Marcos 3
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Jisɔs ama jyɛ né ɛcha mmyɛmenɛne ne mende ayi ɛbwɔ ɛgboó ji abɔ́ alú wyɛ.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Ɛ́fɛɛ́ mbɔntó, bɔɔ́ fɔ́ abi ákɛ́lege meti mánjɔɔ́ nnó Jisɔs ápyɛ genó gebo álú wyɛ ápɛ́le ji dome mangɛ nnó apyɛ nyɛ mende yimbɔ atoó né bií uwyaá bwɔ́ ne ájɔɔ́ nnó ákwé ɛbɛ́.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Jisɔs aké ne mende yimbɔ, “Kwilé, chwɔ́ tɛ́né mbɛ ushu bwɔ́.”
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛbɛ́ ɛsé ɛké depyɛ ndé né bií uwyaá? Ɛke dépyɛ galɔ́gálɔ́ wá gabogabo? Mampyɛ mekwaá apó wá mánlyaá ji agbó?”
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Metɔɔ́ ɛsɔɔ́ Jisɔs dɔɔ́ apɛ ɛbwɔ́ agyaá yɛ́mbɔ meshwɛ akwɔ́ ji metɔɔ́ gétúgé áŋeá matɔɔ́. Ajɔɔ́ ne mende yimbɔ aké, “Nyaá ɛbwɔ wyɛ.” Ányágé ɛbwɔ wuú ɛtoó.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Tɛ́nétɛ́né yimbɔ bɔɔ́ Farasi átáné dafyɛ ájyɛ báne ɛkwɔ́ Hɛrɔd, ásɔ́ mala nnó ápyɛ Jisɔs áwá.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ályaá áfɛ́ ne mbále gentoge mewaá Galilií, né gejamégé bɔɔ́ ákwɔlége ji abi átáné gebage mewaá Galilií, Judiya,
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 Jɛrosalɛ, Idumiya, abi átáné ɛgbɛ́ ɛbɛɛ́ Jodan, ne gebagé mewaá ɛyi gelu kwɔ́kwɔ́lé ne Tiya ne Sidɔn. Bɔɔ́ bina áko ábɔ́ áchwɔ ɛfɛɛ́ gétúgé áwú unó bi Jisɔs ápyɛɛ́.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Jisɔs agaré baá utɔɔ́ bií nnó ákwyɛ ɛkpeé ji akpɛ mmu, néndé bɔɔ́ ája dɔɔ́ ɛkagé áŋmɛ́ré ji mme.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 Ne gétúgé ji apyɛ gejamégé bɔɔ́ atoó, bɔɔ́ mameé ako ámmyɛ mánchwɔ́ ji mmyɛ nnó áta ji.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Yɛ́ndégébé bɔɔ́ bi áwya aló nchyɛ ágɛgé Jisɔs, aló nchyɛ bimbɔ ápyɛ ɛbwɔ́ akwéne mme mbɛ ushu wuú ákálege áké, “Wɔ ɔlu Maá Ɛsɔwɔ.”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Yɛ́mbɔ Jisɔs anyáne abi nnó ɛ́kágé ájyɛ ágáré bɔɔ́ ákaá gefɔge muú yi ji alu.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Ɛ́wyagé Jisɔs afɛ́ mfaá mekwɛ́, akuú bɔɔ́ bí ji akɛlege nnó ákwɔ́le ji, áchwɔ́gé,
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 ajya bɔɔ́ áfyanéápeá nnó ábɛ́ ne ji, achyɛ ɛbwɔ́ mabo nnó áŋgbá. Agare ɛbwɔ́ aké, “Ntɔ́me nyɛ ɛnyú dafyɛ nnó déjyɛ́ degarége mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ melɔ́mélɔ́,
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 ne uto bií déférégé aló nchyɛ bi áchyɛge bɔɔ́ ɛfwyale mmyɛ.”
