João 13

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mɔ anɩn Zufʋ'n-mɔ 'ba li bɛ́ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, Zozi sɩ kɛ dɔɛ'n mɔ ɔ 'fa jasʋ asɩ ɛwa kɔ yɩ́ Sɩ anwʋn ɛlɔ nɩn a ju. Yɩ́ mɛlɛ kaan'n m'ɔ lili yɩ́ asɩɛ nɩn asʋ ɛwa'n, ɔ hulolɩ yɩ́ menian'n-mɔ dede ɔ juli yɩ́ ayuelɩɛ.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ɛhɩ, nɔsʋba nun, anɩn Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn, bɛ lɛ didi. Simʋn Isikaliɔtɩ awa Zudasɩ wɔ bɛ́ nun ɛbɛlɛ bie. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, anɩn *Abɔnsanmʋn nɩn a fa a wula Zudasɩ ahʋnlɩn nun dada kɛ ɔ yɩ́ Zozi mán.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Zozi dɩɛ, ɔ sɩ kɛ ɔ fi yɩ́ Sɩ anwʋn ɛlɔ yɛ̂ ɔ walɩ ɔ, ɔ di kɛ ɔ sá hɔ́ yɩ́ nwʋn ɛlɔ. Ɛsɛ ɔ sɩ kɛ Nyanmɩan a fa ninnge'n kʋalaa a wula yɩ́ sa nun.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Anɩn Zozi wula taladɩɛ nnyuan, kʋn wɔ yɩ́ bʋ yɛ̂ kʋn wɔ sʋ. Zozi fi tɔbɩlɩ nɩn anwʋn ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ yɩ yɩ́ anwunno taladɩɛ'n m'ɔ wula sʋ'n kɔ gua yɩ́ ɛbɛlɛ, ɔ kɔ ha yɩ́ bʋ dɩɛ'n. Ɔ kɔ fa duku kʋn ɔ kɔ kpɛ yɩ́ bʋ.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ɔ kɔ hɔ kɔ kaci nzue kɔ gua basi kʋn anun, ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ bɔ yɩ́ bʋ, ɔ lɛ nwunnzin yɩ́ menian'n-mɔ aja nɩn anwʋn. Ɔ 'nwunnzin anɩn ɔ lɛ fa duku'n m'ɔ kpɛ yɩ́ bʋ'n cici.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 M'ɔ nwunnzinlin bɛ́ ja'n-mɔ anwʋn dede m'ɔ tʋlɩ Simʋn Pɩɛlɩ'n, Simʋn Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ yɛ̂ ɛ 'nwunnzin mɩ́n ja nɩn anwʋn ɔ?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Zozi nwan: “Like'n mɔ mɩɩn yɔ'n, ɛ nyan tɩlɩ man yɩ́ bʋ, nan cɩan bie dede ɛ 'ba tɩ yɩ́ bʋ.”
7 Jesus respondeu:
8 Pɩɛlɩ nwan: “Cɛcɛ, mɩ́n dɩɛ mɩn mman ɛ nnwunnzin man mɩ́n ja nɩn anwʋn lé.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Simʋn Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ yɩ́ sɔ a, anɩn nwunnzin mɩ́n sa'n-mɔ anwʋn nʋn mɩ́n ti nɩn asʋ bʋka sʋ.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Zozi nwan: “Sʋanlan m'ɔ kɔ bia kɔ yue'n, ɔ nwunnzin yɩ́ ja nɩn anwʋn ala anɩn ɔ'a yue, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nwʋn tɩ bɔkɔ-bɔkɔ. Ɛmɔ kʋsʋ, bɛ́ nwʋn a tɩ, kʋsʋ nán ɛmɔ kʋalaatin ɔ.”
