João 11

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Anɩn bian kʋn wɔ Betanin kulo nɩn asʋ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Lazaa. Lazaa sɔ'n nʋn yɩ́ nianman mmalasua nnyuan yɛ̂ bɛ tɩ Betanin ɛbɛlɛ ɔ. Kʋn li Mali yɛ̂ kʋn kʋsʋ li Maatɩ.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mali sɔ'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ 'ba fa anatɩlɩ ɔ nwunnzin yɛ́ Mɩn aja'n-mɔ anwʋn, ɛsɛ ɔ fa yɩ́ ti enyuan'n ɔ cici nɩn ɔ. Bɛ wɔ ɛbɛlɛ dede a, cɩan kʋn Lazaa kɔ fʋkɛ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Yɩ́ nianman mmalasua nnyuan'n kɔ yɩ sʋanlan kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ manngʋn'n mɔ ɛ kulo yɩ́'n nɩn a fʋkɛ. Yɩ́ ti, yɩ́ nianman mmala'n-mɔ nwan m mála m mɔ́ wɔ́ amannɩɛ.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Lazaa ɛfʋkɛ'n mɔ ɔ'a fʋkɛ'n, ɔ tɩ man ɛfʋkɛ mɔ ɔ 'kun yɩ́ ɔ. Nan ɔ nanndɩ yɩ́ ɛfʋkɛ sɔ nɩn asʋ, Nyanmɩan 'ba man yɩ́ Wa'n yɩ yɩ́ tunmin'n nʋn yɩ́ anunminnyanmʋn'n kele mân'n.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Zozi kulo Lazaa nʋn yɩ́ nianman mmalasua'n-mɔ kpa, nan kʋsʋ,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 m'ɔ tɩlɩ kɛ Lazaa a fʋkɛ'n, ɔ lili cɩan nnyuan biekun yɩ́ bʋsʋ ɛbɛlɛ.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Yɩ́ cɩan nnyuan nɩn asʋ, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Bɛ mán yɛ sá yɛ hɔ́ Zude mân nɩn anun ɛlɔ biekun.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Kpain, ɔ hyɛlɩ man fɩ́ɩ́ yɛ hɔlɩ ɛlɔ ahan bɛ 'tʋtʋ ɛbʋɛ bɛ kun wɔ́, yɛ̂ ɛsɛ wɔ́ nwan yɛ hɔ́ ɛlɔ biekun'n?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Zozi nwan: “Alɩ́ɛ kʋn m'ɔ kɔ hɩn'n, nán dɔɛ bulu nʋn nnyuan yɛ̂ ɔ wɔ nun ɔ? Sʋanlan m'ɔ nanndɩ alɩhɩan nɩn anun'n, yɩ́ ja mgbula man, ɔ sanlɩn kɛ mân nɩn anun tɩ yuein.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Nan sʋanlan m'ɔ nanndɩ kɔngɔɛ'n, yɩ́ ja kpula ɔ tɔ asɩ, ɔ sanlɩn kɛ awosin nɩn anun, sʋanlan nnwun man asɩ.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Yɛ́ manngʋn Lazaa a lafɩ, yɩ́ ti, mɩn 'kɔ a tinnge yɩ́.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Sɛ nafɛlɛ ala yɛ̂ ɔ lɛ dafɩ a, anɩn yɛ 'kɔ a yɔ nzu? Ɔ 'ba jasʋ.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Zozi hanlɩn'n kele kɛ Lazaa a wu, nan kʋsʋ yɩ́ menian'n-mɔ dɩɛ, bɛ jʋnlɩn kɛ nafɛlɛ mgban yɛ̂ ɔ lɛ dafɩ ɔ.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Yɩ́ sɔ ati, Zozi kpacɩlɩ nun hanlɩn helelɩ bɛ́ yuein kɛ: “Lazaa a wu.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Ɛmɔ dunman nun ati, ɔ yɔ mɩ́n fɛ kpa kɛ m'an ngɔ man ɛlɔ ndɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ ewue nɩn anzin ɛjɔlɛ mɔ ɔ 'ba a'n, ɔ 'ba man ɛmɔ de mɩ́n di. Nan ɛmɔ mán yɛ hɔ́ ɛlɔ.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, yɩ́ menian'n-mɔ anun kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Toma, bɛ fɛlɛ yɩ́ biekun Didimʋn, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ nda, ɔ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Mɩ́n manngʋn-mɔ, sɛ yɩ́ sɔ a, bɛ mán yɛ́ kʋsʋ yɛ hɔ́ bie maan bɛ hún yɛ́ kʋalaa.” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mɔ Zozi 'ju Betanin'n, anɩn b'a sie Lazaa ɔ'a li ɛlɛ nnan.