Hebreus 3

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɛhɩka ati, anianman anwʋntɩɛ mma, ɛmɔ mɔ Nyanmɩan a fɛlɛ ɛmɔ ɔ'a man ɛmɔ a kaci yɩ́ menian'n, ɛmɔ fá bɛ́ nyɩn bɛ tʋ́ Zozi. Ɔ sanlɩn kɛ dedi'n mɔ yɛ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ yɛ kele eyuadɩ'n, Zozi yɛ̂ Nyanmɩan a yɩ yɩ́ kɛ ɔ káci sʋ tɛɛyɩfʋɛ kpain ɔ.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Tɛɛyɩfʋɛ junman sɔ'n mɔ Nyanmɩan helelɩ Zozi kɛ ɔ lí'n, Zozi lili yɩ́ ananhɔlɛ nun kɛ *Moyizɩ kʋsʋ lili yɩ́ wɔ Nyanmɩan menian'n-mɔ kʋalaa afian'n.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Kɛ sʋanlan m'ɔ kɔ si sua nyan anunminnyanmʋn tala sua'n muonun'n, Zozi kʋsʋ a nyan anunminnyanmʋn a tala Moyizɩ.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Sua biala, sʋanlan y'ɔ si ɔ. Nan kʋsʋ sʋanlan'n m'ɔ bɔlɩ like biala'n y'ɔ le Nyanmɩan.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Moyizɩ a, junman'n mɔ Nyanmɩan helelɩ yɩ́ kɛ ɔ lí'n, ɔ lili yɩ́ ananhɔlɛ nun wɔ Nyanmɩan menian'n-mɔ kʋalaa afian. Ɛjɔlɛ mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ kan'n, ɔ fa wula Moyizɩ anʋan maan ɔ kan.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Nan Kilisi a, anɩn ɔ tɩ kɛ baa mɔ b'a sie yɩ́ awulo kpain ɔ. Nan sɛ yɛ tila yɛ́ dedi nɩn anun kpa ɔ nʋn anyɩndasʋɛ'n m'ɔ man yɛ di ndutue'n dede ɔ kɔ ju yɩ́ ayuelɩɛ a, anɩn yɩ́ awulo y'ɔ le yɛ́.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Afɩ Nyanmɩan Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn a han kɛ:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 nán bɛ totua bɛ́ nzʋ'n kɛ daba ɛmɔ anan-mɔ yɔlɩ
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Nyanmɩan nwan: Ɛlɔ, ɛmɔ anan-mɔ jɩjɩlɩ mɩ́n
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Ɔ man m'an fa bɛ́ nwʋn sikpɛ
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Bɛ́ nwʋn ɛya'n m'ɔ kun mɩ́n nɩn ati,
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Ɛhɩka ati, anianman-mɔ, ɛmɔ síe bɛ́ nwʋn ye. Sɛ ɛmɔ sie bɛ́ nwʋn ye a, ɛmɔ anun bie fɩ́ɩ́ ngɔ nyan man ahʋnlɩn ɛtɛ. Bie fɩ́ɩ́ ngɔ yaci man yɩ́ dedi'n ngɔ tʋ man nán ɔ'a kaci yɩ́ nzin ɔ'a si Tɩasɩfʋɛ Nyanmɩan.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Nan m'ɔ wɔ nun'n, ɛmɔ wówula bɛ́ nwʋn anwʋnsɛlɛ alɩhɩan biala. Afɩ, yɛ́ ti yɛ̂ b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: Ɛnɛ nɩn ɔ. B'a hɛlɛ yɩ́ sɔ nán ɛmɔ anun bie ati a ngaci man ɔ'a ndɔ man ɛtɛ nɩn anun.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Afɩ yɛ nʋn Kilisi a yɔ kʋn. Nan kʋsʋ ɔ di kɛ yɛ tila dedi'n mɔ yɛ nyanlɩn yɩ́ ngɛlɛmɔ nun nɩn anun kpa kpolo dede ɔ kɔ ju yɩ́ ayuelɩɛ.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Nwan menian dɩɛ-mɔ yɛ̂ bɛ tɩlɩ Nyanmɩan anɩn'n kʋsʋ bɛ jasʋlɩ yɩ́ kɔmɩn anun'n? Menian sɔ'n-mɔ y'ɔ le bɛ́ kʋalaa mɔ Moyizɩ nʋn bɛ́ fi Ezipiti mân nɩn anun fitelɩ'n.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Nwan-mɔ yɛ̂ Nyanmɩan sikpɛ'n hyɩlɩ bɛ́ afʋɛ abulanan'n mɔ bɛ lili wɔ ɛwâ nɩn anun ɛlɔ'n? Nyanmɩan sikpɛ'n hyɩlɩ bɛ́ mɔ bɛ hulolɩ ɛtɛ nɩn ɛyɔlɛ'n. Bɛ́ yɛ̂ bɛ wuli ɛwâ nɩn anun ɛlɔ nɩn ɔ.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Yɛ̂ nwan-mɔ anwʋn yɛ̂ Nyanmɩan hanlɩn ndâ kɛ bɛ ngɔ man yɩ́ ɛnwʋnmɩan ele mân nɩn anun ɛlɔ bie'n? Nyanmɩan hanlɩn ndâ'n gualɩ bɛ́ mɔ bɛ jasʋlɩ yɩ́ kɔmɩn anun nɩn anwʋn.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Yɛ nwun yɩ́ yuein kɛ b'a ngʋala man ɛnwʋnmɩan ele mân nɩn anun kɔ. Ɔ sanlɩn kɛ b'a nne man Nyanmɩan b'a nni man.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.