João 12

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɛhɩ, m'ɔ anɩn ɔ ka cɩan nsian nán b'a li Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, Zozi kɔ sa kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Betanin nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ y'ɔ tinngelɩ Lazaa m'ɔ wuli'n fi ewue nun ɔ.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 M'ɔ juli ɛlɔ'n, yɩ́ alɩ́ɛ hɩnlɩn, nɔsʋba nun, yɩ́ manngʋn'n-mɔ kɔ tʋn alɩɛ bɛ kɔ fa bɛ kɔ sʋn yɩ́ ɛyɛfʋɛ. Anɩn Maatɩ lɛ sesie alɩɛ'n, bɛ́ mɔ bɛ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ lɛ didi'n, Lazaa kʋsʋ wɔ bɛ́ nun bie.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Mmalasua'n-mɔ mɔ bɛ sesie alɩɛ'n, Mali kʋsʋ wɔ bɛ́ nun ɛbɛlɛ bie. M'ɔ bɛ didili dede mɔ ɔ 'kɔ bie'n, Mali kɔ hɔ kɔ fa anatɩlɩ bondoman kʋn. Anatɩlɩ sɔ'n, bɛ le baka bie bɛ fɛlɛ yɩ́ náá yɛ̂ bɛ fa bɛ yɔ ɔ. Yɩ́ gua yɔ sɩ kpa. Anatɩlɩ'n m'ɔ wɔ bondoman nɩn anun'n, ɔ tɩ elitili sin. Mali kɔ butu yɩ́ Zozi aja nɩn anwʋn, ɔ kɔ fa yɩ́ ti enyuan'n kɔ cici. Anatɩlɩ nɩn ɛfanlan'n kɔ fa sua nɩn anun.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 Anɩn Zozi sʋanlan'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ Isikaliɔtɩ wɔ ɛbɛlɛ. Yɩ́ yɛ̂ cian bie ɔ 'yɩ Zozi man ɔ. M'ɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan:
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 “Sɛ ɔ tɩ kɛ bɛ tɔnɩnlɩn anatɩlɩ ɛhɩ jɛtɛ fufue ɛya nsan yɛ̂ bɛ falɩ yɩ́ esika'n bɛ manlɩn ehianfʋɛ'n-mɔ a, ahan ɔ tɩ kpa.”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 Nán kɛ ehianfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛjʋnlɩan m'ɔ jʋnlɩn ti yɛ̂ ɔ man ɔ lɛ kan sɔ ɔ, nan awofʋɛ y'ɔ le yɩ́. Esika kaan mɔ bɛ kɔ fa bɛ kɔ hye bɛ́'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ fa sie ɔ. Bɛ fa bɛ man yɩ́ a, ɔ di.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Nan mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zudasɩ hanlɩn'n, yɩ́ nwan: “Yaci Mali maan ɔ yɔ́ yɩ́ like'n m'ɔ lɛ yɔ'n. Afɩ, anatɩlɩ ɛhɩ mɔ ɔ'a butu yɩ́ mɩ́n ja nɩn asʋ ɛwa'n, cɩan mɔ n gɔ wu'n, ebialɛ'n mɔ bɛ 'bia mɩ́n'n yɛ̂ ɔ lɛ di mʋa bia mɩ́n nɩn ɔ.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Ehianfʋɛ'n-mɔ dɩɛ, cɩan daa ɛmɔ nʋn bɛ́ wɔ ɛwa. Nan mɩ́n dɩɛ, mɩn nʋn ɛmɔ lɛ ndanlan man ɛwa dede ɔ nga man ɛbɛlɛ.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Mɔ Zufʋ'n-mɔ dɔʋn tɩlɩ kɛ Zozi wɔ Betanin'n, bɛ kɔ kpʋ yɩ́ ɛlɔ. Kʋsʋ nán kɛ Zozi angʋnmɩn ati yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ, nan bɛ́ nwan bɛ 'kɔ a nɩan Lazaa mɔ ɔ'a hɩn yɩ́'n.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nwan bɛ 'kun Lazaa kʋsʋ.
