Apocalipse 16
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, n gɔ tɩ anɩɛ bie, ɔ fi Nyanmɩan sua nɩn anun ɛlɔ. Anɩɛ sɔ'n lɛ tɩan sɛlɛ kpa ɔ kan kele mmɔfʋɛ nsʋ'n kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ bɛ bútu Nyanmɩan sikpɛ'n m'ɔ yi kangɔ nsʋ nɩn asɩɛ nɩn asʋ!”
1 Então ouvi uma forte voz que vinha do santuário dizendo aos sete anjos: "Vão derramar sobre a terra as sete taças da ira de Deus".
2 Alimʋa bɔfʋɛ'n kɔ hɔ kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asɩɛ nɩn asʋ. M'ɔ butuli yɩ́ yuelɩ'n, kanlan ɛtɛ ɛtɛ m'ɔ fʋfʋ kɔ tutu bɛ́ mɔ bɛ sʋlɩ naan'n nʋn yɩ́ abaaba'n, mɔ yɩ́ nzɔlɛ'n wɔ bɛ nwʋn'n.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça pela terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.
3 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n jenvie nɩn anun. Asue'n kɔ kaci moja kɛ sʋanlan mɔ ɔ'a wu anwʋn moja. Nun ninnge'n-mɔ kʋalaa kɔ wu.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de um morto, e morreu toda criatura que vivia no mar.
4 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asue mgbili'n-mɔ nʋn asutile'n-mɔ anun. Yɩ́ kʋalaa kɔ kaci moja.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de águas, e eles se transformaram em sangue.
5 Ɛhɩ, mɩn 'tie a, anɩn bɔfʋɛ'n m'ɔ nɩan asue'n-mɔ asʋ'n lɛ kan kɛ:
5 Então ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer: "Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras, porque julgaste estas coisas;
6 A man bɛ́ moja a nʋn,
6 pois eles derramaram o sangue dos teus santos e dos teus profetas, e tu lhes deste sangue para beber, como eles merecem".
7 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, anɩn bɔfʋɛ'n m'ɔ nɩan esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ nɩn asʋ'n lɛ kan kɛ:
7 E ouvi o altar responder: "Sim, Senhor Deus todo-poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos".
8 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n sɛnzɛ nɩn asʋ. Bɛ kɔ man sɛnzɛ nɩn atɩn kɛ ɔ júe ɔ yɛ́yala asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça no sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo.
9 Ɔ kɔ yɛyala menian'n-mɔ anwʋn'n. Menian'n-mɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Nyanmɩan m'ɔ le tunmin wɔ munnzue sɔ nɩn asʋ'n. B'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a nwula man Nyanmɩan anunminnyanmʋn.
9 Estes foram queimados pelo forte calor e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem domínio sobre estas pragas; contudo se recusaram a se arrepender e a glorificá-lo.
10 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnun'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n naan'n belemgbin bia nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ mân'n kɔ kaci awosin. Bɛ́ m'ɔ sie bɛ́'n kɔ kpʋsa bɛ́ tofeleman wɔ yalɛ'n mɔ bɛ lɛ nwun yɩ́'n dunman nun.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua,
11 Bɛ́ nwʋn nganlan nganlan'n-mɔ nʋn yɩ́ ɛfʋfʋɛ'n m'ɔ lɛ fʋfʋ bɛ́'n dunman nun, bɛ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Anwunno Nyanmɩan'n. B'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a nyaci man bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ b'a ngua man.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, recusaram-se a arrepender-se das obras que haviam praticado.
12 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsian'n, kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asue kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalatɩ nɩn anun. Asue'n kɔ yue nun. Atɩn kɔ la nun kɔ man mmelemgbin'n-mɔ mɔ bɛ fi sɛnzɛ afitelɩɛ'n.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, mɩn 'nɩan an, anɩn wawɛ ɛtɛ nsan, bɛ tɩ kɛ kɛlɛ. Kʋn fi naan kɔkɔlɛ kpili nɩn anʋan nun kɛ fite. Kʋn fi naan nɩn anʋan nun kɔ fite. Kʋn kʋsʋ fi ato kpɔmanfʋɛ nɩn anʋan nun kɔ fite.
