João 11

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Anɩn bian kʋn wɔ Betanin kulo nɩn asʋ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Lazaa. Lazaa sɔ'n nʋn yɩ́ nianman mmalasua nnyuan yɛ̂ bɛ tɩ Betanin ɛbɛlɛ ɔ. Kʋn li Mali yɛ̂ kʋn kʋsʋ li Maatɩ.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Mali sɔ'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ 'ba fa anatɩlɩ ɔ nwunnzin yɛ́ Mɩn aja'n-mɔ anwʋn, ɛsɛ ɔ fa yɩ́ ti enyuan'n ɔ cici nɩn ɔ. Bɛ wɔ ɛbɛlɛ dede a, cɩan kʋn Lazaa kɔ fʋkɛ.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Yɩ́ nianman mmalasua nnyuan'n kɔ yɩ sʋanlan kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ manngʋn'n mɔ ɛ kulo yɩ́'n nɩn a fʋkɛ. Yɩ́ ti, yɩ́ nianman mmala'n-mɔ nwan m mála m mɔ́ wɔ́ amannɩɛ.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Lazaa ɛfʋkɛ'n mɔ ɔ'a fʋkɛ'n, ɔ tɩ man ɛfʋkɛ mɔ ɔ 'kun yɩ́ ɔ. Nan ɔ nanndɩ yɩ́ ɛfʋkɛ sɔ nɩn asʋ, Nyanmɩan 'ba man yɩ́ Wa'n yɩ yɩ́ tunmin'n nʋn yɩ́ anunminnyanmʋn'n kele mân'n.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Zozi kulo Lazaa nʋn yɩ́ nianman mmalasua'n-mɔ kpa, nan kʋsʋ,
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 m'ɔ tɩlɩ kɛ Lazaa a fʋkɛ'n, ɔ lili cɩan nnyuan biekun yɩ́ bʋsʋ ɛbɛlɛ.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Yɩ́ cɩan nnyuan nɩn asʋ, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Bɛ mán yɛ sá yɛ hɔ́ Zude mân nɩn anun ɛlɔ biekun.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Kpain, ɔ hyɛlɩ man fɩ́ɩ́ yɛ hɔlɩ ɛlɔ ahan bɛ 'tʋtʋ ɛbʋɛ bɛ kun wɔ́, yɛ̂ ɛsɛ wɔ́ nwan yɛ hɔ́ ɛlɔ biekun'n?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Zozi nwan: “Alɩ́ɛ kʋn m'ɔ kɔ hɩn'n, nán dɔɛ bulu nʋn nnyuan yɛ̂ ɔ wɔ nun ɔ? Sʋanlan m'ɔ nanndɩ alɩhɩan nɩn anun'n, yɩ́ ja mgbula man, ɔ sanlɩn kɛ mân nɩn anun tɩ yuein.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Nan sʋanlan m'ɔ nanndɩ kɔngɔɛ'n, yɩ́ ja kpula ɔ tɔ asɩ, ɔ sanlɩn kɛ awosin nɩn anun, sʋanlan nnwun man asɩ.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Yɛ́ manngʋn Lazaa a lafɩ, yɩ́ ti, mɩn 'kɔ a tinnge yɩ́.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Sɛ nafɛlɛ ala yɛ̂ ɔ lɛ dafɩ a, anɩn yɛ 'kɔ a yɔ nzu? Ɔ 'ba jasʋ.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Zozi hanlɩn'n kele kɛ Lazaa a wu, nan kʋsʋ yɩ́ menian'n-mɔ dɩɛ, bɛ jʋnlɩn kɛ nafɛlɛ mgban yɛ̂ ɔ lɛ dafɩ ɔ.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Yɩ́ sɔ ati, Zozi kpacɩlɩ nun hanlɩn helelɩ bɛ́ yuein kɛ: “Lazaa a wu.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Ɛmɔ dunman nun ati, ɔ yɔ mɩ́n fɛ kpa kɛ m'an ngɔ man ɛlɔ ndɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ ewue nɩn anzin ɛjɔlɛ mɔ ɔ 'ba a'n, ɔ 'ba man ɛmɔ de mɩ́n di. Nan ɛmɔ mán yɛ hɔ́ ɛlɔ.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, yɩ́ menian'n-mɔ anun kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Toma, bɛ fɛlɛ yɩ́ biekun Didimʋn, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ nda, ɔ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Mɩ́n manngʋn-mɔ, sɛ yɩ́ sɔ a, bɛ mán yɛ́ kʋsʋ yɛ hɔ́ bie maan bɛ hún yɛ́ kʋalaa.” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Mɔ Zozi 'ju Betanin'n, anɩn b'a sie Lazaa ɔ'a li ɛlɛ nnan.