Marcos 5

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií áchyagé gentoógé mewaá Galilií, ákwɔné mbale nnyi kwɔ́kwɔ́lé né gebagé mewaá Garɛsɛne.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Ndɛre Jisɔs átané né ɛ́kpe ashule né mbale nnyi, mende fɔ yi awya meló nchyɛ atané né manome ayi áchomé né ɛtárávɛ́ abó gatɛlé áchwɔ́ báne ji,
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 ji ajwɔlege le né manome. Yɛ́ muú yi akáge wɛ́ se ji ne bɔ mkpokovɛ apɔ́,
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ndɔ ndɔ ne ndɔ ábɔ́ áwɛ́le mɛ́ ji uka ne amu yɛ́mbɔ asɔrege bɔ ŋkpɔkovɛ ne use bi úlú ji uka agbɛ. Mende yina atoó kpaá apwɔ́ ayi muú álá kágé ba ji mme awɛ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Utuú ne nwɔmésé mende yimbɔ akɛne tametame né manome ne mfaá makwɛ, akalege ne asɔrege menyammyɛ wuú ne mataá awuú ubale.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Aké agɛne Jisɔs tɛtɛ, abó gatɛlé, ajyɛ tó manó né mbɛ ushu Jisɔs.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Apyɛgé mbɔ, alile akalege kéŋké aké, “Ɛ ɛ́ Jisɔs, Maá Ɛsɔwɔ Anyata! Ɔbɔ́ ndé mechɔ́ ne me? Kélé mabɔ Ɛsɔwɔ nnó ɔchyɛgé fɔ́ me ɛfwyale.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Ajɔgembɔ ɛlé Jisɔs abɔ́ anyane ji nnó, “Wɔ meló nchyɛ táné mende yina mmyɛ.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ɛwyagé Jisɔs agií ji aké, “Mabɔ myɛ makamege nnó?” Mende yimbɔ ashuú ji meko aké, “Nkamege ‘Gejamé’, néndé ɛse delú gejamé.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ne aló nchyɛ anɛ Jisɔs mmyɛ nnó ɛkágé ábú ɛbwɔ́ átané né gebagé mewaá ɛyigémbɔ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Wyɛ ɛfɛɛ́, nfɔné mekwɛnde fɔ nébɔ́ nényɛɛ́ kwɔ́kwɔ́lé né mbyɔ Mékwɛ.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Aló nchyɛ bimbɔ ánɛ Jisɔs mmyɛ nnó álya ɛbwɔ́ ájyɛ́ kpɛ mekwɛnde ɛyimbɔ mmyɛ.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jisɔs akamé. Aló nchyɛ bimbɔ átané ájyɛ kpɛ́ nfɔné mekwɛnde ɛníné mbɔ né mmyɛ. Ákpɛgé mbɔ, nébó néshulé Mékwɛ, nékwé mmu gentoóge mewaá néke. Nfɔné mekwɛnde ɛniné mbɔ nelú genógé bɔ dɛlé ápea.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ámbamé mekwɛnde yimbɔ ágɛ́gé, ábó afɛ́ né melɔ́ mangaré genó ɛyi gepyɛɛ́, abifɔ afɛ́ né makɔɔ́ ágarege abya yimbɔ. Ne bɔɔ́ átané nnó áchwɔ́ ágɛ mechɔ ɛwé ɛpyɛɛ́.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ne ɛbwɔ́ ákwɔ́négé mbaá ayi Jisɔs alu, ágɛ́ ntó mende ayi abɔ awya gejamégé aló nchyɛ ndɛre ajwɔlé ɛfɛɛ́ ne mandeé jií mmyɛ, akéré menyammyɛ wuú. Ɛbwɔ́ ágɛ́gé mbɔ ɛfɔ ɛkwɔ́ ɛbwɔ́ matɔɔ́.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Bɔɔ́ bí abɔ ágɛné genó ɛyígé pyɛ́ álɔ mangaré mechɔ ɛwé ɛpyɛ ne mende yi abɔ́ awya aló nchyɛ, ágarege ntó mechɔ ɛwé ɛpyɛ ne mekwɛnde.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ne ɛbwɔ́ álɔ mánɛ Jisɔs mmyɛ nnó ályaá gebagé bwɔ́ ájyɛ.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ndɛre Jisɔs ábɔ́ akpɛ́ne mmu ɛkpée, mende yi abɔ awya aló nchyɛ anɛ Jisɔs mmyɛ nnó agɔ ji akwɔ́lé ji.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Yɛ́mbɔ Jisɔs akamé wɔ́. Agare le ji aké, “Kere meso mbaá bɔɔ́ byɛ ne ɔgare ntó ɛbwɔ́ nkane Ɛsɔwɔ agɛné wɔ meshwɛ, apoó wɔ ne unó uko bi ápyɛɛ́ ɛta wyɛ́.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Mende yimbɔ afɛ́ né gebagé mewaá ɛyigé ákuú geji nnó Dekapolis, mme malɔ ufya, alɔ mankɛné ne agarege galɔ́gálɔ́ ayi Jisɔs ápyɛɛ́ ɛta wuú. Mechɔ ɛwena ɛ́pyɛ yɛ́ndémuú ayi awuú ala meno mekpo fuú.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Bɔ Jisɔs ama kpɛ ɛ́kpe áchyá ákéré ɛgbɛ́ gentógé mewaá Galilií. Ne ndɛre atɛné mapeá nnyi, njuné bɔɔ́ néchwɔ́ nɔ́ ji mme.