João 5
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NTLH
1 Ndɔfɔ́ ɛkógé, Jisɔs alyaá Galilií akwɔ́ afɛ́ né Jɛrosalɛ manjyɛ nyɛ́ ɛpaá bɔɔ́ Jus fɔ́.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus foi até Jerusalém.
2 Né melɔ Jɛrosalɛ, géntoógé manaá fɔ́ gélú wyɛ́ ɛyigé anɔ geji nebɔ agbá ata, Kwɔ́kwɔ́lé ne menombi ɛwé magɔ́ŋme ákóge wyɛ. Ákuú geji né mejɔɔ́ Hibru nnó Bɛtsata.
2 Ali existe um tanque que tem cinco entradas e que fica perto do Portão das Ovelhas. Em hebraico esse tanque se chama “Betezata”.
3 Gejamégé bɔɔ́ abi amée, ájwɔlége wyɛ. Abi amɛ nónómé, ubwéré, ne abi amée unchanchi. Ágile nnó Nnyi nebulé.
3 Perto das entradas estavam deitados muitos doentes: cegos, aleijados e paralíticos. [Esperavam o movimento da água,
4 Ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ fɔ́ ɛchwɔ́ɔ, gébégébé ɛbúlege géntoógé manaá ɛyimbɔ. Ne muú ayi ábɔɔ́ mbɛ ashúlége né mmu manaá mimbɔ, yɛ́ndé nemée ɛniné ji amée nebyɛɛ́.
4 porque de vez em quando um anjo do Senhor descia e agitava a água. O primeiro doente que entrava no tanque depois disso sarava de qualquer doença.]
5 Mende fɔ ntó ayi abɔ́ amée né aŋmɛ ɛsaá meso nekuúnelɛɛ́ abɔ alu ɛfɛɛ́.
5 Entre eles havia um homem que era doente fazia trinta e oito anos.
6 Jisɔs agɛ́gé ji ndɛre álú ɛ́fɛɛ́ bɛ́lé, akaá nnó amée mɛ́ né gejamégé aŋmɛ. Agií ji aké, “Ɔkɛlege nemée nyɛ́ɛ nebyɛ?”
6 Jesus viu o homem deitado e, sabendo que fazia todo esse tempo que ele era doente, perguntou:
7 Mende yimbɔ ashuú ji meko aké, “Ata, mpɔ́ ne muú ayi akpané me afyɛɛ́ né mmu gentoó ɛyigémbɔ gébégé nnyi nébulégé. Yɛ́ndégébé nkulégé manjyɛ, muú yicha abɔ́ mbɛ.”
7 Ele respondeu: — Senhor, eu não tenho ninguém para me pôr no tanque quando a água se mexe. Cada vez que eu tento entrar, outro doente entra antes de mim.
8 Ajɔɔ́gé mbɔ, Jisɔs aké ne ji, “Kwilé ka, pwi gebɔ jyɛ́, ɔjyɛ mmu.”
8 Então Jesus disse:
9 Ne tɛ́nétɛ́né ayi Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ mende yimbɔ atoó, akwilé ka, apwi gébɔ jií akɛne.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado, pegou a cama e começou a andar. Isso aconteceu no sábado.
10 Ɛpyɛ́gémbɔ, ákpakpa bɔɔ́ Jus ájɔɔ́ ne mende yi atoó mbɔ áké, “Fina ɛlé bií uwyaá, ne ɛbɛ́ sé ɛkamé fɔ́ nnó muú akpá gébɔ né bií uwyaá wɔ́.”
10 Por isso os líderes judeus disseram a ele: — Hoje é sábado, e a nossa
11 Ne mende yimbɔ ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Muú ayi apyɛ me ntoó ne agaré me nnó nkpá gébɔ ya nkɛ njyɛ.”
11 Ele respondeu: — O homem que me curou me disse: “Pegue a sua cama e ande.”
12 Ákpakpa bimbɔ, ágií ji áké, “Ndé muú awú agaré wɔ nnó ɔkpá gébɔ jyɛ ɔkɛné”?
