Gálatas 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Ɛhɩ, afʋɛ bulu nʋn nnan sɩnlɩn, yɩ́ nzin yɛ̂ n zalɩ n gɔlɩ Zoluzalɛmʋn ɔ. Mɔ mɩn 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, mɩn nʋn Baanabasɩ nʋn Titɩ yɛ̂ yɛ hɔlɩ ɔ.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Nyanmɩan hanlɩn helelɩ mɩ́n kɛ n gɔ́. Yɩ́ ti y'ɔ man n gɔlɩ ɔ. Mɔ n juli ɛlɔ'n, cɩan kʋn mɩn nʋn Asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ yia. Ɛjɔlɛkpa'n mɔ mɩn bɔ mɩn kele bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, n gɔ hehele bɛ́ nun. Afɩ mɩn ngulo man kɛ junman'n mɔ m'an li, anaan mɔ mɩɩn di'n yɔ mgban.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Sakpa, bɛ kɔ le mɩ́n junman'n bɛ kɔ tʋ nun. Ɔ sanlɩn kɛ Titɩ mɔ mɩn nʋn yɩ́ hɔlɩ'n, ɔ tɩ Gɛlɛkɩ. Nan kʋsʋ, b'a ndinndin man yɩ́ kɛ ɔ kpɛ́ yɩ́ mmian nun.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Sɛ mmian nun ɛkpɛ ɛjɔlɛ walɩ nun an, anɩn ɔ fi ato anianman'n-mɔ mɔ bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ fʋlalɩ yɛ́ nun'n. Bɛ fɩalɩ bɛ fʋlalɩ yɛ́ nun, yɩ́ dɩɛ, anɩn bɛ nyan atɩn bɛ tɩtɛ yɛ́ bɛ nwun fanwʋndi'n mɔ Zozi Kilisi a man y'a nyan yɩ́'n. Afɩ, bɛ kulo kɛ yɛ kaci bɛ́ nganga.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Y'a mman man ato anianman sɔ'n-mɔ atɩn sin kaan sʋa ala. Yɛ yɔlɩ sɔ maan Ɛjɔlɛkpa'n m'ɔ tɩ ananhɔlɛ nɩn a ndʋnndʋn man ɛmɔ afian.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Nan bɛ́ mɔ bɛ bu bɛ́ menian mgbili mgbili'n, kɛ anɩn bɛ kpɩn bɛ tɩ yɩ́ daba'n, nán ɛhɩ y'ɔ cian mɩ́n ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ, Nyanmɩan nnɩan man sʋanlan anyunnun ɔ mmua man yɩ́ ndɛɛ. Menian sɔ'n-mɔ muonun, b'a ndinndin man mɩ́n kɛ n yɔ́ like fʋfɔlɛ.
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Afɩ bɛ́ muonun bɛ nwunlɩn yɩ́ kɛ Nyanmɩan a fa Ɛjɔlɛkpa nɩn a wula mɩn sa nun kɛ m mɔ́ n géle bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, kɛ ɔ falɩ wulalɩ Pɩɛlɩ asa nun kɛ ɔ bɔ́ héle Zufʋ'n-mɔ'n.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan m'ɔ manlɩn Pɩɛlɩ tunmin ɔ sielɩ yɩ́ bɔfʋɛ manlɩn Zufʋ'n-mɔ'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ'a man mɩ́n tunmin ɔ'a sie mɩ́n bɔfʋɛ ɔ'a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn ɔ.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Ɔ man Zʋakɩ, Pɩɛlɩ (Sefasɩ) nʋn Zʋan mɔ anɩn bɛ tɩ kɛ asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n, bɛ nwunlɩn yɩ́ kɛ Nyanmɩan yɛ̂ ɔ falɩ junman sɔ'n wulalɩ mɩ́n sa nun ɔ. Bɛ kɔ soman mɩn nʋn Baanabasɩ yɛ́ sa nun. Ɔ fi ɛbɛlɛ, yɛ́ kʋalaa yɛ kɔ han, ɔ kɔ sɛ yɛ́ nʋan kɛ, bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, bɛ́ afian ɛlɔ junman'n wɔ yɛ́ sa nun. Yɛ̂ bɛ mɔ bɛ tɩ Zufʋ'n, bɛ́ afian ɛlɔ junman'n wɔ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ sa nun.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Ɛjɔlɛ kʋnmgba ala yɛ̂ bɛ hanlɩn bɛ helelɩ yɛ́ ɔ. Bɛ́ nwan yɛ́ ti kácɩ Zoluzalɛmʋn Asɔnɩn nɩn anun ehianfʋɛ'n-mɔ. Ɛbɛlɛ ɛjɔlɛ sɔ'n dɩɛ, m mɔlɩ mɔndɩnlɩn kpa n nili.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Ɛhɩ, mɔ Pɩɛlɩ (Sefasɩ) walɩ Antiɔsʋ'n, n duli yɩ́ nyunnun bagua nun. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nyɔlɩɛ m'ɔ yɔlɩ'n tɩ man kpa fɩ́ɩ́.