Atos 22
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 “Antɛ ba ne aŋmɛ ba, wuúge nkane nkɛ́lege maŋmɛné mmyɛ ya.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ɛbwɔ́ áwuúgé nkane ji ajɔɔ́ né mekómejɔɔ́ Hibru, ákpɛ kwéne mejɔɔ́. Ne alɔ yɛ manjɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Nlu muú Jus, ábyɛ́ me né Tasɔs né gebagé mewaá Silisya, ne nwɛ́ fa né melɔ Jɛrosalɛ. Gamalya ne alɛ́ré me ŋwɛ, alɛré me nnó mbélé mabɛ́ ukwéne antɛ sé cháŋéné, ne mbɔ́ nkpa gechyɛ́ né depɔre Ɛsɔwɔ wyɛ nkane ɛnyú delu mbɔ fi.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Mbɔ́ nkɛlege manchɔ geŋwágé bɔɔ́ bi ákwɔlégé meti Jisɔs. Mpyɛne ɛbwɔ́ andée ne ande mfyɛ denɔ.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ɛtukpe ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne uchome ákpakpa melɔ meko ákáge garé nnó mechɔ́ ɛwé menjɔge mbɔ na ɛlu wáwálé. Ɛbwɔ́ ambɔɔ́ áchyɛ́ me ŋwɛ nnó njyɛge nchyɛ mbaá bɔɔ́ Jus abi alu né Damaskɔs nnó mpyɛ́ bɔɔ́ bi ákwɔlege meti Jisɔs, nwɛ́ ɛbwɔ́ ne nchwɔ́ ne ɛbwɔ́ né Jɛrosalɛ nnó achyɛ ɛbwɔ́ ɛfwyale.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ndɛre njyɛ, gebégé nchwɔ́ kwɔne Damaskɔs genógé metɔɔ ŋwɔmese, tɛ́nétɛ́né yimbɔ gekpɛ́kpɛ́gé geŋgbɔ́ getané mfaánebuú geshwané gegya me mme.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ɛpyɛgé mbɔ nkwé mme ne nwuú meko muú fɔ akuú aké, ‘Sɔl, Sɔl ndé ɔkɛlege manií me mbwɛ’?
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ne ngií nké, ‘Wɔ waá Ata’? Ashuú me meko aké, ‘Ɛlé me Jisɔs muú Nasarɛt ayi ɔkɛlege manií ji mbwɛ’.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Bɔɔ́ bi abɔ́ ákɛne ne me ágɛ́ geŋgbɔ́ ɛyigembɔ ne áwuú meko muú yi ajɔge ne me wɔ́.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ne mma gií nké, ‘Ata nana mpyɛ nnó’? Ashuú me meko aké, ‘Kwile ka, chó né Damaskɔs. Ɔkwɔ́négé ɛwú ágarege nyɛ wɔ unó uko ɛbi Ɛsɔwɔ ábelé nnó ɔpyɛ.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ndɛre nkwile ka ngɛ́né sé mbaá getúge geŋgbɔ́ ɛyigembɔ gekpɛné me ámɛ. Ne bɔɔ́ bi abɔ akɛne ne me ágbaré me ɛbwɔ dekwɔné Damaskɔs.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Mende fɔ abɔ́ alu né melɔ ɛwémbɔ ákamege Ananya, anóge Ɛsɔwɔ dɔɔ́ ne abelege mabɛ́ Mosis ne bɔɔ́ Jus ako ɛfɛɛ́ áfɛge ji.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Achwɔ́ gɛ́ me atɛne me neŋkuné mmyɛ aké, ‘Meŋmɛ́ wa Sɔl, lɔ mangɛ́ne’. Wyɛ né gébé ɛyigembɔ nlɔ mangɛ́ne mbaá ne ngɛ́ ji.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ne ajɔɔ́ ne me aké, ‘Ɛsɔwɔ ayi ukwéne antɛ sé ajya wɔ nnó ɔkaá genó ɛyige Ɛsɔwɔ akɛlege ɔpyɛ. Ne apyɛ́ nnó ɔgɛ́ muú utɔɔ́ wuú ayi wáwálé ne ɔwuú meko wuú.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Wɔ ɔgarege nyɛ́ bɔɔ́ ako nkane ji alu, ɔma ɔgarege ɛbwɔ́ unó bi ɔwuú ne ɔgɛné.