João 12
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 Ɛhɩ, m'ɔ anɩn ɔ ka cɩan nsian nán b'a li Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, Zozi kɔ sa kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Betanin nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ y'ɔ tinngelɩ Lazaa m'ɔ wuli'n fi ewue nun ɔ.
1 Seis dias antes de começar a Páscoa, Jesus chegou a Betânia, onde morava Lázaro, o homem que ele havia ressuscitado dos mortos.
2 M'ɔ juli ɛlɔ'n, yɩ́ alɩ́ɛ hɩnlɩn, nɔsʋba nun, yɩ́ manngʋn'n-mɔ kɔ tʋn alɩɛ bɛ kɔ fa bɛ kɔ sʋn yɩ́ ɛyɛfʋɛ. Anɩn Maatɩ lɛ sesie alɩɛ'n, bɛ́ mɔ bɛ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ lɛ didi'n, Lazaa kʋsʋ wɔ bɛ́ nun bie.
2 Prepararam um jantar em homenagem a Jesus; Marta servia, e Lázaro estava à mesa com ele.
3 Mmalasua'n-mɔ mɔ bɛ sesie alɩɛ'n, Mali kʋsʋ wɔ bɛ́ nun ɛbɛlɛ bie. M'ɔ bɛ didili dede mɔ ɔ 'kɔ bie'n, Mali kɔ hɔ kɔ fa anatɩlɩ bondoman kʋn. Anatɩlɩ sɔ'n, bɛ le baka bie bɛ fɛlɛ yɩ́ náá yɛ̂ bɛ fa bɛ yɔ ɔ. Yɩ́ gua yɔ sɩ kpa. Anatɩlɩ'n m'ɔ wɔ bondoman nɩn anun'n, ɔ tɩ elitili sin. Mali kɔ butu yɩ́ Zozi aja nɩn anwʋn, ɔ kɔ fa yɩ́ ti enyuan'n kɔ cici. Anatɩlɩ nɩn ɛfanlan'n kɔ fa sua nɩn anun.
3 Então Maria pegou um frasco de perfume caro feito de essência de óleo aromático, ungiu com ele os pés de Jesus e os enxugou com os cabelos. A casa se encheu com a fragrância do perfume.
4 Anɩn Zozi sʋanlan'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ Isikaliɔtɩ wɔ ɛbɛlɛ. Yɩ́ yɛ̂ cian bie ɔ 'yɩ Zozi man ɔ. M'ɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que em breve trairia Jesus, disse:
5 “Sɛ ɔ tɩ kɛ bɛ tɔnɩnlɩn anatɩlɩ ɛhɩ jɛtɛ fufue ɛya nsan yɛ̂ bɛ falɩ yɩ́ esika'n bɛ manlɩn ehianfʋɛ'n-mɔ a, ahan ɔ tɩ kpa.”
5 “Este perfume valia trezentas moedas de prata. Deveria ter sido vendido, e o dinheiro, dado aos pobres”.
6 Nán kɛ ehianfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛjʋnlɩan m'ɔ jʋnlɩn ti yɛ̂ ɔ man ɔ lɛ kan sɔ ɔ, nan awofʋɛ y'ɔ le yɩ́. Esika kaan mɔ bɛ kɔ fa bɛ kɔ hye bɛ́'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ fa sie ɔ. Bɛ fa bɛ man yɩ́ a, ɔ di.
6 Não que ele se importasse com os pobres; na verdade, era ladrão e, como responsável pelo dinheiro dos discípulos, muitas vezes roubava uma parte para si.
7 Nan mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zudasɩ hanlɩn'n, yɩ́ nwan: “Yaci Mali maan ɔ yɔ́ yɩ́ like'n m'ɔ lɛ yɔ'n. Afɩ, anatɩlɩ ɛhɩ mɔ ɔ'a butu yɩ́ mɩ́n ja nɩn asʋ ɛwa'n, cɩan mɔ n gɔ wu'n, ebialɛ'n mɔ bɛ 'bia mɩ́n'n yɛ̂ ɔ lɛ di mʋa bia mɩ́n nɩn ɔ.
