Apocalipse 16
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, n gɔ tɩ anɩɛ bie, ɔ fi Nyanmɩan sua nɩn anun ɛlɔ. Anɩɛ sɔ'n lɛ tɩan sɛlɛ kpa ɔ kan kele mmɔfʋɛ nsʋ'n kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ bɛ bútu Nyanmɩan sikpɛ'n m'ɔ yi kangɔ nsʋ nɩn asɩɛ nɩn asʋ!”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Alimʋa bɔfʋɛ'n kɔ hɔ kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asɩɛ nɩn asʋ. M'ɔ butuli yɩ́ yuelɩ'n, kanlan ɛtɛ ɛtɛ m'ɔ fʋfʋ kɔ tutu bɛ́ mɔ bɛ sʋlɩ naan'n nʋn yɩ́ abaaba'n, mɔ yɩ́ nzɔlɛ'n wɔ bɛ nwʋn'n.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n jenvie nɩn anun. Asue'n kɔ kaci moja kɛ sʋanlan mɔ ɔ'a wu anwʋn moja. Nun ninnge'n-mɔ kʋalaa kɔ wu.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asue mgbili'n-mɔ nʋn asutile'n-mɔ anun. Yɩ́ kʋalaa kɔ kaci moja.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ɛhɩ, mɩn 'tie a, anɩn bɔfʋɛ'n m'ɔ nɩan asue'n-mɔ asʋ'n lɛ kan kɛ:
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 A man bɛ́ moja a nʋn,
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, anɩn bɔfʋɛ'n m'ɔ nɩan esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ nɩn asʋ'n lɛ kan kɛ:
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n sɛnzɛ nɩn asʋ. Bɛ kɔ man sɛnzɛ nɩn atɩn kɛ ɔ júe ɔ yɛ́yala asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Ɔ kɔ yɛyala menian'n-mɔ anwʋn'n. Menian'n-mɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Nyanmɩan m'ɔ le tunmin wɔ munnzue sɔ nɩn asʋ'n. B'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a nwula man Nyanmɩan anunminnyanmʋn.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnun'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n naan'n belemgbin bia nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ mân'n kɔ kaci awosin. Bɛ́ m'ɔ sie bɛ́'n kɔ kpʋsa bɛ́ tofeleman wɔ yalɛ'n mɔ bɛ lɛ nwun yɩ́'n dunman nun.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Bɛ́ nwʋn nganlan nganlan'n-mɔ nʋn yɩ́ ɛfʋfʋɛ'n m'ɔ lɛ fʋfʋ bɛ́'n dunman nun, bɛ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Anwunno Nyanmɩan'n. B'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a nyaci man bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ b'a ngua man.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsian'n, kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asue kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalatɩ nɩn anun. Asue'n kɔ yue nun. Atɩn kɔ la nun kɔ man mmelemgbin'n-mɔ mɔ bɛ fi sɛnzɛ afitelɩɛ'n.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, mɩn 'nɩan an, anɩn wawɛ ɛtɛ nsan, bɛ tɩ kɛ kɛlɛ. Kʋn fi naan kɔkɔlɛ kpili nɩn anʋan nun kɛ fite. Kʋn fi naan nɩn anʋan nun kɔ fite. Kʋn kʋsʋ fi ato kpɔmanfʋɛ nɩn anʋan nun kɔ fite.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Mmɔnsanmʋn wawɛ-mɔ ɔ. Wawɛ sɔ'n-mɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge. Bɛ lɛ kɔ mân nɩn anun mmelemgbin'n-mɔ kʋalaa anwʋn bɛ kɔ wowula bɛ́ bʋ maan bɛ kokuan bɛ́ nʋan, nán Tunminfʋɛ Nyanmɩan cɩan kpili'n ju a, anɩn b'a hʋn ɛlɔɛ'n.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Yɛ́ Mɩn nwan: “Tie, mɩn 'ba a nvu nun kɛ awofʋɛ. Nyila hán sʋanlan mɔ mɩn 'ba ju mɔ ɔ lɛ nnafɩ man, m'ɔ nɩan yɩ́ taladɩɛ nɩn asʋ, mɔ ɔ 'kɔ a, yɩ́ nwʋn gua man sʋ nán nyian a hun yɩ́.”
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Mmɔnsanmʋn wawɛ'n-mɔ kɔ hohuan mmelemgbin'n-mɔ anʋan lɩka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ ebele anɩɛ nɩn anun Haamagedʋn'n.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsʋ'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn anwʋnman nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩɛ bie fi Nyanmɩan sua nɩn anun belemgbin bia nɩn anwʋn ɛlɔ. Anɩɛ sɔ'n, lɛ kan kɛ: “Sian dɩɛ, ɔ'a yue!”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, nyanmɩan'n kɔ kpɛ mɩaɩn, n gɔ tɩ ɛjʋjɔlɛ, mgbanlanlan'n kɔ te. Asɩɛ'n kɔ kpusu kpili kpa. Kɛ ɔ kpɩnlɩn kpusuli'n, bɛ bɔlɩ kulo sʋanlan bɛ tʋlɩ asɩɛ nɩn asʋ dede mɔ ɔ 'ju ɛnɛ'n, asɩɛ'n kpusulɩ man sɔ lé.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn nɩn anun kɔ kpacɩ nsan. Mân nɩn anun kulo mgbili mgbili'n-mɔ kʋalaa kɔ sɛcɩ. Nyanmɩan ati kɔ kacɩ kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn'n. Nyanmɩan kɔ fa kangɔ'n mɔ yɩ́ sikpɛ nzan'n wɔ nun'n ɔ kɔ man Babilɔnʋn kɔ nʋn.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Asue afian kpɔlɛ'n-mɔ kʋalaatin nʋn mmʋka'n-mɔ abʋsʋ kɔ nunnun.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Asukɔcʋɩn mgbili mgbili kpa, mɔ kʋn kʋala kɛ ɔ ju tonun abulanan kɔ tɩtɩ kɔ gua menian'n-mɔ asʋ. Menian'n-mɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Nyanmɩan, ɔ fi yalɛ kpili'n mɔ asukɔcʋɩn'n helelɩ bɛ́'n.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.