Romanos 14
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC
1 Sɛgé muú ayi álá bɛne né depɔré Ɛsɔwɔ wɔ́, dényɛɛ́gé fɔ́ mbeé ne ji né genó ɛyi ji áfɛ́rege, yɛ́ gelú cho yɛ́ gelú gyɛɛ́.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Muú ayi fɔ, metɔɔ́ ɛwé ji afyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ ɛgarége ji nnó anyɛgé yɛ́ndégenó. Yɛ́mbɔ muú ayi álá bɛné né depɔré Ɛsɔwɔ wɔ́, metɔɔ́ ɛwuú ɛgarége ji nnó anyɛ́gé lé ulá.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Ne ɛ́kágé muú ayi anyɛɛ́ yɛ́ndégenó, ábyágé ayi álá anyɛɛ́. Ne ɛ́kágé muú ayi álá anyɛɛ́ yɛ́ndégenó ajɔ́gé nnó ayi anyɛɛ́ yɛ́ndégenó alu gyɛɛ́, néndé Ɛsɔwɔ asɛ ji ntó nnó alú muú wuú.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Wɔ ɔlú waá ayi ɔ́jɔ́gé nnó maá utɔɔ́ muú yicha alu gyɛɛ́? Muú ayi abɔɔ́ maá utɔɔ́ yimbɔ ne ákágé garé mbɔgé alu gyɛɛ́ yɛ́ alu cho. Ne abɛɛ́ nyɛ cho néndé Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ ji atɛne cho.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Bɔɔ́ abifɔ áfɛrege nnó bií uma uŋea gemɛ upwɔ ɛbifɔ ne abifɔ áfɛrege nnó yɛ́ bií bi uŋea gemɛ upwɔ ntɛ upɔ́. Yɛ́ndémuú abɔ mamfɛré né metɔɔ́ wuú akaá genó ɛyi gelú cho.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Bɔɔ́ abi áfɛré nnó bií uma uŋea gemɛ upwɔ ɛbifɔ, ápyɛmbɔ manógé Ata. Bɔɔ́ abi anyɛɛ́ yɛ́ndégenó, apyɛɛ́ mbɔ manógé Ata néndé ɛbwɔ́ achyɛgé matame mbaá Ɛsɔwɔ gétúgé menyɛɛ́ yimbɔ ne anyɛ́. Bɔɔ́ abi áshyá manyɛ́ ufɔɔ́ menyɛɛ́ ɛbifɔ, ápyɛmbɔ manógé Ata ne achyɛgé ntó Ɛsɔwɔ matame.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 Yɛ́ muú sé fɔ́ apɔ́ mebɛ, mampyɛge ɛlé unó bi ji akɛlege. Ne yɛ́ muú sé fɔ́ ntó ayi akɛlege nnó agboó néndé mbɔ ne ji akɛlege apɔ́.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Yɛ́ mbɔgé ɛsé débɛgé abɛ ɛlú ɛlé nnó dénógé Ata. Ne yɛ́ mbɔgé dégbo lé gboó ɛlú lé nnó dénógé Ata. Ndɛre ɛlúmbɔ, yɛ́ délu abɛ yɛ́ dégbó délu lé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Né gétú ɛyigémbɔ Kras agbó, ne akwilé né negbo nnó ji abɛ Ata mbaá bɔɔ́ abi álu abɛ ne abi agboó.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Ulannó yɛ́ ne wɔ ɔgaregé ntɛ meŋmɛ nnó alu gyɛɛ́? Yɛ́ wɔ ntó ulannó ne wɔ ɔbyaá ntɛ meŋmɛ wyɛɛ́? Ɛsé ako détɛnege nyɛ né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ, asɔ mpa sé.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Ásá né ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Ata aké tɛ mbaá me nlú wáwálé, yɛ́ndémuú atome nyɛ mano né mbɛ ushu wa, ne yɛ́ndémuú agarége nyɛ ne meno wuú nnó, me nlú Ɛsɔwɔ.”
