Gálatas 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ
1 Ɛhɩ, afʋɛ bulu nʋn nnan sɩnlɩn, yɩ́ nzin yɛ̂ n zalɩ n gɔlɩ Zoluzalɛmʋn ɔ. Mɔ mɩn 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, mɩn nʋn Baanabasɩ nʋn Titɩ yɛ̂ yɛ hɔlɩ ɔ.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Nyanmɩan hanlɩn helelɩ mɩ́n kɛ n gɔ́. Yɩ́ ti y'ɔ man n gɔlɩ ɔ. Mɔ n juli ɛlɔ'n, cɩan kʋn mɩn nʋn Asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ yia. Ɛjɔlɛkpa'n mɔ mɩn bɔ mɩn kele bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, n gɔ hehele bɛ́ nun. Afɩ mɩn ngulo man kɛ junman'n mɔ m'an li, anaan mɔ mɩɩn di'n yɔ mgban.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Sakpa, bɛ kɔ le mɩ́n junman'n bɛ kɔ tʋ nun. Ɔ sanlɩn kɛ Titɩ mɔ mɩn nʋn yɩ́ hɔlɩ'n, ɔ tɩ Gɛlɛkɩ. Nan kʋsʋ, b'a ndinndin man yɩ́ kɛ ɔ kpɛ́ yɩ́ mmian nun.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Sɛ mmian nun ɛkpɛ ɛjɔlɛ walɩ nun an, anɩn ɔ fi ato anianman'n-mɔ mɔ bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ fʋlalɩ yɛ́ nun'n. Bɛ fɩalɩ bɛ fʋlalɩ yɛ́ nun, yɩ́ dɩɛ, anɩn bɛ nyan atɩn bɛ tɩtɛ yɛ́ bɛ nwun fanwʋndi'n mɔ Zozi Kilisi a man y'a nyan yɩ́'n. Afɩ, bɛ kulo kɛ yɛ kaci bɛ́ nganga.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Y'a mman man ato anianman sɔ'n-mɔ atɩn sin kaan sʋa ala. Yɛ yɔlɩ sɔ maan Ɛjɔlɛkpa'n m'ɔ tɩ ananhɔlɛ nɩn a ndʋnndʋn man ɛmɔ afian.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Nan bɛ́ mɔ bɛ bu bɛ́ menian mgbili mgbili'n, kɛ anɩn bɛ kpɩn bɛ tɩ yɩ́ daba'n, nán ɛhɩ y'ɔ cian mɩ́n ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ, Nyanmɩan nnɩan man sʋanlan anyunnun ɔ mmua man yɩ́ ndɛɛ. Menian sɔ'n-mɔ muonun, b'a ndinndin man mɩ́n kɛ n yɔ́ like fʋfɔlɛ.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Afɩ bɛ́ muonun bɛ nwunlɩn yɩ́ kɛ Nyanmɩan a fa Ɛjɔlɛkpa nɩn a wula mɩn sa nun kɛ m mɔ́ n géle bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, kɛ ɔ falɩ wulalɩ Pɩɛlɩ asa nun kɛ ɔ bɔ́ héle Zufʋ'n-mɔ'n.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan m'ɔ manlɩn Pɩɛlɩ tunmin ɔ sielɩ yɩ́ bɔfʋɛ manlɩn Zufʋ'n-mɔ'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ'a man mɩ́n tunmin ɔ'a sie mɩ́n bɔfʋɛ ɔ'a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn ɔ.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Ɔ man Zʋakɩ, Pɩɛlɩ (Sefasɩ) nʋn Zʋan mɔ anɩn bɛ tɩ kɛ asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n, bɛ nwunlɩn yɩ́ kɛ Nyanmɩan yɛ̂ ɔ falɩ junman sɔ'n wulalɩ mɩ́n sa nun ɔ. Bɛ kɔ soman mɩn nʋn Baanabasɩ yɛ́ sa nun. Ɔ fi ɛbɛlɛ, yɛ́ kʋalaa yɛ kɔ han, ɔ kɔ sɛ yɛ́ nʋan kɛ, bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, bɛ́ afian ɛlɔ junman'n wɔ yɛ́ sa nun. Yɛ̂ bɛ mɔ bɛ tɩ Zufʋ'n, bɛ́ afian ɛlɔ junman'n wɔ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ sa nun.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Ɛjɔlɛ kʋnmgba ala yɛ̂ bɛ hanlɩn bɛ helelɩ yɛ́ ɔ. Bɛ́ nwan yɛ́ ti kácɩ Zoluzalɛmʋn Asɔnɩn nɩn anun ehianfʋɛ'n-mɔ. Ɛbɛlɛ ɛjɔlɛ sɔ'n dɩɛ, m mɔlɩ mɔndɩnlɩn kpa n nili.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Ɛhɩ, mɔ Pɩɛlɩ (Sefasɩ) walɩ Antiɔsʋ'n, n duli yɩ́ nyunnun bagua nun. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nyɔlɩɛ m'ɔ yɔlɩ'n tɩ man kpa fɩ́ɩ́.