10 Jesus respondeu:
11 Zozi sɩ sʋanlan'n m'ɔ lɛ 'ba yɩ yɩ́ man'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ lɛ kan kɛ nán bɛ́ kʋalaatin yɛ̂ bɛ́ nwʋn a tɩ ɔ.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 M'ɔ nwunnzinlin bɛ́ ja'n-mɔ anwʋn yuelɩ'n, ɔ falɩ yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ yɩlɩ'n ɔ wulalɩ, ɔ salɩ hɔlɩ lalɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn. Yɩ́ nwan: “Like'n mɔ m'an yɔ ɛmɔ'n, asʋ ɛmɔ tɩ yɩ́ bʋ ɔ?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ, ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n Kpain, ɛsɛ ɛmɔ fɛlɛ mɩ́n Mɩnlɩan, ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɔ sanlɩn kɛ n dɩ yɩ́ sɔ sakpa.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Nan sɛ mɩ́n mɔ n dɩ ɛmɔ kpain, ɛsɛ n dɩ ɛmɔ amɩn'n, sɛ m'an nwunnzin ɛmɔ aja'n-mɔ anwʋn an, ɔ sɛ kɛ ɛmɔ kʋsʋ anun kʋn biala nwúnnzin ɛhɩnlɩn-mɔ aja nɩn anwʋn.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 M'an yɔ sɔ m'an hele ɛmɔ kɛ ɛmɔ kʋsʋ nɩ́an sʋ bɛ yɔ́ bie bɛ mán bɛ́ manngʋn'n-mɔ.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Nan mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ akʋa'n tɩ man kpili ndala man yɩ́ mɩn'n. Yɛ̂ sʋanlan mɔ bɛ kɔ sʋan yɩ́'n, ɔ tɩ man kpili ɔ ndala man sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn yɩ́'n.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Sian dɩɛ mɔ ɛmɔ a tɩ yɩ́ sɔ'n, sɛ ɛmɔ fa sʋ a, nyila 'kan ɛmɔ.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Nán ɛmɔ kʋalaa anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ mɩɩn kan ɔ. Mɩn sɩ ɛmɔ mɔ m'an fɛlɛ bɛ́'n. Nan ɛjɔlɛ'n mɔ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn'n, ɔ di kɛ ɔ kpɩn sʋ. Bɛ hɛlɛlɩ kɛ:
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 “Mɩɩn di mʋa mɩn kan ɛjɔlɛ sɔ'n mɩn kele ɛmɔ, yɩ́ dɩɛ, cɩan mɔ ninnge sɔ'n-mɔ ɛyɔlɛ kɔ ju'n, anɩn ɛmɔ de sʋanlan ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ n dɩ'n di.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, sʋanlan biala m'ɔ kɔ le sʋanlan mɔ n gɔ sʋan yɩ́'n, anɩn mɩ́n muonun yɛ̂ ɔ'a le mɩ́n ɔ. Yɛ̂ m'ɔ kɔ le mɩ́n'n, anɩn ɔ tɩ kɛ sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n yɛ̂ ɔ'a le yɩ́ ɔ.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ lʋa bɔlɩ yɩ́ nwʋn, nán ɔ'a se kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ anun kʋn 'ba yɩ mɩ́n maan bɛ cɩ mɩ́n.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Yɩ́ menian'n-mɔ anyɩn totua bɛ́ nyunnun, bɛ nzɩ man sʋanlan'n mɔ Zozi lɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Zozi menian'n-mɔ anun kʋsʋ, kʋn wɔ nun, yɩ́ dɩɛ Zozi kulo yɩ́ kpa. Kʋn sɔ'n lalɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Ɛbɛlɛ ala, Simʋn Pɩɛlɩ kɔ bɔ yɩ́ anyɩan kɛ ɔ bísa Zozi maan ɔ héle sʋanlan'n m'ɔ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Kɛmɔ sʋanlan sɔ'n kʋsʋ nzɩ man mɔ ɔ 'ba yɩ Zozi man'n, yɩ́ kʋsʋ ɔ kɔ fa yɩ́ ti kɔ bɔ Zozi anwʋn ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Anɩn, Yɛ́ Mɩn, nwan sʋanlan dɩɛ ɔ?”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Zozi nwan: “Mɩɩn fa mɩ́n kpaʋn'n mɩn bɔ tolo nɩn anun, nan sʋanlan mɔ n gɔ fa n gɔ man yɩ́'n, yɩ́ dein yɩ́ ɔ.” Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, ɔ kɔ fa kpaʋn'n kɔ bɔ tolo nɩn anun ɔ kɔ man Simʋn m'ɔ fi Isikaliɔtɩ nɩn awa Zudasɩ.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Mɔ Zudasɩ 'de kpaʋn nɩn ala, *Abɔnsanmʋn, mɔ *ebele anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ *Satan'n, kɔ wʋlʋ yɩ́ nun. Nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Like'n mɔ ɛ 'yɔ'n, yɔ yɩ́ ndɛ-ndɛ.”
