Romanos 14
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVT
1 Sɛgé muú ayi álá bɛne né depɔré Ɛsɔwɔ wɔ́, dényɛɛ́gé fɔ́ mbeé ne ji né genó ɛyi ji áfɛ́rege, yɛ́ gelú cho yɛ́ gelú gyɛɛ́.
1 Aceitem os que são fracos na fé e não discutam sobre as opiniões deles acerca do que é certo ou errado.
2 Muú ayi fɔ, metɔɔ́ ɛwé ji afyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ ɛgarége ji nnó anyɛgé yɛ́ndégenó. Yɛ́mbɔ muú ayi álá bɛné né depɔré Ɛsɔwɔ wɔ́, metɔɔ́ ɛwuú ɛgarége ji nnó anyɛ́gé lé ulá.
2 Por exemplo, um irmão crê que não é errado comer qualquer coisa. Outro, porém, que é mais fraco, come somente legumes e verduras.
3 Ne ɛ́kágé muú ayi anyɛɛ́ yɛ́ndégenó, ábyágé ayi álá anyɛɛ́. Ne ɛ́kágé muú ayi álá anyɛɛ́ yɛ́ndégenó ajɔ́gé nnó ayi anyɛɛ́ yɛ́ndégenó alu gyɛɛ́, néndé Ɛsɔwɔ asɛ ji ntó nnó alú muú wuú.
3 Quem se sente à vontade para comer de tudo não deve desprezar quem não o faz. E quem não come certos alimentos não deve condenar quem o faz, pois Deus os aceitou.
4 Wɔ ɔlú waá ayi ɔ́jɔ́gé nnó maá utɔɔ́ muú yicha alu gyɛɛ́? Muú ayi abɔɔ́ maá utɔɔ́ yimbɔ ne ákágé garé mbɔgé alu gyɛɛ́ yɛ́ alu cho. Ne abɛɛ́ nyɛ cho néndé Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ ji atɛne cho.
4 Quem são vocês para condenar os servos de outra pessoa? O senhor deles julgará se estão em pé ou se caíram. E, com a ajuda de Deus, ficarão em pé e receberão a aprovação dele.
5 Bɔɔ́ abifɔ áfɛrege nnó bií uma uŋea gemɛ upwɔ ɛbifɔ ne abifɔ áfɛrege nnó yɛ́ bií bi uŋea gemɛ upwɔ ntɛ upɔ́. Yɛ́ndémuú abɔ mamfɛré né metɔɔ́ wuú akaá genó ɛyi gelú cho.
5 Da mesma forma, há quem considere um dia mais sagrado que outro, enquanto outros acreditam que todos os dias são iguais. Cada um deve estar plenamente convicto do que faz.
6 Bɔɔ́ abi áfɛré nnó bií uma uŋea gemɛ upwɔ ɛbifɔ, ápyɛmbɔ manógé Ata. Bɔɔ́ abi anyɛɛ́ yɛ́ndégenó, apyɛɛ́ mbɔ manógé Ata néndé ɛbwɔ́ achyɛgé matame mbaá Ɛsɔwɔ gétúgé menyɛɛ́ yimbɔ ne anyɛ́. Bɔɔ́ abi áshyá manyɛ́ ufɔɔ́ menyɛɛ́ ɛbifɔ, ápyɛmbɔ manógé Ata ne achyɛgé ntó Ɛsɔwɔ matame.
6 Quem adora a Deus num dia especial o faz para honrá-lo. Quem come qualquer tipo de alimento também o faz para honrar o Senhor, uma vez que dá graças a Deus antes de comer. E quem se recusa a comer certos alimentos deseja, igualmente, agradar ao Senhor e por isso dá graças a Deus.
7 Yɛ́ muú sé fɔ́ apɔ́ mebɛ, mampyɛge ɛlé unó bi ji akɛlege. Ne yɛ́ muú sé fɔ́ ntó ayi akɛlege nnó agboó néndé mbɔ ne ji akɛlege apɔ́.