12 Eles perguntaram: — Quem é o homem que mandou você fazer isso?
13 Mende yimbɔ akagé sé muú ayi apyɛ ji atoó, néndé gejamégé bɔɔ́ abɔ́ alú ɛfɛɛ́, ne Jisɔs akpɛ né mpú bwɔ́.
13 Mas ele não sabia quem tinha sido, pois Jesus havia ido embora por causa da multidão que estava ali.
14 Ɛwyagé Jisɔs ama agɛ́ ji né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, ajɔɔ́ ne ji aké, “Gɛ́, nana ɔtoó, ɔpyɛgé sé gabo, ɛ́kágé mechɔ́ kpáa ɛshúlí wɔ mmyɛ.”
14 Mais tarde Jesus encontrou o homem no pátio do Templo e disse a ele:
15 Ne mende yimbɔ ajyɛ garé yɛ́ ákpakpa bɔɔ́ Jus bimbɔ nnó ɛlé Jisɔs ne abɔ́ apyɛɛ́ ji atoó.
15 O homem saiu dali e foi dizer aos líderes judeus que quem o havia curado tinha sido Jesus.
16 Ɛfɛɛ́ mbɔ ne ákpakpa bɔɔ́ Jus álɔɔ́ manchyɛgé Jisɔs ɛfwyale gétúgé ji apyɛɛ́ muú atoó né bií uwyaá.
16 Então eles começaram a perseguir Jesus porque ele havia feito essa cura no sábado.
17 Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ntɛ wa apyɛ utɔɔ́ yɛ́ndégébé, mentó mbɔ mampyɛge utɔɔ́.”
17 Então Jesus disse a eles:
18 Ajɔɔ́gé mbɔ, matɔɔ́ ásɔ́ ákpakpa bɔɔ́ Jus kpaá, ányɛ́meno nnó ábɔ́ manwá ji. Néndé ji akwé fɔ́ ɛbɛ́ bií uwyaá ɛwú ɛwú wɔ́, amɛɛ́ ntó mmyɛ ne Ɛsɔwɔ gétúgé ajɔɔ́ nnó Ɛsɔwɔ alú ntɛ wuú.
18 E, porque ele disse isso, os líderes judeus ficaram ainda com mais vontade de matá-lo. Pois, além de não obedecer à lei do sábado, ele afirmava que Deus era o seu próprio Pai, fazendo-se assim igual a Deus.
19 Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Me ngaré ɛnyú wáwálé nnó me Maá ntɛ́négé fɔ́ ushu ushu ba mampyɛ genó, ɛkosé unó bi me ngɛ́ne Ntɛ wa apyɛ́ɛ ne me ntó mpyɛ néndé yɛ́ndégenó ɛyigé Ntɛ apyɛ, geji ntó ne Maá apyɛɛ́.
19 Então Jesus disse a eles:
20 Ɛlé Ntɛ agboó ne me Maá alɛ́rege me unó uko ɛbi jimbɔɔ́ apyɛɛ́. Ne amágé lɛ́re nyɛ me ukpɛ́kpɛ́ unó bi upwɔɔ́ bina. Ne ɛnyú délaá nyɛ mano mekpo fuú.
20 pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que está fazendo. E vai mostrar a ele coisas ainda maiores do que essas, e vocês vão ficar admirados.
21 Ne wyɛ ndɛre Ntɛ apyɛ bɔɔ́ abi ágboó ákwilege ne negbo, achyɛ ɛbwɔ́ geŋwá, mbɔntó ne Maá achyɛgé geŋwá mbaá yɛ́ndémuú ayi ji Ntɛ akɛ́lege.
21 Porque, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida aos que ele quer.
22 Ne yɛ́ muú ayi Ntɛ wa asɔ́ɔ mpa wuú apɔ́. Yɛ́mbɔ achyɛ me Maá wuú utó nnó nsɔ́gé mpa bɔɔ́ akó.
22 O Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho todo o poder para julgar
23 Nnó bɔɔ́ ako ánógé Maá wyɛ ndɛre ánógé Ntɛ. Muú ayi álá anógé Maá wɔ́, ɛbyɛnnó ánógé fɔ́ ntó Ntɛ muú atɔmé ji.
23 a fim de que todos respeitem o Filho, assim como respeitam o Pai. Quem não respeita o Filho também não respeita o Pai, que o enviou.
24 “Ne me ngarége ɛnyú wáwálé nnó yɛ́ndémuú yi awuú mekomejɔɔ́ wa ayina, ne áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne muú ayi atɔmé me, awya geŋwá ɛyi gélágé byɛ́. Muú yimbɔ ntó akpɛ́né fɔ́ unɔɔ́ mpa, atané mɛ né meti negbo akpɛ né meti geŋwá.