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betanin nʋn Zoluzalɛmʋn kʋsʋ afian a nwa man. Cilo nsan yɛ̂ ɔ wɔ bɛ́ afian ɔ.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Yɩ́ ti, ɔ man Zufʋ'n-mɔ dɔʋn fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ Betanin kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ, bɛ 'ba a cɩcɩ Maatɩ nʋn Mali alʋa.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mɔ Maatɩ tɩlɩ kɛ Zozi lɛ ba'n, ɔ hɔlɩ kpalɩ yɩ́ atɩn. Mali dɩɛ, ɔ halɩ awulo ɛbɛlɛ.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Mɔ Maatɩ tʋlɩ Zozi'n, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ wɔ ɛwa a, ahan mɩ́n nianman nɩn a nwu man.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nan kʋsʋ mɩn sɩ kɛ kɩkaala mɔ yɛ wɔ nun'n muonun, like biala mɔ ɛ kɔ bisa Nyanmɩan'n, ɔ 'fa man wɔ́.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Zozi nwan: “Wɔ́ nianman'n, ɔ 'ba jasʋ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maatɩ nwan: “Mɩn sɩ kɛ cɩan mɔ mân'n kɔ yue'n, mɩ́n nianman'n fi ewue nun 'jasʋ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Zozi nwan: “Sʋanlan'n m'ɔ cɩn menian ɔ man bɛ́ ngʋan'n y'ɔ le mɩ́n. M'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, sɛ ɔ wu bɔbɔ a, ɔ 'nyan ngʋan.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Yɛ̂ sʋanlan mɔ yɩ́ anyɩnwɔsʋɛ nun ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, ɔ nwu man kʋ́n lé. Asʋ ɛ de ɛjɔlɛ sɔ'n di ɔ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Maatɩ nwan: “Yuo o, mɩn de mɩn di kɛ *Kilisi'n y'ɔ le wɔ́, Nyanmɩan Awa'n m'ɔ sɛ kɛ ɔ ba mân nɩn anun'n y'ɔ le wɔ́.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mɔ Maatɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ sa kɔ hɔ awulo kɔ tu yɩ́ nianman bala Mali asule, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn a a, yɩ́ nwan ɛ bála.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Mɔ Mali tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ fa atɩn'n, ɔ lɛ kpʋ Zozi.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Anɩn Zozi wʋlʋlɩ man kulo nɩn anun, lɩka kʋnmgba'n mɔ Maatɩ yacili yɩ́'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ halɩ ɔ.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Mɔ Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ gua awulo ɛbɛlɛ bɛ lɛ cɩcɩ Mali alʋa'n nwunlin kɛ ɔ'a jasʋ, ɔ lɛ kɔ ndɛ-ndɛ'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ jasʋ bɛ kɔ si yɩ́ sʋ. Bɛ jʋnlɩn kɛ Mali lɛ kɔ sɛka nɩn asʋ ɛlɔ 'kɔ sun.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɔ Mali juli lɩka mɔ Zozi jin'n, ɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ wɔ ɛwa a, ahan mɩ́n nianman nɩn a nwu man.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Kɛ Mali 'kan sɔ nɩn ala, ɔ kɔ sɩsa yɩ́ sa kɔ gua yɩ́ ti ɔ nʋn Zufʋ'n-mɔ kʋalaa bɛ lɛ yɩ awɔ́lɛ. Mɔ Zozi nwunlin kɛ bɛ lɛ yɩ awɔ́lɛ'n, ewue nɩn anwʋn ɛya kɔ hun yɩ́ dede yɩ́ nwʋn kɔ wʋsʋ yɩ́.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ sielɩ yɩ́ nin?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mɔ bɛ falɩ atɩn'n mɔ bɛ 'kɔ'n, anɩn Zozi anyɩn ɛmʋɩn lɛ ba.
