1 Tessalonicenses 2

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anianman-mɔ, ɛmɔ muonun sɩ kɛ, ɛmɔ anwʋn ɛlɔ ɛwalɛ mɔ yɛ walɩ'n, ɔ'a nyɔ man mgban. Afɩ, yɛ́ Mɩn junman'n mɔ yɛ walɩ lili yɩ́ ɛmɔ afian ɛlɔ nɩn a su mma kpa.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Ɛmɔ sɩ kɛ bɛ helelɩ yɛ́ ahʋlʋwa Filipʋ kulo nɩn asʋ ɛlɔ kʋalaaka nán y'a ju Tesaloninki. Mɔ yɛ juli ɛmɔ anwʋn ɛlɔ'n, menian'n-mɔ jɩjɩlɩ yɛ́ sɛlɛ kpa, nan kʋsʋ Nyanmɩan Kpili manlɩn yɛ́ anwʋnsɛlɛ maan yɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n yɛ helelɩ ɛmɔ.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Ɔ man Ɛjɔlɛkpa sɔ'n mɔ yɛ bɔ yɛ kele menian'n-mɔ'n, ɔ tɩ man ato ɛjɔlɛ, yɛ mmɔ yɛ mgbʋnndɛ man esika, ɛsɛ yɛ mmɔ yɛ nnaka sʋanlan fɩ́ɩ́.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Nan yɛ kan ɛjɔlɛ'n kɛ Nyanmɩan Kpili muonun kulo kɛ yɛ kan yɩ́'n. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ'a nwun yɛ́ ti anun, ɔ'a bu yɛ́ ɔ'a fa yɩ́ Ɛjɔlɛkpa'n ɔ'a wula yɛ́ sa nun. Yɩ́ sɔ ati, yɛ ngan man mɔ yɛ kan an, menian'n-mɔ akunnun jɔ yɩ́ nwʋn'n, nan mɔ Nyanmɩan Kpili akunnun jɔ yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ yɛ kan ɔ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Ɛmɔ muonun sɩ kɛ yɛ lakalɩ man ɛmɔ lé, ɛsɛ yɛ́ nyɩn bʋlʋlɩ man ɛmɔ anwʋndɩɛ'n-mɔ lé. Nyanmɩan muonun di yɩ́ nwʋn adanzɩɛ.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Cɩan bie lé, y'a mgbʋnndɛ man kɛ ɛmɔ anaan ɛhɩnlɩn-mɔ fʋa yɛ́.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Kɛmɔ yɛ tɩ Kilisi mmɔfʋɛ'n, yɛ kʋala yɛ kele ɛmɔ yɛ́ tunmin'n mɔ yɛ le yɩ́'n, nan yɛ́ dɩɛ, y'a nyɔ man yɩ́ sɔ. Mɔ anɩn yɛ wɔ ɛmɔ anwʋn ɛlɔ'n, yɛ bɛbɛlɛlɩ yɛ́ nwʋn asɩ yɛ manlɩn ɛmɔ. Yɛ yɔlɩ kɛ ɛta m'ɔ lɛ nɩan yɩ́ mma ɔ.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Ehulo kpili'n mɔ yɛ kulo ɛmɔ nɩn ati, nán Ɛjɔlɛkpa nɩn angʋnmɩn ala yɛ̂ ahan yɛ 'bɔ yɛ kele ɛmɔ ɔ, nan ɛsɛ ahan yɛ 'fa yɛ́ muonun yɛ́ ngʋan'n yɛ man ɛmɔ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ anwʋn hianlɩn yɛ́ sʋnman.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Anianman-mɔ, ɛmɔ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ mɛlɛ mɔ anɩn yɛ lɛ bɔ Nyanmɩan Ɛjɔlɛkpa'n yɛ kele ɛmɔ'n, yɛ lili junman sɛlɛ kpa kɔngɔɛ nʋn eyua, yɛ nwunlin yalɛ nʋn ɛfɛ, yɛ nyanlɩn esika yɛ sielɩ yɛ́ nwʋn. Ɔ man ɛmɔ anun bie fɩ́ɩ́ a mmɔ man yɛ́ nwʋn kalɛ.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Ɛmɔ nʋn Nyanmɩan di yɛ́ nwʋn adanzɩɛ kɛ yɛ bɔlɩ abalabɔ mɔ yɩ́ nwʋn tɩ, m'ɔ tɩ fɔ́ʋ́n, mɔ bɛ nnyan man yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ fɩ́ɩ́ bɛ ngan man wɔ ɛmɔ mɔ bɛ de Zozi bɛ di nɩn afian.