João 5
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA
1 Ndɔfɔ́ ɛkógé, Jisɔs alyaá Galilií akwɔ́ afɛ́ né Jɛrosalɛ manjyɛ nyɛ́ ɛpaá bɔɔ́ Jus fɔ́.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Né melɔ Jɛrosalɛ, géntoógé manaá fɔ́ gélú wyɛ́ ɛyigé anɔ geji nebɔ agbá ata, Kwɔ́kwɔ́lé ne menombi ɛwé magɔ́ŋme ákóge wyɛ. Ákuú geji né mejɔɔ́ Hibru nnó Bɛtsata.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Gejamégé bɔɔ́ abi amée, ájwɔlége wyɛ. Abi amɛ nónómé, ubwéré, ne abi amée unchanchi. Ágile nnó Nnyi nebulé.
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ fɔ́ ɛchwɔ́ɔ, gébégébé ɛbúlege géntoógé manaá ɛyimbɔ. Ne muú ayi ábɔɔ́ mbɛ ashúlége né mmu manaá mimbɔ, yɛ́ndé nemée ɛniné ji amée nebyɛɛ́.
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Mende fɔ ntó ayi abɔ́ amée né aŋmɛ ɛsaá meso nekuúnelɛɛ́ abɔ alu ɛfɛɛ́.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Jisɔs agɛ́gé ji ndɛre álú ɛ́fɛɛ́ bɛ́lé, akaá nnó amée mɛ́ né gejamégé aŋmɛ. Agií ji aké, “Ɔkɛlege nemée nyɛ́ɛ nebyɛ?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Mende yimbɔ ashuú ji meko aké, “Ata, mpɔ́ ne muú ayi akpané me afyɛɛ́ né mmu gentoó ɛyigémbɔ gébégé nnyi nébulégé. Yɛ́ndégébé nkulégé manjyɛ, muú yicha abɔ́ mbɛ.”
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Ajɔɔ́gé mbɔ, Jisɔs aké ne ji, “Kwilé ka, pwi gebɔ jyɛ́, ɔjyɛ mmu.”
8 Então Jesus lhe disse:
9 Ne tɛ́nétɛ́né ayi Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ mende yimbɔ atoó, akwilé ka, apwi gébɔ jií akɛne.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Ɛpyɛ́gémbɔ, ákpakpa bɔɔ́ Jus ájɔɔ́ ne mende yi atoó mbɔ áké, “Fina ɛlé bií uwyaá, ne ɛbɛ́ sé ɛkamé fɔ́ nnó muú akpá gébɔ né bií uwyaá wɔ́.”
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Ne mende yimbɔ ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Muú ayi apyɛ me ntoó ne agaré me nnó nkpá gébɔ ya nkɛ njyɛ.”
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Ákpakpa bimbɔ, ágií ji áké, “Ndé muú awú agaré wɔ nnó ɔkpá gébɔ jyɛ ɔkɛné”?
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Mende yimbɔ akagé sé muú ayi apyɛ ji atoó, néndé gejamégé bɔɔ́ abɔ́ alú ɛfɛɛ́, ne Jisɔs akpɛ né mpú bwɔ́.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Ɛwyagé Jisɔs ama agɛ́ ji né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, ajɔɔ́ ne ji aké, “Gɛ́, nana ɔtoó, ɔpyɛgé sé gabo, ɛ́kágé mechɔ́ kpáa ɛshúlí wɔ mmyɛ.”
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Ne mende yimbɔ ajyɛ garé yɛ́ ákpakpa bɔɔ́ Jus bimbɔ nnó ɛlé Jisɔs ne abɔ́ apyɛɛ́ ji atoó.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Ɛfɛɛ́ mbɔ ne ákpakpa bɔɔ́ Jus álɔɔ́ manchyɛgé Jisɔs ɛfwyale gétúgé ji apyɛɛ́ muú atoó né bií uwyaá.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ntɛ wa apyɛ utɔɔ́ yɛ́ndégébé, mentó mbɔ mampyɛge utɔɔ́.”
