João 10
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF
1 Ɛhɩ, mɔ Zozi hanlɩn sɔ helelɩ Falisifʋɛ'n-mɔ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ tʋ sʋ kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, sʋanlan mɔ ɔ 'wʋlʋ mmʋa'n-mɔ tola nɩn anun an, ɔ nzɩn man anʋan nɩn anun, nan ɔ bu lɩka fʋfɔlɛ ɔ wʋlʋ tola nɩn anun'n, sʋanlan sɔ'n, anɩn ɔ tɩ awofʋɛ, kodiawu y'ɔ le yɩ́.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Nan sʋanlan m'ɔ kɔ sɩn anʋan nɩn anun'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ tɩ bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa nɩn ɔ.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Yɩ́ dɩɛ sɛ ɔ 'wʋlʋ tola nɩn anun an, sʋanlan'n m'ɔ sisa tola'n tike anʋan'n man yɩ́, yɛ̂ mmʋa'n-mɔ kʋsʋ tɩ yɩ́ nɩn'n. Bʋa ɛnɩanfʋɛ'n fa mmʋa'n-mɔ anun kʋn biala dunman'n fɛlɛ yɩ́ ɛsɛ ɔ fa bɛ́ fite awulo.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas, e as traz para fora.
4 Mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ yue fite'n, ɔ li bɛ́ nyunnun yɛ̂ mmʋa'n-mɔ si yɩ́ sʋ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ mmʋa'n-mɔ sɩ yɩ́ nɩn'n.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Sʋanlan mɔ bɛ nzɩ man yɩ́'n, bɛ nzi man yɩ́ sʋ lé. Sɛ bɛ nwun yɩ́ a, bɛ nwanndi yɩ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ nzɩ man yɩ́ nɩn'n.”
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Zozi buli anyɩnndala sɔ'n helelɩ bɛ́, kʋsʋ b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
6 Jesus disse-lhes esta parábola; mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Kɛmɔ b'a ndɩ man yɩ́ bʋ nɩn ati, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, mmʋa'n-mɔ tola nɩn anʋan'n y'ɔ le mɩ́n.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lili mʋa mɩ́n nyunnun'n, awofʋɛ nʋn kodiawu y'ɔ le bɛ́. Yɛ̂ mmʋa'n-mɔ a ndie man bɛ́ nɩn'n bɔbɔ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Anʋan'n y'ɔ le mɩ́n. Sʋanlan m'ɔ kɔ wʋlʋ mɩ́n nun'n, ɔ 'nyan ngʋan. Ɔ kʋala ɔ wʋlʋ fite kɛ ɔ kulo ɔ, ɛsɛ ɔ 'nyan like di.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Awofʋɛ'n-mɔ dɩɛ, mmʋa'n-mɔ awue, nʋn bɛ́ ehuan, nʋn bɛ́ bʋsʋ ɛbɔ ati ala yɛ̂ bɛ ba ɔ. Nan mɩ́n dɩɛ, m malɩ kɛ m 'ba maan menian'n-mɔ nyan ngʋan, mɩn man bɛ nyan yɩ́ dede ɔ bʋ sʋ.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar, e a destruir; eu vim para que tenham vida, e a tenham com abundância.
11 “Bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa'n y'ɔ le mɩ́n. Bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa'n, ɔ de yɩ́ mmʋa'n-mɔ ati ewue ɔ wu maan bɛ nyan ngʋan.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Sʋanlan m'ɔ tɩ man bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa'n, mɔ yɩ́ dɩɛ ɔ kan mmʋa'n-mɔ ɔ kpʋnndɛ yɩ́ esika'n, sɛ ɔ nwun kɛ bedi'n lɛ ba a, ɔ yaci mmʋa'n-mɔ ɛbɛlɛ nwanndi maan bedi'n wʋlʋ bɛ́ nun ɔ cɩ bie ɔ bɔ bɛ́ asanndɩɛ.
12 Mas o mercenário, e o que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa as ovelhas.
13 Sʋanlan sɔ'n yaci mmʋa'n-mɔ ɛbɛlɛ nwanndi, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ esika ɛkpʋnndɛ ati yɛ̂ ɔ lɛ kɩkan bɛ́ ɔ. Bɛ́ nwʋn njian man yɩ́.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário, e não tem cuidado das ovelhas.