24 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem ouve as minhas palavras e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não será julgado, mas já passou da morte para a vida.
25 Ngarége ɛnyú wáwálé nnó gébé géchwɔɔ́, ne géchwɔ́ mɛ́ ɛyigé bɔɔ́ abi álú ne meti negboó awuú nyɛ meko Maá Ɛsɔwɔ. Ne bɔɔ́ abi awuú ne áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji, ákerege nyɛ́ né meti geŋwá.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vem a hora, e ela já chegou, em que os mortos vão ouvir a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Ndɛre Ntɛ wa jimbɔ alú menchyɛɛ́ geŋwá mbɔntó ne ji apyɛ me Maá wuú nnó mbɛ́ menchyɛɛ́ geŋwá.
26 Assim como o Pai é a fonte da vida, assim também fez o Filho ser a fonte da vida.
27 Ne achyɛɛ́ mɛ Maá wuú uto mansɔ́ mpa akwaá, néndé melú Maá Ntɛ Mekwaá.
27 E ele deu ao Filho autoridade para julgar, pois ele é o
28 “Ɛ́kágé délá mano mekpo fuú gétúgé mechɔ́ ɛwé. Gébé géchwɔ́ɔ ɛyigé áwuú bɔɔ́ abi álú né mmu manome áwúu nyɛ mekomejɔɔ́ Maá Ntɛ Mekwaá
28 — Não fiquem admirados por causa disso, pois está chegando a hora em que todos os mortos ouvirão a voz do Filho do Homem
29 Áwúgé átánege nyɛ mmu manome. Abi ápyɛɛ́ unó bi Ɛsɔwɔ ákɛ́lege, ákwilége nyɛ ákpɛ né geŋwá ɛyi gélágé byɛɛ́. Ne abi ápyɛɛ́ gabo ákwilége nyɛ ákpɛ né unɔɔ́ mpa.
29 e sairão das suas sepulturas. Aqueles que fizeram o bem vão ressuscitar e viver, e aqueles que fizeram o mal vão ressuscitar e ser condenados.
30 Nkágé tɛ́ne fɔ́ ushu ushu ba mpyɛ genó. Nkane Ntɛ wa agárege me mbɔntó ne nsɔ́ɔ mpa. Ne gefɔɔ́ ɛyigé me nsɔ́ɔ mpa gelú cho, néndé nkɛlege lé mampyɛ genó ɛyigé muú ayi atɔmé me akɛ́lege nnó mpyɛ, ɛpɔ́fɔ́ ndɛre me nkɛ́lege mampyɛ.
30 Jesus continuou a falar a eles. Ele disse:
31 “Mbɔgé me mbɔɔ́ nke ngarege bɔɔ́ depɔ ɛtiré détome ne uto ba ɛbyɛ́nnó unó bi me ngarege mbɔ úlú detú.
31 — Se eu dou testemunho a favor de mim mesmo, então o que digo não tem valor.
32 Muú fɔ ntó alú ayi alú ntɛ́sɛ́ wa, ne nkaá nnó unó bi ji agarege átóme ne me, úlú wáwálé.
32 Mas existe outro que testemunha a meu favor, e eu sei que o que ele diz a respeito de mim é verdade.
33 Ɛnyú detɔ́ nyá bɔɔ́ dentɔɔ́ mbaá Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, ne ji agaré ɛnyú wáwálé gefɔgé muú ayi me nlú.
33 Vocês mandaram fazer perguntas a João, e o testemunho que ele deu é verdadeiro.
34 Me nkɛlege fɔ́ nnó bɔɔ́ ákaá gefɔgé muú ayi me nlu. Me njɔ́gé mbɔ ntome ne Jɔn, nkɛlege ɛlé nnó ɛnyú dewu nnó ɛ́kágé dekwe mpa Ɛsɔwɔ.
34 Eu não preciso que ninguém dê testemunho a meu favor, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Ji Jɔn abɔ́ alú ɛké ɛtulekaŋ ɛwé ɛ́lúlí ɛ́gɛ́nege. Ne mboó gébé fɔ́ ɛnyú debɔ désɛ́ geŋgbɔ́ jií ne nechɔ́chɔ́.
35 — João era como uma lamparina que estava acesa e brilhava, e por algum tempo vocês se alegraram com a luz dele.