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Ajɔɔ́gé mbɔ, matɔɔ́ ásɔ́ ákpakpa bɔɔ́ Jus kpaá, ányɛ́meno nnó ábɔ́ manwá ji. Néndé ji akwé fɔ́ ɛbɛ́ bií uwyaá ɛwú ɛwú wɔ́, amɛɛ́ ntó mmyɛ ne Ɛsɔwɔ gétúgé ajɔɔ́ nnó Ɛsɔwɔ alú ntɛ wuú.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Me ngaré ɛnyú wáwálé nnó me Maá ntɛ́négé fɔ́ ushu ushu ba mampyɛ genó, ɛkosé unó bi me ngɛ́ne Ntɛ wa apyɛ́ɛ ne me ntó mpyɛ néndé yɛ́ndégenó ɛyigé Ntɛ apyɛ, geji ntó ne Maá apyɛɛ́.
19 Então Jesus lhes disse:
20 Ɛlé Ntɛ agboó ne me Maá alɛ́rege me unó uko ɛbi jimbɔɔ́ apyɛɛ́. Ne amágé lɛ́re nyɛ me ukpɛ́kpɛ́ unó bi upwɔɔ́ bina. Ne ɛnyú délaá nyɛ mano mekpo fuú.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Ne wyɛ ndɛre Ntɛ apyɛ bɔɔ́ abi ágboó ákwilege ne negbo, achyɛ ɛbwɔ́ geŋwá, mbɔntó ne Maá achyɛgé geŋwá mbaá yɛ́ndémuú ayi ji Ntɛ akɛ́lege.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Ne yɛ́ muú ayi Ntɛ wa asɔ́ɔ mpa wuú apɔ́. Yɛ́mbɔ achyɛ me Maá wuú utó nnó nsɔ́gé mpa bɔɔ́ akó.
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 Nnó bɔɔ́ ako ánógé Maá wyɛ ndɛre ánógé Ntɛ. Muú ayi álá anógé Maá wɔ́, ɛbyɛnnó ánógé fɔ́ ntó Ntɛ muú atɔmé ji.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 “Ne me ngarége ɛnyú wáwálé nnó yɛ́ndémuú yi awuú mekomejɔɔ́ wa ayina, ne áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne muú ayi atɔmé me, awya geŋwá ɛyi gélágé byɛ́. Muú yimbɔ ntó akpɛ́né fɔ́ unɔɔ́ mpa, atané mɛ né meti negbo akpɛ né meti geŋwá.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Ngarége ɛnyú wáwálé nnó gébé géchwɔɔ́, ne géchwɔ́ mɛ́ ɛyigé bɔɔ́ abi álú ne meti negboó awuú nyɛ meko Maá Ɛsɔwɔ. Ne bɔɔ́ abi awuú ne áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji, ákerege nyɛ́ né meti geŋwá.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Ndɛre Ntɛ wa jimbɔ alú menchyɛɛ́ geŋwá mbɔntó ne ji apyɛ me Maá wuú nnó mbɛ́ menchyɛɛ́ geŋwá.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Ne achyɛɛ́ mɛ Maá wuú uto mansɔ́ mpa akwaá, néndé melú Maá Ntɛ Mekwaá.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 “Ɛ́kágé délá mano mekpo fuú gétúgé mechɔ́ ɛwé. Gébé géchwɔ́ɔ ɛyigé áwuú bɔɔ́ abi álú né mmu manome áwúu nyɛ mekomejɔɔ́ Maá Ntɛ Mekwaá
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 Áwúgé átánege nyɛ mmu manome. Abi ápyɛɛ́ unó bi Ɛsɔwɔ ákɛ́lege, ákwilége nyɛ ákpɛ né geŋwá ɛyi gélágé byɛɛ́. Ne abi ápyɛɛ́ gabo ákwilége nyɛ ákpɛ né unɔɔ́ mpa.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Nkágé tɛ́ne fɔ́ ushu ushu ba mpyɛ genó. Nkane Ntɛ wa agárege me mbɔntó ne nsɔ́ɔ mpa. Ne gefɔɔ́ ɛyigé me nsɔ́ɔ mpa gelú cho, néndé nkɛlege lé mampyɛ genó ɛyigé muú ayi atɔmé me akɛ́lege nnó mpyɛ, ɛpɔ́fɔ́ ndɛre me nkɛ́lege mampyɛ.
