Lucas 13

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Né gébé ɛyigémbɔ, bɔɔ́ áchwɔ gáre Jisɔs mechɔ́ fɔ́ ɛwé ɛbɔ́ ɛpyɛɛ́ ne bɔɔ́ Galilií fɔ́. Ndɛre ɛbwɔ ápyɛ́ upɛ, Palɛt Gɔ́mena né Rom, atɔ́ bɔɔ́ nnó áwá ɛbwɔ́. Ájyɛge áwá bɔɔ́ bimbɔ ne manoó bwɔ́ macho ne amí menya ɛyí ápyɛ́ upɛ.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Jisɔs awúgé mbɔ agií aké, “Défɛré nnó bɔɔ́ abi ágbó mbɔ, ɛlé ápyɛɛ́ ubeé ápwɔɔ́ bɔɔ́ Gálilí abifɔ?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ. Ngarege ɛnyú nnó: Mbɔgé délá *kwɔré matɔɔ́ nyú wɔ́, deniíge nyɛ́ gemɛ nyu geko nka ama.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Tége genó ɛyí gépyɛ́ né melɔ́ Silɔm. Ɛnyɔŋ ɛkwé ɛ́wá bɔɔ́ nekwuneálɛ́ɛ. Défɛré nnó bɔɔ́ bí ágbó mbɔ, ɛ́lé ɛbwɔ́ ápyɛɛ́ ubeé dɔɔ́ ápwɔ́ bɔɔ́ Jɛrosalɛ abifɔ?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ɛpɔ́fɔ́ mbɔ. Ngarege ɛnyú nnó, Mbɔgé delá kwɔré matɔɔ́ nyú wɔ́, deniíge nyɛ́ gemɛ nyu geko nka ama.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Ne Jisɔs agaré ɛbwɔ́ nekanémejɔɔ́ ɛni ake, “Mende fɔ abɔ́ apɛ genɔɔ́ gefɔ́ né mekɔɔ́ wuú, gébé gékwɔ́négé ajyɛ pɛ nnó genɔɔ́ ɛyigémbɔ gewɔ ne ji akyɛ́ umpomé ne yɛ géma agɛ́ wɔ́.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Né gébé ɛyigéfɔ, ajɔɔ́ ne muú utɔɔ́ wuú aké, ‘Aŋmɛ́ álɛ́ mbɔ alɛɛ́ ayi nchwɔ́ɔ mankyɛ́ umpomé fá né genɔɔ́ ɛyi ne yɛ gefɔ́ ngɛ́né. Kɛ géjí gékwé, géfɔɔ́ mbaá detú.’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Muú utɔɔ́ aké, ‘Atá, nnɛ wɔ mmyɛ, ma lyaá géjí gébɛ́ né ŋmɛ néma. Nchome nyɛ́ ula bií ngyá, ngbɛle ujwaá wyɛ́.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Mbɔgé ŋmɛ néchá gewɔgé ɛlɔ́, gélágé wɔ wɔ́ ɔkágé kɛ́ geji ɔŋmé mme.’”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Bií uwyaá bɔɔ́ Jus fɔ́ úkwɔ́négé Jisɔs abɔ́ alɛrege bɔɔ́ né mmu ɛcha mmyɛmenɛne.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Mendée fɔ abɔ́ alu ɛ́fɛɛ́, ayi meló nchyɛ ájyálé ji gempyó, ála kɛ pyópyó. Ameé né aŋmɛ nekúuneálɛɛ́ ne akágé nyaá mmyɛ akɛ́ cho.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Jisɔs agɛ mendée yimbɔ, akuú ji ne aké ne ji, “Mmá lɔ nána ɔjyɛ́gé mbɛ nemée nɛɛ́ nébyɛ́.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Ajɔ́ge mbɔ anɛré ji ɛbwɔ mmyɛ, tɛ́né tɛ́né mendée yimbɔ atoó, anyaá mmyɛ atɛné cho, alɔ mamfɛ́gé Ɛsɔwɔ.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Muú kpaá né ɛcha mmyɛmenɛne agɛ́gé nnó Jisɔs apyɛ mendée yiná atoó bií uwyaá bwɔ, metɔɔ́ ɛ́sɔ́ ji. Alɔ manwégé bɔɔ́ aké, “Ndɔ́ ɛ́lú ɛ́kéné ɛyí bɔɔ́ ápyɛ utɔɔ́. Chwɔ́ge lé né ndɔ yimbɔ nnó ápyɛ ɛnyú detoó. Muú amagé chwɔ́ sé né bií uwyaá.”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Átá Jisɔs aké ne ji, “Ɛnyú bɔɔ́ dembwɔ́lé! Yɛ́ndé bií uwyaá, yɛ́ndémuú nyú, akágé ná mpɔ wuú nnó ajyɛ́ ányú manaá?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Mechɔ́ ɛwé mendée yina ɛ́lú nnó alu mpyáne Abraham, ne danchɔmeló afyɛ ji né ɛfwyale né aŋmɛ nekúuneálɛ́ɛ. Ɛ́pɔ́ galɔ́gálɔ́ nno áféré ji né ɛfwyale bií uwyaá?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Jisɔs ajɔ́gé mbɔ, bɔɔ́ mawámé bií mmyɛ́ ɛ́gbó ɛbwɔ́ yɛ́mbɔ gejamégé bɔ́ álú ne nechɔ́chɔ́ né ufélekpá ɛbi Jisɔs apyɛ́ɛ.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ne Jisɔs agií gemɛ jií aké, “Gefwage Ɛsɔwɔ gélú mbɔ nnó? Mmɛge ná geji ne ndé?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Gélú nkane mbeé mbwɛ́ ayí ákuú mɔsta, ɛníné muú abɔɔ́ apɛné né mekɔɔ́ wuú. Néchígé, néwɛ́, nébwɔlé gekpɛ́kpɛ́gé genɔɔ́ ne denywɔné détɛ́nege anyua bwɔ́ wyɛ́.