14 Bʋa ɛnɩanfʋɛ kpa'n y'ɔ le mɩ́n. Mɩn sɩ mɩ́n mmʋa'n-mɔ, bɛ́ kʋsʋ bɛ sɩ mɩ́n
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 kɛ mɩ́n Sɩ sɩ mɩ́n mɔ mɩ́n kʋsʋ mɩn sɩ yɩ́'n. Mɩn wu mɩ́n mmʋa'n-mɔ dunman nun mɩn man bɛ nyan ngʋan.
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai, e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 N ne mmʋa mmiekun-mɔ, bɛ nnʋn man tola ɛhɩ anun bie. Ɔ sɛ kɛ n gókuan bɛ́ nʋan. Bɛ 'ba tɩ mɩ́n nɩn'n. Mmʋa kpule'n 'ba yɔ kʋn. Yɛ̂ sʋanlan kʋsʋ kʋn yɛ̂ ɔ 'nɩan bɛ́ sʋ ɔ.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho e um Pastor.
17 “Mɩ́n Sɩ kulo mɩ́n, ɔ sanlɩn kɛ mɩn fa mɩ́n ngʋan'n mɩn man nán m'an nyan yɩ́ biekun.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man kɛ ɔ tʋa mɩ́n de mɩ́n ngʋan nɩn ɔ. Mɩ́n muonun yɛ̂ mɩn fa mɩn man ɔ. Mɩn kʋala kɛ mɩn fa mɩ́n ngʋan'n mɩn man, ɛsɛ mɩn kʋala kɛ mɩn nyan yɩ́ biekun. Like mɔ mɩ́n Sɩ nwan n yɔ́ nɩn anɩn.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar, e poder para tornar a tomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Ɛhɩka kʋsʋ anwʋn, Zufʋ'n-mɔ anʋan a nzɛ man.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa destas palavras.
20 Mmie-mɔ dɔʋn nwan: “Sʋanlan'n mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun mɔ yɩ́ ti nnʋn man ɛbɛlɛ'n, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ tie yɩ́ ɛjɔlɛ nɩn ɔ?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e está fora de si; por que o ouvis?
21 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Sʋanlan mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun'n, ɛjɔlɛ sʋa, ɔ ngʋala man yɩ́ kan. Asʋ sʋanlan mɔ wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun'n kʋala anyɩnsinlinwafʋɛ anyɩn tike?”
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado. Pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Ɛhɩ, ɛyɛlɛ mɛlɛ nɩn anun, mɔ bɛ 'di Nyanmɩan awulo nɩn anwʋn *Anwʋntɩɛ fɛtɩ'n wɔ Zoluzalɛmʋn'n,
22 E em Jerusalém havia a festa da dedicação, e era inverno.
23 anɩn Zozi nanndɩ Nyanmɩan awulo nɩn abalanda'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Salomʋn abalanda nɩn anun.
23 E Jesus andava passeando no templo, no alpendre de Salomão.
24 Zufʋ'n-mɔ kɔ yia yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ, bɛ́ nwan: “Cɩan benin kpa bɔbɔ yɛ̂ ɛ 'man yɛ́ ahʋnlɩn tɔ yɛ́ kunnun ɔ? Sɛ *Kilisi'n, yɛ́ Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n y'ɔ le wɔ́ a, kan yɩ́ ananhɔlɛ kele yɛ́.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus, e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Zozi nwan: “M'an han m'an hele ɛmɔ daba, nan ɛmɔ nne nni man. Junman'n mɔ mɩn di wɔ mɩ́n Sɩ dunman nun'n di mɩ́n adanzɩɛ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo tenho dito, e não o credes. As obras que eu faço, em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 Nan kɛmɔ ɛmɔ nnʋn man mɩ́n mmʋa'n-mɔ anun bie nɩn ati, ɛmɔ nne mɩ́n nni man.
26 Mas vós não credes porque não sois das minhas ovelhas, como já vo-lo tenho dito.
27 Mɩ́n mmʋa'n-mɔ tie mɩ́n nɩn'n, mɩn sɩ bɛ́ yɛ̂ bɛ si mɩ́n sʋ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Mɩn man bɛ́ ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ. Bɛ nwu man lé, yɛ̂ sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man bɛ́ de fi mɩ́n sa nun.