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Anɩn Pɩɛlɩ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɛ̂ ɔ di like ɔ. Nan mɔ Zʋakɩ sʋanlɩn menian Antiɔsʋ ɛlɔ, mɔ Pɩɛlɩ nwunlin bɛ́'n, ɔ kɔ tɩ yɩ́ nwʋn, ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n ngɔ li man like kʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn Pɩɛlɩ sulo Zufʋ sɔ'n-mɔ mɔ bɛ lɛ kele kɛ, menian mɔ b'a mgbɛ man bɛ́ mmian nun'n, bɛ nnyan man ngʋan.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Anianman Zufʋ ɛhɩnlɩn-mɔ kʋsʋ kɔ nɩan Pɩɛlɩ nyɔlɩɛ ɛtɛ sɔ nɩn asʋ. Baanabasɩ muonun kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ wula nyɔlɩɛ ɛtɛ sɔ nɩn anun bie.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Nan mɔ n nwunlin kɛ bɛ́ ɛnanndɩɛ'n ngɔ man atɩn sʋ, mɔ ɛsɛ bɛ́ abalabɔ'n nʋn ananhɔlɛ Ɛjɔlɛkpa'n tɩ man kʋn'n, n gɔ bisa Pɩɛlɩ (Sefasɩ) bagua nɩn anyunnun ɛbɛlɛ kɛ: “Wɔ́ Pɩɛlɩ, ɛ tɩ Zufʋ, ɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɛ̂ bɛ san ɔ. Nan afɩ ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ kulo kɛ ɛ tinndin bɛ́ maan bɛ kaci Zufʋ ɔ?”
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Yɛ́ dɩɛ, bɛ 'wʋ yɛ́ a, anɩn yɛ tɩ Zufʋ. Yɛ tɩ man kɛ mân ɛhɩnlɩn-mɔ anun menian'n-mɔ mɔ yɛ́ Zufʋ'n-mɔ yɛ bu bɛ́ ɛtɛfʋɛ'n.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Nan kʋsʋ yɛ sɩ kɛ nán like mɔ mala'n kele'n yɛ̂ sʋanlan yɔ a Nyanmɩan bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ. Nan sʋanlan m'ɔ kɔ le Zozi Kilisi kɔ li nɩn ala yɛ̂ Nyanmɩan bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ. Ɛhɩka ati, yɛ́ kʋsʋ y'a le Zozi Kilisi y'a li. Dedi sɔ'n mɔ yɛ le yɩ́ Kilisi anun'n yɛ̂ ɔ man yɛ kaci sɛsɛfʋɛ ɔ. Nan nán like mɔ Moyizɩ mala'n kɔ hele mɔ sʋanlan kɔ yɔ'n y'ɔ man ɔ kaci sɛsɛfʋɛ Nyanmɩan anyunnun ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan anyunnun, bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ'n, bɛ́ nun bie fɩ́ɩ́ ngɔ ngaci man sɛsɛfʋɛ.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Nan kɛmɔ Zozi Kilisi dunman nun yɛ kulo kɛ yɛ kaci sɛsɛfʋɛ'n, sɛ bɛ nwun yɩ́ kɛ yɛ yɔ ɛtɛ kɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɔ yɩ́ nɩn an, asʋ ɔ kele kɛ Kilisi di bɛ́ mɔ bɛ yɔ ɛtɛ nɩn anzin ɔ? Cɛcɛ!
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Afɩ sɛ mɩn sa mɩn bɔ mɩn hyɩhyɛ mala'n mɔ m gbɛlɩ nun'n mɩn tʋ ɛbɛlɛ biekun an, anɩn ɔ kele kɛ n dɩ sʋanlan mɔ yɩ́ nyɩn nzɔ man mala nɩn ɔ.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Afɩ mala sɔ nɩn a man m'an nyan ewue, ɔ man mala'n le man tunmin wɔ mɩ́n sʋ kʋ́n. Nan sɛ n ne ngʋan mɩn sʋ Nyanmɩan an, ɔ fi Zozi Kilisi mɔ mɩn de yɩ́ mɩn di'n.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ɔ sanlɩn kɛ, mɩ́n nʋn Kilisi b'a bʋbɔ yɛ́ kʋlʋwa nɩn asʋ. Sɛ n ne ngʋan an, ɔ fi man mɩ́n. Ɔ fi Kilisi m'ɔ wɔ mɩ́n nun'n. Asɩɛ nɩn asʋ ɛwa mɔ n dɩ'n, sian dɩɛ mɩn tanlan wɔ dedi'n mɔ n ne yɩ́ wɔ Nyanmɩan Awa nɩn anun'n. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Awa nɩn a hulo mɩ́n dede ɔ'a wu ɔ'a man m'an nyan mɩ́n ti.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Mɩ́n nwʋn anwunnvoe'n mɔ Nyanmɩan a nwun mɩ́n'n, mɩn mmu man yɩ́ junman nvule. Afɩ, sɛ bɛ di mala nɩn asʋ bɛ kaci sɛsɛfʋɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun an, anɩn Kilisi ewue'n m'ɔ wuli nɩn a yɔ mgban.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.