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 “Mbɔgé me mbɔɔ́ nke ngarege bɔɔ́ depɔ ɛtiré détome ne uto ba ɛbyɛ́nnó unó bi me ngarege mbɔ úlú detú.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Muú fɔ ntó alú ayi alú ntɛ́sɛ́ wa, ne nkaá nnó unó bi ji agarege átóme ne me, úlú wáwálé.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Ɛnyú detɔ́ nyá bɔɔ́ dentɔɔ́ mbaá Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, ne ji agaré ɛnyú wáwálé gefɔgé muú ayi me nlú.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Me nkɛlege fɔ́ nnó bɔɔ́ ákaá gefɔgé muú ayi me nlu. Me njɔ́gé mbɔ ntome ne Jɔn, nkɛlege ɛlé nnó ɛnyú dewu nnó ɛ́kágé dekwe mpa Ɛsɔwɔ.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Ji Jɔn abɔ́ alú ɛké ɛtulekaŋ ɛwé ɛ́lúlí ɛ́gɛ́nege. Ne mboó gébé fɔ́ ɛnyú debɔ désɛ́ geŋgbɔ́ jií ne nechɔ́chɔ́.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 Me nwya unó bi úlɛ́rege gefɔgé muú ayi me nlú, ɛbi uŋea upwɔ ɛbi Jɔn ágaré. Ɛlé wyɛ utɔɔ́ ubi, ɛbi Ntɛ wa afyɛɛ́ me né amu nnó nnéré, ubi ne mpyɛ́ɛ. Ne ubi ne úlɛ́rege nnó Ntɛ wa ne atɔmé me.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Ne Ntɛ wa muú atɔmé me, agaré ntó gefɔgé muú ayi me nlú. Ɛnyú délú danwú meko wuú, ne yɛ gefɔgé muú ayi ji alú délú daŋgɛ́.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Ne ɛnyú debelé fɔ́ mekomejɔɔ́ wuú né matɔɔ́ nyú wɔ́, néndé genó ɛyi gelɛrege mbɔ ɛlé metɔɔ́ ɛwé ɛnyú dela défyɛɛ́ fɔ ne muú ayi ji atɔmé wɔ́.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 Ɛnyú dechɛrege uno ɛbi ásame né muu ŋwɛ Ɛsɔwɔ ayi défɛré nnó ji ne apyɛ́ɛ ɛnyú débɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́ ne mekomejɔɔ́ yimbɔ ajɔɔ́gé atome ɛlé ne me.
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Yɛ́mbɔ ɛnyú dékɛ́légé fɔ́ manchwɔ́ ɛta wa nnó débɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 “Me nkɛ́légé fɔ́ nnó ákwaá áfɛɛ́ me.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 Yɛ́mbɔ ndɛre me nkaá ɛnyú, ɛnyú débɔɔ́ fɔ́ gejeé ne Ɛsɔwɔ wɔ́.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Me nchwɔ́ né mabɔ Ntɛ wa, ɛnyú déshya mansɛ me. Yɛ́mbɔ muú yi chá achwɔ́ge né mabɔ amií jimbɔɔ́, ɛnyú désɛlé nyɛ ji.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Ɛnyú dékɛ́lege nnó atɛ bɔɔ́ ne áfɛge ɛnyú dékɛ́lege fɔ́ nnó muú yi ji mbií ne alú Ɛsɔwɔ, afɛɛ́ ɛnyú. Ɛpyɛmbɔ nnó ne ɛnyú défyɛɛ́ matɔɔ́ ne me.
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 “Yɛ́mbɔ défɛrégé fɔ́ nnó me ne nkúu nyɛ ɛnyú mpa né mbɛ ushu Ntɛ wa, ɛlé Mosis ayi ɛnyú dénɛré matɔɔ́ ne ji ne akuú nyɛ ɛnyú mpa.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Mbɔgé ɛnyú débɔ́ défyɛɛ́ matɔɔ́ ne Mosis wáwálé, mbɔ́ défyɛɛ́ ntó matɔɔ́ ne me, néndé unó bi ji asamé, útoó ne me.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Tɛɛ́ ndɛre ɛnyú délá kamé nnó unó bi Mosis asamé úlú wáwálé wɔ́, ɛpyɛmbɔ nnó ne dekame nnó ɛbi me njɔ́gé úlú wáwálé?”
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.