Hebreus 11

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dedi nɩn abʋ y'ɔ le kɛ like mɔ bɛ́ lʋa wɔ sʋ'n, bɛ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ bɛ́ sa 'kan yɩ́. Ɛsɛ like'n mɔ bɛ nnwun man yɩ́ bɛ́ nyɩnsʋ'n, bɛ yɔ maan bɛ nwun yɩ́ kɛ like sɔ'n wɔ ɛbɛlɛ sakpa.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Daba menian'n-mɔ dedi'n mɔ anɩn bɛ le yɩ́ nɩn ati, Nyanmɩan lelɩ bɛ́ tʋlɩ nun.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Dedi'n man yɛ nwun yɩ́ kɛ Nyanmɩan le yɩ́ Nʋan Ɛjɔlɛ'n y'ɔ bɔlɩ mân nɩn ɔ. Ɔ man like mɔ bɛ nwun yɩ́'n, Nyanmɩan nanndɩlɩ mɔ bɛ nnwun man yɩ́ nɩn asʋ y'ɔ bɔlɩ ɔ.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Abɛlɩ lelɩ Nyanmɩan lili. Afɔlɩɛ'n m'ɔ bɔlɩ manlɩn Nyanmɩan'n sɔlɩ yɩ́ nyɩn talalɩ yɩ́ nianman kpain Kayɩn dɩɛ'n. Dedi'n mɔ Abɛlɩ le yɩ́ nɩn ati, Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan muonun sɔlɩ Abɛlɩ afɔlɩɛ'n-mɔ anun. Abɛlɩ a wu. Nan kʋsʋ dedi'n m'ɔ le yɩ́ nɩn ati, ɔ tɩ kɛ yɩ́ nyɩn tɛ wɔ sʋ.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Dedi nɩn ati, ewue a ngu man Enɔkɩ. Nyanmɩan kpili falɩ yɩ́ hɔlɩ yɩ́ nwʋn ɛlɔ. B'a nnwun man yɩ́ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Abɛlɛ mɔ anɩn Enɔkɩ tɛ wɔ eyuadɩ nɩn anun ɛwa'n, Nyanmɩan lili yɩ́ nwʋn adanzɩɛ kɛ Enɔkɩ ɛnanndɩɛ'n sɔ yɩ́ nyɩn.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 M'ɔ wɔ nun'n y'ɔ le kɛ sʋanlan m'ɔ nne man Nyanmɩan nni man'n, yɩ́ ɛnanndɩɛ'n nzɔ man Nyanmɩan anyɩn. Ɛhɩka ati, sʋanlan mɔ ɔ 'kpunnge Nyanmɩan'n, ɔ lé lí kɛ Nyanmɩan wɔ ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ ce bɛ́ mɔ bɛ kpʋnndɛ yɩ́'n like.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Munnzue'n m'ɔ lɛ ba tɔ mân nɩn anun mɔ anɩn bɛ nwunlin man yɩ́'n, Nyanmɩan kɔ yɩ kɔ hele Nowe. Dedi nɩn ati, Nowe kɔ fa ɛjɔlɛ sɔ'n ananhɔlɛ. Ɔ kɔ man Nyanmɩan anyɩnnzɔ ɔ kɔ bʋbɔ meli'n. Ɔ nʋn yɩ́ yɩ nʋn bɛ́ mma'n-mɔ bɛ kɔ fʋ nun bɛ kɔ nyan bɛ́ ti. Ɛhɩka ati, Nowe helelɩ kɛ mân'n bɔ bala ɛtɛ. Yɩ́ dedi nɩn ati, Nyanmɩan buli yɩ́ sɛsɛfʋɛ.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Dedi nɩn ati, mɛlɛ mɔ Nyanmɩan fɛlɛlɩ Abalahamʋn'n, Abalahamʋn a nne a nzie man. Ɔ kɔ hɔ mân fʋfɔlɛ kʋn anun. Mân sɔ'n yɛ̂ anɩn Nyanmɩan lɛ ba fa man yɩ́ ɔ. Ɔ fi yɩ́ muonun yɩ́ mân dɩɛ nɩn anun ɔ kɔ tu kʋsʋ anɩn ɔ nzɩ lɩka'n m'ɔ lɛ kɔ'n.