Lucas 13
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVI
1 Né gébé ɛyigémbɔ, bɔɔ́ áchwɔ gáre Jisɔs mechɔ́ fɔ́ ɛwé ɛbɔ́ ɛpyɛɛ́ ne bɔɔ́ Galilií fɔ́. Ndɛre ɛbwɔ ápyɛ́ upɛ, Palɛt Gɔ́mena né Rom, atɔ́ bɔɔ́ nnó áwá ɛbwɔ́. Ájyɛge áwá bɔɔ́ bimbɔ ne manoó bwɔ́ macho ne amí menya ɛyí ápyɛ́ upɛ.
1 Naquela ocasião, alguns dos que estavam presentes contaram a Jesus que Pilatos misturara o sangue de alguns galileus com os sacrifícios deles.
2 Jisɔs awúgé mbɔ agií aké, “Défɛré nnó bɔɔ́ abi ágbó mbɔ, ɛlé ápyɛɛ́ ubeé ápwɔɔ́ bɔɔ́ Gálilí abifɔ?
2 Jesus respondeu: "Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros, por terem sofrido dessa maneira?
3 Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ. Ngarege ɛnyú nnó: Mbɔgé délá *kwɔré matɔɔ́ nyú wɔ́, deniíge nyɛ́ gemɛ nyu geko nka ama.
3 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Tége genó ɛyí gépyɛ́ né melɔ́ Silɔm. Ɛnyɔŋ ɛkwé ɛ́wá bɔɔ́ nekwuneálɛ́ɛ. Défɛré nnó bɔɔ́ bí ágbó mbɔ, ɛ́lé ɛbwɔ́ ápyɛɛ́ ubeé dɔɔ́ ápwɔ́ bɔɔ́ Jɛrosalɛ abifɔ?
4 Ou vocês pensam que aqueles dezoito que morreram, quando caiu sobre eles a torre de Siloé, eram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ. Ngarege ɛnyú nnó, Mbɔgé delá kwɔré matɔɔ́ nyú wɔ́, deniíge nyɛ́ gemɛ nyu geko nka ama.”
5 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão".
6 Ne Jisɔs agaré ɛbwɔ́ nekanémejɔɔ́ ɛni ake, “Mende fɔ abɔ́ apɛ genɔɔ́ gefɔ́ né mekɔɔ́ wuú, gébé gékwɔ́négé ajyɛ pɛ nnó genɔɔ́ ɛyigémbɔ gewɔ ne ji akyɛ́ umpomé ne yɛ géma agɛ́ wɔ́.
6 Então contou esta parábola: "Um homem tinha uma figueira plantada em sua vinha. Foi procurar fruto nela, e não achou nenhum.
7 Né gébé ɛyigéfɔ, ajɔɔ́ ne muú utɔɔ́ wuú aké, ‘Aŋmɛ́ álɛ́ mbɔ alɛɛ́ ayi nchwɔ́ɔ mankyɛ́ umpomé fá né genɔɔ́ ɛyi ne yɛ gefɔ́ ngɛ́né. Kɛ géjí gékwé, géfɔɔ́ mbaá detú.’
7 Por isso disse ao que cuidava da vinha: ‘Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não acho. Corte-a! Por que deixá-la inutilizar a terra? ’
8 Muú utɔɔ́ aké, ‘Atá, nnɛ wɔ mmyɛ, ma lyaá géjí gébɛ́ né ŋmɛ néma. Nchome nyɛ́ ula bií ngyá, ngbɛle ujwaá wyɛ́.
8 "Respondeu o homem: ‘Senhor, deixe-a por mais um ano, e eu cavarei ao redor dela e a adubarei.
9 Mbɔgé ŋmɛ néchá gewɔgé ɛlɔ́, gélágé wɔ wɔ́ ɔkágé kɛ́ geji ɔŋmé mme.’”
9 Se der fruto no ano que vem, muito bem! Se não, corte-a’ ".
10 Bií uwyaá bɔɔ́ Jus fɔ́ úkwɔ́négé Jisɔs abɔ́ alɛrege bɔɔ́ né mmu ɛcha mmyɛmenɛne.
10 Certo sábado Jesus estava ensinando numa das sinagogas,
11 Mendée fɔ abɔ́ alu ɛ́fɛɛ́, ayi meló nchyɛ ájyálé ji gempyó, ála kɛ pyópyó. Ameé né aŋmɛ nekúuneálɛɛ́ ne akágé nyaá mmyɛ akɛ́ cho.
11 e ali estava uma mulher que tinha um espírito que a mantinha doente havia dezoito anos. Ela andava encurvada e de forma alguma podia endireitar-se.