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Jisɔs ama gíi gemɛ jií aké: “Mmage mɛ́ɛ na gefwage Ɛsɔwɔ ne ndé?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Gelú ntó nkane yis uka ɛbi upyɛ brɛd amualé ɛbi mendée abɔ achwaré ne gejamégé flawa abɛlé kpaá tɛ flawa meko amuále.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Jisɔs alú kɛ́ne ajyɛ né Jɛrosalɛ. Ndɛre ajyɛ́, akoge malɔ́málɔ́, alɛrege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Muú fɔ agií ji aké, “Ata, bɔɔ́ bií ányɛɛ́ nyɛ́ geŋwá ɛyí gélá gébyɛ́ ábɛɛ́ nyɛ́ ɛ́lé gachyɛ́?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Ɛnyú myɛ́ge lé mamkpɛ né menómbi ɛwé ɛ́lú mámálé nnó depó. Néndé ngarege ɛnyú nnó gejamégé bɔɔ́ ámuáme nyɛ mamkpɛ, ne metí ɛ́bɛ́ nyɛ.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Gébé gékwɔ́nege nyɛ, ɛyígé mbɔɔ́ gepú akwilege ka, agbɛ́ menómbi. Gébégé agbɛgé ɛwú, ɛnyú bí délaá dafyɛ denóme nyɛ menómbi dekuú nnó, ‘Ata, néné ɛsé menombi.’ Ne ajɔge nyɛ ne ɛnyú aké, ‘Nkágé fɔ́ mbaá yi ɛnyú detané.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Ɛnyú delɔ nyɛ manɛné mmyɛ deké, ‘Pɔ́ ɛsé debɔ́ dejwɔlé mbaá ama ne wɔ, denyɛ́ menyɛɛ́, denyú mmɔɔ́? Pɔ́ ɔbɔ́ ɔ́chwɔ́ né melɔ sé ɔgarege bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ?’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Yɛ́mbɔ ashúge nyɛ ɛnyú meko nnó, ‘Ngarege ɛnyú, nkágé fɔ́ mbaá yi détané. Kwílege me ushuú. Ɛnyú dekɛne depyɛ nchyɛ!’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Ne degɛne nyɛ Abraham, Asek, ne Jakɔb chónchó ne bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ako ndɛre ájwɔlé mbaá ayi Ɛsɔwɔ ágbárége gefwa jií, ɛnyú delile nyɛ, ne denyɛɛ́ máŋɛ́né ne matɔɔ́ usɔɔ́.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Né gébé ɛyígémbɔ bɔɔ́ átánege nyɛ né umɛ malɔ mme mako, manyɛ gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ ágbárege.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Kaáge nnó bɔɔ́ fɔ abi anóge mbɔ ɛbwɔ́, álaá nyɛ bɔ apɔ́ mpa ne bɔɔ́ abi álu bɔ apɔ mpa álaá nyɛ afwa.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Wyɛ́ né gébé ɛyígémbɔ, bɔɔ́ Farasi fɔ́ áchwɔ garé Jisɔs áké, “Kwélé fa chó geba ɛyigéchá néndé Mfwa *Hɛrɔd akɛlege manwá wɔ.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Chóge dégáré muú defyá yimbɔ nnó, ji akaá nnó mferege aló nchyɛ fína mmage mpyɛ bɔɔ́ mamée átoó ne wyɛ́mbɔ ne mmáge pyɛ́ geyá. Fí ndɔ ɛ́lɛ́ ne nnérege utɔɔ́ ba.
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Yɛ́mbɔ yɛlé mbɔ́ njɔɔ́, mbɔ́ manlyá fina njyɛ Jɛrosalɛ, nkɛne nekɛ geyá ne ndɔ́ ɛpéa. Ɛ́lɔ́mé fɔ nnó áwá muú ɛkpávɛ́ Ɛsɔwɔ né mbaá yichá ɛ́kosé né Jɛrósálɛ wɔ́.”
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 Jisɔs alɔ mánsómégé ake, “Ɛ ɛ́ Jɛrosalɛ, Ɛ ɛ́ Jɛrosalɛ, dewane bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne detome abifɔ ne mataá, bɔɔ́ dentɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ atɔmé ɛta nyú! Mmua mɛ́ ndɔ ndɔ ne ndɔ, manyweré ɛnyú nkwere nkane mekwɔ akwérege baá bií, yɛ́mbɔ ɛnyú dékɛ́légé fɔ́.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Gɛ́ge yɛ́ nnó, melɔ nyú ɛ́la mɛ́ mábɔ́mé. Ne ngarege ɛnyú nnó, ɛlɔ fina ɛjyɛ́gé mbɛ, ɛnyú démágé gɛ́sé me kpaá tɛ bií ɛbi ɛnyú dejɔ́ge nyɛ nnó, ‘Mejé ɛ́bɛ́ ne muú ayi achwɔ́ɔ né mabɔ Atá!’”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.