an fɛlɛ bɛ́'n. Nan ɛjɔlɛ'n mɔ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn'n, ɔ di kɛ ɔ kpɩn sʋ. Bɛ hɛlɛlɩ kɛ:
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 “Mɩɩn di mʋa mɩn kan ɛjɔlɛ sɔ'n mɩn kele ɛmɔ, yɩ́ dɩɛ, cɩan mɔ ninnge sɔ'n-mɔ ɛyɔlɛ kɔ ju'n, anɩn ɛmɔ de sʋanlan ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ n dɩ'n di.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, sʋanlan biala m'ɔ kɔ le sʋanlan mɔ n gɔ sʋan yɩ́'n, anɩn mɩ́n muonun yɛ̂ ɔ'a le mɩ́n ɔ. Yɛ̂ m'ɔ kɔ le mɩ́n'n, anɩn ɔ tɩ kɛ sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n yɛ̂ ɔ'a le yɩ́ ɔ.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ lʋa bɔlɩ yɩ́ nwʋn, nán ɔ'a se kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ anun kʋn 'ba yɩ mɩ́n maan bɛ cɩ mɩ́n.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Yɩ́ menian'n-mɔ anyɩn totua bɛ́ nyunnun, bɛ nzɩ man sʋanlan'n mɔ Zozi lɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Zozi menian'n-mɔ anun kʋsʋ, kʋn wɔ nun, yɩ́ dɩɛ Zozi kulo yɩ́ kpa. Kʋn sɔ'n lalɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Ɛbɛlɛ ala, Simʋn Pɩɛlɩ kɔ bɔ yɩ́ anyɩan kɛ ɔ bísa Zozi maan ɔ héle sʋanlan'n m'ɔ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Kɛmɔ sʋanlan sɔ'n kʋsʋ nzɩ man mɔ ɔ 'ba yɩ Zozi man'n, yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ fa yɩ́ ti kɔ bɔ Zozi anwʋn ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Anɩn, Yɛ́ Mɩn, nwan sʋanlan dɩɛ ɔ?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Zozi nwan: “Mɩɩn fa mɩ́n kpaʋn'n mɩn bɔ tolo nɩn anun, nan sʋanlan mɔ n gɔ fa n gɔ man yɩ́'n, yɩ́ dein yɩ́ ɔ.” Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, ɔ kɔ fa kpaʋn'n kɔ bɔ tolo nɩn anun ɔ kɔ man Simʋn m'ɔ fi Isikaliɔtɩ nɩn awa Zudasɩ.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Mɔ Zudasɩ 'de kpaʋn nɩn ala, *Abɔnsanmʋn, mɔ *ebele anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ *Satan'n, kɔ wʋlʋ yɩ́ nun. Nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Like'n mɔ ɛ 'yɔ'n, yɔ yɩ́ ndɛ-ndɛ.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Like ati m'ɔ man ɔ hanlɩn sɔ'n, bɛ́ mɔ bɛ nʋn yɩ́ lɛ di alɩɛ'n, bɛ́ fɩ́ɩ́ b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Kɛmɔ Zudasɩ yɛ̂ ɔ fa bɛ́ esika'n sie'n, bɛ́ dɔʋn kpa bɛ jʋnlɩn kɛ Zozi nwan ɔ hɔ́ tó like mɔ bɛ 'fa bɛ di fɛtɩ'n, anaan ɔ hyé ehianfʋɛ'n-mɔ like.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Kɛ Zudasɩ lelɩ kpaʋn nɩn ala, ɔ kɔ fite. Yɩ́ tɛmʋn sɔ nɩn anun, anɩn alɩ́ɛ lɛ san.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Kɛ Zudasɩ 'fite ala, Zozi nwan: “Sian dɩɛ, Nyanmɩan a wula *Mân Baa nɩn anunminnyanmʋn yɛ̂ ɔ nanndɩ *Mân Baa nɩn asʋ, anunminnyanmʋn a han Nyanmɩan.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Sɛ ɔ nanndɩ Mân Baa nɩn asʋ anunminnyanmʋn a han Nyanmɩan an, Nyanmɩan kʋsʋ 'ba wula yɩ́ anunminnyanmʋn bie. Ɔ 'ba yɔ yɩ́ sɔ kɩkaala.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 “Mɩ́n mma-mɔ, mɩn 'tanlan ɛmɔ anwʋn ɛwa mɛlɛ kaan sʋa biekun. Ɛmɔ 'ba kpʋnndɛ mɩ́n, nan mɔ n ganlɩn n gelelɩ Zufʋ'n-mɔ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kʋsʋ sian'n. Lɩka mɔ mɩɩn kɔ'n, ɛmɔ ngʋala man ɛlɔ bie kɔ.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 “Mɩɩn man ɛmɔ mala fʋfɔlɛ: ɛmɔ húlo bɛ́ nwʋn. Ɔ sɛ kɛ ɛmɔ kulo bɛ́ nwʋn kɛ m gbɩnlɩn n gulolɩ ɛmɔ'n.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Sɛ ɛmɔ kulo bɛ́ nwʋn an, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba nwun kɛ ɛmɔ tɩ mɩ́n menian sakpa.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Simʋn Pɩɛlɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nin kpa yɛ̂ ɛ lɛ kɔ ɔ?”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, nzukɛ ati yɛ̂ mɩn ngʋala man wɔ́ sʋ si kɩkaala ɔ? Wɔ́ dunman nun, sɛ ɔ di mɔ mɩn wu bɔbɔ a, mɩn 'wu.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Pɩɛlɩ, asʋ wɔ́ nwan ɛ 'wu mɩ́n dunman nun sakpa? Nan nɩan, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ kokolokoo'n, anɩn a han yɩ́ fâ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.