12 Jisɔs agɛ mendée yimbɔ, akuú ji ne aké ne ji, “Mmá lɔ nána ɔjyɛ́gé mbɛ nemée nɛɛ́ nébyɛ́.”
12 Ao vê-la, Jesus chamou-a à frente e lhe disse: "Mulher, você está livre da sua doença".
13 Ajɔ́ge mbɔ anɛré ji ɛbwɔ mmyɛ, tɛ́né tɛ́né mendée yimbɔ atoó, anyaá mmyɛ atɛné cho, alɔ mamfɛ́gé Ɛsɔwɔ.
13 Então lhe impôs as mãos; e imediatamente ela se endireitou, e louvava a Deus.
14 Muú kpaá né ɛcha mmyɛmenɛne agɛ́gé nnó Jisɔs apyɛ mendée yiná atoó bií uwyaá bwɔ, metɔɔ́ ɛ́sɔ́ ji. Alɔ manwégé bɔɔ́ aké, “Ndɔ́ ɛ́lú ɛ́kéné ɛyí bɔɔ́ ápyɛ utɔɔ́. Chwɔ́ge lé né ndɔ yimbɔ nnó ápyɛ ɛnyú detoó. Muú amagé chwɔ́ sé né bií uwyaá.”
14 Indignado porque Jesus havia curado no sábado, o dirigente da sinagoga disse ao povo: "Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham para ser curados nesses dias, e não no sábado".
15 Átá Jisɔs aké ne ji, “Ɛnyú bɔɔ́ dembwɔ́lé! Yɛ́ndé bií uwyaá, yɛ́ndémuú nyú, akágé ná mpɔ wuú nnó ajyɛ́ ányú manaá?
15 O Senhor lhe respondeu: "Hipócritas! Cada um de vocês não desamarra no sábado o seu boi ou jumento do estábulo e o leva dali para dar-lhe água?
16 Mechɔ́ ɛwé mendée yina ɛ́lú nnó alu mpyáne Abraham, ne danchɔmeló afyɛ ji né ɛfwyale né aŋmɛ nekúuneálɛ́ɛ. Ɛ́pɔ́ galɔ́gálɔ́ nno áféré ji né ɛfwyale bií uwyaá?”
16 Então, esta mulher, uma filha de Abraão a quem Satanás mantinha presa por dezoito longos anos, não deveria no dia de sábado ser libertada daquilo que a prendia? "
17 Jisɔs ajɔ́gé mbɔ, bɔɔ́ mawámé bií mmyɛ́ ɛ́gbó ɛbwɔ́ yɛ́mbɔ gejamégé bɔ́ álú ne nechɔ́chɔ́ né ufélekpá ɛbi Jisɔs apyɛ́ɛ.
17 Tendo dito isso, todos os seus oponentes ficaram envergonhados, mas o povo se alegrava com todas as maravilhas que ele estava fazendo.
18 Ne Jisɔs agií gemɛ jií aké, “Gefwage Ɛsɔwɔ gélú mbɔ nnó? Mmɛge ná geji ne ndé?
18 Então Jesus perguntou: "Com que se parece o Reino de Deus? Com que o compararei?
19 Gélú nkane mbeé mbwɛ́ ayí ákuú mɔsta, ɛníné muú abɔɔ́ apɛné né mekɔɔ́ wuú. Néchígé, néwɛ́, nébwɔlé gekpɛ́kpɛ́gé genɔɔ́ ne denywɔné détɛ́nege anyua bwɔ́ wyɛ́.”
19 É como um grão de mostarda que um homem semeou em sua horta. Ele cresceu e se tornou uma árvore, e as aves do céu se fizaram ninhos em seus ramos".
20 Jisɔs ama gíi gemɛ jií aké: “Mmage mɛ́ɛ na gefwage Ɛsɔwɔ ne ndé?
20 Mais uma vez ele perguntou: "A que compararei o Reino de Deus?
21 Gelú ntó nkane yis uka ɛbi upyɛ brɛd amualé ɛbi mendée abɔ achwaré ne gejamégé flawa abɛlé kpaá tɛ flawa meko amuále.”
21 É como o fermento que uma mulher misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
22 Jisɔs alú kɛ́ne ajyɛ né Jɛrosalɛ. Ndɛre ajyɛ́, akoge malɔ́málɔ́, alɛrege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
22 Depois Jesus foi pelas cidades e povoados e ensinava, prosseguindo em direção a Jerusalém.
23 Muú fɔ agií ji aké, “Ata, bɔɔ́ bií ányɛɛ́ nyɛ́ geŋwá ɛyí gélá gébyɛ́ ábɛɛ́ nyɛ́ ɛ́lé gachyɛ́?”
23 Alguém lhe perguntou: "Senhor, serão poucos os salvos? " Ele lhes disse:
24 “Ɛnyú myɛ́ge lé mamkpɛ né menómbi ɛwé ɛ́lú mámálé nnó depó. Néndé ngarege ɛnyú nnó gejamégé bɔɔ́ ámuáme nyɛ mamkpɛ, ne metí ɛ́bɛ́ nyɛ.
24 "Esforcem-se para entrar pela porta estreita, porque eu lhes digo que muitos tentarão entrar e não conseguirão.
