João 11
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ
1 Anɩn bian kʋn wɔ Betanin kulo nɩn asʋ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Lazaa. Lazaa sɔ'n nʋn yɩ́ nianman mmalasua nnyuan yɛ̂ bɛ tɩ Betanin ɛbɛlɛ ɔ. Kʋn li Mali yɛ̂ kʋn kʋsʋ li Maatɩ.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mali sɔ'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ 'ba fa anatɩlɩ ɔ nwunnzin yɛ́ Mɩn aja'n-mɔ anwʋn, ɛsɛ ɔ fa yɩ́ ti enyuan'n ɔ cici nɩn ɔ. Bɛ wɔ ɛbɛlɛ dede a, cɩan kʋn Lazaa kɔ fʋkɛ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Yɩ́ nianman mmalasua nnyuan'n kɔ yɩ sʋanlan kɔ hɔ kɔ tʋ Zozi. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ manngʋn'n mɔ ɛ kulo yɩ́'n nɩn a fʋkɛ. Yɩ́ ti, yɩ́ nianman mmala'n-mɔ nwan m mála m mɔ́ wɔ́ amannɩɛ.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Lazaa ɛfʋkɛ'n mɔ ɔ'a fʋkɛ'n, ɔ tɩ man ɛfʋkɛ mɔ ɔ 'kun yɩ́ ɔ. Nan ɔ nanndɩ yɩ́ ɛfʋkɛ sɔ nɩn asʋ, Nyanmɩan 'ba man yɩ́ Wa'n yɩ yɩ́ tunmin'n nʋn yɩ́ anunminnyanmʋn'n kele mân'n.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Zozi kulo Lazaa nʋn yɩ́ nianman mmalasua'n-mɔ kpa, nan kʋsʋ,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 m'ɔ tɩlɩ kɛ Lazaa a fʋkɛ'n, ɔ lili cɩan nnyuan biekun yɩ́ bʋsʋ ɛbɛlɛ.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Yɩ́ cɩan nnyuan nɩn asʋ, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Bɛ mán yɛ sá yɛ hɔ́ Zude mân nɩn anun ɛlɔ biekun.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Kpain, ɔ hyɛlɩ man fɩ́ɩ́ yɛ hɔlɩ ɛlɔ ahan bɛ 'tʋtʋ ɛbʋɛ bɛ kun wɔ́, yɛ̂ ɛsɛ wɔ́ nwan yɛ hɔ́ ɛlɔ biekun'n?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Zozi nwan: “Alɩ́ɛ kʋn m'ɔ kɔ hɩn'n, nán dɔɛ bulu nʋn nnyuan yɛ̂ ɔ wɔ nun ɔ? Sʋanlan m'ɔ nanndɩ alɩhɩan nɩn anun'n, yɩ́ ja mgbula man, ɔ sanlɩn kɛ mân nɩn anun tɩ yuein.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Nan sʋanlan m'ɔ nanndɩ kɔngɔɛ'n, yɩ́ ja kpula ɔ tɔ asɩ, ɔ sanlɩn kɛ awosin nɩn anun, sʋanlan nnwun man asɩ.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ yɩ́ nwan: “Yɛ́ manngʋn Lazaa a lafɩ, yɩ́ ti, mɩn 'kɔ a tinnge yɩ́.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Sɛ nafɛlɛ ala yɛ̂ ɔ lɛ dafɩ a, anɩn yɛ 'kɔ a yɔ nzu? Ɔ 'ba jasʋ.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Zozi hanlɩn'n kele kɛ Lazaa a wu, nan kʋsʋ yɩ́ menian'n-mɔ dɩɛ, bɛ jʋnlɩn kɛ nafɛlɛ mgban yɛ̂ ɔ lɛ dafɩ ɔ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Yɩ́ sɔ ati, Zozi kpacɩlɩ nun hanlɩn helelɩ bɛ́ yuein kɛ: “Lazaa a wu.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ɛmɔ dunman nun ati, ɔ yɔ mɩ́n fɛ kpa kɛ m'an ngɔ man ɛlɔ ndɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ ewue nɩn anzin ɛjɔlɛ mɔ ɔ 'ba a'n, ɔ 'ba man ɛmɔ de mɩ́n di. Nan ɛmɔ mán yɛ hɔ́ ɛlɔ.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Kɛ yɩ́ nʋan 'tɔ ala, yɩ́ menian'n-mɔ anun kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Toma, bɛ fɛlɛ yɩ́ biekun Didimʋn, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ nda, ɔ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Mɩ́n manngʋn-mɔ, sɛ yɩ́ sɔ a, bɛ mán yɛ́ kʋsʋ yɛ hɔ́ bie maan bɛ hún yɛ́ kʋalaa.” