Lucas 13

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Né gébé ɛyigémbɔ, bɔɔ́ áchwɔ gáre Jisɔs mechɔ́ fɔ́ ɛwé ɛbɔ́ ɛpyɛɛ́ ne bɔɔ́ Galilií fɔ́. Ndɛre ɛbwɔ ápyɛ́ upɛ, Palɛt Gɔ́mena né Rom, atɔ́ bɔɔ́ nnó áwá ɛbwɔ́. Ájyɛge áwá bɔɔ́ bimbɔ ne manoó bwɔ́ macho ne amí menya ɛyí ápyɛ́ upɛ.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Jisɔs awúgé mbɔ agií aké, “Défɛré nnó bɔɔ́ abi ágbó mbɔ, ɛlé ápyɛɛ́ ubeé ápwɔɔ́ bɔɔ́ Gálilí abifɔ?
2 Então Jesus disse:
3 Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ. Ngarege ɛnyú nnó: Mbɔgé délá *kwɔré matɔɔ́ nyú wɔ́, deniíge nyɛ́ gemɛ nyu geko nka ama.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Tége genó ɛyí gépyɛ́ né melɔ́ Silɔm. Ɛnyɔŋ ɛkwé ɛ́wá bɔɔ́ nekwuneálɛ́ɛ. Défɛré nnó bɔɔ́ bí ágbó mbɔ, ɛ́lé ɛbwɔ́ ápyɛɛ́ ubeé dɔɔ́ ápwɔ́ bɔɔ́ Jɛrosalɛ abifɔ?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ. Ngarege ɛnyú nnó, Mbɔgé delá kwɔré matɔɔ́ nyú wɔ́, deniíge nyɛ́ gemɛ nyu geko nka ama.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Ne Jisɔs agaré ɛbwɔ́ nekanémejɔɔ́ ɛni ake, “Mende fɔ abɔ́ apɛ genɔɔ́ gefɔ́ né mekɔɔ́ wuú, gébé gékwɔ́négé ajyɛ pɛ nnó genɔɔ́ ɛyigémbɔ gewɔ ne ji akyɛ́ umpomé ne yɛ géma agɛ́ wɔ́.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Né gébé ɛyigéfɔ, ajɔɔ́ ne muú utɔɔ́ wuú aké, ‘Aŋmɛ́ álɛ́ mbɔ alɛɛ́ ayi nchwɔ́ɔ mankyɛ́ umpomé fá né genɔɔ́ ɛyi ne yɛ gefɔ́ ngɛ́né. Kɛ géjí gékwé, géfɔɔ́ mbaá detú.’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Muú utɔɔ́ aké, ‘Atá, nnɛ wɔ mmyɛ, ma lyaá géjí gébɛ́ né ŋmɛ néma. Nchome nyɛ́ ula bií ngyá, ngbɛle ujwaá wyɛ́.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Mbɔgé ŋmɛ néchá gewɔgé ɛlɔ́, gélágé wɔ wɔ́ ɔkágé kɛ́ geji ɔŋmé mme.’”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Bií uwyaá bɔɔ́ Jus fɔ́ úkwɔ́négé Jisɔs abɔ́ alɛrege bɔɔ́ né mmu ɛcha mmyɛmenɛne.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Mendée fɔ abɔ́ alu ɛ́fɛɛ́, ayi meló nchyɛ ájyálé ji gempyó, ála kɛ pyópyó. Ameé né aŋmɛ nekúuneálɛɛ́ ne akágé nyaá mmyɛ akɛ́ cho.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Jisɔs agɛ mendée yimbɔ, akuú ji ne aké ne ji, “Mmá lɔ nána ɔjyɛ́gé mbɛ nemée nɛɛ́ nébyɛ́.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Ajɔ́ge mbɔ anɛré ji ɛbwɔ mmyɛ, tɛ́né tɛ́né mendée yimbɔ atoó, anyaá mmyɛ atɛné cho, alɔ mamfɛ́gé Ɛsɔwɔ.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Muú kpaá né ɛcha mmyɛmenɛne agɛ́gé nnó Jisɔs apyɛ mendée yiná atoó bií uwyaá bwɔ, metɔɔ́ ɛ́sɔ́ ji. Alɔ manwégé bɔɔ́ aké, “Ndɔ́ ɛ́lú ɛ́kéné ɛyí bɔɔ́ ápyɛ utɔɔ́. Chwɔ́ge lé né ndɔ yimbɔ nnó ápyɛ ɛnyú detoó. Muú amagé chwɔ́ sé né bií uwyaá.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Átá Jisɔs aké ne ji, “Ɛnyú bɔɔ́ dembwɔ́lé! Yɛ́ndé bií uwyaá, yɛ́ndémuú nyú, akágé ná mpɔ wuú nnó ajyɛ́ ányú manaá?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Mechɔ́ ɛwé mendée yina ɛ́lú nnó alu mpyáne Abraham, ne danchɔmeló afyɛ ji né ɛfwyale né aŋmɛ nekúuneálɛ́ɛ. Ɛ́pɔ́ galɔ́gálɔ́ nno áféré ji né ɛfwyale bií uwyaá?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Jisɔs ajɔ́gé mbɔ, bɔɔ́ mawámé bií mmyɛ́ ɛ́gbó ɛbwɔ́ yɛ́mbɔ gejamégé bɔ́ álú ne nechɔ́chɔ́ né ufélekpá ɛbi Jisɔs apyɛ́ɛ.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Ne Jisɔs agií gemɛ jií aké, “Gefwage Ɛsɔwɔ gélú mbɔ nnó? Mmɛge ná geji ne ndé?
