Lucas 13
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Né gébé ɛyigémbɔ, bɔɔ́ áchwɔ gáre Jisɔs mechɔ́ fɔ́ ɛwé ɛbɔ́ ɛpyɛɛ́ ne bɔɔ́ Galilií fɔ́. Ndɛre ɛbwɔ ápyɛ́ upɛ, Palɛt Gɔ́mena né Rom, atɔ́ bɔɔ́ nnó áwá ɛbwɔ́. Ájyɛge áwá bɔɔ́ bimbɔ ne manoó bwɔ́ macho ne amí menya ɛyí ápyɛ́ upɛ.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Jisɔs awúgé mbɔ agií aké, “Défɛré nnó bɔɔ́ abi ágbó mbɔ, ɛlé ápyɛɛ́ ubeé ápwɔɔ́ bɔɔ́ Gálilí abifɔ?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ. Ngarege ɛnyú nnó: Mbɔgé délá *kwɔré matɔɔ́ nyú wɔ́, deniíge nyɛ́ gemɛ nyu geko nka ama.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Tége genó ɛyí gépyɛ́ né melɔ́ Silɔm. Ɛnyɔŋ ɛkwé ɛ́wá bɔɔ́ nekwuneálɛ́ɛ. Défɛré nnó bɔɔ́ bí ágbó mbɔ, ɛ́lé ɛbwɔ́ ápyɛɛ́ ubeé dɔɔ́ ápwɔ́ bɔɔ́ Jɛrosalɛ abifɔ?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ. Ngarege ɛnyú nnó, Mbɔgé delá kwɔré matɔɔ́ nyú wɔ́, deniíge nyɛ́ gemɛ nyu geko nka ama.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Ne Jisɔs agaré ɛbwɔ́ nekanémejɔɔ́ ɛni ake, “Mende fɔ abɔ́ apɛ genɔɔ́ gefɔ́ né mekɔɔ́ wuú, gébé gékwɔ́négé ajyɛ pɛ nnó genɔɔ́ ɛyigémbɔ gewɔ ne ji akyɛ́ umpomé ne yɛ géma agɛ́ wɔ́.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Né gébé ɛyigéfɔ, ajɔɔ́ ne muú utɔɔ́ wuú aké, ‘Aŋmɛ́ álɛ́ mbɔ alɛɛ́ ayi nchwɔ́ɔ mankyɛ́ umpomé fá né genɔɔ́ ɛyi ne yɛ gefɔ́ ngɛ́né. Kɛ géjí gékwé, géfɔɔ́ mbaá detú.’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Muú utɔɔ́ aké, ‘Atá, nnɛ wɔ mmyɛ, ma lyaá géjí gébɛ́ né ŋmɛ néma. Nchome nyɛ́ ula bií ngyá, ngbɛle ujwaá wyɛ́.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Mbɔgé ŋmɛ néchá gewɔgé ɛlɔ́, gélágé wɔ wɔ́ ɔkágé kɛ́ geji ɔŋmé mme.’”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Bií uwyaá bɔɔ́ Jus fɔ́ úkwɔ́négé Jisɔs abɔ́ alɛrege bɔɔ́ né mmu ɛcha mmyɛmenɛne.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Mendée fɔ abɔ́ alu ɛ́fɛɛ́, ayi meló nchyɛ ájyálé ji gempyó, ála kɛ pyópyó. Ameé né aŋmɛ nekúuneálɛɛ́ ne akágé nyaá mmyɛ akɛ́ cho.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Jisɔs agɛ mendée yimbɔ, akuú ji ne aké ne ji, “Mmá lɔ nána ɔjyɛ́gé mbɛ nemée nɛɛ́ nébyɛ́.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Ajɔ́ge mbɔ anɛré ji ɛbwɔ mmyɛ, tɛ́né tɛ́né mendée yimbɔ atoó, anyaá mmyɛ atɛné cho, alɔ mamfɛ́gé Ɛsɔwɔ.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Muú kpaá né ɛcha mmyɛmenɛne agɛ́gé nnó Jisɔs apyɛ mendée yiná atoó bií uwyaá bwɔ, metɔɔ́ ɛ́sɔ́ ji. Alɔ manwégé bɔɔ́ aké, “Ndɔ́ ɛ́lú ɛ́kéné ɛyí bɔɔ́ ápyɛ utɔɔ́. Chwɔ́ge lé né ndɔ yimbɔ nnó ápyɛ ɛnyú detoó. Muú amagé chwɔ́ sé né bií uwyaá.”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Átá Jisɔs aké ne ji, “Ɛnyú bɔɔ́ dembwɔ́lé! Yɛ́ndé bií uwyaá, yɛ́ndémuú nyú, akágé ná mpɔ wuú nnó ajyɛ́ ányú manaá?