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ dunman nun ati, Zufʋ'n-mɔ dɔʋn nzi man bɛ́ sʋ kʋ́n, nan Zozi yɛ̂ bɛ de yɩ́ bɛ di ɔ.
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Zozi lalɩ Betanin, mɔ yɩ́ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, meninsʋnman'n mɔ bɛ walɩ *Pakɩ elie'n, bɛ kɔ tɩ kɛ Zozi lɛ ba Zoluzalɛmʋn.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Bɛ kɔ hɔ kɔ kpɩkpɛ aye malɛ, bɛ kɔ fa bɛ kɔ le Zozi atɩn. Bɛ 'kɔ a, anɩn bɛ lɛ tɩan bɛ tɛ bɛ fɛlɛ yɩ́. Bɛ́ nwan:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Zozi kɔ nyan afunlunmun baa kʋn ɔ kɔ fʋ kɔ tanlan sʋ kɛ bɛ hɛlɛlɩ yɩ́ daba wɔ *Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n. Bɛ́ nwan:
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Zoluzalɛmʋn menian, nán bɛ sulo.
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Ɛhɩ, alimʋa nɩn anun, Zozi menian'n-mɔ a ndɩ man ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ abʋ. Nan mɔ Zozi fi ewue nun tinngelɩ mɔ Nyanmɩan wulalɩ yɩ́ anunminnyanmʋn yuelɩ'n, afɩ sian'n, bɛ nwunlin kɛ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ fɔ́ʋ́n yɛ̂ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn nɩn ɔ, like mɔ bɛ yɔlɩ yɩ́'n manlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n kpɩnlɩn sʋ.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Mɔ Zozi fɛlɛlɩ Lazaa m'ɔ tinngelɩ yɩ́ fi ewue nun'n, bɛ́ kʋalaa mɔ anɩn bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, bɛ lili mɔ bɛ nwunlin yɩ́ nɩn anwʋn adanzɩɛ.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Nzɔlɛ ɛhɩ ati y'ɔ man menisʋnman'n walɩ kpalɩ yɩ́ atɩn ɔ.
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 Mɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Ebia-mɔ, ɛmɔ nɩ́an, y'a fɛ mgban o, sɛ yɛ hyɩlɩ yɩ́ ngɛlɛmɔ nun an, ahan yɛ nyanlɩn sʋ nvasʋɛ. Nan kɩkaala kɛ yɛ wɔ nun'n dɩɛ ɔ'a kpa yɩ́ nwʋn. Bɛ nɩ́an, mân bɔndɩn'n kʋalaa si yɩ́ sʋ!”
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Bɛ́ mɔ bɛ walɩ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ fɛtɩ nɩn anun kɛ bɛ 'ba a sʋ Nyanmɩan'n, *Gɛlɛkɩ ngʋkʋn wɔ bɛ́ nun.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Gɛlɛkɩ sɔ'n-mɔ hɔ tʋlɩ Zozi sʋanlan'n kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ. Ɔ fi Galile mân nɩn anun, kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bɛtɩsayida nɩn asʋ. Gɛlɛkɩ sɔ'n-mɔ nwan: “Nja bian, yɛ kulo kɛ yɛ nwun Zozi anwʋn.”
