1 Tessalonicenses 2

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anianman-mɔ, ɛmɔ muonun sɩ kɛ, ɛmɔ anwʋn ɛlɔ ɛwalɛ mɔ yɛ walɩ'n, ɔ'a nyɔ man mgban. Afɩ, yɛ́ Mɩn junman'n mɔ yɛ walɩ lili yɩ́ ɛmɔ afian ɛlɔ nɩn a su mma kpa.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ɛmɔ sɩ kɛ bɛ helelɩ yɛ́ ahʋlʋwa Filipʋ kulo nɩn asʋ ɛlɔ kʋalaaka nán y'a ju Tesaloninki. Mɔ yɛ juli ɛmɔ anwʋn ɛlɔ'n, menian'n-mɔ jɩjɩlɩ yɛ́ sɛlɛ kpa, nan kʋsʋ Nyanmɩan Kpili manlɩn yɛ́ anwʋnsɛlɛ maan yɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n yɛ helelɩ ɛmɔ.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ɔ man Ɛjɔlɛkpa sɔ'n mɔ yɛ bɔ yɛ kele menian'n-mɔ'n, ɔ tɩ man ato ɛjɔlɛ, yɛ mmɔ yɛ mgbʋnndɛ man esika, ɛsɛ yɛ mmɔ yɛ nnaka sʋanlan fɩ́ɩ́.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Nan yɛ kan ɛjɔlɛ'n kɛ Nyanmɩan Kpili muonun kulo kɛ yɛ kan yɩ́'n. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ'a nwun yɛ́ ti anun, ɔ'a bu yɛ́ ɔ'a fa yɩ́ Ɛjɔlɛkpa'n ɔ'a wula yɛ́ sa nun. Yɩ́ sɔ ati, yɛ ngan man mɔ yɛ kan an, menian'n-mɔ akunnun jɔ yɩ́ nwʋn'n, nan mɔ Nyanmɩan Kpili akunnun jɔ yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ yɛ kan ɔ.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ɛmɔ muonun sɩ kɛ yɛ lakalɩ man ɛmɔ lé, ɛsɛ yɛ́ nyɩn bʋlʋlɩ man ɛmɔ anwʋndɩɛ'n-mɔ lé. Nyanmɩan muonun di yɩ́ nwʋn adanzɩɛ.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Cɩan bie lé, y'a mgbʋnndɛ man kɛ ɛmɔ anaan ɛhɩnlɩn-mɔ fʋa yɛ́.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Kɛmɔ yɛ tɩ Kilisi mmɔfʋɛ'n, yɛ kʋala yɛ kele ɛmɔ yɛ́ tunmin'n mɔ yɛ le yɩ́'n, nan yɛ́ dɩɛ, y'a nyɔ man yɩ́ sɔ. Mɔ anɩn yɛ wɔ ɛmɔ anwʋn ɛlɔ'n, yɛ bɛbɛlɛlɩ yɛ́ nwʋn asɩ yɛ manlɩn ɛmɔ. Yɛ yɔlɩ kɛ ɛta m'ɔ lɛ nɩan yɩ́ mma ɔ.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ehulo kpili'n mɔ yɛ kulo ɛmɔ nɩn ati, nán Ɛjɔlɛkpa nɩn angʋnmɩn ala yɛ̂ ahan yɛ 'bɔ yɛ kele ɛmɔ ɔ, nan ɛsɛ ahan yɛ 'fa yɛ́ muonun yɛ́ ngʋan'n yɛ man ɛmɔ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ anwʋn hianlɩn yɛ́ sʋnman.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Anianman-mɔ, ɛmɔ sɩ yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ mɛlɛ mɔ anɩn yɛ lɛ bɔ Nyanmɩan Ɛjɔlɛkpa'n yɛ kele ɛmɔ'n, yɛ lili junman sɛlɛ kpa kɔngɔɛ nʋn eyua, yɛ nwunlin yalɛ nʋn ɛfɛ, yɛ nyanlɩn esika yɛ sielɩ yɛ́ nwʋn. Ɔ man ɛmɔ anun bie fɩ́ɩ́ a mmɔ man yɛ́ nwʋn kalɛ.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ɛmɔ nʋn Nyanmɩan di yɛ́ nwʋn adanzɩɛ kɛ yɛ bɔlɩ abalabɔ mɔ yɩ́ nwʋn tɩ, m'ɔ tɩ fɔ́ʋ́n, mɔ bɛ nnyan man yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ fɩ́ɩ́ bɛ ngan man wɔ ɛmɔ mɔ bɛ de Zozi bɛ di nɩn afian.