7 Jesus respondeu: “Deixe-a em paz. Ela fez isto como preparação para meu sepultamento.
8 Ehianfʋɛ'n-mɔ dɩɛ, cɩan daa ɛmɔ nʋn bɛ́ wɔ ɛwa. Nan mɩ́n dɩɛ, mɩn nʋn ɛmɔ lɛ ndanlan man ɛwa dede ɔ nga man ɛbɛlɛ.”
8 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim”.
9 Mɔ Zufʋ'n-mɔ dɔʋn tɩlɩ kɛ Zozi wɔ Betanin'n, bɛ kɔ kpʋ yɩ́ ɛlɔ. Kʋsʋ nán kɛ Zozi angʋnmɩn ati yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ, nan bɛ́ nwan bɛ 'kɔ a nɩan Lazaa mɔ ɔ'a hɩn yɩ́'n.
9 Quando o povo soube da chegada de Jesus, correu para vê-lo, e também a Lázaro, a quem Jesus havia ressuscitado dos mortos.
10 Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nwan bɛ 'kun Lazaa kʋsʋ.
10 Então os principais sacerdotes decidiram matar também Lázaro,
11 Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ dunman nun ati, Zufʋ'n-mɔ dɔʋn nzi man bɛ́ sʋ kʋ́n, nan Zozi yɛ̂ bɛ de yɩ́ bɛ di ɔ.
11 pois, por causa dele, muitos do povo os haviam abandonado e criam em Jesus.
12 Zozi lalɩ Betanin, mɔ yɩ́ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, meninsʋnman'n mɔ bɛ walɩ *Pakɩ elie'n, bɛ kɔ tɩ kɛ Zozi lɛ ba Zoluzalɛmʋn.
12 No dia seguinte, correu pela cidade a notícia de que Jesus estava a caminho de Jerusalém. Uma grande multidão de visitantes que tinham vindo para a Páscoa
13 Bɛ kɔ hɔ kɔ kpɩkpɛ aye malɛ, bɛ kɔ fa bɛ kɔ le Zozi atɩn. Bɛ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ tɩan bɛ tɛ bɛ fɛlɛ yɩ́. Bɛ́ nwan:
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, gritando: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Bendito é o Rei de Israel!”.
14 Zozi kɔ nyan afunlunmun baa kʋn ɔ kɔ fʋ kɔ tanlan sʋ kɛ bɛ hɛlɛlɩ yɩ́ daba wɔ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n. Bɛ́ nwan:
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, cumprindo a profecia que dizia:
15 Zoluzalɛmʋn menian, nán bɛ sulo.
15 “Não tenha medo, povo de Sião. Vejam, seu Rei se aproxima, montado num jumentinho”.
16 Ɛhɩ, alimʋa nɩn anun, Zozi menian'n-mɔ a ndɩ man ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ abʋ. Nan mɔ Zozi fi ewue nun tinngelɩ mɔ Nyanmɩan wulalɩ yɩ́ anunminnyanmʋn yuelɩ'n, afɩ sian'n, bɛ nwunlin kɛ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ fɔ́ʋ́n yɛ̂ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn nɩn ɔ, like mɔ bɛ yɔlɩ yɩ́'n manlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n kpɩnlɩn sʋ.
16 Seus discípulos não entenderam, naquele momento, que se tratava do cumprimento de uma profecia. Depois que Jesus foi glorificado, porém, eles se lembraram do que havia acontecido e perceberam que era a respeito dele que essas coisas tinham sido escritas.
17 Mɔ Zozi fɛlɛlɩ Lazaa m'ɔ tinngelɩ yɩ́ fi ewue nun'n, bɛ́ kʋalaa mɔ anɩn bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, bɛ lili mɔ bɛ nwunlin yɩ́ nɩn anwʋn adanzɩɛ.
17 Muitos tinham visto quando Jesus mandou Lázaro sair do túmulo e o ressuscitou dos mortos, e contavam esse fato a outros.
18 Nzɔlɛ ɛhɩ ati y'ɔ man menisʋnman'n walɩ kpalɩ yɩ́ atɩn ɔ.
18 Destes, muitos saíram ao encontro de Jesus, porque tinham ouvido falar desse sinal.
19 Mɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Ebia-mɔ, ɛmɔ nɩ́an, y'a fɛ mgban o, sɛ yɛ hyɩlɩ yɩ́ ngɛlɛmɔ nun an, ahan yɛ nyanlɩn sʋ nvasʋɛ. Nan kɩkaala kɛ yɛ wɔ nun'n dɩɛ ɔ'a kpa yɩ́ nwʋn. Bɛ nɩ́an, mân bɔndɩn'n kʋalaa si yɩ́ sʋ!”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: “Não podemos fazer nada. Vejam, todo mundo o segue!”.
