Apocalipse 16

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, n gɔ tɩ anɩɛ bie, ɔ fi Nyanmɩan sua nɩn anun ɛlɔ. Anɩɛ sɔ'n lɛ tɩan sɛlɛ kpa ɔ kan kele mmɔfʋɛ nsʋ'n kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ bɛ bútu Nyanmɩan sikpɛ'n m'ɔ yi kangɔ nsʋ nɩn asɩɛ nɩn asʋ!”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Alimʋa bɔfʋɛ'n kɔ hɔ kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asɩɛ nɩn asʋ. M'ɔ butuli yɩ́ yuelɩ'n, kanlan ɛtɛ ɛtɛ m'ɔ fʋfʋ kɔ tutu bɛ́ mɔ bɛ sʋlɩ naan'n nʋn yɩ́ abaaba'n, mɔ yɩ́ nzɔlɛ'n wɔ bɛ nwʋn'n.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n jenvie nɩn anun. Asue'n kɔ kaci moja kɛ sʋanlan mɔ ɔ'a wu anwʋn moja. Nun ninnge'n-mɔ kʋalaa kɔ wu.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asue mgbili'n-mɔ nʋn asutile'n-mɔ anun. Yɩ́ kʋalaa kɔ kaci moja.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Ɛhɩ, mɩn 'tie a, anɩn bɔfʋɛ'n m'ɔ nɩan asue'n-mɔ asʋ'n lɛ kan kɛ:
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 A man bɛ́ moja a nʋn,
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, anɩn bɔfʋɛ'n m'ɔ nɩan esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ nɩn asʋ'n lɛ kan kɛ:
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n sɛnzɛ nɩn asʋ. Bɛ kɔ man sɛnzɛ nɩn atɩn kɛ ɔ júe ɔ yɛ́yala asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Ɔ kɔ yɛyala menian'n-mɔ anwʋn'n. Menian'n-mɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Nyanmɩan m'ɔ le tunmin wɔ munnzue sɔ nɩn asʋ'n. B'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a nwula man Nyanmɩan anunminnyanmʋn.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnun'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n naan'n belemgbin bia nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ mân'n kɔ kaci awosin. Bɛ́ m'ɔ sie bɛ́'n kɔ kpʋsa bɛ́ tofeleman wɔ yalɛ'n mɔ bɛ lɛ nwun yɩ́'n dunman nun.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Bɛ́ nwʋn nganlan nganlan'n-mɔ nʋn yɩ́ ɛfʋfʋɛ'n m'ɔ lɛ fʋfʋ bɛ́'n dunman nun, bɛ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Anwunno Nyanmɩan'n. B'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a nyaci man bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ b'a ngua man.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsian'n, kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asue kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalatɩ nɩn anun. Asue'n kɔ yue nun. Atɩn kɔ la nun kɔ man mmelemgbin'n-mɔ mɔ bɛ fi sɛnzɛ afitelɩɛ'n.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, mɩn 'nɩan an, anɩn wawɛ ɛtɛ nsan, bɛ tɩ kɛ kɛlɛ. Kʋn fi naan kɔkɔlɛ kpili nɩn anʋan nun kɛ fite. Kʋn fi naan nɩn anʋan nun kɔ fite. Kʋn kʋsʋ fi ato kpɔmanfʋɛ nɩn anʋan nun kɔ fite.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Mmɔnsanmʋn wawɛ-mɔ ɔ. Wawɛ sɔ'n-mɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge. Bɛ lɛ kɔ mân nɩn anun mmelemgbin'n-mɔ kʋalaa anwʋn bɛ kɔ wowula bɛ́ bʋ maan bɛ kokuan bɛ́ nʋan, nán Tunminfʋɛ Nyanmɩan cɩan kpili'n ju a, anɩn b'a hʋn ɛlɔɛ'n.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Yɛ́ Mɩn nwan: “Tie, mɩn 'ba a nvu nun kɛ awofʋɛ. Nyila hán sʋanlan mɔ mɩn 'ba ju mɔ ɔ lɛ nnafɩ man, m'ɔ nɩan yɩ́ taladɩɛ nɩn asʋ, mɔ ɔ 'kɔ a, yɩ́ nwʋn gua man sʋ nán nyian a hun yɩ́.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Mmɔnsanmʋn wawɛ'n-mɔ kɔ hohuan mmelemgbin'n-mɔ anʋan lɩka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ ebele anɩɛ nɩn anun Haamagedʋn'n.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsʋ'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn anwʋnman nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩɛ bie fi Nyanmɩan sua nɩn anun belemgbin bia nɩn anwʋn ɛlɔ. Anɩɛ sɔ'n, lɛ kan kɛ: “Sian dɩɛ, ɔ'a yue!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, nyanmɩan'n kɔ kpɛ mɩaɩn, n gɔ tɩ ɛjʋjɔlɛ, mgbanlanlan'n kɔ te. Asɩɛ'n kɔ kpusu kpili kpa. Kɛ ɔ kpɩnlɩn kpusuli'n, bɛ bɔlɩ kulo sʋanlan bɛ tʋlɩ asɩɛ nɩn asʋ dede mɔ ɔ 'ju ɛnɛ'n, asɩɛ'n kpusulɩ man sɔ lé.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn nɩn anun kɔ kpacɩ nsan. Mân nɩn anun kulo mgbili mgbili'n-mɔ kʋalaa kɔ sɛcɩ. Nyanmɩan ati kɔ kacɩ kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn'n. Nyanmɩan kɔ fa kangɔ'n mɔ yɩ́ sikpɛ nzan'n wɔ nun'n ɔ kɔ man Babilɔnʋn kɔ nʋn.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Asue afian kpɔlɛ'n-mɔ kʋalaatin nʋn mmʋka'n-mɔ abʋsʋ kɔ nunnun.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Asukɔcʋɩn mgbili mgbili kpa, mɔ kʋn kʋala kɛ ɔ ju tonun abulanan kɔ tɩtɩ kɔ gua menian'n-mɔ asʋ. Menian'n-mɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Nyanmɩan, ɔ fi yalɛ kpili'n mɔ asukɔcʋɩn'n helelɩ bɛ́'n.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.