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Mɔ Filipʋ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ Andele, ɔ kɔ bɔ yɩ́ amannɩɛ. Bɛ́ munnyuan bɛ kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Sian dɩɛ, mɛlɛ'n m'ɔ sɛ kɛ bɛ wula Mân Baa nɩn anunminnyanmʋn nɩn a ju.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 Nan mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ *bele baa'n mɔ bɛ kɔ lua'n, sɛ ɔ'a mgbɔlɔ man asɩɛ nɩn abʋ a, ɔ ngʋala ɔ nvifi man ɔ nzu man mma. Cɩan daa ɔ la ɛbɛlɛ kʋnlʋn-ngʋnlʋn.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Sʋanlan m'ɔ tɩ ahyʋan ɔ kulo yɩ́ kunnun'n, ɔ nnyan man ngʋan. Nan sʋanlan m'ɔ eyuadɩ ɛtɛ ɛhɩ anun ɔ kulo ɛhɩnlɩn-mɔ ɔ bʋka bɛ́'n, ɔ 'nyan nyanmɩansʋ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Sʋanlan biala m'ɔ kulo kɛ ɔ yɔ mɩ́n sʋanlan'n, ɔ sí mɩ́n sʋ. Yɩ́ dɩɛ anɩn lɩka mɔ n dɩ'n, yɩ́ kʋsʋ, ɔ tanlan ɛbɛlɛ bie. Sʋanlan m'ɔ sʋ mɩ́n'n, mɩ́n Sɩ 'man yɩ́ asasʋɛ.
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 “Kɩkaala dɩɛ, mɩ́n ti anun a sɛcɩ mɩ́n. Nan kʋsʋ nzu ɛjɔlɛ dɩɛ yɛ̂ mɩn 'kan ɔ? N ze kɛ, mɩ́n Sɩ, de mɩ́n fi yalɛ'n m'ɔ lɛ 'ba tʋ mɩ́n wɔ dɔɛ ɛhɩ anun anaan? Cɛcɛ, mɩ́n ngan man sɔ, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ ti yɛ̂ m malɩ ɔ.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Mɩ́n Sɩ, wula wɔ́ dunman nɩn anunminnyanmʋn!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Meninsʋnman'n mɔ bɛ jijin ɛbɛlɛ mɔ bɛ tɩlɩ anɩɛ sɔ'n, bɛ́ nun mmie-mɔ nwan: “Nyanmɩan'n lɛ kan nun.”
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Zozi nwan: “Nán mɩ́n ti yɛ̂ anɩɛ sɔ nɩn a te ɔ, nan ɛmɔ ati ɔ.
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Bɛlɛ mɔ mân'n ndɛɛ ebua cɩan nɩn a ju ɔ. *Abɔnsanmʋn m'ɔ tɩ mân nɩn asʋ kpain'n, sian dɩɛ, bɛ 'ba ju yɩ́ bɛ tʋ gua sʋ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Nan mɩ́n kʋsʋ, sɛ bɛ sinnze mɩ́n anwunno yue a, m 'ba hyʋɩn menian'n-mɔ kʋalaa mɩn ba mɩ́n nwʋn.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 Ɔ hanlɩn sɔ ɔ helelɩ ewue ɛhɔlɛ kʋn'n mɔ ɔ 'fa wu'n.
