João 11
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Anɩn bian kʋn wɔ Betanin kulo nɩn asʋ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Lazaa. Lazaa sɔ'n nʋn yɩ́ nianman mmalasua nnyuan yɛ̂ bɛ tɩ Betanin ɛbɛlɛ ɔ. Kʋn li Mali yɛ̂ kʋn kʋsʋ li Maatɩ.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Mali sɔ'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ 'ba fa anatɩlɩ ɔ nwunnzin yɛ́ Mɩn aja'n-mɔ anwʋn, ɛsɛ ɔ fa yɩ́ ti enyuan'n ɔ cici nɩn ɔ. Bɛ wɔ ɛbɛlɛ dede a, cɩan kʋn Lazaa kɔ fʋkɛ.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Yɩ́ nianman mmalasua nnyuan'n kɔ yɩ sʋanlan kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ manngʋn'n mɔ ɛ kulo yɩ́'n nɩn a fʋkɛ. Yɩ́ ti, yɩ́ nianman mmala'n-mɔ nwan m mála m mɔ́ wɔ́ amannɩɛ.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Lazaa ɛfʋkɛ'n mɔ ɔ'a fʋkɛ'n, ɔ tɩ man ɛfʋkɛ mɔ ɔ 'kun yɩ́ ɔ. Nan ɔ nanndɩ yɩ́ ɛfʋkɛ sɔ nɩn asʋ, Nyanmɩan 'ba man yɩ́ Wa'n yɩ yɩ́ tunmin'n nʋn yɩ́ anunminnyanmʋn'n kele mân'n.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Zozi kulo Lazaa nʋn yɩ́ nianman mmalasua'n-mɔ kpa, nan kʋsʋ,
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 m'ɔ tɩlɩ kɛ Lazaa a fʋkɛ'n, ɔ lili cɩan nnyuan biekun yɩ́ bʋsʋ ɛbɛlɛ.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Yɩ́ cɩan nnyuan nɩn asʋ, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Bɛ mán yɛ sá yɛ hɔ́ Zude mân nɩn anun ɛlɔ biekun.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Kpain, ɔ hyɛlɩ man fɩ́ɩ́ yɛ hɔlɩ ɛlɔ ahan bɛ 'tʋtʋ ɛbʋɛ bɛ kun wɔ́, yɛ̂ ɛsɛ wɔ́ nwan yɛ hɔ́ ɛlɔ biekun'n?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Zozi nwan: “Alɩ́ɛ kʋn m'ɔ kɔ hɩn'n, nán dɔɛ bulu nʋn nnyuan yɛ̂ ɔ wɔ nun ɔ? Sʋanlan m'ɔ nanndɩ alɩhɩan nɩn anun'n, yɩ́ ja mgbula man, ɔ sanlɩn kɛ mân nɩn anun tɩ yuein.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Nan sʋanlan m'ɔ nanndɩ kɔngɔɛ'n, yɩ́ ja kpula ɔ tɔ asɩ, ɔ sanlɩn kɛ awosin nɩn anun, sʋanlan nnwun man asɩ.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Yɛ́ manngʋn Lazaa a lafɩ, yɩ́ ti, mɩn 'kɔ a tinnge yɩ́.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Sɛ nafɛlɛ ala yɛ̂ ɔ lɛ dafɩ a, anɩn yɛ 'kɔ a yɔ nzu? Ɔ 'ba jasʋ.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Zozi hanlɩn'n kele kɛ Lazaa a wu, nan kʋsʋ yɩ́ menian'n-mɔ dɩɛ, bɛ jʋnlɩn kɛ nafɛlɛ mgban yɛ̂ ɔ lɛ dafɩ ɔ.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Yɩ́ sɔ ati, Zozi kpacɩlɩ nun hanlɩn helelɩ bɛ́ yuein kɛ: “Lazaa a wu.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ɛmɔ dunman nun ati, ɔ yɔ mɩ́n fɛ kpa kɛ m'an ngɔ man ɛlɔ ndɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ ewue nɩn anzin ɛjɔlɛ mɔ ɔ 'ba a'n, ɔ 'ba man ɛmɔ de mɩ́n di. Nan ɛmɔ mán yɛ hɔ́ ɛlɔ.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, yɩ́ menian'n-mɔ anun kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Toma, bɛ fɛlɛ yɩ́ biekun Didimʋn, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ nda, ɔ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Mɩ́n manngʋn-mɔ, sɛ yɩ́ sɔ a, bɛ mán yɛ́ kʋsʋ yɛ hɔ́ bie maan bɛ hún yɛ́ kʋalaa.” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Mɔ Zozi 'ju Betanin'n, anɩn b'a sie Lazaa ɔ'a li ɛlɛ nnan.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betanin nʋn Zoluzalɛmʋn kʋsʋ afian a nwa man. Cilo nsan yɛ̂ ɔ wɔ bɛ́ afian ɔ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Yɩ́ ti, ɔ man Zufʋ'n-mɔ dɔʋn fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ Betanin kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ, bɛ 'ba a cɩcɩ Maatɩ nʋn Mali alʋa.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mɔ Maatɩ tɩlɩ kɛ Zozi lɛ ba'n, ɔ hɔlɩ kpalɩ yɩ́ atɩn. Mali dɩɛ, ɔ halɩ awulo ɛbɛlɛ.