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Gɛ mabɔ bɔɔ́ abi ji ajyá na, Simun ayi Jisɔs achyɛ ji mabɔ amifɔ nnó Pita,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Jɛmsi ne meŋmɛ wuú Jɔn baá Sɛbɛdee, Jisɔs achyɛ bwɔ́ mabɔ nnó Banagis, ula útɛné nnó baá nénfée.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 Andru, Filip, Batolomyo, Matyo, Tɔmasi, Jɛmsi maá Alfɔs, Tadyɔs ne Simun ayi alu muú ɛkwɔ bɔɔ́ Kanɛnia,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 ne Judas Iscarot ayi meso gébé achyɛ́ Jisɔs maŋkwaá.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Ndɛre bɔ Jisɔs akérégé mmu, gejamégé bɔɔ́ ama chwɔ́ ɛfɛɛ́ ája kpaá ápyɛ ji ne ákwɔlé bií gébé gepɔ́ ɛyi ɛbwɔ́ ákáge nyɛɛ́ yɛ́ menyɛɛ́.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Bɔɔ́ ula gepú Jisɔs áwuúge ndɛre bɔɔ́ ájɔ́ge nnó Jisɔs alé meé gebwɔ́ áfɛ́ manjyɛ sɛ ji.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ abi átané Jɛrosalɛ ábɔ́ ájɔɔ́ge áké, “Jisɔs awya melo nchyɛ ayi ákuú nnó Bɛlsɛbɔb mfwa áló nchyɛ. Ji ne achyɛ́gé Jisɔs utó nnó ábúgé aló nchyɛ.”
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Jisɔs awúgembɔ, akúu bɔɔ́ bimbɔ nnó áchwɔ́, áchwɔ́ge alɔ mántó ɛbwɔ́ makámejɔɔ́ aké, “Danchɔmeló ákáge bú mbɔ gemɛ jií nnó?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Mbɔgé melɔ ɛkarégé ɛké ɛmyɛ́ ne atɛ, melɔ ɛwémbɔ ɛtɛ́négé.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Mbɔgé ula gepú ukarégé, uké umyɛ ne atɛ utyage.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Ne mbɔgé danchɔmeló aké amyɛ ne bɔɔ́ bií, ɛbyɛnnó ɛwú ɛbyɛ.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 “Muú ákaágé kpɛ fɔ́ gepúgé meto muú ájó genó mbɔgé álá bɔmbɛ áwɛ́ ji wɔ. Ɛ́kosé nnó abɔgé mbɛ awɛge ji ne ákaáge kpɛ ajó yɛ́ndégenó.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 “Ne ɛnyú kaáge wáwálé nnó Ɛsɔwɔ ajigente gabo yi muú apyɛ ne mejɔɔ́ mebomebo ɛwé ɛ́tánege ji meno.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Yɛ́mbɔ ájígé fɔ́ nte muú ayi ájɔ́gé mejɔɔ́ mebomebo ne Mendoó Ukpea, gabo yimbɔ alaá ji mmyɛ tɛ kwyakwya.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 (Jisɔs ajɔ́mbɔ gétúgé bɔɔ́ ábɔ́ ájɔgé nnó, “Ji awyaá meló nchyɛ.”)
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Mmá Jisɔs ne aŋmó bií áchwɔ́ tɛ́ne dafyɛ, átɔ́ muú nnó akúu ji.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Ne gejamégé bɔɔ́ bí ájwɔ́lé ánɔɔ́ Jisɔs mme, ágaré ji áke, “Mmá wyɛ ne aŋmó byɛɛ́ álú dafyɛ ákɛ́lege wɔ.”
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Gɔge me ngaré ɛnyú ntó muú ayi alú mmá wa ne áŋmó ba”.
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Abwɔlé apɛ bɔɔ́ bí ájwɔlé ánɔɔ́ ji mme aké, Gɛ́ge mmá wa ne aŋmó ba na.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Yɛ́ndémuú ayi awuú ne ápyɛ́ genó ɛyígé Ɛsɔwɔ ákɛlege, ji ne alú meŋmó wa ne mmá wa.
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.