20 Bɛ́ mɔ bɛ walɩ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ fɛtɩ nɩn anun kɛ bɛ 'ba a sʋ Nyanmɩan'n, *Gɛlɛkɩ ngʋkʋn wɔ bɛ́ nun.
20 Alguns gregos que tinham vindo a Jerusalém para adorar durante a festa da Páscoa
21 Gɛlɛkɩ sɔ'n-mɔ hɔ tʋlɩ Zozi sʋanlan'n kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ. Ɔ fi Galile mân nɩn anun, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bɛtɩsayida nɩn asʋ. Gɛlɛkɩ sɔ'n-mɔ nwan: “Nja bian, yɛ kulo kɛ yɛ nwun Zozi anwʋn.”
21 procuraram Filipe, que era de Betsaida, da Galileia, e lhe disseram: “Por favor, gostaríamos de ver Jesus”.
22 Mɔ Filipʋ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Andele, ɔ kɔ bɔ yɩ́ amannɩɛ. Bɛ́ munnyuan bɛ kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́.
22 Filipe falou a esse respeito com André, e os dois foram juntos falar com Jesus.
23 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Sian dɩɛ, mɛlɛ'n m'ɔ sɛ kɛ bɛ wula Mân Baa nɩn anunminnyanmʋn nɩn a ju.
23 Jesus respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24 Nan mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ *bele baa'n mɔ bɛ kɔ lua'n, sɛ ɔ'a mgbɔlɔ man asɩɛ nɩn abʋ a, ɔ ngʋala ɔ nvifi man ɔ nzu man mma. Cɩan daa ɔ la ɛbɛlɛ kʋnlʋn-ngʋnlʋn.
24 Eu lhes digo a verdade: se o grão de trigo não for plantado na terra e não morrer, ficará só. Sua morte, porém, produzirá muitos novos grãos.
25 Sʋanlan m'ɔ tɩ ahyʋan ɔ kulo yɩ́ kunnun'n, ɔ nnyan man ngʋan. Nan sʋanlan m'ɔ eyuadɩ ɛtɛ ɛhɩ anun ɔ kulo ɛhɩnlɩn-mɔ ɔ bʋka bɛ́'n, ɔ 'nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
25 Quem ama sua vida neste mundo a perderá. Quem odeia sua vida neste mundo a conservará por toda a eternidade.
26 Sʋanlan biala m'ɔ kulo kɛ ɔ yɔ mɩ́n sʋanlan'n, ɔ sí mɩ́n sʋ. Yɩ́ dɩɛ anɩn lɩka mɔ n dɩ'n, yɩ́ kʋsʋ, ɔ tanlan ɛbɛlɛ bie. Sʋanlan m'ɔ sʋ mɩ́n'n, mɩ́n Sɩ 'man yɩ́ asasʋɛ.
26 Se alguém quer ser meu discípulo, siga-me, pois meus servos devem estar onde eu estou. E o Pai honrará quem me servir.
27 “Kɩkaala dɩɛ, mɩ́n ti anun a sɛcɩ mɩ́n. Nan kʋsʋ nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ mɩn 'kan ɔ? N ze kɛ, mɩ́n Sɩ, de mɩ́n fi yalɛ'n m'ɔ lɛ 'ba tʋ mɩ́n wɔ dɔɛ ɛhɩ anun anaan? Cɛcɛ, mɩ́n ngan man sɔ, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ ti yɛ̂ m malɩ ɔ.
27 “Agora minha alma está angustiada. Acaso devo orar ‘Pai, salva-me desta hora’? Mas foi exatamente por esse motivo que eu vim!
28 Mɩ́n Sɩ, wula wɔ́ dunman nɩn anunminnyanmʋn!”
28 Pai, glorifica teu nome!”. Então uma voz falou do céu: “Eu já glorifiquei meu nome, e o farei novamente em breve”.
29 Meninsʋnman'n mɔ bɛ jijin ɛbɛlɛ mɔ bɛ tɩlɩ anɩɛ sɔ'n, bɛ́ nun mmie-mɔ nwan: “Nyanmɩan'n lɛ kan nun.”
29 Quando a multidão ouviu a voz, alguns pensaram que era um trovão, enquanto outros afirmavam que um anjo havia falado com ele.