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Anɩn Pɩɛlɩ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɛ̂ ɔ di like ɔ. Nan mɔ Zʋakɩ sʋanlɩn menian Antiɔsʋ ɛlɔ, mɔ Pɩɛlɩ nwunlin bɛ́'n, ɔ kɔ tɩ yɩ́ nwʋn, ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n ngɔ li man like kʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn Pɩɛlɩ sulo Zufʋ sɔ'n-mɔ mɔ bɛ lɛ kele kɛ, menian mɔ b'a mgbɛ man bɛ́ mmian nun'n, bɛ nnyan man ngʋan.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Anianman Zufʋ ɛhɩnlɩn-mɔ kʋsʋ kɔ nɩan Pɩɛlɩ nyɔlɩɛ ɛtɛ sɔ nɩn asʋ. Baanabasɩ muonun kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ wula nyɔlɩɛ ɛtɛ sɔ nɩn anun bie.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Nan mɔ n nwunlin kɛ bɛ́ ɛnanndɩɛ'n ngɔ man atɩn sʋ, mɔ ɛsɛ bɛ́ abalabɔ'n nʋn ananhɔlɛ Ɛjɔlɛkpa'n tɩ man kʋn'n, n gɔ bisa Pɩɛlɩ (Sefasɩ) bagua nɩn anyunnun ɛbɛlɛ kɛ: “Wɔ́ Pɩɛlɩ, ɛ tɩ Zufʋ, ɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɛ̂ bɛ san ɔ. Nan afɩ ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ kulo kɛ ɛ tinndin bɛ́ maan bɛ kaci Zufʋ ɔ?”
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Yɛ́ dɩɛ, bɛ 'wʋ yɛ́ a, anɩn yɛ tɩ Zufʋ. Yɛ tɩ man kɛ mân ɛhɩnlɩn-mɔ anun menian'n-mɔ mɔ yɛ́ Zufʋ'n-mɔ yɛ bu bɛ́ ɛtɛfʋɛ'n.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Nan kʋsʋ yɛ sɩ kɛ nán like mɔ mala'n kele'n yɛ̂ sʋanlan yɔ a Nyanmɩan bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ. Nan sʋanlan m'ɔ kɔ le Zozi Kilisi kɔ li nɩn ala yɛ̂ Nyanmɩan bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ. Ɛhɩka ati, yɛ́ kʋsʋ y'a le Zozi Kilisi y'a li. Dedi sɔ'n mɔ yɛ le yɩ́ Kilisi anun'n yɛ̂ ɔ man yɛ kaci sɛsɛfʋɛ ɔ. Nan nán like mɔ Moyizɩ mala'n kɔ hele mɔ sʋanlan kɔ yɔ'n y'ɔ man ɔ kaci sɛsɛfʋɛ Nyanmɩan anyunnun ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan anyunnun, bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ'n, bɛ́ nun bie fɩ́ɩ́ ngɔ ngaci man sɛsɛfʋɛ.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Nan kɛmɔ Zozi Kilisi dunman nun yɛ kulo kɛ yɛ kaci sɛsɛfʋɛ'n, sɛ bɛ nwun yɩ́ kɛ yɛ yɔ ɛtɛ kɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɔ yɩ́ nɩn an, asʋ ɔ kele kɛ Kilisi di bɛ́ mɔ bɛ yɔ ɛtɛ nɩn anzin ɔ? Cɛcɛ!
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Afɩ sɛ mɩn sa mɩn bɔ mɩn hyɩhyɛ mala'n mɔ m gbɛlɩ nun'n mɩn tʋ ɛbɛlɛ biekun an, anɩn ɔ kele kɛ n dɩ sʋanlan mɔ yɩ́ nyɩn nzɔ man mala nɩn ɔ.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Afɩ mala sɔ nɩn a man m'an nyan ewue, ɔ man mala'n le man tunmin wɔ mɩ́n sʋ kʋ́n. Nan sɛ n ne ngʋan mɩn sʋ Nyanmɩan an, ɔ fi Zozi Kilisi mɔ mɩn de yɩ́ mɩn di'n.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 Ɔ sanlɩn kɛ, mɩ́n nʋn Kilisi b'a bʋbɔ yɛ́ kʋlʋwa nɩn asʋ. Sɛ n ne ngʋan an, ɔ fi man mɩ́n. Ɔ fi Kilisi m'ɔ wɔ mɩ́n nun'n. Asɩɛ nɩn asʋ ɛwa mɔ n dɩ'n, sian dɩɛ mɩn tanlan wɔ dedi'n mɔ n ne yɩ́ wɔ Nyanmɩan Awa nɩn anun'n. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Awa nɩn a hulo mɩ́n dede ɔ'a wu ɔ'a man m'an nyan mɩ́n ti.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Mɩ́n nwʋn anwunnvoe'n mɔ Nyanmɩan a nwun mɩ́n'n, mɩn mmu man yɩ́ junman nvule. Afɩ, sɛ bɛ di mala nɩn asʋ bɛ kaci sɛsɛfʋɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun an, anɩn Kilisi ewue'n m'ɔ wuli nɩn a yɔ mgban.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.