7 Pois não vivemos nem morremos para nós mesmos.
8 Yɛ́ mbɔgé ɛsé débɛgé abɛ ɛlú ɛlé nnó dénógé Ata. Ne yɛ́ mbɔgé dégbo lé gboó ɛlú lé nnó dénógé Ata. Ndɛre ɛlúmbɔ, yɛ́ délu abɛ yɛ́ dégbó délu lé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
8 Se vivemos, é para honrar o Senhor. E, se morremos, é para honrar o Senhor. Portanto, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Né gétú ɛyigémbɔ Kras agbó, ne akwilé né negbo nnó ji abɛ Ata mbaá bɔɔ́ abi álu abɛ ne abi agboó.
9 Por isso Cristo morreu e ressuscitou, para ser Senhor tanto dos vivos como dos mortos.
10 Ulannó yɛ́ ne wɔ ɔgaregé ntɛ meŋmɛ nnó alu gyɛɛ́? Yɛ́ wɔ ntó ulannó ne wɔ ɔbyaá ntɛ meŋmɛ wyɛɛ́? Ɛsé ako détɛnege nyɛ né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ, asɔ mpa sé.
10 Então por que você julga outro irmão? Por que o despreza? Lembre-se de que todos nós compareceremos diante do tribunal de Deus,
11 Ásá né ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Ata aké tɛ mbaá me nlú wáwálé, yɛ́ndémuú atome nyɛ mano né mbɛ ushu wa, ne yɛ́ndémuú agarége nyɛ ne meno wuú nnó, me nlú Ɛsɔwɔ.”
11 pois as Escrituras dizem: “‘Tão certo como eu vivo’, diz o Senhor, ‘todo joelho se dobrará para mim, e toda língua declarará lealdade a Deus’”.
12 Ndɛré ɛlúmbɔ, yɛ́ndémuú sé jimbɔɔ́ agaregé nyɛ Ɛsɔwɔ ama mpa ndɛre ji apyɛɛ́ ne geŋwá jií.
12 Assim, cada um de nós será responsável por sua vida diante de Deus.
13 Gétú ɛyigémbɔ, débɔ manlyaá mangarege nnó muú yina alu cho ayina alu gyɛɛ́. Yɛ́mbɔ tóge ɛshyɛ mangɛ nnó ɛ́kágé dépyɛ genó ɛyi gépyɛɛ́ ntɛ meŋmɛ yifɔ akparé yɛ́ nnó ákpɛ́ né gabo.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, resolvam viver de modo a nunca fazer um irmão tropeçar e cair.
14 Me, ndɛre muú ayi nchomé mmyɛ ne Ata Jisɔs, nkaá nnó yɛ́ menyɛɛ́ fɔ́ ayi alu, ála apɔ́ fɔ́ pópó apɔ́. Yɛ́mbɔ muú ákamege nnó gefɔge menyɛɛ́ ayifɔ apɔ́ fɔ́ pópó, ɛbyɛnnó apɔ́ fɔ́ pópó né ɛta wuú.
14 Eu sei, e estou convencido com base na autoridade do Senhor Jesus, que nenhum alimento é por si mesmo impuro. Mas, se alguém considera errado ingerir determinado alimento, para essa pessoa ele é impuro.
15 Ne mbɔgé genó ɛyigé wɔ ɔnyɛɛ́ gepyɛɛ́ aŋmɛ abifɔ ábɔɔ́ ɛfwyale né metɔɔ́, ɛbyɛnnó wɔ ɔlɛrege fɔ́ gejeé. Ɛkágé gétúgé genó ɛyigé wɔ ɔnyɛɛ́ ɔchɔ ntɛ meŋmɛ wyɛɛ́ muú Kras agboó ntó gétú jií.
15 E, se outro irmão se aflige em razão do que você come, ao ingerir esse alimento você não age com amor. Não deixe que sua comida seja a causa da perdição de alguém por quem Cristo morreu.
