Apocalipse 16
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, n gɔ tɩ anɩɛ bie, ɔ fi Nyanmɩan sua nɩn anun ɛlɔ. Anɩɛ sɔ'n lɛ tɩan sɛlɛ kpa ɔ kan kele mmɔfʋɛ nsʋ'n kɛ: “Ɛmɔ hɔ́ bɛ bútu Nyanmɩan sikpɛ'n m'ɔ yi kangɔ nsʋ nɩn asɩɛ nɩn asʋ!”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Alimʋa bɔfʋɛ'n kɔ hɔ kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asɩɛ nɩn asʋ. M'ɔ butuli yɩ́ yuelɩ'n, kanlan ɛtɛ ɛtɛ m'ɔ fʋfʋ kɔ tutu bɛ́ mɔ bɛ sʋlɩ naan'n nʋn yɩ́ abaaba'n, mɔ yɩ́ nzɔlɛ'n wɔ bɛ nwʋn'n.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n jenvie nɩn anun. Asue'n kɔ kaci moja kɛ sʋanlan mɔ ɔ'a wu anwʋn moja. Nun ninnge'n-mɔ kʋalaa kɔ wu.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asue mgbili'n-mɔ nʋn asutile'n-mɔ anun. Yɩ́ kʋalaa kɔ kaci moja.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Ɛhɩ, mɩn 'tie a, anɩn bɔfʋɛ'n m'ɔ nɩan asue'n-mɔ asʋ'n lɛ kan kɛ:
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 A man bɛ́ moja a nʋn,
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tie a, anɩn bɔfʋɛ'n m'ɔ nɩan esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ nɩn asʋ'n lɛ kan kɛ:
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnan'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n sɛnzɛ nɩn asʋ. Bɛ kɔ man sɛnzɛ nɩn atɩn kɛ ɔ júe ɔ yɛ́yala asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Ɔ kɔ yɛyala menian'n-mɔ anwʋn'n. Menian'n-mɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Nyanmɩan m'ɔ le tunmin wɔ munnzue sɔ nɩn asʋ'n. B'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a nwula man Nyanmɩan anunminnyanmʋn.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnun'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ'n naan'n belemgbin bia nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ mân'n kɔ kaci awosin. Bɛ́ m'ɔ sie bɛ́'n kɔ kpʋsa bɛ́ tofeleman wɔ yalɛ'n mɔ bɛ lɛ nwun yɩ́'n dunman nun.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Bɛ́ nwʋn nganlan nganlan'n-mɔ nʋn yɩ́ ɛfʋfʋɛ'n m'ɔ lɛ fʋfʋ bɛ́'n dunman nun, bɛ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Anwunno Nyanmɩan'n. B'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a nyaci man bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ b'a ngua man.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsian'n, kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn asue kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalatɩ nɩn anun. Asue'n kɔ yue nun. Atɩn kɔ la nun kɔ man mmelemgbin'n-mɔ mɔ bɛ fi sɛnzɛ afitelɩɛ'n.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, mɩn 'nɩan an, anɩn wawɛ ɛtɛ nsan, bɛ tɩ kɛ kɛlɛ. Kʋn fi naan kɔkɔlɛ kpili nɩn anʋan nun kɛ fite. Kʋn fi naan nɩn anʋan nun kɔ fite. Kʋn kʋsʋ fi ato kpɔmanfʋɛ nɩn anʋan nun kɔ fite.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Mmɔnsanmʋn wawɛ-mɔ ɔ. Wawɛ sɔ'n-mɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge. Bɛ lɛ kɔ mân nɩn anun mmelemgbin'n-mɔ kʋalaa anwʋn bɛ kɔ wowula bɛ́ bʋ maan bɛ kokuan bɛ́ nʋan, nán Tunminfʋɛ Nyanmɩan cɩan kpili'n ju a, anɩn b'a hʋn ɛlɔɛ'n.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Yɛ́ Mɩn nwan: “Tie, mɩn 'ba a nvu nun kɛ awofʋɛ. Nyila hán sʋanlan mɔ mɩn 'ba ju mɔ ɔ lɛ nnafɩ man, m'ɔ nɩan yɩ́ taladɩɛ nɩn asʋ, mɔ ɔ 'kɔ a, yɩ́ nwʋn gua man sʋ nán nyian a hun yɩ́.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Mmɔnsanmʋn wawɛ'n-mɔ kɔ hohuan mmelemgbin'n-mɔ anʋan lɩka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ ebele anɩɛ nɩn anun Haamagedʋn'n.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsʋ'n kɔ butu yɩ́ dɩɛ nɩn anwʋnman nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩɛ bie fi Nyanmɩan sua nɩn anun belemgbin bia nɩn anwʋn ɛlɔ. Anɩɛ sɔ'n, lɛ kan kɛ: “Sian dɩɛ, ɔ'a yue!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, nyanmɩan'n kɔ kpɛ mɩaɩn, n gɔ tɩ ɛjʋjɔlɛ, mgbanlanlan'n kɔ te. Asɩɛ'n kɔ kpusu kpili kpa. Kɛ ɔ kpɩnlɩn kpusuli'n, bɛ bɔlɩ kulo sʋanlan bɛ tʋlɩ asɩɛ nɩn asʋ dede mɔ ɔ 'ju ɛnɛ'n, asɩɛ'n kpusulɩ man sɔ lé.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn nɩn anun kɔ kpacɩ nsan. Mân nɩn anun kulo mgbili mgbili'n-mɔ kʋalaa kɔ sɛcɩ. Nyanmɩan ati kɔ kacɩ kulo kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Babilɔnʋn'n. Nyanmɩan kɔ fa kangɔ'n mɔ yɩ́ sikpɛ nzan'n wɔ nun'n ɔ kɔ man Babilɔnʋn kɔ nʋn.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Asue afian kpɔlɛ'n-mɔ kʋalaatin nʋn mmʋka'n-mɔ abʋsʋ kɔ nunnun.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Asukɔcʋɩn mgbili mgbili kpa, mɔ kʋn kʋala kɛ ɔ ju tonun abulanan kɔ tɩtɩ kɔ gua menian'n-mɔ asʋ. Menian'n-mɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ bɛ kɔ tia Nyanmɩan, ɔ fi yalɛ kpili'n mɔ asukɔcʋɩn'n helelɩ bɛ́'n.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.