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, menian'n-mɔ nwan: “Mala kalata nɩn anun, yɛ tɩlɩ kɛ bɛ́ nwan *Kilisi'n mɔ ɔ 'ba le yɛ́ ti'n, ɔ nwu man lé. Nan ɔ yɔ sɛ mɔ wɔ́ nwan *Mân Baa'n, bɛ 'ba sinnze yɩ́ anwunno ɔ? Mân Baa'n muonun, ɔ tɩ yɩ́ dɩɛ sɛ?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Zozi nwan: “Kɩkaala dɩɛ, kanlannɩɛ'n tɛ wɔ ɛmɔ afian ɛwa. Kɛmɔ ɛmɔ tɛ nwun asɩ'n, ɛmɔ nánndɩ atɩn'n mɔ n gelelɩ ɛmɔ nɩn asʋ. Nán awosin'n ba a, anɩn ɛmɔ a mminlin man. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan m'ɔ nanndɩ awosin nun'n, ɔ nzɩ man lɩka m'ɔ lɛ kɔ ɔ.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Kɛmɔ ɛmɔ tɛ le kanlannɩɛ nɩn ɛwa'n, ɛmɔ lé yɩ́ bɛ lí, nán ɛmɔ a kaci kanlannɩɛ nɩn anun menian.” Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n yuelɩ'n, ɔ fi bagua nun ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ fɩalɩ kaan.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Ɔ yɔlɩ asinbɛnwʋn ninnge'n dɔʋn menian'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ, nan kʋsʋ b'a nne man yɩ́ b'a nni man.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Ɔ man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan Kpɔmanfʋɛ *Ezayi hanlɩn'n, kpɩnlɩn sʋ. Ezayi hanlɩn kɛ:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Bɛ ngʋala man kɛ bɛ de bɛ di, afɩ Ezayi hanlɩn biekun kɛ:
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 Nyanmɩan a sin bɛ́ nyɩn'n,
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ezayi lili mʋa nwunlin Zozi anunminnyanmʋn'n daba, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ hanlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Nan kʋsʋ Zufʋ mgbain'n-mɔ anun, mmie-mɔ dɔʋn lelɩ Zozi lili. Nan *Falisifʋɛ'n-mɔ dunman nun, bɛ ngan man, bɛ sulo kɛ bɛ kɔ fʋan bɛ́ asɔnɩn sua nɩn anun.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Afɩ sɛ menian'n-mɔ bɔ bɛ́ dunman kpa a, bɛ kulo bɛ tala kɛ Nyanmɩan kɔ bɔ bɛ́ dunman kpa'n.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Mɔ Zozi fi meninsʋnman nɩn anun ɔ 'ba hɔ'n, ɔ tɩanlɩn nun hanlɩn kɛ: “Sʋanlan biala m'ɔ de mɩ́n di'n, nán mɩ́n ngʋnmɩn yɛ̂ ɔ de mɩ́n di ɔ, nan anɩn ɔ de sʋanlan'n kʋsʋ m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n di.
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Sʋanlan m'ɔ kɔ nwun mɩ́n'n, anɩn ɔ tɩ kɛ ɔ'a nwun m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 M malɩ mân nɩn anun kɛ kanlannɩɛ, ɔ man sʋanlan biala m'ɔ de mɩ́n di'n, ɔ nga man awosin nun.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “Sʋanlan m'ɔ kɔ tɩ mɩ́n ɛjɔlɛ'n, mɔ ɔ'a nne ɔ'a nni man'n, nán mɩ́n yɛ̂ mɩn 'bua yɩ́ ndɛɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ m malɩ kɛ m 'ba le mân nɩn ati ngʋan, m'an mma man kɛ m 'ba tua mân'n nyɔlɩɛ ɛtɛ nɩn anwʋn kalɛ.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Sʋanlan m'ɔ kɔ ju mɩ́n kɔ tʋ, m'ɔ nne man mɩ́n ɛjɔlɛ'n nni man'n, ɔ le yɩ́ ndɛɛ ebuafʋɛ. Cɩan m'ɔ li sian nɩn anun, ninnge'n mɔ mɩɩn kekele ɛmɔ'n, yɛ̂ bɛ 'fa bɛ bua yɩ́ ndɛɛ ɔ.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Afɩ nán mɩ́n ngʋnmɩn mɩ́n tunmin yɛ̂ m'an fa m'an han ɛjɔlɛ nɩn ɔ. Nan Sɩɛ'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n'n, yɩ́ muonun yɛ̂ ɔ helelɩ mɩ́n ɛjɔlɛ'n m'ɔ di mɔ mɩn kan'n, ɔ nʋn ninnge'n m'ɔ di mɔ mɩn kekele nɩn ɔ.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Yɛ̂ mɩn sɩ kɛ like m'ɔ kɔ hele'n, ɔ man bɛ nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ. Yɩ́ ti, mɔ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ'n, kɛ Sɩɛ'n helelɩ mɩ́n'n yɛ̂ mɩɩn kan nɩn ɔ.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.