João 10

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛhɩ, mɔ Zozi hanlɩn sɔ helelɩ Falisifʋɛ'n-mɔ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ tʋ sʋ kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, sʋanlan mɔ ɔ 'wʋlʋ mmʋa'n-mɔ tola nɩn anun an, ɔ nzɩn man anʋan nɩn anun, nan ɔ bu lɩka fʋfɔlɛ ɔ wʋlʋ tola nɩn anun'n, sʋanlan sɔ'n, anɩn ɔ tɩ awofʋɛ, kodiawu y'ɔ le yɩ́.
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Nan sʋanlan m'ɔ kɔ sɩn anʋan nɩn anun'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ tɩ bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa nɩn ɔ.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Yɩ́ dɩɛ sɛ ɔ 'wʋlʋ tola nɩn anun an, sʋanlan'n m'ɔ sisa tola'n tike anʋan'n man yɩ́, yɛ̂ mmʋa'n-mɔ kʋsʋ tɩ yɩ́ nɩn'n. Bʋa ɛnɩanfʋɛ'n fa mmʋa'n-mɔ anun kʋn biala dunman'n fɛlɛ yɩ́ ɛsɛ ɔ fa bɛ́ fite awulo.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 Mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yue fite'n, ɔ li bɛ́ nyunnun yɛ̂ mmʋa'n-mɔ si yɩ́ sʋ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ mmʋa'n-mɔ sɩ yɩ́ nɩn'n.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 Sʋanlan mɔ bɛ nzɩ man yɩ́'n, bɛ nzi man yɩ́ sʋ lé. Sɛ bɛ nwun yɩ́ a, bɛ nwanndi yɩ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ nzɩ man yɩ́ nɩn'n.”
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Zozi buli anyɩnndala sɔ'n helelɩ bɛ́, kʋsʋ b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 Kɛmɔ b'a ndɩ man yɩ́ bʋ nɩn ati, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, mmʋa'n-mɔ tola nɩn anʋan'n y'ɔ le mɩ́n.
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lili mʋa mɩ́n nyunnun'n, awofʋɛ nʋn kodiawu y'ɔ le bɛ́. Yɛ̂ mmʋa'n-mɔ a ndie man bɛ́ nɩn'n bɔbɔ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 Anʋan'n y'ɔ le mɩ́n. Sʋanlan m'ɔ kɔ wʋlʋ mɩ́n nun'n, ɔ 'nyan ngʋan. Ɔ kʋala ɔ wʋlʋ fite kɛ ɔ kulo ɔ, ɛsɛ ɔ 'nyan like di.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 Awofʋɛ'n-mɔ dɩɛ, mmʋa'n-mɔ awue, nʋn bɛ́ ehuan, nʋn bɛ́ bʋsʋ ɛbɔ ati ala yɛ̂ bɛ ba ɔ. Nan mɩ́n dɩɛ, m malɩ kɛ m 'ba maan menian'n-mɔ nyan ngʋan, mɩn man bɛ nyan yɩ́ dede ɔ bʋ sʋ.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa'n y'ɔ le mɩ́n. Bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa'n, ɔ de yɩ́ mmʋa'n-mɔ ati ewue ɔ wu maan bɛ nyan ngʋan.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Sʋanlan m'ɔ tɩ man bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa'n, mɔ yɩ́ dɩɛ ɔ kan mmʋa'n-mɔ ɔ kpʋnndɛ yɩ́ esika'n, sɛ ɔ nwun kɛ bedi'n lɛ ba a, ɔ yaci mmʋa'n-mɔ ɛbɛlɛ nwanndi maan bedi'n wʋlʋ bɛ́ nun ɔ cɩ bie ɔ bɔ bɛ́ asanndɩɛ.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 Sʋanlan sɔ'n yaci mmʋa'n-mɔ ɛbɛlɛ nwanndi, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ esika ɛkpʋnndɛ ati yɛ̂ ɔ lɛ kɩkan bɛ́ ɔ. Bɛ́ nwʋn njian man yɩ́.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 Bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa'n y'ɔ le mɩ́n. Mɩn sɩ mɩ́n mmʋa'n-mɔ, bɛ́ kʋsʋ bɛ sɩ mɩ́n
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 kɛ mɩ́n Sɩ sɩ mɩ́n mɔ mɩ́n kʋsʋ mɩn sɩ yɩ́'n. Mɩn wu mɩ́n mmʋa'n-mɔ dunman nun mɩn man bɛ nyan ngʋan.
