Gálatas 2
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF
1 Ɛhɩ, afʋɛ bulu nʋn nnan sɩnlɩn, yɩ́ nzin yɛ̂ n zalɩ n gɔlɩ Zoluzalɛmʋn ɔ. Mɔ mɩn 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, mɩn nʋn Baanabasɩ nʋn Titɩ yɛ̂ yɛ hɔlɩ ɔ.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Nyanmɩan hanlɩn helelɩ mɩ́n kɛ n gɔ́. Yɩ́ ti y'ɔ man n gɔlɩ ɔ. Mɔ n juli ɛlɔ'n, cɩan kʋn mɩn nʋn Asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ yia. Ɛjɔlɛkpa'n mɔ mɩn bɔ mɩn kele bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, n gɔ hehele bɛ́ nun. Afɩ mɩn ngulo man kɛ junman'n mɔ m'an li, anaan mɔ mɩɩn di'n yɔ mgban.
2 E subi por uma revelação, e lhes expus o evangelho, que prego entre os gentios, e particularmente aos que estavam em estima; para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Sakpa, bɛ kɔ le mɩ́n junman'n bɛ kɔ tʋ nun. Ɔ sanlɩn kɛ Titɩ mɔ mɩn nʋn yɩ́ hɔlɩ'n, ɔ tɩ Gɛlɛkɩ. Nan kʋsʋ, b'a ndinndin man yɩ́ kɛ ɔ kpɛ́ yɩ́ mmian nun.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Sɛ mmian nun ɛkpɛ ɛjɔlɛ walɩ nun an, anɩn ɔ fi ato anianman'n-mɔ mɔ bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ fʋlalɩ yɛ́ nun'n. Bɛ fɩalɩ bɛ fʋlalɩ yɛ́ nun, yɩ́ dɩɛ, anɩn bɛ nyan atɩn bɛ tɩtɛ yɛ́ bɛ nwun fanwʋndi'n mɔ Zozi Kilisi a man y'a nyan yɩ́'n. Afɩ, bɛ kulo kɛ yɛ kaci bɛ́ nganga.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se intrometeram, e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Y'a mman man ato anianman sɔ'n-mɔ atɩn sin kaan sʋa ala. Yɛ yɔlɩ sɔ maan Ɛjɔlɛkpa'n m'ɔ tɩ ananhɔlɛ nɩn a ndʋnndʋn man ɛmɔ afian.
5 Aos quais nem ainda por uma hora cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Nan bɛ́ mɔ bɛ bu bɛ́ menian mgbili mgbili'n, kɛ anɩn bɛ kpɩn bɛ tɩ yɩ́ daba'n, nán ɛhɩ y'ɔ cian mɩ́n ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ, Nyanmɩan nnɩan man sʋanlan anyunnun ɔ mmua man yɩ́ ndɛɛ. Menian sɔ'n-mɔ muonun, b'a ndinndin man mɩ́n kɛ n yɔ́ like fʋfɔlɛ.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Afɩ bɛ́ muonun bɛ nwunlɩn yɩ́ kɛ Nyanmɩan a fa Ɛjɔlɛkpa nɩn a wula mɩn sa nun kɛ m mɔ́ n géle bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, kɛ ɔ falɩ wulalɩ Pɩɛlɩ asa nun kɛ ɔ bɔ́ héle Zufʋ'n-mɔ'n.
7 Antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan m'ɔ manlɩn Pɩɛlɩ tunmin ɔ sielɩ yɩ́ bɔfʋɛ manlɩn Zufʋ'n-mɔ'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ'a man mɩ́n tunmin ɔ'a sie mɩ́n bɔfʋɛ ɔ'a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn ɔ.
8 (Porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Ɔ man Zʋakɩ, Pɩɛlɩ (Sefasɩ) nʋn Zʋan mɔ anɩn bɛ tɩ kɛ asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n, bɛ nwunlɩn yɩ́ kɛ Nyanmɩan yɛ̂ ɔ falɩ junman sɔ'n wulalɩ mɩ́n sa nun ɔ. Bɛ kɔ soman mɩn nʋn Baanabasɩ yɛ́ sa nun. Ɔ fi ɛbɛlɛ, yɛ́ kʋalaa yɛ kɔ han, ɔ kɔ sɛ yɛ́ nʋan kɛ, bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, bɛ́ afian ɛlɔ junman'n wɔ yɛ́ sa nun. Yɛ̂ bɛ mɔ bɛ tɩ Zufʋ'n, bɛ́ afian ɛlɔ junman'n wɔ bɛ́ kʋsʋ bɛ́ sa nun.
9 E conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que me havia sido dada, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Ɛjɔlɛ kʋnmgba ala yɛ̂ bɛ hanlɩn bɛ helelɩ yɛ́ ɔ. Bɛ́ nwan yɛ́ ti kácɩ Zoluzalɛmʋn Asɔnɩn nɩn anun ehianfʋɛ'n-mɔ. Ɛbɛlɛ ɛjɔlɛ sɔ'n dɩɛ, m mɔlɩ mɔndɩnlɩn kpa n nili.
