Apocalipse 10

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun tunminfʋɛ bɔfʋɛ kʋn biekun, ɔ fi nyanmɩansʋ ɔ lɛ ju. Esue bɔlɛ́ fʋfɔ yɩ́ nwʋn, yɛ̂ nyanngʋnndʋn nɩn a tʋ a bala yɩ́ ti'n. Yɩ́ nyɩn nɩn anun'n ta kɛ sɛnzɛ. Yɩ́ ja'n-mɔ jue kpalamgbalaʋn kɛ sɩ̂n.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça. O rosto dele era como o sol, e as pernas eram como colunas de fogo.
2 Ɔ le kalata kaan kʋn yɩ́ sa nun. Kalata sɔ'n, b'a buke nun. Yɩ́ ejian m'ɔ jin'n, yɩ́ ja fama'n jin jenvie nɩn anyɩnsʋ, yɛ̂ bɛ̂'n jin asɩɛ nɩn asʋ.
2 O anjo tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o pé esquerdo sobre a terra
3 Ɔ kɔ tɩan sɛlɛ kpa kɛ tɛtɩanfʋɛ. M'ɔ tɩanlɩn sɔ'n, mgbanlanlan nsʋ'n kɔ te bɛ kɔ sɔ sʋ.
3 e gritou com voz forte, como ruge um leão. E, quando ele gritou, os sete trovões fizeram soar as suas próprias vozes.
4 Mɔ bɛ sɔlɩ sʋ'n, mɩ́n nwan mɩn 'kɛlɛ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ hanlɩn'n. Nan mɩn 'tie a, anɩɛ bie fi nyanmɩansʋ. Anɩɛ sɔ'n lɛ kan kele mɩ́n kɛ: “Ɛjɔlɛ'n mɔ mgbanlanlan nsʋ nɩn a han'n, n'ɛ kɛlɛ, nan man ɔ há wɔ́ ti anun.”
4 Logo que os sete trovões falaram, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: — Guarde em segredo as coisas que os sete trovões falaram. Não escreva nada.
5 Ɛhɩ a, bɔfʋɛ'n mɔ yɩ́ ja'n kʋn jin jenvie nɩn anyɩnsʋ, mɔ kʋn'n kʋsʋ jin asɩɛ nɩn asʋ'n, ɔ kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa fama'n nyanmɩansʋ.
5 Então o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Ɔ kɔ han sʋanlan'n m'ɔ tɩ asɩ dahuu, m'ɔ bɔlɩ anwunno nʋn asɩɛ nɩn asʋ ninnge'n-mɔ nʋn jenvie nɩn anun dɩɛ'n-mɔ nɩn ati kɛ: “Mɛlɛ nnʋn man ɛbɛlɛ fɩ́ɩ́ kʋ́n!
6 e jurou por aquele que vive para todo o sempre, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há, dizendo: — Já não haverá demora,
7 Nan mɛlɛ mɔ bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsʋ'n 'ba hu yɩ́ kɔnɔtɩ dɩɛ'n, Nyanmɩan nvɩalɩɛ nun like'n 'ba kpɩn sʋ. Like sɔ'n, ɔ hanlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɔ helelɩ yɩ́ ngʋa'n-mɔ mɔ bɛ tɩ yɩ́ mgbɔmanfʋɛ'n.”
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, então se cumprirá o mistério de Deus, como ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Ɛhɩ anzin, anɩɛ'n m'ɔ fi nyanmɩansʋ m'ɔ n dɩlɩ'n kɔ han kɔ hele mɩ́n biekun kɛ: “Kalata'n mɔ b'a buke nun mɔ bɔfʋɛ'n m'ɔ jin jenvie nɩn anyɩnsʋ, ɛsɛ ɔ jin asɩɛ nɩn asʋ le yɩ́ yɩ́ sa nun'n, kɔ le.”
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: — Vá e pegue o livro que se acha aberto na mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 N gɔ hɔ bɔfʋɛ nɩn anwʋn ɛlɔ, n gɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá kalata kaan'n mán mɩ́n. Ɔ kɔ han kɔ hele mɩ́n kɛ: “De kalata sɔ'n nán di. Ɔ 'yɔ wɔ́ kunnun ɛlɔ ɛyʋɩ ɛyʋɩ, nan kʋsʋ ɔ 'yɔ wɔ́ nʋan nɩn anun mɩnlɩn-mɩnlɩn kɛ wɛ.”
9 Então fui ao anjo, pedindo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: — Pegue o livrinho e devore-o. No seu estômago ele será amargo, mas na sua boca será doce como mel.
10 N gɔ le kalata'n m'ɔ wɔ yɩ́ sa nun'n n gɔ li. Ɔ kɔ yɔ mɩ́n nʋan nɩn anun mɩnlɩn-mɩnlɩn kɛ wɛ, nan mɔ m mɩnlɩn'n, ɔ yɔlɩ mɩ́n kunnun ɛlɔ ɛyʋɩ ɛyʋɩ.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o devorei. Na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Ɛhɩ a, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele mɩ́n kɛ: “Nyanmɩan ngalɩɛ'n m'ɔ tʋ de menian dɔʋn'n, mân mân, anɩɛ anɩɛ ɔ nʋn mmelemgbin dɔʋn'n, ɔ sɛ kɛ ɛ hán yɩ́ biekun.”
11 Então me disseram: — É necessário que você ainda profetize a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.