30 Zozi nwan: “Nán mɩ́n ti yɛ̂ anɩɛ sɔ nɩn a te ɔ, nan ɛmɔ ati ɔ.
30 Então Jesus lhes disse: “A voz foi por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Bɛlɛ mɔ mân'n ndɛɛ ebua cɩan nɩn a ju ɔ. *Abɔnsanmʋn m'ɔ tɩ mân nɩn asʋ kpain'n, sian dɩɛ, bɛ 'ba ju yɩ́ bɛ tʋ gua sʋ.
31 Chegou a hora de julgar o mundo; agora, o governante deste mundo será expulso.
32 Nan mɩ́n kʋsʋ, sɛ bɛ sinnze mɩ́n anwunno yue a, m 'ba hyʋɩn menian'n-mɔ kʋalaa mɩn ba mɩ́n nwʋn.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todos a mim”.
33 Ɔ hanlɩn sɔ ɔ helelɩ ewue ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ ɔ 'fa wu'n.
33 Ele disse isso para indicar como morreria.
34 Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, menian'n-mɔ nwan: “Mala kalata nɩn anun, yɛ tɩlɩ kɛ bɛ́ nwan *Kilisi'n mɔ ɔ 'ba le yɛ́ ti'n, ɔ nwu man lé. Nan ɔ yɔ sɛ mɔ wɔ́ nwan *Mân Baa'n, bɛ 'ba sinnze yɩ́ anwunno ɔ? Mân Baa'n muonun, ɔ tɩ yɩ́ dɩɛ sɛ?”
34 A multidão disse: “Entendemos pelas Escrituras que o Cristo viveria para sempre. Como pode dizer que o Filho do Homem morrerá? Afinal, quem é esse Filho do Homem?”.
35 Zozi nwan: “Kɩkaala dɩɛ, kanlannɩɛ'n tɛ wɔ ɛmɔ afian ɛwa. Kɛmɔ ɛmɔ tɛ nwun asɩ'n, ɛmɔ nánndɩ atɩn'n mɔ n gelelɩ ɛmɔ nɩn asʋ. Nán awosin'n ba a, anɩn ɛmɔ a mminlin man. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan m'ɔ nanndɩ awosin nun'n, ɔ nzɩ man lɩka m'ɔ lɛ kɔ ɔ.
35 Jesus respondeu: “Minha luz brilhará para vocês só mais um pouco. Andem na luz enquanto podem, para que a escuridão não os pegue de surpresa. Quem anda na escuridão não consegue ver aonde vai.
36 Kɛmɔ ɛmɔ tɛ le kanlannɩɛ nɩn ɛwa'n, ɛmɔ lé yɩ́ bɛ lí, nán ɛmɔ a kaci kanlannɩɛ nɩn anun menian.” Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, ɔ fi bagua nun ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ fɩalɩ kaan.
36 Creiam na luz enquanto ainda há tempo; desse modo vocês se tornarão filhos da luz”. Depois de dizer essas coisas, Jesus foi embora e se ocultou deles.
37 Ɔ yɔlɩ asinbɛnwʋn ninnge'n dɔʋn menian'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ, nan kʋsʋ b'a nne man yɩ́ b'a nni man.
37 Apesar de todos os sinais que Jesus havia realizado, não creram nele.
38 Ɔ man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan Kpɔmanfʋɛ *Ezayi hanlɩn'n, kpɩnlɩn sʋ. Ezayi hanlɩn kɛ:
38 Aconteceu conforme o profeta Isaías tinha dito: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem o Senhor revelou seu braço forte?”.
39 Bɛ ngʋala man kɛ bɛ de bɛ di, afɩ Ezayi hanlɩn biekun kɛ:
39 Mas o povo não podia crer, pois como Isaías também disse:
40 Nyanmɩan a sin bɛ́ nyɩn'n,
40 “O Senhor cegou seus olhos e endureceu seu coração para que seus olhos não vejam, e seu coração não entenda, e não se voltem para mim, nem permitam que eu os cure”.