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ɛmɔ sɩ kɛ yɛ nʋn ɛmɔ anun kʋn biala tanlanlɩn kɛ sɩɛ nʋn yɩ́ mma.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Yɛ wowulalɩ ɛmɔ anwʋnsɛlɛ, yɛ cɩcɩlɩ ɛmɔ alʋa ɛsɛ yɛ tuli ɛmɔ fʋɔ kɛ ɛmɔ bɔ́ bala kpa m'ɔ sɔ Nyanmɩan Kpili anyɩn. Afɩ, yɩ́ muonun yɛ̂ ɔ'a fɛlɛ ɛmɔ kɛ ɛmɔ bála bɛ káci yɩ́ anunminnyanmʋn belemgbin mân nɩn anun menian ɔ.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ɛhɩka ati, yɛ da Nyanmɩan asɩ cɩan biala. Ɔ sanlɩn kɛ mɛlɛ mɔ yɛ hanlɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n yɛ helelɩ ɛmɔ'n, ɛmɔ a nne man ɛjɔlɛ sɔ'n b'a ndʋ man nun kɛ kulo sʋanlan ɛjɔlɛ, nan ɛmɔ sɔlɩ nun kɛ ɔ tɩ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ sakpa. Ɔ man ɛmɔ mɔ bɛ de bɛ di'n, Ɛjɔlɛkpa sɔ'n lɛ di junman sɛlɛ wɔ ɛmɔ asɩtanlan nɩn anun.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Anianman-mɔ, Nyanmɩan menian'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Zude mân nɩn anun ɛlɔ mɔ bɛ nʋn Zozi Kilisi a yɔ kʋn'n, ɛmɔ a kaci kɛ bɛ́ ala. Yalɛ mɔ Zufʋ'n-mɔ helelɩ bɛ́'n, yɩ́ kʋnmgba nɩn ala yɛ̂ menian mɔ bɛ nʋn ɛmɔ tɩ nɩn a hele ɛmɔ nɩn ɔ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Zufʋ sɔ'n-mɔ mɔ bɛ hunlin yɛ́ Mɩn Zozi nʋn Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ'n, bɛ́ yɛ̂ bɛ helelɩ yɛ́ yalɛ nɩn ɔ. Bɛ nzɔ man Nyanmɩan anyɩn, ɛsɛ bɛ kpɔ menian'n-mɔ kʋalaatin!
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Bɛ kulo kɛ bɛ tan yɛ́ nyɩnsʋ, yɩ́ dɩɛ anɩn yɛ ngan man ɛjɔlɛ'n yɛ ngele man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n nán b'a nyan bɛ́ ti. Bɛ́ nyɔlɩɛ sɔ'n, ɔ man bɛ́ ɛtɛ nɩn a sʋn. B'a yɔ dede b'a man Nyanmɩan sikpɛ nɩn a hyɩ bɛ́.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Yɛ́ dɩɛ, anianman-mɔ, kɛ yɛ tɩtɩlɩ yɛ́ nwʋn nun kaan'n, yɛ nwunlin man ɛmɔ anwʋn, nan kʋsʋ yɛ́ ti wɔ ɛmɔ sʋ dahuu. Yɛ́ lʋa lɛ dɔ ɛmɔ kpa, yɛ kulo kɛ yɛ nwun ɛmɔ anwʋn.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ɛhɩka ati, yɛ́ nwan ahan yɛ 'ba ɛmɔ anwʋn ɛlɔ. Nan mɩ́n bɔbɔ mɩ́n Pɔlʋ, m mɔbʋalɩ mɩ́n nwʋn kʋn, yɩ́ nzin biekun, mɩ́n nwan mɩn 'ba, nan *Satan a man y'a nnyan man atɩn.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Mɛlɛ mɔ yɛ́ Mɩn Zozi 'ba a, mɔ yɛ 'ba fite yɩ́ nyunnun'n, nzu like dɩɛ anwʋn yɛ̂ ɔ 'nɩan fʋa yɛ́ ɔ? Yɛ́ fɛ elie like'n y'ɔ le benin? Nzukɛ yɛ̂ ɔ kele kɛ yɛ lili kunnunmun mɔ yɛ kʋala kɛ yɛ fa yɛ tu yɛ́ nʋan nun ɔ?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Yɛ́ anunminnyanmʋn ɔ nʋn yɛ́ fɛ elie'n kʋalaa y'ɔ le ɛmɔ.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.