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Mechɔ́ ɛwé mendée yina ɛ́lú nnó alu mpyáne Abraham, ne danchɔmeló afyɛ ji né ɛfwyale né aŋmɛ nekúuneálɛ́ɛ. Ɛ́pɔ́ galɔ́gálɔ́ nno áféré ji né ɛfwyale bií uwyaá?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Jisɔs ajɔ́gé mbɔ, bɔɔ́ mawámé bií mmyɛ́ ɛ́gbó ɛbwɔ́ yɛ́mbɔ gejamégé bɔ́ álú ne nechɔ́chɔ́ né ufélekpá ɛbi Jisɔs apyɛ́ɛ.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Ne Jisɔs agií gemɛ jií aké, “Gefwage Ɛsɔwɔ gélú mbɔ nnó? Mmɛge ná geji ne ndé?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Gélú nkane mbeé mbwɛ́ ayí ákuú mɔsta, ɛníné muú abɔɔ́ apɛné né mekɔɔ́ wuú. Néchígé, néwɛ́, nébwɔlé gekpɛ́kpɛ́gé genɔɔ́ ne denywɔné détɛ́nege anyua bwɔ́ wyɛ́.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Jisɔs ama gíi gemɛ jií aké: “Mmage mɛ́ɛ na gefwage Ɛsɔwɔ ne ndé?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Gelú ntó nkane yis uka ɛbi upyɛ brɛd amualé ɛbi mendée abɔ achwaré ne gejamégé flawa abɛlé kpaá tɛ flawa meko amuále.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Jisɔs alú kɛ́ne ajyɛ né Jɛrosalɛ. Ndɛre ajyɛ́, akoge malɔ́málɔ́, alɛrege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Muú fɔ agií ji aké, “Ata, bɔɔ́ bií ányɛɛ́ nyɛ́ geŋwá ɛyí gélá gébyɛ́ ábɛɛ́ nyɛ́ ɛ́lé gachyɛ́?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Ɛnyú myɛ́ge lé mamkpɛ né menómbi ɛwé ɛ́lú mámálé nnó depó. Néndé ngarege ɛnyú nnó gejamégé bɔɔ́ ámuáme nyɛ mamkpɛ, ne metí ɛ́bɛ́ nyɛ.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Gébé gékwɔ́nege nyɛ, ɛyígé mbɔɔ́ gepú akwilege ka, agbɛ́ menómbi. Gébégé agbɛgé ɛwú, ɛnyú bí délaá dafyɛ denóme nyɛ menómbi dekuú nnó, ‘Ata, néné ɛsé menombi.’ Ne ajɔge nyɛ ne ɛnyú aké, ‘Nkágé fɔ́ mbaá yi ɛnyú detané.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Ɛnyú delɔ nyɛ manɛné mmyɛ deké, ‘Pɔ́ ɛsé debɔ́ dejwɔlé mbaá ama ne wɔ, denyɛ́ menyɛɛ́, denyú mmɔɔ́? Pɔ́ ɔbɔ́ ɔ́chwɔ́ né melɔ sé ɔgarege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ?’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Yɛ́mbɔ ashúge nyɛ ɛnyú meko nnó, ‘Ngarege ɛnyú, nkágé fɔ́ mbaá yi détané. Kwílege me ushuú. Ɛnyú dekɛne depyɛ nchyɛ!’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 Ne degɛne nyɛ Abraham, Asek, ne Jakɔb chónchó ne bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ako ndɛre ájwɔlé mbaá ayi Ɛsɔwɔ ágbárége gefwa jií, ɛnyú delile nyɛ, ne denyɛɛ́ máŋɛ́né ne matɔɔ́ usɔɔ́.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Né gébé ɛyígémbɔ bɔɔ́ átánege nyɛ né umɛ malɔ mme mako, manyɛ gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ ágbárege.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Kaáge nnó bɔɔ́ fɔ abi anóge mbɔ ɛbwɔ́, álaá nyɛ bɔ apɔ́ mpa ne bɔɔ́ abi álu bɔ apɔ mpa álaá nyɛ afwa.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Wyɛ́ né gébé ɛyígémbɔ, bɔɔ́ Farasi fɔ́ áchwɔ garé Jisɔs áké, “Kwélé fa chó geba ɛyigéchá néndé Mfwa *Hɛrɔd akɛlege manwá wɔ.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Chóge dégáré muú defyá yimbɔ nnó, ji akaá nnó mferege aló nchyɛ fína mmage mpyɛ bɔɔ́ mamée átoó ne wyɛ́mbɔ ne mmáge pyɛ́ geyá. Fí ndɔ ɛ́lɛ́ ne nnérege utɔɔ́ ba.
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Yɛ́mbɔ yɛlé mbɔ́ njɔɔ́, mbɔ́ manlyá fina njyɛ Jɛrosalɛ, nkɛne nekɛ geyá ne ndɔ́ ɛpéa. Ɛ́lɔ́mé fɔ nnó áwá muú ɛkpávɛ́ Ɛsɔwɔ né mbaá yichá ɛ́kosé né Jɛrósálɛ wɔ́.”
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Jisɔs alɔ mánsómégé ake, “Ɛ ɛ́ Jɛrosalɛ, Ɛ ɛ́ Jɛrosalɛ, dewane bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne detome abifɔ ne mataá, bɔɔ́ dentɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ atɔmé ɛta nyú! Mmua mɛ́ ndɔ ndɔ ne ndɔ, manyweré ɛnyú nkwere nkane mekwɔ akwérege baá bií, yɛ́mbɔ ɛnyú dékɛ́légé fɔ́.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Gɛ́ge yɛ́ nnó, melɔ nyú ɛ́la mɛ́ mábɔ́mé. Ne ngarege ɛnyú nnó, ɛlɔ fina ɛjyɛ́gé mbɛ, ɛnyú démágé gɛ́sé me kpaá tɛ bií ɛbi ɛnyú dejɔ́ge nyɛ nnó, ‘Mejé ɛ́bɛ́ ne muú ayi achwɔ́ɔ né mabɔ Atá!’”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.