Hebreus 3
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Ɛhɩka ati, anianman anwʋntɩɛ mma, ɛmɔ mɔ Nyanmɩan a fɛlɛ ɛmɔ ɔ'a man ɛmɔ a kaci yɩ́ menian'n, ɛmɔ fá bɛ́ nyɩn bɛ tʋ́ Zozi. Ɔ sanlɩn kɛ dedi'n mɔ yɛ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ yɛ kele eyuadɩ'n, Zozi yɛ̂ Nyanmɩan a yɩ yɩ́ kɛ ɔ káci sʋ tɛɛyɩfʋɛ kpain ɔ.
1 Por isso, santos irmãos, vocês que são participantes da vocação celestial, considerem atentamente o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 Tɛɛyɩfʋɛ junman sɔ'n mɔ Nyanmɩan helelɩ Zozi kɛ ɔ lí'n, Zozi lili yɩ́ ananhɔlɛ nun kɛ *Moyizɩ kʋsʋ lili yɩ́ wɔ Nyanmɩan menian'n-mɔ kʋalaa afian'n.
2 o qual é fiel àquele que o constituiu, como também Moisés foi fiel em toda a casa de Deus.
3 Kɛ sʋanlan m'ɔ kɔ si sua nyan anunminnyanmʋn tala sua'n muonun'n, Zozi kʋsʋ a nyan anunminnyanmʋn a tala Moyizɩ.
3 No entanto, assim como aquele que edifica uma casa tem maior honra do que a casa em si, também Jesus tem sido considerado digno de maior glória do que Moisés.
4 Sua biala, sʋanlan y'ɔ si ɔ. Nan kʋsʋ sʋanlan'n m'ɔ bɔlɩ like biala'n y'ɔ le Nyanmɩan.
4 Pois toda casa é edificada por alguém, mas aquele que edificou todas as coisas é Deus.
5 Moyizɩ a, junman'n mɔ Nyanmɩan helelɩ yɩ́ kɛ ɔ lí'n, ɔ lili yɩ́ ananhɔlɛ nun wɔ Nyanmɩan menian'n-mɔ kʋalaa afian. Ɛjɔlɛ mɔ Nyanmɩan kulo kɛ ɔ kan'n, ɔ fa wula Moyizɩ anʋan maan ɔ kan.
5 E Moisés foi fiel, em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que haviam de ser anunciadas.
6 Nan Kilisi a, anɩn ɔ tɩ kɛ baa mɔ b'a sie yɩ́ awulo kpain ɔ. Nan sɛ yɛ tila yɛ́ dedi nɩn anun kpa ɔ nʋn anyɩndasʋɛ'n m'ɔ man yɛ di ndutue'n dede ɔ kɔ ju yɩ́ ayuelɩɛ a, anɩn yɩ́ awulo y'ɔ le yɛ́.
6 Cristo, porém, como Filho, é fiel em sua casa. Esta casa somos nós, se guardarmos firme a ousadia e a exultação da esperança.
7 Afɩ Nyanmɩan Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn a han kɛ:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Hoje, se ouvirem a sua voz,
8 nán bɛ totua bɛ́ nzʋ'n kɛ daba ɛmɔ anan-mɔ yɔlɩ
8 não endureçam o coração como foi na rebelião, no dia da tentação no deserto,
9 Nyanmɩan nwan: Ɛlɔ, ɛmɔ anan-mɔ jɩjɩlɩ mɩ́n
9 onde os pais de vocês me tentaram, pondo-me à prova, e viram as minhas obras durante quarenta anos.
10 Ɔ man m'an fa bɛ́ nwʋn sikpɛ
10 Por isso, me indignei contra essa geração e disse: ‘O coração deles sempre se afasta de mim; e eles não conheceram os meus caminhos.’
11 Bɛ́ nwʋn ɛya'n m'ɔ kun mɩ́n nɩn ati,
11 Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’”
12 Ɛhɩka ati, anianman-mɔ, ɛmɔ síe bɛ́ nwʋn ye. Sɛ ɛmɔ sie bɛ́ nwʋn ye a, ɛmɔ anun bie fɩ́ɩ́ ngɔ nyan man ahʋnlɩn ɛtɛ. Bie fɩ́ɩ́ ngɔ yaci man yɩ́ dedi'n ngɔ tʋ man nán ɔ'a kaci yɩ́ nzin ɔ'a si Tɩasɩfʋɛ Nyanmɩan.
12 Tenham cuidado, irmãos, para que nenhum de vocês tenha um coração mau e descrente, que se afaste do Deus vivo.
13 Nan m'ɔ wɔ nun'n, ɛmɔ wówula bɛ́ nwʋn anwʋnsɛlɛ alɩhɩan biala. Afɩ, yɛ́ ti yɛ̂ b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ: Ɛnɛ nɩn ɔ. B'a hɛlɛ yɩ́ sɔ nán ɛmɔ anun bie ati a ngaci man ɔ'a ndɔ man ɛtɛ nɩn anun.
13 Pelo contrário, animem uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama “hoje”, a fim de que nenhum de vocês seja endurecido pelo engano do pecado.
14 Afɩ yɛ nʋn Kilisi a yɔ kʋn. Nan kʋsʋ ɔ di kɛ yɛ tila dedi'n mɔ yɛ nyanlɩn yɩ́ ngɛlɛmɔ nun nɩn anun kpa kpolo dede ɔ kɔ ju yɩ́ ayuelɩɛ.
14 Porque temos nos tornado participantes de Cristo, se, de fato, guardarmos firme, até o fim, a confiança que, desde o princípio, tivemos.
15 Ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n:
15 Como se diz: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração, como foi na rebelião.”
16 Nwan menian dɩɛ-mɔ yɛ̂ bɛ tɩlɩ Nyanmɩan anɩn'n kʋsʋ bɛ jasʋlɩ yɩ́ kɔmɩn anun'n? Menian sɔ'n-mɔ y'ɔ le bɛ́ kʋalaa mɔ Moyizɩ nʋn bɛ́ fi Ezipiti mân nɩn anun fitelɩ'n.
16 E quem foram os que ouviram e, mesmo assim, se rebelaram? Não foram todos os que saíram do Egito por meio de Moisés?
17 Nwan-mɔ yɛ̂ Nyanmɩan sikpɛ'n hyɩlɩ bɛ́ afʋɛ abulanan'n mɔ bɛ lili wɔ ɛwâ nɩn anun ɛlɔ'n? Nyanmɩan sikpɛ'n hyɩlɩ bɛ́ mɔ bɛ hulolɩ ɛtɛ nɩn ɛyɔlɛ'n. Bɛ́ yɛ̂ bɛ wuli ɛwâ nɩn anun ɛlɔ nɩn ɔ.
17 E contra quem Deus se indignou durante quarenta anos? Não foi contra os que pecaram, cujos cadáveres caíram no deserto?
18 Yɛ̂ nwan-mɔ anwʋn yɛ̂ Nyanmɩan hanlɩn ndâ kɛ bɛ ngɔ man yɩ́ ɛnwʋnmɩan ele mân nɩn anun ɛlɔ bie'n? Nyanmɩan hanlɩn ndâ'n gualɩ bɛ́ mɔ bɛ jasʋlɩ yɩ́ kɔmɩn anun nɩn anwʋn.
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão aos que foram desobedientes?
19 Yɛ nwun yɩ́ yuein kɛ b'a ngʋala man ɛnwʋnmɩan ele mân nɩn anun kɔ. Ɔ sanlɩn kɛ b'a nne man Nyanmɩan b'a nni man.
19 Assim, vemos que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.