36 Me nwya unó bi úlɛ́rege gefɔgé muú ayi me nlú, ɛbi uŋea upwɔ ɛbi Jɔn ágaré. Ɛlé wyɛ utɔɔ́ ubi, ɛbi Ntɛ wa afyɛɛ́ me né amu nnó nnéré, ubi ne mpyɛ́ɛ. Ne ubi ne úlɛ́rege nnó Ntɛ wa ne atɔmé me.
36 Mas eu tenho um testemunho a meu favor ainda mais forte do que o que João deu: são as coisas que eu faço, as quais o meu Pai me mandou fazer. Elas dão testemunho a favor de mim e provam que o Pai me enviou.
37 Ne Ntɛ wa muú atɔmé me, agaré ntó gefɔgé muú ayi me nlú. Ɛnyú délú danwú meko wuú, ne yɛ gefɔgé muú ayi ji alú délú daŋgɛ́.
37 Também o Pai, que me enviou, testemunha a meu favor. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram o seu rosto.
38 Ne ɛnyú debelé fɔ́ mekomejɔɔ́ wuú né matɔɔ́ nyú wɔ́, néndé genó ɛyi gelɛrege mbɔ ɛlé metɔɔ́ ɛwé ɛnyú dela défyɛɛ́ fɔ ne muú ayi ji atɔmé wɔ́.
38 As palavras dele não estão no coração de vocês porque vocês não creem naquele que ele enviou.
39 Ɛnyú dechɛrege uno ɛbi ásame né muu ŋwɛ Ɛsɔwɔ ayi défɛré nnó ji ne apyɛ́ɛ ɛnyú débɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́ ne mekomejɔɔ́ yimbɔ ajɔɔ́gé atome ɛlé ne me.
39 Vocês estudam as
40 Yɛ́mbɔ ɛnyú dékɛ́légé fɔ́ manchwɔ́ ɛta wa nnó débɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́.
40 Mas vocês não querem vir para mim a fim de ter vida.
41 “Me nkɛ́légé fɔ́ nnó ákwaá áfɛɛ́ me.
41 — Eu não procuro ser elogiado pelas pessoas.
42 Yɛ́mbɔ ndɛre me nkaá ɛnyú, ɛnyú débɔɔ́ fɔ́ gejeé ne Ɛsɔwɔ wɔ́.
42 Quanto a vocês, eu os conheço e sei que não amam a Deus com sinceridade.
43 Me nchwɔ́ né mabɔ Ntɛ wa, ɛnyú déshya mansɛ me. Yɛ́mbɔ muú yi chá achwɔ́ge né mabɔ amií jimbɔɔ́, ɛnyú désɛlé nyɛ ji.
43 Eu vim com a autoridade do meu Pai, e vocês não me recebem. Quando alguém vem com a sua própria autoridade, esse vocês recebem.
44 Ɛnyú dékɛ́lege nnó atɛ bɔɔ́ ne áfɛge ɛnyú dékɛ́lege fɔ́ nnó muú yi ji mbií ne alú Ɛsɔwɔ, afɛɛ́ ɛnyú. Ɛpyɛmbɔ nnó ne ɛnyú défyɛɛ́ matɔɔ́ ne me.
44 Como é que vocês podem crer, se aceitam ser elogiados pelos outros e não tentam conseguir os elogios que somente o único Deus pode dar?
45 “Yɛ́mbɔ défɛrégé fɔ́ nnó me ne nkúu nyɛ ɛnyú mpa né mbɛ ushu Ntɛ wa, ɛlé Mosis ayi ɛnyú dénɛré matɔɔ́ ne ji ne akuú nyɛ ɛnyú mpa.
45 Não pensem que sou eu que vou acusá-los diante do Pai; quem vai acusá-los é Moisés, que é aquele em quem vocês confiam.
46 Mbɔgé ɛnyú débɔ́ défyɛɛ́ matɔɔ́ ne Mosis wáwálé, mbɔ́ défyɛɛ́ ntó matɔɔ́ ne me, néndé unó bi ji asamé, útoó ne me.
46 Se vocês acreditassem em Moisés, acreditariam também em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 Tɛɛ́ ndɛre ɛnyú délá kamé nnó unó bi Mosis asamé úlú wáwálé wɔ́, ɛpyɛmbɔ nnó ne dekame nnó ɛbi me njɔ́gé úlú wáwálé?”
47 Mas, se vocês não acreditam no que ele escreveu, como vão acreditar no que eu digo?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.