41 Ezayi lili mʋa nwunlin Zozi anunminnyanmʋn'n daba, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ hanlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
41 As palavras de Isaías referiam-se a Jesus, pois viu sua glória e falou sobre ele.
42 Nan kʋsʋ Zufʋ mgbain'n-mɔ anun, mmie-mɔ dɔʋn lelɩ Zozi lili. Nan *Falisifʋɛ'n-mɔ dunman nun, bɛ ngan man, bɛ sulo kɛ bɛ kɔ fʋan bɛ́ asɔnɩn sua nɩn anun.
42 Ainda assim, muitos creram em Jesus, incluindo alguns dos líderes judeus. Eles, porém, não declararam sua fé abertamente, por medo de que os fariseus os expulsassem da sinagoga.
43 Afɩ sɛ menian'n-mɔ bɔ bɛ́ dunman kpa a, bɛ kulo bɛ tala kɛ Nyanmɩan kɔ bɔ bɛ́ dunman kpa'n.
43 Amaram a aprovação das pessoas mais que a aprovação de Deus.
44 Mɔ Zozi fi meninsʋnman nɩn anun ɔ 'ba hɔ'n, ɔ tɩanlɩn nun hanlɩn kɛ: “Sʋanlan biala m'ɔ de mɩ́n di'n, nán mɩ́n ngʋnmɩn yɛ̂ ɔ de mɩ́n di ɔ, nan anɩn ɔ de sʋanlan'n kʋsʋ m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n di.
44 Jesus disse em alta voz às multidões: “Se vocês creem em mim, não creem apenas em mim, mas também naquele que me enviou.
45 Sʋanlan m'ɔ kɔ nwun mɩ́n'n, anɩn ɔ tɩ kɛ ɔ'a nwun m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n.
45 Pois, quando veem a mim, veem aquele que me enviou.
46 M malɩ mân nɩn anun kɛ kanlannɩɛ, ɔ man sʋanlan biala m'ɔ de mɩ́n di'n, ɔ nga man awosin nun.
46 Eu vim como luz para brilhar neste mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça na escuridão.
47 “Sʋanlan m'ɔ kɔ tɩ mɩ́n ɛjɔlɛ'n, mɔ ɔ'a nne ɔ'a nni man'n, nán mɩ́n yɛ̂ mɩn 'bua yɩ́ ndɛɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ m malɩ kɛ m 'ba le mân nɩn ati ngʋan, m'an mma man kɛ m 'ba tua mân'n nyɔlɩɛ ɛtɛ nɩn anwʋn kalɛ.
47 Não julgarei aqueles que me ouvem mas não me obedecem, pois vim para salvar o mundo, e não para julgá-lo.
48 Sʋanlan m'ɔ kɔ ju mɩ́n kɔ tʋ, m'ɔ nne man mɩ́n ɛjɔlɛ'n nni man'n, ɔ le yɩ́ ndɛɛ ebuafʋɛ. Cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, ninnge'n mɔ mɩɩn kekele ɛmɔ'n, yɛ̂ bɛ 'fa bɛ bua yɩ́ ndɛɛ ɔ.
48 Mas todos que me rejeitam e desprezam minha mensagem serão julgados no dia do julgamento pela verdade que tenho falado.
49 Afɩ nán mɩ́n ngʋnmɩn mɩ́n tunmin yɛ̂ m'an fa m'an han ɛjɔlɛ nɩn ɔ. Nan Sɩɛ'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n, yɩ́ muonun yɛ̂ ɔ helelɩ mɩ́n ɛjɔlɛ'n m'ɔ di mɔ mɩn kan'n, ɔ nʋn ninnge'n m'ɔ di mɔ mɩn kekele nɩn ɔ.
49 Não falo com minha própria autoridade. O Pai, que me enviou, me ordenou o que dizer.
50 Yɛ̂ mɩn sɩ kɛ like m'ɔ kɔ hele'n, ɔ man bɛ nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ. Yɩ́ ti, mɔ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ'n, kɛ Sɩɛ'n helelɩ mɩ́n'n yɛ̂ mɩɩn kan nɩn ɔ.”
50 E eu sei que o mandamento dele conduz à vida eterna; por isso digo tudo que o Pai me mandou dizer”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.