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betanin nʋn Zoluzalɛmʋn kʋsʋ afian a nwa man. Cilo nsan yɛ̂ ɔ wɔ bɛ́ afian ɔ.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Yɩ́ ti, ɔ man Zufʋ'n-mɔ dɔʋn fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ Betanin kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ, bɛ 'ba a cɩcɩ Maatɩ nʋn Mali alʋa.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Mɔ Maatɩ tɩlɩ kɛ Zozi lɛ ba'n, ɔ hɔlɩ kpalɩ yɩ́ atɩn. Mali dɩɛ, ɔ halɩ awulo ɛbɛlɛ.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mɔ Maatɩ tʋlɩ Zozi'n, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ wɔ ɛwa a, ahan mɩ́n nianman nɩn a nwu man.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Nan kʋsʋ mɩn sɩ kɛ kɩkaala mɔ yɛ wɔ nun'n muonun, like biala mɔ ɛ kɔ bisa Nyanmɩan'n, ɔ 'fa man wɔ́.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Zozi nwan: “Wɔ́ nianman'n, ɔ 'ba jasʋ.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Maatɩ nwan: “Mɩn sɩ kɛ cɩan mɔ mân'n kɔ yue'n, mɩ́n nianman'n fi ewue nun 'jasʋ.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Zozi nwan: “Sʋanlan'n m'ɔ cɩn menian ɔ man bɛ́ ngʋan'n y'ɔ le mɩ́n. M'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, sɛ ɔ wu bɔbɔ a, ɔ 'nyan ngʋan.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Yɛ̂ sʋanlan mɔ yɩ́ anyɩnwɔsʋɛ nun ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, ɔ nwu man kʋ́n lé. Asʋ ɛ de ɛjɔlɛ sɔ'n di ɔ?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Maatɩ nwan: “Yuo o, mɩn de mɩn di kɛ *Kilisi'n y'ɔ le wɔ́, Nyanmɩan Awa'n m'ɔ sɛ kɛ ɔ ba mân nɩn anun'n y'ɔ le wɔ́.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Mɔ Maatɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ sa kɔ hɔ awulo kɔ tu yɩ́ nianman bala Mali asule, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn a a, yɩ́ nwan ɛ bála.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Mɔ Mali tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ fa atɩn'n, ɔ lɛ kpʋ Zozi.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Anɩn Zozi wʋlʋlɩ man kulo nɩn anun, lɩka kʋnmgba'n mɔ Maatɩ yacili yɩ́'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ halɩ ɔ.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Mɔ Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ gua awulo ɛbɛlɛ bɛ lɛ cɩcɩ Mali alʋa'n nwunlin kɛ ɔ'a jasʋ, ɔ lɛ kɔ ndɛ-ndɛ'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ jasʋ bɛ kɔ si yɩ́ sʋ. Bɛ jʋnlɩn kɛ Mali lɛ kɔ sɛka nɩn asʋ ɛlɔ 'kɔ sun.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Mɔ Mali juli lɩka mɔ Zozi jin'n, ɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ wɔ ɛwa a, ahan mɩ́n nianman nɩn a nwu man.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Kɛ Mali 'kan sɔ nɩn ala, ɔ kɔ sɩsa yɩ́ sa kɔ gua yɩ́ ti ɔ nʋn Zufʋ'n-mɔ kʋalaa bɛ lɛ yɩ awɔ́lɛ. Mɔ Zozi nwunlin kɛ bɛ lɛ yɩ awɔ́lɛ'n, ewue nɩn anwʋn ɛya kɔ hun yɩ́ dede yɩ́ nwʋn kɔ wʋsʋ yɩ́.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ sielɩ yɩ́ nin?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Mɔ bɛ falɩ atɩn'n mɔ bɛ 'kɔ'n, anɩn Zozi anyɩn ɛmʋɩn lɛ ba.