35 Jesus chorou.
36 Ɛbɛlɛ ala, Zufʋ'n-mɔ anun mmie-mɔ nwan: “Ɛmɔ nɩ́an, ɔ kulo Lazaa ɛjɔlɛ kpa o!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Yɩ́ m'ɔ tikelɩ anyɩnsinlinwafʋɛ nɩn anyɩn'n, ahan ɔ yɔlɩ maan Lazaa a wu man”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ fɛ ɛya kpa, ɔ kɔ kpɩnlɩn yɩ́ konvin abʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le sɛka nɩn asʋ. Sɛka sɔ'n, b'a koto yɩ́ bʋka kʋn anun, b'a kpɛ anʋan kʋn b'a tʋ yɩ́ nwʋn kɛ sua yɛ̂ b'a kunndo ɛbʋɛ kpili kʋn b'a fa b'a nyin yɩ́ anʋan.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Zozi nwan: “Ɛmɔ yɩ́ ɛbʋɛ'n m'ɔ nyin anʋan'n.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Zozi nwan: “M'an ngan m'an ngele man wɔ́ kɛ sɛ ɛ de di a, ɛ 'nwun Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn ɔ?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ɛhɩ a, bɛ kɔ kunndo ɛbʋɛ'n m'ɔ nyin anʋan'n. Zozi kɔ tʋ yɩ́ ti anwunno, yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, mɩn 'da wɔ́ asɩ kɛ a tie mɩ́n ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Mɩn sɩ kɛ ɛ tie mɩ́n dahuu, nan kɛ ɛ kɔ yɔ nán bɛ́ mɔ b'a ta b'a si b'a yia mɩ́n nɩn a le a li kɛ wɔ́ yɛ̂ ɛ sʋanlɩn mɩ́n'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man mɩɩn kan sɔ ɔ.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ tɩanlɩn nun sɛlɛ kpa, yɩ́ nwan: “Lazaa, fi ɛlɔ fite!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ɛbɛlɛ ala, Lazaa fi sɛka nɩn anun kɔ fite. Ɔ 'fite a, anɩn ɛtanlan'n mɔ bɛ falɩ bɛ sielɩ yɩ́'n tɛ fʋfɔ yɩ́ nwʋn.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Asinbɛnwʋn like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, ɔ man Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ walɩ Mali alʋa ɛcɩcɩɛ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Bɛ́ nun mmie-mɔ kʋsʋ hɔlɩ tʋlɩ *Falisifʋɛ'n-mɔ bɛ hanlɩn like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n helelɩ bɛ́.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ bʋbɔ Zufʋ mgbain abulasʋ'n mɔ bɛ di bɛ́ mân nɩn anun ɛjɔlɛ nɩn amannɩɛ, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yia, bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ muonun, yɛ 'yɔ yɩ́ sɛ? Asinbɛnwʋn ninnge m'ɔ lɛ yɔ'n tɩ man nzɛmɩndɛ.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Sɛ yɛ yaci yɩ́ maan ɔ di junman sɔ ɛhɩ a, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba le yɩ́ di, ɛsɛ ɔ 'ba man *Lɔmʋn mgbain'n-mɔ kpati sɛcɩ Nyanmɩan awulo'n nʋn yɛ́ mân'n!”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Bɛ́ nʋan a ndɔ man, bɛ́ nun kʋn kɔ jasʋ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kayifʋ. Afʋɛ sɔ nɩn anun, yɩ́ yɛ̂ anɩn ɔ tɩ *Tɛɛyɩfʋɛ Kpain nɩn ɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ fɩ́ɩ́!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Asʋ ɛmɔ nnwun man kɛ sɛ sʋanlan kʋn wu menian'n-mɔ kʋalaa ati a, ɔ tɩ kpa tala kɛ mân bɔndɩn'n kɔ bɔ ɔ?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ɛjɔlɛ'n mɔ Kayifʋ hanlɩn'n, nán kɛ yɩ́ muonun yɩ́ ngɛlɛ yɛ̂ anɩn ɔ lɛ fa kan sɔ ɔ. Nan kɛmɔ afʋɛ sɔ nɩn anun yɩ́ yɛ̂ anɩn ɔ tɩ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n, yɩ́ sɔ ati yɛ̂ Nyanmɩan man ɔ hanlɩn kɛ ɔ di kɛ Zozi wu maan Izalayɛ mân nɩn anun menian-mɔ kʋalaa nyan bɛ́ ti ɔ.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Nán kɛ Izalayɛ mân nɩn anun menian'n-mɔ kʋnmgba ala yɛ̂ ɔ 'wu man bɛ́ ɔ, nan ɔ 'wu nán ɔ kokuan Nyanmɩan amma'n-mɔ kʋalaa mɔ b'a bɔ asanndɩɛ nɩn anʋan.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ɔ fi cɩan sɔ'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan bɛ 'kun Zozi.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ɛhɩ ati, Zozi a nvite man bagua nun kʋ́n Zufʋ'n-mɔ afian. Ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalayimʋn nɩn asʋ. Ɔ mantan ɛwâ. Ɔ nʋn bɛ́, bɛ tanlanlɩn ɛbɛlɛ kaan.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 M'ɔ ka kaan nán Zufʋ'n-mɔ a li bɛ́ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, menian dɔʋn kpa lili mʋa Zoluzalɛmʋn bɛ hɔlɩ tuli bɛ́ nwʋn efian.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mɔ bɛ wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɛbɛlɛ'n, anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ Zozi. Bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ manngʋn'n-mɔ kɛ: “Ɔ tɩ sɛ, asʋ ɔ 'ba a fɛtɩ elie'n bie anaan ɔ ngɔ a man ɔ?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ a man atɩn kɛ sʋanlan kʋn biala m'ɔ sɩ lɩka mɔ Zozi wɔ'n, ɔ héle bɛ́ maan bɛ hɔ́ hyɩ́ yɩ́.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.