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ne Jarɔs muú kpaá né ɛcha mmyɛmenɛne ɛwe ɛlu ɛfɛɛ́ abɔ́ alu nto geluage bɔɔ́ bimbɔ. Gébégé agɛné Jisɔs, ajyɛ tó manó mbɛ ushu wuú.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Alɔ manɛné Jisɔs mmyɛ ne metɔɔ́ wuú meko nnó apoó ji. Aké, “Maá wa ayi kɔɔ́ mendée ameé ne achwɔ́ gbó. Ata, chwɔ́ nɛre ji ɛbwɔ mmyɛ, apege nyɛ.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Jisɔs alya, alɔ manjyɛ ne Jarɔs. Ne njuné bɔɔ́ nekwɔlege ji, ɛgbɛ we ne ɛwe áŋmerege atɛ mme.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Né geluage bɔɔ́ bimbɔ mendée fɔ abɔ́ alu ayi manoó mátánege ji mbɛ, málɛ́ aŋmɛ́ áfyáneápeá.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Mendée yina agɛ́ mɛ ɛfwyale dɔɔ́, achɔ ŋka mbaá bɔ maka kpaá yɛɛ́ galɔ́gálɔ́ apɔ́. Yɛ́mbɔ ɛ́bɔ́ɔ wyɛ bɔ́ɔ.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Mendée yimbɔ abɔ áwuú ngɔ Jisɔs akɛ né mpu ɛkwɔ́ bɔɔ́ ɛwémbɔ, achwɔ́ ji né meso, anyaá ɛbwɔ, atá nku wuú.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Ajɔge ne gemɛ jií aké, “Mbɔgé ntagé yɛ́ lé mandée jií, ntoge nyɛ.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Atágé mbɔ, tɛ́nétɛ́né manoó mansɔ́. Ne awuú menyammyɛ wuú nnó atoó.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Wyɛ né gébé ɛyigémbɔ Jisɔs awuú nnó uto útané ji mmyɛ, ábwɔlé mmyɛ ne njuné bɔɔ́ aké, “Waá ataá mandeé ya”?
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Baá utɔɔ́ bií áké ne ji, “Gɛ nkane gejámégé bɔɔ́ ánɔ́ɔ wɔ mme, ɛpyɛɛ́mbɔ nnó ne ɔgige nnó waá ataá wɔ?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Yɛ́ lé ɛbwɔ́ ájɔɔ́mbɔ, Jisɔs ashií wyɛ mampɛle agyage, agíge muú yi abɔ ataá ji.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Mendée yimbɔ ákaáge genó ɛyigé gepyɛɛ́ né menyammyɛ wuú, atané metɔɔ́metɔɔ́ bɔɔ́ bimbɔ awere ne ɛfɔ metɔɔ́ achwɔ́ kwé mbɛ ushu Jisɔs. Apyɛge mbɔ, agare ji abya wuú meko.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ne Jisɔs aké ne ji, “Maá wa, ɔtoó getúgé ɔfyɛɛ́ metɔɔ́ wyɛ ne me. Ɔ́mágé wú sé ubale. Kɛ pere.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ndɛre Jisɔs abɔ alú jɔɔ́ge ne mendée yimbɔ, bɔɔ́ dentɔɔ́ átané né gepúgé Jarɔs áchwɔ́ gáre Jarɔs áké, “Maá wyɛ agbó mɛ́, ɔchyɛgé sé ménlɛré ɛfwyale detú.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ne Jisɔs afyɛɛ́ mekpo né depɔ ɛtiré ájɔgé wɔ́, yɛ́mbɔ aké ne Jarɔs, “Ɔfɔgé, fyɛ́ lé metɔɔ́ ne me.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Akamé fɔ́ nnó muú yicha akwɔlé ji wɔ́ ɛ́kosé Pita ne Jɛmsi ne meŋmó wuú Jɔn.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ákɛ́gé ákwɔ́négé gepúge Jarɔs, Jisɔs agɛ nkane bɔɔ́ ákwené tametame áyiáge, ádorege mmyɛ mme álíle keŋke.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Jisɔs akpɛ́ mmu aké ne ɛbwɔ́, “Ndé ɛnyú déyiáge délíle? Maá mesɔ́ mendée yina agbo wɔ́, abɛlege lé géjyá.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Áwúgé mbɔ álɔ manjwáné ji jwané, ɛfɛɛ́ ne alé bú ɛbwɔ́ ako átané dafyɛ, asɛ́ le mma ne ntɛ maá yimbɔ ne baá utɔɔ́ bií alɛɛ́, ájyɛ́ kpɛ mbaá ayi ábelé maá yimbɔ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ne Jisɔs agbare ji ɛbwɔ ajɔɔ́ né meko aramaic aké, “Tabita kumi. Ula utɛné nnó, mesɔ mendée njɔge ne wɔ nnó kwilé ka.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Maá yimbɔ akwilé, tɛ́nétɛ́né alɔ mankɛné. Mesɔ mendée yimbɔ alu aŋmɛ́ áfyanéápeá. Bɔɔ́ bi ágɛne mechɔ ɛwé, mano áwule ɛbwɔ́ mmu ukokó.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jisɔs aji ɛbwɔ́ matu nnó ɛkagé ágaré muú yicha mechɔ́ ɛwe. Anérégé aké ne ɛbwɔ́, “Chyɛge maá yimbɔ menyɛɛ́ anyɛɛ́.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.