13 Então vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Mmɔnsanmʋn wawɛ-mɔ ɔ. Wawɛ sɔ'n-mɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge. Bɛ lɛ kɔ mân nɩn anun mmelemgbin'n-mɔ kʋalaa anwʋn bɛ kɔ wowula bɛ́ bʋ maan bɛ kokuan bɛ́ nʋan, nán Tunminfʋɛ Nyanmɩan cɩan kpili'n ju a, anɩn b'a hʋn ɛlɔɛ'n.
14 São espíritos de demônios que realizam sinais miraculosos; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus todo-poderoso.
15 Yɛ́ Mɩn nwan: “Tie, mɩn 'ba a nvu nun kɛ awofʋɛ. Nyila hán sʋanlan mɔ mɩn 'ba ju mɔ ɔ lɛ nnafɩ man, m'ɔ nɩan yɩ́ taladɩɛ nɩn asʋ, mɔ ɔ 'kɔ a, yɩ́ nwʋn gua man sʋ nán nyian a hun yɩ́.”
15 "Eis que venho como ladrão! Feliz aquele que permanece vigilante e conserva consigo as suas vestes, para que não ande nu e não seja vista a sua vergonha".
16 Mmɔnsanmʋn wawɛ'n-mɔ kɔ hohuan mmelemgbin'n-mɔ anʋan lɩka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ ebele anɩɛ nɩn anun Haamagedʋn'n.
16 Então os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.
17 Bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsʋ'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn anwʋnman nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩɛ bie fi Nyanmɩan sua nɩn anun belemgbin bia nɩn anwʋn ɛlɔ. Anɩɛ sɔ'n, lɛ kan kɛ: “Sian dɩɛ, ɔ'a yue!”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do santuário saiu uma forte voz que vinha do trono, dizendo: "Está feito! "
18 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, nyanmɩan'n kɔ kpɛ mɩaɩn, n gɔ tɩ ɛjʋjɔlɛ, mgbanlanlan'n kɔ te. Asɩɛ'n kɔ kpusu kpili kpa. Kɛ ɔ kpɩnlɩn kpusuli'n, bɛ bɔlɩ kulo sʋanlan bɛ tʋlɩ asɩɛ nɩn asʋ dede mɔ ɔ 'ju ɛnɛ'n, asɩɛ'n kpusulɩ man sɔ lé.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca havia ocorrido um terremoto tão forte como esse desde que o homem existe sobre a terra.
19 Kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn nɩn anun kɔ kpacɩ nsan. Mân nɩn anun kulo mgbili mgbili'n-mɔ kʋalaa kɔ sɛcɩ. Nyanmɩan ati kɔ kacɩ kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn'n. Nyanmɩan kɔ fa kangɔ'n mɔ yɩ́ sikpɛ nzan'n wɔ nun'n ɔ kɔ man Babilɔnʋn kɔ nʋn.
19 A grande cidade foi fracionada em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Asue afian kpɔlɛ'n-mɔ kʋalaatin nʋn mmʋka'n-mɔ abʋsʋ kɔ nunnun.
20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas desapareceram.
21 Asukɔcʋɩn mgbili mgbili kpa, mɔ kʋn kʋala kɛ ɔ ju tonun abulanan kɔ tɩtɩ kɔ gua menian'n-mɔ asʋ. Menian'n-mɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Nyanmɩan, ɔ fi yalɛ kpili'n mɔ asukɔcʋɩn'n helelɩ bɛ́'n.
21 Caíram sobre os homens, vindas do céu, enormes pedras de granizo, de cerca de trinta e cinco quilos cada; eles blasfemaram contra Deus por causa do granizo, pois a praga fora terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.