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Ɛmɔ sɩ kɛ yɛ nʋn ɛmɔ anun kʋn biala tanlanlɩn kɛ sɩɛ nʋn yɩ́ mma.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Yɛ wowulalɩ ɛmɔ anwʋnsɛlɛ, yɛ cɩcɩlɩ ɛmɔ alʋa ɛsɛ yɛ tuli ɛmɔ fʋɔ kɛ ɛmɔ bɔ́ bala kpa m'ɔ sɔ Nyanmɩan Kpili anyɩn. Afɩ, yɩ́ muonun yɛ̂ ɔ'a fɛlɛ ɛmɔ kɛ ɛmɔ bála bɛ káci yɩ́ anunminnyanmʋn belemgbin mân nɩn anun menian ɔ.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ɛhɩka ati, yɛ da Nyanmɩan asɩ cɩan biala. Ɔ sanlɩn kɛ mɛlɛ mɔ yɛ hanlɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n yɛ helelɩ ɛmɔ'n, ɛmɔ a nne man ɛjɔlɛ sɔ'n b'a ndʋ man nun kɛ kulo sʋanlan ɛjɔlɛ, nan ɛmɔ sɔlɩ nun kɛ ɔ tɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ sakpa. Ɔ man ɛmɔ mɔ bɛ de bɛ di'n, Ɛjɔlɛkpa sɔ'n lɛ di junman sɛlɛ wɔ ɛmɔ asɩtanlan nɩn anun.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Anianman-mɔ, Nyanmɩan menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Zude mân nɩn anun ɛlɔ mɔ bɛ nʋn Zozi Kilisi a yɔ kʋn'n, ɛmɔ a kaci kɛ bɛ́ ala. Yalɛ mɔ Zufʋ'n-mɔ helelɩ bɛ́'n, yɩ́ kʋnmgba nɩn ala yɛ̂ menian mɔ bɛ nʋn ɛmɔ tɩ nɩn a hele ɛmɔ nɩn ɔ.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Zufʋ sɔ'n-mɔ mɔ bɛ hunlin yɛ́ Mɩn Zozi nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ'n, bɛ́ yɛ̂ bɛ helelɩ yɛ́ yalɛ nɩn ɔ. Bɛ nzɔ man Nyanmɩan anyɩn, ɛsɛ bɛ kpɔ menian'n-mɔ kʋalaatin!
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Bɛ kulo kɛ bɛ tan yɛ́ nyɩnsʋ, yɩ́ dɩɛ anɩn yɛ ngan man ɛjɔlɛ'n yɛ ngele man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n nán b'a nyan bɛ́ ti. Bɛ́ nyɔlɩɛ sɔ'n, ɔ man bɛ́ ɛtɛ nɩn a sʋn. B'a yɔ dede b'a man Nyanmɩan sikpɛ nɩn a hyɩ bɛ́.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Yɛ́ dɩɛ, anianman-mɔ, kɛ yɛ tɩtɩlɩ yɛ́ nwʋn nun kaan'n, yɛ nwunlin man ɛmɔ anwʋn, nan kʋsʋ yɛ́ ti wɔ ɛmɔ sʋ dahuu. Yɛ́ lʋa lɛ dɔ ɛmɔ kpa, yɛ kulo kɛ yɛ nwun ɛmɔ anwʋn.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Ɛhɩka ati, yɛ́ nwan ahan yɛ 'ba ɛmɔ anwʋn ɛlɔ. Nan mɩ́n bɔbɔ mɩ́n Pɔlʋ, m mɔbʋalɩ mɩ́n nwʋn kʋn, yɩ́ nzin biekun, mɩ́n nwan mɩn 'ba, nan *Satan a man y'a nnyan man atɩn.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Mɛlɛ mɔ yɛ́ Mɩn Zozi 'ba a, mɔ yɛ 'ba fite yɩ́ nyunnun'n, nzu like dɩɛ anwʋn yɛ̂ ɔ 'nɩan fʋa yɛ́ ɔ? Yɛ́ fɛ elie like'n y'ɔ le benin? Nzukɛ yɛ̂ ɔ kele kɛ yɛ lili kunnunmun mɔ yɛ kʋala kɛ yɛ fa yɛ tu yɛ́ nʋan nun ɔ?
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Yɛ́ anunminnyanmʋn ɔ nʋn yɛ́ fɛ elie'n kʋalaa y'ɔ le ɛmɔ.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.