25 Gébé gékwɔ́nege nyɛ, ɛyígé mbɔɔ́ gepú akwilege ka, agbɛ́ menómbi. Gébégé agbɛgé ɛwú, ɛnyú bí délaá dafyɛ denóme nyɛ menómbi dekuú nnó, ‘Ata, néné ɛsé menombi.’ Ne ajɔge nyɛ ne ɛnyú aké, ‘Nkágé fɔ́ mbaá yi ɛnyú detané.’
25 Quando o dono da casa se levantar e fechar a porta, vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abre-nos a porta’. "Ele, porém, responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês’.
26 Ɛnyú delɔ nyɛ manɛné mmyɛ deké, ‘Pɔ́ ɛsé debɔ́ dejwɔlé mbaá ama ne wɔ, denyɛ́ menyɛɛ́, denyú mmɔɔ́? Pɔ́ ɔbɔ́ ɔ́chwɔ́ né melɔ sé ɔgarege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ?’
26 "Então vocês dirão: ‘Comemos e bebemos contigo, e ensinaste em nossas ruas’.
27 Yɛ́mbɔ ashúge nyɛ ɛnyú meko nnó, ‘Ngarege ɛnyú, nkágé fɔ́ mbaá yi détané. Kwílege me ushuú. Ɛnyú dekɛne depyɛ nchyɛ!’
27 "Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, todos vocês, que praticam o mal! ’
28 Ne degɛne nyɛ Abraham, Asek, ne Jakɔb chónchó ne bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ako ndɛre ájwɔlé mbaá ayi Ɛsɔwɔ ágbárége gefwa jií, ɛnyú delile nyɛ, ne denyɛɛ́ máŋɛ́né ne matɔɔ́ usɔɔ́.
28 "Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque e Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês excluídos.
29 Né gébé ɛyígémbɔ bɔɔ́ átánege nyɛ né umɛ malɔ mme mako, manyɛ gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ ágbárege.
29 Pessoas virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e ocuparão os seus lugares à mesa no Reino de Deus.
30 Kaáge nnó bɔɔ́ fɔ abi anóge mbɔ ɛbwɔ́, álaá nyɛ bɔ apɔ́ mpa ne bɔɔ́ abi álu bɔ apɔ mpa álaá nyɛ afwa.”
30 De fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos".
31 Wyɛ́ né gébé ɛyígémbɔ, bɔɔ́ Farasi fɔ́ áchwɔ garé Jisɔs áké, “Kwélé fa chó geba ɛyigéchá néndé Mfwa *Hɛrɔd akɛlege manwá wɔ.”
31 Naquela mesma hora alguns fariseus aproximaram-se de Jesus e lhe disseram: "Saia e vá embora daqui, pois Herodes quer matá-lo".
32 Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Chóge dégáré muú defyá yimbɔ nnó, ji akaá nnó mferege aló nchyɛ fína mmage mpyɛ bɔɔ́ mamée átoó ne wyɛ́mbɔ ne mmáge pyɛ́ geyá. Fí ndɔ ɛ́lɛ́ ne nnérege utɔɔ́ ba.
32 Ele respondeu: "Vão dizer àquela raposa: ‘Expulsarei demônios e curarei o povo hoje e amanhã, e no terceiro dia estarei pronto’.
33 Yɛ́mbɔ yɛlé mbɔ́ njɔɔ́, mbɔ́ manlyá fina njyɛ Jɛrosalɛ, nkɛne nekɛ geyá ne ndɔ́ ɛpéa. Ɛ́lɔ́mé fɔ nnó áwá muú ɛkpávɛ́ Ɛsɔwɔ né mbaá yichá ɛ́kosé né Jɛrósálɛ wɔ́.”
33 Mas, preciso prosseguir hoje, amanhã e depois de amanhã, pois certamente nenhum profeta deve morrer fora de Jerusalém!
34 Jisɔs alɔ mánsómégé ake, “Ɛ ɛ́ Jɛrosalɛ, Ɛ ɛ́ Jɛrosalɛ, dewane bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne detome abifɔ ne mataá, bɔɔ́ dentɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ atɔmé ɛta nyú! Mmua mɛ́ ndɔ ndɔ ne ndɔ, manyweré ɛnyú nkwere nkane mekwɔ akwérege baá bií, yɛ́mbɔ ɛnyú dékɛ́légé fɔ́.
34 "Jerusalém, Jerusalém, você, que mata os profetas e apedrejas os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha reúne os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Gɛ́ge yɛ́ nnó, melɔ nyú ɛ́la mɛ́ mábɔ́mé. Ne ngarege ɛnyú nnó, ɛlɔ fina ɛjyɛ́gé mbɛ, ɛnyú démágé gɛ́sé me kpaá tɛ bií ɛbi ɛnyú dejɔ́ge nyɛ nnó, ‘Mejé ɛ́bɛ́ ne muú ayi achwɔ́ɔ né mabɔ Atá!’”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. Eu lhes digo que vocês não me verão mais até que digam: ‘Bendito o que vem em nome do Senhor’".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.