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Dedi nɩn ati, ɔ tanlanlɩn mân'n mɔ Nyanmɩan falɩ bɔlɩ yɩ́ anɔhʋba nɩn anun kɛ ɛyɛfʋɛ. Abalahamʋn bɔlɩ tantɩ ɛbɛlɛ ɔ tanlanlɩn yɩ́ bʋ. Izakɩ nʋn Zʋakɔbʋ mɔ bɛ tɩ yɩ́ bʋsʋ menian'n, bɛ́ kʋsʋ bɛ tanlanlɩn tantɩ nɩn abʋ. Anɔhʋba'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ Abalahamʋn'n, yɩ́ kpʋnmgba nɩn ala y'ɔ bɔlɩ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ ɔ.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Afɩ anɩn Abalahamʋn lɛ nwʋnndɛ kulo'n mɔ yɩ́ awulabɛbʋ'n tɩ kunngun'n. Kulo sɔ'n, sʋanlan m'ɔ nyanlɩn yɩ́ nwʋn ajʋnlɩn ɔ hyɩhyɛ'n y'ɔ le Nyanmɩan muonun.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Dedi nɩn ati, Abalahamʋn nʋn Sala hʋalalɩ baa wʋ kʋsʋ anɩn bɛ tɩ mɩlɩwa kpa bɔkɔɔ. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ lelɩ lili kɛ sʋanlan'n m'ɔ bɔlɩ anɔhʋba'n kʋala yɔ maan ɔ nyan nun like.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ɛhɩka ati, ɔ nanndɩ sʋanlan baa kʋnmgba sɔ nɩn asʋ, yɩ́ mɔ anɩn ɔ tɩ kɛ ɔ'a wu a yue'n, menian nwala nwala kɛ nzalama, nwala nwala kɛ jenvie nʋan anyʋan fi yɩ́ kunnun fitelɩ.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Menian sɔ'n-mɔ kʋalaa nyanlɩn dedi dede bɛ falɩ bɛ wuli. Bɛ́ sa a ngan man ninnge'n-mɔ mɔ Nyanmɩan falɩ bɔlɩ bɛ́ anɔhʋba'n. Nan kʋsʋ bɛ nwunlin ninnge sɔ'n-mɔ mʋa bɛ lili yɩ́ nwʋn fɛ. Bɛ hanlɩn yɩ́ yuein kɛ bɛ tɩ nyɔfʋɛ, ɛsɛ bɛ walɩ mgbanza asɩɛ nɩn asʋ ɛwa.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Bɛ́ mɔ bɛ kan sɔ'n, bɛ kele nun kɛ bɛ lɛ kpʋnndɛ mân kʋn bɛ tanlan nun.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Nan sɛ ɔ tɩ kɛ bɛ lili mân'n mɔ bɛ fi nun bɛ tuli nɩn anwʋn yalɛ a, ahan bɛ kpɛlɩ atɩn bɛ salɩ hɔlɩ tanlanlɩn ɛlɔ.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Nan b'a nyɔ man yɩ́ sɔ. Ɔ sanlɩn kɛ nyanmɩansʋ mân dɩɛ'n yɛ̂ anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ ɔ. Ɛhɩka ati, sɛ bɛ fɛlɛ Nyanmɩan Kpili bɛ́ Nyanmɩan an, nyian ngun man yɩ́. Afɩ ɔ'a cɩcɩ kulo kʋn ɔ'a sie bɛ́.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Dedi nɩn ati, Abalahamʋn tielɩ manlɩn Nyanmɩan sɔlɩ yɩ́ nɩanlɩn. Afɩ Nyanmɩan hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ ɔ fá yɩ́ bangɔlɔ Izakɩ ɔ yɩ́ tɛɛ ɔ mán yɩ́. Abalahamʋn a nne a nzie man. Kʋsʋ yɩ́ lɩlɩ yɩ́ Abalahamʋn yɛ̂ Nyanmɩan bɔlɩ yɩ́ anɔhʋba kɛ ɔ 'man ɔ wʋ baa sɔ nɩn ɔ.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Afɩ, Nyanmɩan hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ: Mɩn 'sɩn Izakɩ asʋ mɩn man ɛ di ata kɛ m mɔlɩ wɔ́ anɔhʋba kɛ mɩn 'man ɛ di ata'n.