28 E dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Mɩ́n Sɩ mɔ ɔ'a fa bɛ́ ɔ'a man mɩ́n'n, ɔ tɩ kpili tala ninnge'n kʋalaatin. Ninnge'n mɔ mɩ́n Sɩ le yɩ́'n, sʋanlan ngʋala man kɛ ɔ tʋa yɩ́ de bie ɔ.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Mɩn nʋn mɩ́n Sɩ, yɛ tɩ sʋanlan munmuan kʋn.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ɛhɩ mɔ Zozi hanlɩn nɩn ati, Zufʋ'n-mɔ kɔ sɩsa nyɔbʋɛ biekun kɛ bɛ 'kɔ a hun yɩ́.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Mɩ́n Sɩ a man mɩ́n tunmin maan m'an li junman dɔʋn kpa m'an hele ɛmɔ, nan nunhan benin ati yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ bɛ 'tʋtʋ nyɔbʋɛ bɛ kun mɩ́n ɔ?”
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual destas obras me apedrejais?
33 Zufʋ'n-mɔ nwan: “Nán kɛ junman kpa bie mɔ a li ati yɛ̂ yɛ́ nwan yɛ 'kun wɔ́ ɔ, nan a han amannɩɛ ɛjɔlɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun. Ɔ sanlɩn kɛ kulo sʋanlan mgban tɩ kɛ wɔ́, ɛ bu wɔ́ nwʋn kɛ ɛ tɩ Nyanmɩan.”
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia; porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Zozi nwan: “B'a hɛlɛ wɔ ɛmɔ mala kalata nɩn anun kɛ Nyanmɩan nwan:
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Sois deuses?
35 Ɛjɔlɛ kʋsʋ mɔ Nyanmɩan Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kɔ han'n, yɛ ngʋala man nun kpɛ. Yɛ sɩ kɛ bɛ́ mɔ Nyanmɩan a fɛlɛ bɛ́ ɔ'a fa yɩ́ Nʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ'a wula bɛ́ sa nun'n, yɩ́ nwan bɛ tɩ kɛ yɩ́.
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida, e a Escritura não pode ser anulada,
36 Nan sɛ ɔ tɩ sɔ sakpa a, anɩn mɩ́n kʋsʋ mɔ Sɩɛ nɩn a sie mɩ́n kʋnlʋn-ngʋnlʋn mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n kɛ m mála mân nɩn anun'n, sɛ mɩn kan kɛ n dɩ Nyanmɩan Awa a, anɩn m'an nyan amannɩɛ ɔ? Ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ kan kɛ m'an han ɛjɔlɛ ɛtɛ m'an tia Nyanmɩan ɔ?
36 «quele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 Sɛ mɩn nni man junman'n mɔ mɩ́n Sɩ kulo nɩn an, ɛmɔ nán bɛ de mɩ́n bɛ di.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Nan sɛ mɩn di junman sɔ'n, sɛ ɛmɔ nne man mɩ́n nni man bɔbɔ a, ɛmɔ lé nyɔlɩɛ'n-mɔ mɔ mɩn yɔ'n lɩlɩ bɛ lí, nán ɛmɔ a nwun kɛ mɩ́n Sɩ wɔ mɩ́n nun yɛ̂ mɩ́n kʋsʋ n wɔ yɩ́ nun.”
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras; para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim e eu nele.
39 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ 'kpʋnndɛ bɛ cɩ yɩ́ biekun. Ɔ fi bɛ́ nun ɛbɛlɛ ɔ kɔ nwanndi, bɛ́ sa a ngan man yɩ́.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou-se de suas mãos,
40 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ sa kɔ hɔ asue Zuludɩn nɩn anzin ɛlɔ biekun. Ɔ kɔ hɔ kɔ tanlan lɩka mɔ Zʋan sɔnɩnlɩn menian'n-mɔ daba'n.
40 E retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado; e ali ficou.
41 Menian dɔʋn kpa kɔ kpʋ yɩ́ ɛlɔ, bɛ́ nwan: “Zʋan a nyɔ man asinbɛnwʋn like fɩ́ɩ́, nan kʋsʋ bian ɛhɩ anwʋn ɛjɔlɛ m'ɔ hanlɩn'n, ɔ tɩ ananhɔlɛ.”
41 E muitos iam ter com ele, e diziam: Na verdade João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Ɛbɛlɛ, menian dɔʋn lelɩ yɩ́ lili.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.