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mɔ Maatɩ tʋlɩ Zozi'n, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ wɔ ɛwa a, ahan mɩ́n nianman nɩn a nwu man.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Nan kʋsʋ mɩn sɩ kɛ kɩkaala mɔ yɛ wɔ nun'n muonun, like biala mɔ ɛ kɔ bisa Nyanmɩan'n, ɔ 'fa man wɔ́.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Zozi nwan: “Wɔ́ nianman'n, ɔ 'ba jasʋ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Maatɩ nwan: “Mɩn sɩ kɛ cɩan mɔ mân'n kɔ yue'n, mɩ́n nianman'n fi ewue nun 'jasʋ.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Zozi nwan: “Sʋanlan'n m'ɔ cɩn menian ɔ man bɛ́ ngʋan'n y'ɔ le mɩ́n. M'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, sɛ ɔ wu bɔbɔ a, ɔ 'nyan ngʋan.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Yɛ̂ sʋanlan mɔ yɩ́ anyɩnwɔsʋɛ nun ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, ɔ nwu man kʋ́n lé. Asʋ ɛ de ɛjɔlɛ sɔ'n di ɔ?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Maatɩ nwan: “Yuo o, mɩn de mɩn di kɛ *Kilisi'n y'ɔ le wɔ́, Nyanmɩan Awa'n m'ɔ sɛ kɛ ɔ ba mân nɩn anun'n y'ɔ le wɔ́.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mɔ Maatɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ sa kɔ hɔ awulo kɔ tu yɩ́ nianman bala Mali asule, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn a a, yɩ́ nwan ɛ bála.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Mɔ Mali tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ fa atɩn'n, ɔ lɛ kpʋ Zozi.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Anɩn Zozi wʋlʋlɩ man kulo nɩn anun, lɩka kʋnmgba'n mɔ Maatɩ yacili yɩ́'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ halɩ ɔ.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Mɔ Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ gua awulo ɛbɛlɛ bɛ lɛ cɩcɩ Mali alʋa'n nwunlin kɛ ɔ'a jasʋ, ɔ lɛ kɔ ndɛ-ndɛ'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ jasʋ bɛ kɔ si yɩ́ sʋ. Bɛ jʋnlɩn kɛ Mali lɛ kɔ sɛka nɩn asʋ ɛlɔ 'kɔ sun.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mɔ Mali juli lɩka mɔ Zozi jin'n, ɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ wɔ ɛwa a, ahan mɩ́n nianman nɩn a nwu man.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Kɛ Mali 'kan sɔ nɩn ala, ɔ kɔ sɩsa yɩ́ sa kɔ gua yɩ́ ti ɔ nʋn Zufʋ'n-mɔ kʋalaa bɛ lɛ yɩ awɔ́lɛ. Mɔ Zozi nwunlin kɛ bɛ lɛ yɩ awɔ́lɛ'n, ewue nɩn anwʋn ɛya kɔ hun yɩ́ dede yɩ́ nwʋn kɔ wʋsʋ yɩ́.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ sielɩ yɩ́ nin?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Mɔ bɛ falɩ atɩn'n mɔ bɛ 'kɔ'n, anɩn Zozi anyɩn ɛmʋɩn lɛ ba.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ɛbɛlɛ ala, Zufʋ'n-mɔ anun mmie-mɔ nwan: “Ɛmɔ nɩ́an, ɔ kulo Lazaa ɛjɔlɛ kpa o!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Yɩ́ m'ɔ tikelɩ anyɩnsinlinwafʋɛ nɩn anyɩn'n, ahan ɔ yɔlɩ maan Lazaa a wu man”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ fɛ ɛya kpa, ɔ kɔ kpɩnlɩn yɩ́ konvin abʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le sɛka nɩn asʋ. Sɛka sɔ'n, b'a koto yɩ́ bʋka kʋn anun, b'a kpɛ anʋan kʋn b'a tʋ yɩ́ nwʋn kɛ sua yɛ̂ b'a kunndo ɛbʋɛ kpili kʋn b'a fa b'a nyin yɩ́ anʋan.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Zozi nwan: “Ɛmɔ yɩ́ ɛbʋɛ'n m'ɔ nyin anʋan'n.