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Mɔ Zozi 'ju Betanin'n, anɩn b'a sie Lazaa ɔ'a li ɛlɛ nnan.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betanin nʋn Zoluzalɛmʋn kʋsʋ afian a nwa man. Cilo nsan yɛ̂ ɔ wɔ bɛ́ afian ɔ.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Yɩ́ ti, ɔ man Zufʋ'n-mɔ dɔʋn fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ Betanin kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ, bɛ 'ba a cɩcɩ Maatɩ nʋn Mali alʋa.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mɔ Maatɩ tɩlɩ kɛ Zozi lɛ ba'n, ɔ hɔlɩ kpalɩ yɩ́ atɩn. Mali dɩɛ, ɔ halɩ awulo ɛbɛlɛ.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mɔ Maatɩ tʋlɩ Zozi'n, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ wɔ ɛwa a, ahan mɩ́n nianman nɩn a nwu man.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nan kʋsʋ mɩn sɩ kɛ kɩkaala mɔ yɛ wɔ nun'n muonun, like biala mɔ ɛ kɔ bisa Nyanmɩan'n, ɔ 'fa man wɔ́.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Zozi nwan: “Wɔ́ nianman'n, ɔ 'ba jasʋ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maatɩ nwan: “Mɩn sɩ kɛ cɩan mɔ mân'n kɔ yue'n, mɩ́n nianman'n fi ewue nun 'jasʋ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Zozi nwan: “Sʋanlan'n m'ɔ cɩn menian ɔ man bɛ́ ngʋan'n y'ɔ le mɩ́n. M'ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, sɛ ɔ wu bɔbɔ a, ɔ 'nyan ngʋan.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Yɛ̂ sʋanlan mɔ yɩ́ anyɩnwɔsʋɛ nun ɔ kɔ le mɩ́n kɔ li'n, ɔ nwu man kʋ́n lé. Asʋ ɛ de ɛjɔlɛ sɔ'n di ɔ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Maatɩ nwan: “Yuo o, mɩn de mɩn di kɛ *Kilisi'n y'ɔ le wɔ́, Nyanmɩan Awa'n m'ɔ sɛ kɛ ɔ ba mân nɩn anun'n y'ɔ le wɔ́.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mɔ Maatɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ sa kɔ hɔ awulo kɔ tu yɩ́ nianman bala Mali asule, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn a a, yɩ́ nwan ɛ bála.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Mɔ Mali tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ fa atɩn'n, ɔ lɛ kpʋ Zozi.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Anɩn Zozi wʋlʋlɩ man kulo nɩn anun, lɩka kʋnmgba'n mɔ Maatɩ yacili yɩ́'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ halɩ ɔ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Mɔ Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ gua awulo ɛbɛlɛ bɛ lɛ cɩcɩ Mali alʋa'n nwunlin kɛ ɔ'a jasʋ, ɔ lɛ kɔ ndɛ-ndɛ'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ kɔ jasʋ bɛ kɔ si yɩ́ sʋ. Bɛ jʋnlɩn kɛ Mali lɛ kɔ sɛka nɩn asʋ ɛlɔ 'kɔ sun.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɔ Mali juli lɩka mɔ Zozi jin'n, ɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ wɔ ɛwa a, ahan mɩ́n nianman nɩn a nwu man.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Kɛ Mali 'kan sɔ nɩn ala, ɔ kɔ sɩsa yɩ́ sa kɔ gua yɩ́ ti ɔ nʋn Zufʋ'n-mɔ kʋalaa bɛ lɛ yɩ awɔ́lɛ. Mɔ Zozi nwunlin kɛ bɛ lɛ yɩ awɔ́lɛ'n, ewue nɩn anwʋn ɛya kɔ hun yɩ́ dede yɩ́ nwʋn kɔ wʋsʋ yɩ́.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ sielɩ yɩ́ nin?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mɔ bɛ falɩ atɩn'n mɔ bɛ 'kɔ'n, anɩn Zozi anyɩn ɛmʋɩn lɛ ba.