16 Ɛ́kágé ɔpyɛɛ́ genó ɛyigé ɔfɛré nnó gelú cho, mbɔgé gepyɛ nnó ntɛ meŋmɛ wyɛ apyɛ gabo. Ɔpyɛge mbɔ bɔɔ́ ákage chɔɔ́ mabɔ nyú bɔɔ́ Ɛsɔwɔ,
16 Desse modo, você não será criticado por fazer algo que, a seu ver, é bom.
17 néndé gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ ágbárege, gebɔɔ́ fɔ́ genó mampyɛ ne manyɛ́gé ne manyúgé wɔ́. Ɛlé mampyɛ unó bi úlú cho, mambɛ nesɔ ne bɔɔ́, ne mambɛ ne metɔɔ́ megɔmegɔ, unó bi Mendoó Ukpea ɛchyɛgé.
17 Pois o reino de Deus não diz respeito ao que comemos ou bebemos, mas a uma vida de justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Ne muú aké apyɛɛ́ utɔɔ́ Kras né gefɔɔ́ ɛyi, apyɛɛ́ metɔɔ́ ɛgɔɔ́ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ́ ntó áfɛgé nyɛ ji.
18 Se servirem a Cristo com essa atitude, agradarão a Deus e também receberão a aprovação das pessoas.
19 Ndɛre ɛlúmbɔ, débɔ mafyɛ mekpo mampyɛgé lé unó bi uchwɔɔ́ ne nesɔ ne démmyɛ nnó ɛsé défyɛgé atɛ aŋmɛ ɛshyɛ né depɔré Ɛsɔwɔ.
19 Portanto, tenhamos como alvo a harmonia e procuremos edificar uns aos outros.
20 Ɛkágé gétúgé menyɛɛ́ ɔchɔ unó bi Ɛsɔwɔ apyɛɛ́. Yɛ́ndé genó ɛyigé ányɛɛ́ gelú pópó. Yɛ́mbɔ ɛlú gyɛɛ́ manyɛ́ yɛ́ndégenó ɛyi gepyɛ ntɛ meŋmɛ yifɔ akwe né gabo.
20 Não destruam a obra de Deus por causa da comida. Embora todos os alimentos sejam aceitáveis, é errado comer algo que leve alguém a tropeçar.
21 Ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó wɔ ɔlyaá manyɛ́gé menya, manyúgé mmɔɔ́ yɛ́ mampyɛgé yɛ́ndégenó ɛyi gékágé pyɛ ntɛ meŋmɛ wyɛ akwe né gabo.
21 É melhor deixar de comer carne, ou de beber vinho, ou de fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛ́kágé ɔlyaá nnó muú fɔ akaá genó ɛyigé wɔ ɔkamé né mechɔ ɛwéna, yɛ́mbɔ wyɛ lé ɛnyú ne Ɛsɔwɔ ne dékage kaá geji. Metɔɔ́ megɔmegɔ ɛbɛ ne muú ayi álá shulege fɔ́ ndo né gemɛ ji gétúgé apyɛ genó ɛyigé ji akaá nnó gelú cho.
22 Você tem direito a suas convicções, mas guarde isso entre você e Deus. Felizes são aqueles que não se sentem culpados por fazer algo que consideram correto.
23 Yɛ́mbɔ muú abɛgé ne dembyɔ́ né unó bi ji anyɛɛ́, Ɛsɔwɔ agaré nnó akwe mpa, gétúgé ányɛ́ unó bi mbɔ ayi álá kamé fɔ nnó ɛlú cho nnó ji anyɛ́ ubi wɔ́. Ne yɛ́ndégenó ɛyigé muú apyɛɛ́ ayi álá kamé nnó gelu cho ɛlé gabo.
23 Mas, se você tem dúvidas quanto ao que deve ou não comer, será culpado se comer, pois vai contra suas convicções. Se faz qualquer coisa sem convicção, está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.