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Zozi nwan: “M'an ngan m'an ngele man wɔ́ kɛ sɛ ɛ de di a, ɛ 'nwun Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn ɔ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ɛhɩ a, bɛ kɔ kunndo ɛbʋɛ'n m'ɔ nyin anʋan'n. Zozi kɔ tʋ yɩ́ ti anwunno, yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, mɩn 'da wɔ́ asɩ kɛ a tie mɩ́n ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Mɩn sɩ kɛ ɛ tie mɩ́n dahuu, nan kɛ ɛ kɔ yɔ nán bɛ́ mɔ b'a ta b'a si b'a yia mɩ́n nɩn a le a li kɛ wɔ́ yɛ̂ ɛ sʋanlɩn mɩ́n'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man mɩɩn kan sɔ ɔ.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ tɩanlɩn nun sɛlɛ kpa, yɩ́ nwan: “Lazaa, fi ɛlɔ fite!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ɛbɛlɛ ala, Lazaa fi sɛka nɩn anun kɔ fite. Ɔ 'fite a, anɩn ɛtanlan'n mɔ bɛ falɩ bɛ sielɩ yɩ́'n tɛ fʋfɔ yɩ́ nwʋn.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Asinbɛnwʋn like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, ɔ man Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ walɩ Mali alʋa ɛcɩcɩɛ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Bɛ́ nun mmie-mɔ kʋsʋ hɔlɩ tʋlɩ *Falisifʋɛ'n-mɔ bɛ hanlɩn like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n helelɩ bɛ́.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ bʋbɔ Zufʋ mgbain abulasʋ'n mɔ bɛ di bɛ́ mân nɩn anun ɛjɔlɛ nɩn amannɩɛ, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yia, bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ muonun, yɛ 'yɔ yɩ́ sɛ? Asinbɛnwʋn ninnge m'ɔ lɛ yɔ'n tɩ man nzɛmɩndɛ.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Sɛ yɛ yaci yɩ́ maan ɔ di junman sɔ ɛhɩ a, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba le yɩ́ di, ɛsɛ ɔ 'ba man *Lɔmʋn mgbain'n-mɔ kpati sɛcɩ Nyanmɩan awulo'n nʋn yɛ́ mân'n!”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Bɛ́ nʋan a ndɔ man, bɛ́ nun kʋn kɔ jasʋ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kayifʋ. Afʋɛ sɔ nɩn anun, yɩ́ yɛ̂ anɩn ɔ tɩ *Tɛɛyɩfʋɛ Kpain nɩn ɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ fɩ́ɩ́!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Asʋ ɛmɔ nnwun man kɛ sɛ sʋanlan kʋn wu menian'n-mɔ kʋalaa ati a, ɔ tɩ kpa tala kɛ mân bɔndɩn'n kɔ bɔ ɔ?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ɛjɔlɛ'n mɔ Kayifʋ hanlɩn'n, nán kɛ yɩ́ muonun yɩ́ ngɛlɛ yɛ̂ anɩn ɔ lɛ fa kan sɔ ɔ. Nan kɛmɔ afʋɛ sɔ nɩn anun yɩ́ yɛ̂ anɩn ɔ tɩ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n, yɩ́ sɔ ati yɛ̂ Nyanmɩan man ɔ hanlɩn kɛ ɔ di kɛ Zozi wu maan Izalayɛ mân nɩn anun menian-mɔ kʋalaa nyan bɛ́ ti ɔ.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Nán kɛ Izalayɛ mân nɩn anun menian'n-mɔ kʋnmgba ala yɛ̂ ɔ 'wu man bɛ́ ɔ, nan ɔ 'wu nán ɔ kokuan Nyanmɩan amma'n-mɔ kʋalaa mɔ b'a bɔ asanndɩɛ nɩn anʋan.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ɔ fi cɩan sɔ'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan bɛ 'kun Zozi.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ɛhɩ ati, Zozi a nvite man bagua nun kʋ́n Zufʋ'n-mɔ afian. Ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalayimʋn nɩn asʋ. Ɔ mantan ɛwâ. Ɔ nʋn bɛ́, bɛ tanlanlɩn ɛbɛlɛ kaan.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 M'ɔ ka kaan nán Zufʋ'n-mɔ a li bɛ́ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, menian dɔʋn kpa lili mʋa Zoluzalɛmʋn bɛ hɔlɩ tuli bɛ́ nwʋn efian.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Mɔ bɛ wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɛbɛlɛ'n, anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ Zozi. Bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ manngʋn'n-mɔ kɛ: “Ɔ tɩ sɛ, asʋ ɔ 'ba a fɛtɩ elie'n bie anaan ɔ ngɔ a man ɔ?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ a man atɩn kɛ sʋanlan kʋn biala m'ɔ sɩ lɩka mɔ Zozi wɔ'n, ɔ héle bɛ́ maan bɛ hɔ́ hyɩ́ yɩ́.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.