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Ndɛré ɛlúmbɔ, yɛ́ndémuú sé jimbɔɔ́ agaregé nyɛ Ɛsɔwɔ ama mpa ndɛre ji apyɛɛ́ ne geŋwá jií.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Gétú ɛyigémbɔ, débɔ manlyaá mangarege nnó muú yina alu cho ayina alu gyɛɛ́. Yɛ́mbɔ tóge ɛshyɛ mangɛ nnó ɛ́kágé dépyɛ genó ɛyi gépyɛɛ́ ntɛ meŋmɛ yifɔ akparé yɛ́ nnó ákpɛ́ né gabo.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Me, ndɛre muú ayi nchomé mmyɛ ne Ata Jisɔs, nkaá nnó yɛ́ menyɛɛ́ fɔ́ ayi alu, ála apɔ́ fɔ́ pópó apɔ́. Yɛ́mbɔ muú ákamege nnó gefɔge menyɛɛ́ ayifɔ apɔ́ fɔ́ pópó, ɛbyɛnnó apɔ́ fɔ́ pópó né ɛta wuú.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Ne mbɔgé genó ɛyigé wɔ ɔnyɛɛ́ gepyɛɛ́ aŋmɛ abifɔ ábɔɔ́ ɛfwyale né metɔɔ́, ɛbyɛnnó wɔ ɔlɛrege fɔ́ gejeé. Ɛkágé gétúgé genó ɛyigé wɔ ɔnyɛɛ́ ɔchɔ ntɛ meŋmɛ wyɛɛ́ muú Kras agboó ntó gétú jií.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Ɛ́kágé ɔpyɛɛ́ genó ɛyigé ɔfɛré nnó gelú cho, mbɔgé gepyɛ nnó ntɛ meŋmɛ wyɛ apyɛ gabo. Ɔpyɛge mbɔ bɔɔ́ ákage chɔɔ́ mabɔ nyú bɔɔ́ Ɛsɔwɔ,
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 néndé gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ ágbárege, gebɔɔ́ fɔ́ genó mampyɛ ne manyɛ́gé ne manyúgé wɔ́. Ɛlé mampyɛ unó bi úlú cho, mambɛ nesɔ ne bɔɔ́, ne mambɛ ne metɔɔ́ megɔmegɔ, unó bi Mendoó Ukpea ɛchyɛgé.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Ne muú aké apyɛɛ́ utɔɔ́ Kras né gefɔɔ́ ɛyi, apyɛɛ́ metɔɔ́ ɛgɔɔ́ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ́ ntó áfɛgé nyɛ ji.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Ndɛre ɛlúmbɔ, débɔ mafyɛ mekpo mampyɛgé lé unó bi uchwɔɔ́ ne nesɔ ne démmyɛ nnó ɛsé défyɛgé atɛ aŋmɛ ɛshyɛ né depɔré Ɛsɔwɔ.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Ɛkágé gétúgé menyɛɛ́ ɔchɔ unó bi Ɛsɔwɔ apyɛɛ́. Yɛ́ndé genó ɛyigé ányɛɛ́ gelú pópó. Yɛ́mbɔ ɛlú gyɛɛ́ manyɛ́ yɛ́ndégenó ɛyi gepyɛ ntɛ meŋmɛ yifɔ akwe né gabo.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó wɔ ɔlyaá manyɛ́gé menya, manyúgé mmɔɔ́ yɛ́ mampyɛgé yɛ́ndégenó ɛyi gékágé pyɛ ntɛ meŋmɛ wyɛ akwe né gabo.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛ́kágé ɔlyaá nnó muú fɔ akaá genó ɛyigé wɔ ɔkamé né mechɔ ɛwéna, yɛ́mbɔ wyɛ lé ɛnyú ne Ɛsɔwɔ ne dékage kaá geji. Metɔɔ́ megɔmegɔ ɛbɛ ne muú ayi álá shulege fɔ́ ndo né gemɛ ji gétúgé apyɛ genó ɛyigé ji akaá nnó gelú cho.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Yɛ́mbɔ muú abɛgé ne dembyɔ́ né unó bi ji anyɛɛ́, Ɛsɔwɔ agaré nnó akwe mpa, gétúgé ányɛ́ unó bi mbɔ ayi álá kamé fɔ nnó ɛlú cho nnó ji anyɛ́ ubi wɔ́. Ne yɛ́ndégenó ɛyigé muú apyɛɛ́ ayi álá kamé nnó gelu cho ɛlé gabo.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.