35 Jesus chorou.
36 Ɛbɛlɛ ala, Zufʋ'n-mɔ anun mmie-mɔ nwan: “Ɛmɔ nɩ́an, ɔ kulo Lazaa ɛjɔlɛ kpa o!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Yɩ́ m'ɔ tikelɩ anyɩnsinlinwafʋɛ nɩn anyɩn'n, ahan ɔ yɔlɩ maan Lazaa a wu man”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ fɛ ɛya kpa, ɔ kɔ kpɩnlɩn yɩ́ konvin abʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le sɛka nɩn asʋ. Sɛka sɔ'n, b'a koto yɩ́ bʋka kʋn anun, b'a kpɛ anʋan kʋn b'a tʋ yɩ́ nwʋn kɛ sua yɛ̂ b'a kunndo ɛbʋɛ kpili kʋn b'a fa b'a nyin yɩ́ anʋan.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Zozi nwan: “Ɛmɔ yɩ́ ɛbʋɛ'n m'ɔ nyin anʋan'n.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Zozi nwan: “M'an ngan m'an ngele man wɔ́ kɛ sɛ ɛ de di a, ɛ 'nwun Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn ɔ?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Ɛhɩ a, bɛ kɔ kunndo ɛbʋɛ'n m'ɔ nyin anʋan'n. Zozi kɔ tʋ yɩ́ ti anwunno, yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, mɩn 'da wɔ́ asɩ kɛ a tie mɩ́n ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Mɩn sɩ kɛ ɛ tie mɩ́n dahuu, nan kɛ ɛ kɔ yɔ nán bɛ́ mɔ b'a ta b'a si b'a yia mɩ́n nɩn a le a li kɛ wɔ́ yɛ̂ ɛ sʋanlɩn mɩ́n'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man mɩɩn kan sɔ ɔ.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ tɩanlɩn nun sɛlɛ kpa, yɩ́ nwan: “Lazaa, fi ɛlɔ fite!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ɛbɛlɛ ala, Lazaa fi sɛka nɩn anun kɔ fite. Ɔ 'fite a, anɩn ɛtanlan'n mɔ bɛ falɩ bɛ sielɩ yɩ́'n tɛ fʋfɔ yɩ́ nwʋn.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Asinbɛnwʋn like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, ɔ man Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ walɩ Mali alʋa ɛcɩcɩɛ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Bɛ́ nun mmie-mɔ kʋsʋ hɔlɩ tʋlɩ *Falisifʋɛ'n-mɔ bɛ hanlɩn like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n helelɩ bɛ́.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ bʋbɔ Zufʋ mgbain abulasʋ'n mɔ bɛ di bɛ́ mân nɩn anun ɛjɔlɛ nɩn amannɩɛ, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yia, bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ muonun, yɛ 'yɔ yɩ́ sɛ? Asinbɛnwʋn ninnge m'ɔ lɛ yɔ'n tɩ man nzɛmɩndɛ.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Sɛ yɛ yaci yɩ́ maan ɔ di junman sɔ ɛhɩ a, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba le yɩ́ di, ɛsɛ ɔ 'ba man *Lɔmʋn mgbain'n-mɔ kpati sɛcɩ Nyanmɩan awulo'n nʋn yɛ́ mân'n!”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Bɛ́ nʋan a ndɔ man, bɛ́ nun kʋn kɔ jasʋ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kayifʋ. Afʋɛ sɔ nɩn anun, yɩ́ yɛ̂ anɩn ɔ tɩ *Tɛɛyɩfʋɛ Kpain nɩn ɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ fɩ́ɩ́!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Asʋ ɛmɔ nnwun man kɛ sɛ sʋanlan kʋn wu menian'n-mɔ kʋalaa ati a, ɔ tɩ kpa tala kɛ mân bɔndɩn'n kɔ bɔ ɔ?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Ɛjɔlɛ'n mɔ Kayifʋ hanlɩn'n, nán kɛ yɩ́ muonun yɩ́ ngɛlɛ yɛ̂ anɩn ɔ lɛ fa kan sɔ ɔ. Nan kɛmɔ afʋɛ sɔ nɩn anun yɩ́ yɛ̂ anɩn ɔ tɩ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n, yɩ́ sɔ ati yɛ̂ Nyanmɩan man ɔ hanlɩn kɛ ɔ di kɛ Zozi wu maan Izalayɛ mân nɩn anun menian-mɔ kʋalaa nyan bɛ́ ti ɔ.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Nán kɛ Izalayɛ mân nɩn anun menian'n-mɔ kʋnmgba ala yɛ̂ ɔ 'wu man bɛ́ ɔ, nan ɔ 'wu nán ɔ kokuan Nyanmɩan amma'n-mɔ kʋalaa mɔ b'a bɔ asanndɩɛ nɩn anʋan.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Ɔ fi cɩan sɔ'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan bɛ 'kun Zozi.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ɛhɩ ati, Zozi a nvite man bagua nun kʋ́n Zufʋ'n-mɔ afian. Ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalayimʋn nɩn asʋ. Ɔ mantan ɛwâ. Ɔ nʋn bɛ́, bɛ tanlanlɩn ɛbɛlɛ kaan.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 M'ɔ ka kaan nán Zufʋ'n-mɔ a li bɛ́ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, menian dɔʋn kpa lili mʋa Zoluzalɛmʋn bɛ hɔlɩ tuli bɛ́ nwʋn efian.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Mɔ bɛ wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɛbɛlɛ'n, anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ Zozi. Bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ manngʋn'n-mɔ kɛ: “Ɔ tɩ sɛ, asʋ ɔ 'ba a fɛtɩ elie'n bie anaan ɔ ngɔ a man ɔ?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ a man atɩn kɛ sʋanlan kʋn biala m'ɔ sɩ lɩka mɔ Zozi wɔ'n, ɔ héle bɛ́ maan bɛ hɔ́ hyɩ́ yɩ́.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.