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Like ati m'ɔ man ɔ hanlɩn sɔ'n, bɛ́ mɔ bɛ nʋn yɩ́ lɛ di alɩɛ'n, bɛ́ fɩ́ɩ́ b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Kɛmɔ Zudasɩ yɛ̂ ɔ fa bɛ́ esika'n sie'n, bɛ́ dɔʋn kpa bɛ jʋnlɩn kɛ Zozi nwan ɔ hɔ́ tó like mɔ bɛ 'fa bɛ di fɛtɩ'n, anaan ɔ hyé ehianfʋɛ'n-mɔ like.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Kɛ Zudasɩ lelɩ kpaʋn nɩn ala, ɔ kɔ fite. Yɩ́ tɛmʋn sɔ nɩn anun, anɩn alɩ́ɛ lɛ san.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Kɛ Zudasɩ 'fite ala, Zozi nwan: “Sian dɩɛ, Nyanmɩan a wula *Mân Baa nɩn anunminnyanmʋn yɛ̂ ɔ nanndɩ *Mân Baa nɩn asʋ, anunminnyanmʋn a han Nyanmɩan.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Sɛ ɔ nanndɩ Mân Baa nɩn asʋ anunminnyanmʋn a han Nyanmɩan an, Nyanmɩan kʋsʋ 'ba wula yɩ́ anunminnyanmʋn bie. Ɔ 'ba yɔ yɩ́ sɔ kɩkaala.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 “Mɩ́n mma-mɔ, mɩn 'tanlan ɛmɔ anwʋn ɛwa mɛlɛ kaan sʋa biekun. Ɛmɔ 'ba kpʋnndɛ mɩ́n, nan mɔ n ganlɩn n gelelɩ Zufʋ'n-mɔ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kʋsʋ sian'n. Lɩka mɔ mɩɩn kɔ'n, ɛmɔ ngʋala man ɛlɔ bie kɔ.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 “Mɩɩn man ɛmɔ mala fʋfɔlɛ: ɛmɔ húlo bɛ́ nwʋn. Ɔ sɛ kɛ ɛmɔ kulo bɛ́ nwʋn kɛ m gbɩnlɩn n gulolɩ ɛmɔ'n.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Sɛ ɛmɔ kulo bɛ́ nwʋn an, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba nwun kɛ ɛmɔ tɩ mɩ́n menian sakpa.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Simʋn Pɩɛlɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, anɩn nin kpa yɛ̂ ɛ lɛ kɔ ɔ?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, nzukɛ ati yɛ̂ mɩn ngʋala man wɔ́ sʋ si kɩkaala ɔ? Wɔ́ dunman nun, sɛ ɔ di mɔ mɩn wu bɔbɔ a, mɩn 'wu.”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Pɩɛlɩ, asʋ wɔ́ nwan ɛ 'wu mɩ́n dunman nun sakpa? Nan nɩan, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ kokolokoo'n, anɩn a han yɩ́ fâ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.