Apocalipse 10
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun tunminfʋɛ bɔfʋɛ kʋn biekun, ɔ fi nyanmɩansʋ ɔ lɛ ju. Esue bɔlɛ́ fʋfɔ yɩ́ nwʋn, yɛ̂ nyanngʋnndʋn nɩn a tʋ a bala yɩ́ ti'n. Yɩ́ nyɩn nɩn anun'n ta kɛ sɛnzɛ. Yɩ́ ja'n-mɔ jue kpalamgbalaʋn kɛ sɩ̂n.
1 Então vi outro anjo forte, que estava descendo do céu. A sua roupa era uma nuvem, e ele tinha um arco-íris na cabeça. O seu rosto era como o sol, e as pernas eram como colunas de fogo.
2 Ɔ le kalata kaan kʋn yɩ́ sa nun. Kalata sɔ'n, b'a buke nun. Yɩ́ ejian m'ɔ jin'n, yɩ́ ja fama'n jin jenvie nɩn anyɩnsʋ, yɛ̂ bɛ̂'n jin asɩɛ nɩn asʋ.
2 O anjo tinha um livrinho aberto na mão. Ele pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra
3 Ɔ kɔ tɩan sɛlɛ kpa kɛ tɛtɩanfʋɛ. M'ɔ tɩanlɩn sɔ'n, mgbanlanlan nsʋ'n kɔ te bɛ kɔ sɔ sʋ.
3 e gritou com voz muito forte, que parecia o rugido de leões. Depois que gritou, os sete trovões responderam com um estrondo.
4 Mɔ bɛ sɔlɩ sʋ'n, mɩ́n nwan mɩn 'kɛlɛ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ hanlɩn'n. Nan mɩn 'tie a, anɩɛ bie fi nyanmɩansʋ. Anɩɛ sɔ'n lɛ kan kele mɩ́n kɛ: “Ɛjɔlɛ'n mɔ mgbanlanlan nsʋ nɩn a han'n, n'ɛ kɛlɛ, nan man ɔ há wɔ́ ti anun.”
4 No momento em que eles falaram, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: — Guarde em segredo o que os sete trovões disseram. Não escreva nada.
5 Ɛhɩ a, bɔfʋɛ'n mɔ yɩ́ ja'n kʋn jin jenvie nɩn anyɩnsʋ, mɔ kʋn'n kʋsʋ jin asɩɛ nɩn asʋ'n, ɔ kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa fama'n nyanmɩansʋ.
5 Depois o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Ɔ kɔ han sʋanlan'n m'ɔ tɩ asɩ dahuu, m'ɔ bɔlɩ anwunno nʋn asɩɛ nɩn asʋ ninnge'n-mɔ nʋn jenvie nɩn anun dɩɛ'n-mɔ nɩn ati kɛ: “Mɛlɛ nnʋn man ɛbɛlɛ fɩ́ɩ́ kʋ́n!
6 e fez um juramento em nome de Deus, que vive para todo o sempre, que criou o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles. O juramento foi este: — Não vai demorar mais.
7 Nan mɛlɛ mɔ bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsʋ'n 'ba hu yɩ́ kɔnɔtɩ dɩɛ'n, Nyanmɩan nvɩalɩɛ nun like'n 'ba kpɩn sʋ. Like sɔ'n, ɔ hanlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɔ helelɩ yɩ́ ngʋa'n-mɔ mɔ bɛ tɩ yɩ́ mgbɔmanfʋɛ'n.”
7 Quando o sétimo anjo tocar a trombeta, Deus cumprirá o seu plano secreto, como anunciou aos seus servos , os profetas .
8 Ɛhɩ anzin, anɩɛ'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ m'ɔ n dɩlɩ'n kɔ han kɔ hele mɩ́n biekun kɛ: “Kalata'n mɔ b'a buke nun mɔ bɔfʋɛ'n m'ɔ jin jenvie nɩn anyɩnsʋ, ɛsɛ ɔ jin asɩɛ nɩn asʋ le yɩ́ yɩ́ sa nun'n, kɔ le.”
8 Então a voz do céu que eu tinha ouvido falou outra vez comigo, dizendo: — Vá até o anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra e pegue o livro aberto que ele tem na mão.
9 N gɔ hɔ bɔfʋɛ nɩn anwʋn ɛlɔ, n gɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá kalata kaan'n mán mɩ́n. Ɔ kɔ han kɔ hele mɩ́n kɛ: “De kalata sɔ'n nán di. Ɔ 'yɔ wɔ́ kunnun ɛlɔ ɛyʋɩ ɛyʋɩ, nan kʋsʋ ɔ 'yɔ wɔ́ nʋan nɩn anun mɩnlɩn-mɩnlɩn kɛ wɛ.”
9 Eu fui e pedi ao anjo o livrinho, e ele me disse: — Pegue o livrinho e coma-o. No seu estômago ele ficará azedo, mas na sua boca será doce como mel.
10 N gɔ le kalata'n m'ɔ wɔ yɩ́ sa nun'n n gɔ li. Ɔ kɔ yɔ mɩ́n nʋan nɩn anun mɩnlɩn-mɩnlɩn kɛ wɛ, nan mɔ m mɩnlɩn'n, ɔ yɔlɩ mɩ́n kunnun ɛlɔ ɛyʋɩ ɛyʋɩ.
10 Aí peguei o livrinho da mão do anjo e o comi, e na minha boca ele era doce como mel. Mas, depois que o engoli, o meu estômago ficou azedo.
11 Ɛhɩ a, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele mɩ́n kɛ: “Nyanmɩan ngalɩɛ'n m'ɔ tʋ de menian dɔʋn'n, mân mân, anɩɛ anɩɛ ɔ nʋn mmelemgbin dɔʋn'n, ɔ sɛ kɛ ɛ hán yɩ́ biekun.”
11 Então me disseram: — Você precisa anunciar outra vez a mensagem de Deus a respeito de muitas nações, raças, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.