10 Recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Ɛhɩ, mɔ Pɩɛlɩ (Sefasɩ) walɩ Antiɔsʋ'n, n duli yɩ́ nyunnun bagua nun. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nyɔlɩɛ m'ɔ yɔlɩ'n tɩ man kpa fɩ́ɩ́.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Anɩn Pɩɛlɩ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɛ̂ ɔ di like ɔ. Nan mɔ Zʋakɩ sʋanlɩn menian Antiɔsʋ ɛlɔ, mɔ Pɩɛlɩ nwunlin bɛ́'n, ɔ kɔ tɩ yɩ́ nwʋn, ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n ngɔ li man like kʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn Pɩɛlɩ sulo Zufʋ sɔ'n-mɔ mɔ bɛ lɛ kele kɛ, menian mɔ b'a mgbɛ man bɛ́ mmian nun'n, bɛ nnyan man ngʋan.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando, e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Anianman Zufʋ ɛhɩnlɩn-mɔ kʋsʋ kɔ nɩan Pɩɛlɩ nyɔlɩɛ ɛtɛ sɔ nɩn asʋ. Baanabasɩ muonun kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ wula nyɔlɩɛ ɛtɛ sɔ nɩn anun bie.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Nan mɔ n nwunlin kɛ bɛ́ ɛnanndɩɛ'n ngɔ man atɩn sʋ, mɔ ɛsɛ bɛ́ abalabɔ'n nʋn ananhɔlɛ Ɛjɔlɛkpa'n tɩ man kʋn'n, n gɔ bisa Pɩɛlɩ (Sefasɩ) bagua nɩn anyunnun ɛbɛlɛ kɛ: “Wɔ́ Pɩɛlɩ, ɛ tɩ Zufʋ, ɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɛ̂ bɛ san ɔ. Nan afɩ ɔ yɔ sɛ mɔ ɛ kulo kɛ ɛ tinndin bɛ́ maan bɛ kaci Zufʋ ɔ?”
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Yɛ́ dɩɛ, bɛ 'wʋ yɛ́ a, anɩn yɛ tɩ Zufʋ. Yɛ tɩ man kɛ mân ɛhɩnlɩn-mɔ anun menian'n-mɔ mɔ yɛ́ Zufʋ'n-mɔ yɛ bu bɛ́ ɛtɛfʋɛ'n.
15 Nós somos judeus por natureza, e não pecadores dentre os gentios.
16 Nan kʋsʋ yɛ sɩ kɛ nán like mɔ mala'n kele'n yɛ̂ sʋanlan yɔ a Nyanmɩan bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ. Nan sʋanlan m'ɔ kɔ le Zozi Kilisi kɔ li nɩn ala yɛ̂ Nyanmɩan bu yɩ́ sɛsɛfʋɛ ɔ. Ɛhɩka ati, yɛ́ kʋsʋ y'a le Zozi Kilisi y'a li. Dedi sɔ'n mɔ yɛ le yɩ́ Kilisi anun'n yɛ̂ ɔ man yɛ kaci sɛsɛfʋɛ ɔ. Nan nán like mɔ Moyizɩ mala'n kɔ hele mɔ sʋanlan kɔ yɔ'n y'ɔ man ɔ kaci sɛsɛfʋɛ Nyanmɩan anyunnun ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan anyunnun, bɛ́ mɔ bɛ di mala nɩn asʋ'n, bɛ́ nun bie fɩ́ɩ́ ngɔ ngaci man sɛsɛfʋɛ.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pelas obras da lei; porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Nan kɛmɔ Zozi Kilisi dunman nun yɛ kulo kɛ yɛ kaci sɛsɛfʋɛ'n, sɛ bɛ nwun yɩ́ kɛ yɛ yɔ ɛtɛ kɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n yɔ yɩ́ nɩn an, asʋ ɔ kele kɛ Kilisi di bɛ́ mɔ bɛ yɔ ɛtɛ nɩn anzin ɔ? Cɛcɛ!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Afɩ sɛ mɩn sa mɩn bɔ mɩn hyɩhyɛ mala'n mɔ m gbɛlɩ nun'n mɩn tʋ ɛbɛlɛ biekun an, anɩn ɔ kele kɛ n dɩ sʋanlan mɔ yɩ́ nyɩn nzɔ man mala nɩn ɔ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Afɩ mala sɔ nɩn a man m'an nyan ewue, ɔ man mala'n le man tunmin wɔ mɩ́n sʋ kʋ́n. Nan sɛ n ne ngʋan mɩn sʋ Nyanmɩan an, ɔ fi Zozi Kilisi mɔ mɩn de yɩ́ mɩn di'n.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Ɔ sanlɩn kɛ, mɩ́n nʋn Kilisi b'a bʋbɔ yɛ́ kʋlʋwa nɩn asʋ. Sɛ n ne ngʋan an, ɔ fi man mɩ́n. Ɔ fi Kilisi m'ɔ wɔ mɩ́n nun'n. Asɩɛ nɩn asʋ ɛwa mɔ n dɩ'n, sian dɩɛ mɩn tanlan wɔ dedi'n mɔ n ne yɩ́ wɔ Nyanmɩan Awa nɩn anun'n. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Awa nɩn a hulo mɩ́n dede ɔ'a wu ɔ'a man m'an nyan mɩ́n ti.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Mɩ́n nwʋn anwunnvoe'n mɔ Nyanmɩan a nwun mɩ́n'n, mɩn mmu man yɩ́ junman nvule. Afɩ, sɛ bɛ di mala nɩn asʋ bɛ kaci sɛsɛfʋɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun an, anɩn Kilisi ewue'n m'ɔ wuli nɩn a yɔ mgban.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.