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Abalahamʋn lelɩ lili kɛ sɛ bɔbɔ Izakɩ wu a, Nyanmɩan le tunmin ɔ kʋala ɔ man yɩ́ ngʋan. Sakpa kʋsʋ, Nyanmɩan manlɩn Izakɩ nyanlɩn ngʋan kɛ sʋanlan m'ɔ fi ewue nun a tinnge ɔ.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Dedi nɩn ati, Izakɩ yeyilalɩ Zʋakɔbʋ nʋn Ezau asʋ bɛ́ cɩan bie asɩtanlan'n dunman nun.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Dedi nɩn ati, Zʋakɔbʋ yeyilalɩ yɩ́ wa Zozɛfʋ amma'n-mɔ nunhan kʋn biala asʋ asannan nán ɔ'a wu. Ɔ butuli yɩ́ kpɔman nɩn asʋ ɔ yɩlɩ Nyanmɩan ayɛ.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Dedi nɩn ati, mɛlɛ mɔ Zozɛfʋ 'ba wu'n, ɔ hanlɩn tɛmʋn'n mɔ Izalayɛ amma'n-mɔ fi Ezipiti mân nɩn anun 'fite nɩn anwʋn ɛjɔlɛ. Ɛsɛ sɛ ɔ wu a, kɛ bɛ kpɩ́n bɛ yɔ́ yɩ́'n, ɔ hanlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ kʋsʋ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Dedi nɩn ati, mɛlɛ mɔ bɛ wʋlɩ Moyizɩ'n, yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin falɩ yɩ́ fɩalɩ dede sala nsan. Ɔ sanlɩn kɛ Moyizɩ tɩ baa kanlanman. Yɩ́ ti, yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin a nzulo man b'a nni man belemgbin'n mala nɩn asʋ.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Dedi nɩn ati, mɔ Moyizɩ ati tinlin'n, yɩ́ nwan nán Falaʋn awa balasua nɩn awa y'ɔ le yɩ́.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ahʋlʋwa'n mɔ anɩn bɛ lɛ kele Nyanmɩan menian'n-mɔ'n, yɩ́ nwan bɛ héle yɩ́ bie. Afɩ ɔ nɩan an, ɔ tɩ kpa tala kɛ ɔ tánlan ɛtɛ nɩn anun ɔ lí mân. Ɔ sanlɩn kɛ mân elie sɔ'n yɩ́ bʋsʋ njɛ man.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ɔ nwunlin yɩ́ kɛ sɛ bɛ kele yɩ́ ahʋlʋwa kɛ bɛ helelɩ Kilisi nɩn an, ɔ tɩ anyanbɛnwʋn kpili kpa man yɩ́. Anyanbɛnwʋn sɔ'n tala Ezipiti mân nɩn anun dɩɛ'n. Afɩ Kilisi anyanbɛnwʋn dɩɛ'n yɛ̂ yɩ́ nyɩn tua yɩ́ ɔ.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Dedi nɩn ati, Moyizɩ a nzulo man belemgbin ɛya nɩn anzin. Ɔ fi Ezipiti mân nɩn anun jasʋlɩ. Ɔ tilalɩ yɩ́ ahʋnlɩn. Ɔ tɩ kɛ sʋanlan m'ɔ nwun Nyanmɩan'n mɔ bɛ nnwun man yɩ́ bɛ́ nyɩnsʋ nɩn anwʋn.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Dedi nɩn ati, Moyizɩ lili fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n. Ɛsɛ ɔ manlɩn atɩn kɛ bɛ kpʋ́nndɩn naan'n moja'n bɛ́ sua nɩn anʋan'n-mɔ anwʋn. Sɛ bɛ yɔ yɩ́ sɔ a, anɩn nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n mɔ ɔ 'kun Ezipiti mân nɩn anun bamuan mma'n-mɔ'n ngun man Izalayɛ dɩɛ'n-mɔ.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Dedi nɩn ati, bɛ kpɛlɩ asue'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ jenvie kɔkɔlɛ'n kɛ like mɔ nzue nnʋn man nun ɔ. Nan mɔ Ezipiti amma'n-mɔ kʋsʋ nwan bɛ 'kpɛ jenvie kɔkɔlɛ'n kɛ Izalayɛ amma'n-mɔ yɔlɩ yɩ́'n, jenvie'n kɔ hala bɛ́ sʋ.