35 Jesus chorou.
36 Ɛbɛlɛ ala, Zufʋ'n-mɔ anun mmie-mɔ nwan: “Ɛmɔ nɩ́an, ɔ kulo Lazaa ɛjɔlɛ kpa o!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Yɩ́ m'ɔ tikelɩ anyɩnsinlinwafʋɛ nɩn anyɩn'n, ahan ɔ yɔlɩ maan Lazaa a wu man”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ fɛ ɛya kpa, ɔ kɔ kpɩnlɩn yɩ́ konvin abʋ. Ɔ fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le sɛka nɩn asʋ. Sɛka sɔ'n, b'a koto yɩ́ bʋka kʋn anun, b'a kpɛ anʋan kʋn b'a tʋ yɩ́ nwʋn kɛ sua yɛ̂ b'a kunndo ɛbʋɛ kpili kʋn b'a fa b'a nyin yɩ́ anʋan.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Zozi nwan: “Ɛmɔ yɩ́ ɛbʋɛ'n m'ɔ nyin anʋan'n.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Zozi nwan: “M'an ngan m'an ngele man wɔ́ kɛ sɛ ɛ de di a, ɛ 'nwun Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn ɔ?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ɛhɩ a, bɛ kɔ kunndo ɛbʋɛ'n m'ɔ nyin anʋan'n. Zozi kɔ tʋ yɩ́ ti anwunno, yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, mɩn 'da wɔ́ asɩ kɛ a tie mɩ́n ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Mɩn sɩ kɛ ɛ tie mɩ́n dahuu, nan kɛ ɛ kɔ yɔ nán bɛ́ mɔ b'a ta b'a si b'a yia mɩ́n nɩn a le a li kɛ wɔ́ yɛ̂ ɛ sʋanlɩn mɩ́n'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man mɩɩn kan sɔ ɔ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ tɩanlɩn nun sɛlɛ kpa, yɩ́ nwan: “Lazaa, fi ɛlɔ fite!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ɛbɛlɛ ala, Lazaa fi sɛka nɩn anun kɔ fite. Ɔ 'fite a, anɩn ɛtanlan'n mɔ bɛ falɩ bɛ sielɩ yɩ́'n tɛ fʋfɔ yɩ́ nwʋn.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Asinbɛnwʋn like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, ɔ man Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ walɩ Mali alʋa ɛcɩcɩɛ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Bɛ́ nun mmie-mɔ kʋsʋ hɔlɩ tʋlɩ *Falisifʋɛ'n-mɔ bɛ hanlɩn like sɔ'n mɔ Zozi yɔlɩ'n helelɩ bɛ́.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ bʋbɔ Zufʋ mgbain abulasʋ'n mɔ bɛ di bɛ́ mân nɩn anun ɛjɔlɛ nɩn amannɩɛ, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yia, bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ muonun, yɛ 'yɔ yɩ́ sɛ? Asinbɛnwʋn ninnge m'ɔ lɛ yɔ'n tɩ man nzɛmɩndɛ.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Sɛ yɛ yaci yɩ́ maan ɔ di junman sɔ ɛhɩ a, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba le yɩ́ di, ɛsɛ ɔ 'ba man *Lɔmʋn mgbain'n-mɔ kpati sɛcɩ Nyanmɩan awulo'n nʋn yɛ́ mân'n!”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Bɛ́ nʋan a ndɔ man, bɛ́ nun kʋn kɔ jasʋ, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kayifʋ. Afʋɛ sɔ nɩn anun, yɩ́ yɛ̂ anɩn ɔ tɩ *Tɛɛyɩfʋɛ Kpain nɩn ɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ fɩ́ɩ́!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Asʋ ɛmɔ nnwun man kɛ sɛ sʋanlan kʋn wu menian'n-mɔ kʋalaa ati a, ɔ tɩ kpa tala kɛ mân bɔndɩn'n kɔ bɔ ɔ?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ɛjɔlɛ'n mɔ Kayifʋ hanlɩn'n, nán kɛ yɩ́ muonun yɩ́ ngɛlɛ yɛ̂ anɩn ɔ lɛ fa kan sɔ ɔ. Nan kɛmɔ afʋɛ sɔ nɩn anun yɩ́ yɛ̂ anɩn ɔ tɩ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n, yɩ́ sɔ ati yɛ̂ Nyanmɩan man ɔ hanlɩn kɛ ɔ di kɛ Zozi wu maan Izalayɛ mân nɩn anun menian-mɔ kʋalaa nyan bɛ́ ti ɔ.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Nán kɛ Izalayɛ mân nɩn anun menian'n-mɔ kʋnmgba ala yɛ̂ ɔ 'wu man bɛ́ ɔ, nan ɔ 'wu nán ɔ kokuan Nyanmɩan amma'n-mɔ kʋalaa mɔ b'a bɔ asanndɩɛ nɩn anʋan.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ɔ fi cɩan sɔ'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ nwan bɛ 'kun Zozi.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ɛhɩ ati, Zozi a nvite man bagua nun kʋ́n Zufʋ'n-mɔ afian. Ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalayimʋn nɩn asʋ. Ɔ mantan ɛwâ. Ɔ nʋn bɛ́, bɛ tanlanlɩn ɛbɛlɛ kaan.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 M'ɔ ka kaan nán Zufʋ'n-mɔ a li bɛ́ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, menian dɔʋn kpa lili mʋa Zoluzalɛmʋn bɛ hɔlɩ tuli bɛ́ nwʋn efian.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mɔ bɛ wɔ Nyanmɩan awulo nɩn anun ɛbɛlɛ'n, anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ Zozi. Bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ manngʋn'n-mɔ kɛ: “Ɔ tɩ sɛ, asʋ ɔ 'ba a fɛtɩ elie'n bie anaan ɔ ngɔ a man ɔ?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ a man atɩn kɛ sʋanlan kʋn biala m'ɔ sɩ lɩka mɔ Zozi wɔ'n, ɔ héle bɛ́ maan bɛ hɔ́ hyɩ́ yɩ́.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.