18 Jesus disse:
19 Gélú nkane mbeé mbwɛ́ ayí ákuú mɔsta, ɛníné muú abɔɔ́ apɛné né mekɔɔ́ wuú. Néchígé, néwɛ́, nébwɔlé gekpɛ́kpɛ́gé genɔɔ́ ne denywɔné détɛ́nege anyua bwɔ́ wyɛ́.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Jisɔs ama gíi gemɛ jií aké: “Mmage mɛ́ɛ na gefwage Ɛsɔwɔ ne ndé?
20 Jesus continuou:
21 Gelú ntó nkane yis uka ɛbi upyɛ brɛd amualé ɛbi mendée abɔ achwaré ne gejamégé flawa abɛlé kpaá tɛ flawa meko amuále.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Jisɔs alú kɛ́ne ajyɛ né Jɛrosalɛ. Ndɛre ajyɛ́, akoge malɔ́málɔ́, alɛrege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Muú fɔ agií ji aké, “Ata, bɔɔ́ bií ányɛɛ́ nyɛ́ geŋwá ɛyí gélá gébyɛ́ ábɛɛ́ nyɛ́ ɛ́lé gachyɛ́?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Ɛnyú myɛ́ge lé mamkpɛ né menómbi ɛwé ɛ́lú mámálé nnó depó. Néndé ngarege ɛnyú nnó gejamégé bɔɔ́ ámuáme nyɛ mamkpɛ, ne metí ɛ́bɛ́ nyɛ.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Gébé gékwɔ́nege nyɛ, ɛyígé mbɔɔ́ gepú akwilege ka, agbɛ́ menómbi. Gébégé agbɛgé ɛwú, ɛnyú bí délaá dafyɛ denóme nyɛ menómbi dekuú nnó, ‘Ata, néné ɛsé menombi.’ Ne ajɔge nyɛ ne ɛnyú aké, ‘Nkágé fɔ́ mbaá yi ɛnyú detané.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Ɛnyú delɔ nyɛ manɛné mmyɛ deké, ‘Pɔ́ ɛsé debɔ́ dejwɔlé mbaá ama ne wɔ, denyɛ́ menyɛɛ́, denyú mmɔɔ́? Pɔ́ ɔbɔ́ ɔ́chwɔ́ né melɔ sé ɔgarege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ?’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Yɛ́mbɔ ashúge nyɛ ɛnyú meko nnó, ‘Ngarege ɛnyú, nkágé fɔ́ mbaá yi détané. Kwílege me ushuú. Ɛnyú dekɛne depyɛ nchyɛ!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Ne degɛne nyɛ Abraham, Asek, ne Jakɔb chónchó ne bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ako ndɛre ájwɔlé mbaá ayi Ɛsɔwɔ ágbárége gefwa jií, ɛnyú delile nyɛ, ne denyɛɛ́ máŋɛ́né ne matɔɔ́ usɔɔ́.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Né gébé ɛyígémbɔ bɔɔ́ átánege nyɛ né umɛ malɔ mme mako, manyɛ gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ ágbárege.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Kaáge nnó bɔɔ́ fɔ abi anóge mbɔ ɛbwɔ́, álaá nyɛ bɔ apɔ́ mpa ne bɔɔ́ abi álu bɔ apɔ mpa álaá nyɛ afwa.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Wyɛ́ né gébé ɛyígémbɔ, bɔɔ́ Farasi fɔ́ áchwɔ garé Jisɔs áké, “Kwélé fa chó geba ɛyigéchá néndé Mfwa *Hɛrɔd akɛlege manwá wɔ.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Chóge dégáré muú defyá yimbɔ nnó, ji akaá nnó mferege aló nchyɛ fína mmage mpyɛ bɔɔ́ mamée átoó ne wyɛ́mbɔ ne mmáge pyɛ́ geyá. Fí ndɔ ɛ́lɛ́ ne nnérege utɔɔ́ ba.
32 Jesus respondeu:
33 Yɛ́mbɔ yɛlé mbɔ́ njɔɔ́, mbɔ́ manlyá fina njyɛ Jɛrosalɛ, nkɛne nekɛ geyá ne ndɔ́ ɛpéa. Ɛ́lɔ́mé fɔ nnó áwá muú ɛkpávɛ́ Ɛsɔwɔ né mbaá yichá ɛ́kosé né Jɛrósálɛ wɔ́.”
33 E Jesus continuou:
34 Jisɔs alɔ mánsómégé ake, “Ɛ ɛ́ Jɛrosalɛ, Ɛ ɛ́ Jɛrosalɛ, dewane bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne detome abifɔ ne mataá, bɔɔ́ dentɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ atɔmé ɛta nyú! Mmua mɛ́ ndɔ ndɔ ne ndɔ, manyweré ɛnyú nkwere nkane mekwɔ akwérege baá bií, yɛ́mbɔ ɛnyú dékɛ́légé fɔ́.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Gɛ́ge yɛ́ nnó, melɔ nyú ɛ́la mɛ́ mábɔ́mé. Ne ngarege ɛnyú nnó, ɛlɔ fina ɛjyɛ́gé mbɛ, ɛnyú démágé gɛ́sé me kpaá tɛ bií ɛbi ɛnyú dejɔ́ge nyɛ nnó, ‘Mejé ɛ́bɛ́ ne muú ayi achwɔ́ɔ né mabɔ Atá!’”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.