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 N ne mmʋa mmiekun-mɔ, bɛ nnʋn man tola ɛhɩ anun bie. Ɔ sɛ kɛ n gókuan bɛ́ nʋan. Bɛ 'ba tɩ mɩ́n nɩn'n. Mmʋa kpule'n 'ba yɔ kʋn. Yɛ̂ sʋanlan kʋsʋ kʋn yɛ̂ ɔ 'nɩan bɛ́ sʋ ɔ.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 “Mɩ́n Sɩ kulo mɩ́n, ɔ sanlɩn kɛ mɩn fa mɩ́n ngʋan'n mɩn man nán m'an nyan yɩ́ biekun.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man kɛ ɔ tʋa mɩ́n de mɩ́n ngʋan nɩn ɔ. Mɩ́n muonun yɛ̂ mɩn fa mɩn man ɔ. Mɩn kʋala kɛ mɩn fa mɩ́n ngʋan'n mɩn man, ɛsɛ mɩn kʋala kɛ mɩn nyan yɩ́ biekun. Like mɔ mɩ́n Sɩ nwan n yɔ́ nɩn anɩn.”
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Ɛhɩka kʋsʋ anwʋn, Zufʋ'n-mɔ anʋan a nzɛ man.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 Mmie-mɔ dɔʋn nwan: “Sʋanlan'n mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun mɔ yɩ́ ti nnʋn man ɛbɛlɛ'n, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ tie yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn ɔ?”
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Sʋanlan mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun'n, ɛjɔlɛ sʋa, ɔ ngʋala man yɩ́ kan. Asʋ sʋanlan mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun'n kʋala anyɩnsinlinwafʋɛ anyɩn tike?”
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Ɛhɩ, ɛyɛlɛ mɛlɛ nɩn anun, mɔ bɛ 'di Nyanmɩan awulo nɩn anwʋn *Anwʋntɩɛ fɛtɩ'n wɔ Zoluzalɛmʋn'n,
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 anɩn Zozi nanndɩ Nyanmɩan awulo nɩn abalanda'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Salomʋn abalanda nɩn anun.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Zufʋ'n-mɔ kɔ yia yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ, bɛ́ nwan: “Cɩan benin kpa bɔbɔ yɛ̂ ɛ 'man yɛ́ ahʋnlɩn tɔ yɛ́ kunnun ɔ? Sɛ *Kilisi'n, yɛ́ Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n y'ɔ le wɔ́ a, kan yɩ́ ananhɔlɛ kele yɛ́.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 Zozi nwan: “M'an han m'an hele ɛmɔ daba, nan ɛmɔ nne nni man. Junman'n mɔ mɩn di wɔ mɩ́n Sɩ dunman nun'n di mɩ́n adanzɩɛ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 Nan kɛmɔ ɛmɔ nnʋn man mɩ́n mmʋa'n-mɔ anun bie nɩn ati, ɛmɔ nne mɩ́n nni man.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Mɩ́n mmʋa'n-mɔ tie mɩ́n nɩn'n, mɩn sɩ bɛ́ yɛ̂ bɛ si mɩ́n sʋ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Mɩn man bɛ́ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ. Bɛ nwu man lé, yɛ̂ sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man bɛ́ de fi mɩ́n sa nun.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Mɩ́n Sɩ mɔ ɔ'a fa bɛ́ ɔ'a man mɩ́n'n, ɔ tɩ kpili tala ninnge'n kʋalaatin. Ninnge'n mɔ mɩ́n Sɩ le yɩ́'n, sʋanlan ngʋala man kɛ ɔ tʋa yɩ́ de bie ɔ.