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Dedi nɩn ati, mɔ Izalayɛ amma'n-mɔ bɔlɩ Zoliko kulo'n mgbɔlɔka cɩan nsʋ'n, nyɔbʋɛ mgbili mgbili'n mɔ b'a fa b'a hyɩ yɩ́ nwʋn'n bubuli gualɩ.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Dedi nɩn ati, balasua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Lahabʋ m'ɔ si tutu'n, ɔ nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ, b'a nwu man kɛ bɛ́ mɔ bɛ́ nyɩn a nzɔ man Nyanmɩan'n. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ sɔlɩ bɛ́ mɔ Zozie yɩlɩ bɛ́ kɛ bɛ hɔ́ kpála Zoliko kulo nɩn anun kpa.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Nzukɛ ɛjɔlɛ dɩɛ biekun yɛ̂ mɩn 'kan ɔ? Sɛ mɩ́n nwan mɩn 'kan Zedeʋn nʋn Balakɩ, Sanmɩnsʋn nʋn Zɛfʋte, Davidi nʋn Samiɛ nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ anwʋn ɛjɔlɛ a, tɛmʋn'n nza man mɩ́n.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Dedi nɩn ati, menian sɔ'n-mɔ lili mân nvʋfɔlɛ-mɔ asʋ kunnunmun bɛ falɩ bɛ́ bɛ sielɩ. Bɛ bɔlɩ bala m'ɔ sɔ Nyanmɩan anyɩn. Ɔ man anɔhʋba'n mɔ Nyanmɩan bɔlɩ bɛ́'n, bɛ́ sa hanlɩn nun ninnge'n. Bɛ momuanlɩn tɛtɩanfʋɛ'n-mɔ anʋan'n-mɔ asʋ.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Bɛ nonuanlɩn sɩ̂n m'ɔ bɔ mân. Ahan bɛ 'fa dadɩɛ bɛ kun bɛ́. Ɛhɩ kʋalaa tʋlɩ fʋnlɩn bɛ́. Anɩn bɛ le man anwʋnsɛlɛ. Bɛ nyanlɩn anwʋnsɛlɛ. Bɛ́ nwʋn yɔlɩ esulo. Bɛ hʋnlɩn ɛlɔɛ dede bɛ lili bɛ́ mgbɔfʋɛ'n-mɔ asʋ kunnunmun.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Mmalasua mmie-mɔ menian wuli. Bɛ́ nyɩnsʋ, bɛ́ menian sɔ'n-mɔ mɔ bɛ wuli'n fi ewue nun tinngelɩ. Bɛ helelɩ menian mmie-mɔ ahʋlʋwa bɛ hunlin bɛ́. Ewuetinnge kpa'n mɔ bɛ lɛ kpʋnndɛ nɩn ati, b'a ndie man kɛ sʋanlan lé bɛ́ ti.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Bɛ gʋlʋlɩ mmie-mɔ kʋsʋ anwʋn ɛsɛ bɛ finlin bɛ́ mgbele. Bɛ gualɩ mmie-mɔ asa ngɔnzɔngɔnzɔ bɛ gualɩ bɛ́ fiadɩ
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Bɛ tʋtʋlɩ mmie-mɔ nyɔbʋɛ bɛ hunlin bɛ́. Bɛ le saha bɛ kukolɩ mmie-mɔ anun nnyuan nnyuan. Bɛ falɩ dadɩɛ bɛ hunlin mmie-mɔ. Anɩn like fɩ́ɩ́ nnʋn bɛ́ sa nun. Bʋa nʋn esile kpolo yɛ̂ b'a bu yɩ́ taladɩɛ b'a wula bɛ nanndɩ nun ɔ. Menian'n-mɔ kele bɛ́ ahʋlʋwa bɛ yɔ bɛ́ asa.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Meninkpa sɔ'n-mɔ m'ɔ nvata man kɛ ahan bɛ wu bɛ gua mân ɛhɩ anun'n, bɛ nanndɩ nanndɩ ɛwâ'n-mɔ anun ɔ nʋn mmʋka'n-mɔ asʋ. Bɛ dɩda bɔɛ'n-mɔ anun ɔ nʋn asɩɛ'n lɩka m'ɔ kɔ kpɛ kunman'n-mɔ anun.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Dedi nɩn ati, Nyanmɩan lelɩ menian sɔ'n-mɔ kʋalaa tʋlɩ nun. Nan kʋsʋ, like'n m'ɔ falɩ bɔlɩ bɛ́ anɔhʋba'n, bɛ́ sa a ngan man yɩ́.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Afɩ Nyanmɩan a ngulo man kɛ bɛ́ nwʋn tɩ bɛ yaci yɛ́. Ɔ sanlɩn kɛ yɛ́ dunman nun, ɔ'a sesie like m'ɔ tɩ kpa tala sʋ ɔ'a sie yɛ́.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.