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Mɩn nʋn mɩ́n Sɩ, yɛ tɩ sʋanlan munmuan kʋn.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ɛhɩ mɔ Zozi hanlɩn nɩn ati, Zufʋ'n-mɔ kɔ sɩsa nyɔbʋɛ biekun kɛ bɛ 'kɔ a hun yɩ́.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Mɩ́n Sɩ a man mɩ́n tunmin maan m'an li junman dɔʋn kpa m'an hele ɛmɔ, nan nunhan benin ati yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ bɛ 'tʋtʋ nyɔbʋɛ bɛ kun mɩ́n ɔ?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 Zufʋ'n-mɔ nwan: “Nán kɛ junman kpa bie mɔ a li ati yɛ̂ yɛ́ nwan yɛ 'kun wɔ́ ɔ, nan a han amannɩɛ ɛjɔlɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun. Ɔ sanlɩn kɛ kulo sʋanlan mgban tɩ kɛ wɔ́, ɛ bu wɔ́ nwʋn kɛ ɛ tɩ Nyanmɩan.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Zozi nwan: “B'a hɛlɛ wɔ ɛmɔ mala kalata nɩn anun kɛ Nyanmɩan nwan:
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 Ɛjɔlɛ kʋsʋ mɔ Nyanmɩan Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kɔ han'n, yɛ ngʋala man nun kpɛ. Yɛ sɩ kɛ bɛ́ mɔ Nyanmɩan a fɛlɛ bɛ́ ɔ'a fa yɩ́ Nʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ'a wula bɛ́ sa nun'n, yɩ́ nwan bɛ tɩ kɛ yɩ́.
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 Nan sɛ ɔ tɩ sɔ sakpa a, anɩn mɩ́n kʋsʋ mɔ Sɩɛ nɩn a sie mɩ́n kʋnlʋn-ngʋnlʋn mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n kɛ m mála mân nɩn anun'n, sɛ mɩn kan kɛ n dɩ Nyanmɩan Awa a, anɩn m'an nyan amannɩɛ ɔ? Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ kan kɛ m'an han ɛjɔlɛ ɛtɛ m'an tia Nyanmɩan ɔ?
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 Sɛ mɩn nni man junman'n mɔ mɩ́n Sɩ kulo nɩn an, ɛmɔ nán bɛ de mɩ́n bɛ di.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 Nan sɛ mɩn di junman sɔ'n, sɛ ɛmɔ nne man mɩ́n nni man bɔbɔ a, ɛmɔ lé nyɔlɩɛ'n-mɔ mɔ mɩn yɔ'n lɩlɩ bɛ lí, nán ɛmɔ a nwun kɛ mɩ́n Sɩ wɔ mɩ́n nun yɛ̂ mɩ́n kʋsʋ n wɔ yɩ́ nun.”
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ 'kpʋnndɛ bɛ cɩ yɩ́ biekun. Ɔ fi bɛ́ nun ɛbɛlɛ ɔ kɔ nwanndi, bɛ́ sa a ngan man yɩ́.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ sa kɔ hɔ asue Zuludɩn nɩn anzin ɛlɔ biekun. Ɔ kɔ hɔ kɔ tanlan lɩka mɔ Zʋan sɔnɩnlɩn menian'n-mɔ daba'n.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 Menian dɔʋn kpa kɔ kpʋ yɩ́ ɛlɔ, bɛ́ nwan: “Zʋan a nyɔ man asinbɛnwʋn like fɩ́ɩ́, nan kʋsʋ bian ɛhɩ anwʋn ɛjɔlɛ m'ɔ hanlɩn'n, ɔ tɩ ananhɔlɛ.”
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 Ɛbɛlɛ, menian dɔʋn lelɩ yɩ́ lili.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.