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ne nkane ɛlúmbɔ, ɔgili nde nana. Kwile ka, áwyaá wɔ manaá Ɛsɔwɔ, ne kuúgé Ata Jisɔs nnó ashwɔné gabo wyɛ’.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Nkerégé né Jɛrosalɛ njyɛ kpɛ né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ne ndɛre nnɛnemmyɛ, ngɛ́ amɛ gejya.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ngɛ́ Jisɔs ne ajɔɔ́ ne me aké, ‘Kwile lyaá Jɛrosalɛ wáwá nende bɔɔ́ abi alu fa áwuú nyɛ fɔ mekomejɔɔ́ ayi ɔchwɔ garé getú ya’.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nshuú ji meko nké, ‘Ata ɛbwɔ́ ákaá cháŋéné nkane mbɔ́ nkɛ́ne né macha mmyɛmenɛne, mpyɛ́ne bɔɔ́ bi áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne wɔ, ntulege.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ndɛre ábɔ́ áwáne Stɛfɛn ayi apyɛ bɔɔ́ nnó ákaá wɔ agarege bɔɔ́ depɔ tyɛ́, mbɔ nlu wyɛ nkamege né bɔɔ́ bi áwáne ji, ne mbame mandeé bwɔ́.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne me aké, ‘Kwile chó, ntɔme nyɛ wɔ tɛtɛ né malɔ bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ndɛre bɔɔ́ bimbɔ áwuú nkane Pɔl ajɔɔ́ genó ɛyigé na, mekomejɔɔ́ yina atanege ji meno, ɛbwɔ́ álɔ mando delúlú aké, “Wáge mende yina, akwane fɔ́ mambɛ fa mme wɔ́.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ndɛre ájɔɔ́ mbɔ, ákalege mbɔ, áfú bɔ nku bwɔ́ ne áchwɛ́le mpúpú atya mfaá.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Menɔ muú bɔɔ́ bee yimbɔ agɛ́ge mbɔ, agaré bɔɔ́ bií nnó ásɛ Pɔl akpɛ né dachi bwɔ́. Ajyɛgé aké atulé Pɔl, agaré geno ɛyige bɔɔ́ Jus ákalege ji ula.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ne áwɛ ji. Ndɛre áchwɔ́ túlé ji, Pɔl agií muú kpaá ama ayi abɔ atɛne ɛfɛɛ́ ake, “Nno ɛbɛ́ ɛse ɛkamé nnó átulé muú ayi áchyɛ ji melu nnó ábɛ́ muú Rom, ayi álá ápa mpa wuú wɔ́?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Muú kpaá bɔɔ́ bee yimbɔ ajyɛ bane menɔ muú bwɔ́ ne ake ne ji. “Sɛ gébé nnó ɛkage ɔkpaá mechɔ, mende yina alu muú Rom. Mende yina alu muú ayi áchyɛ ji melu nnó ábɛ́ muú Rom.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Muú kpaá bwɔ́ yimbɔ awúgé achwɔ́ gií Pɔl aké, “Wáwálé nnó ɔlu muú yi achyɛ ji uto nno ábɛ́ muú Rom?” Pɔl akame aké, “Ɛh.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ne ama jɔɔ́ ne Pɔl aké, “Nchɔ ŋka dɔɔ́ ne nlu mbɔ muú Rom.” Pɔl ashuú ji meko aké, “Nlu muú Rom ayi áchyɛɛ́ ji uto nnó ábɛ́ muú Rom, tɛ gébégé ábyɛné me.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Bɔɔ́ bee abi abɔ́ álú mantulé Pɔl nnó agarege genó ɛyigé ji apyɛ́, áwugé mbɔ aja mmyɛ meso. Ne ɛfɔ́ ɛkwɔ́ ntó menɔ muú bwɔ́ yimbɔ metɔɔ́ gétúgé ábɔ́ áwɛ́le Pɔl ne bɔ mkpokɔvɛ́ ayi Pɔl alu muú Rom.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Yɛ́mbɔ menɔ muú bwɔ́ yimbɔ alu kɛlege mankaá genó ɛyigé Pɔl apyɛ ne bɔɔ́ Jus akálege ji ula, ne bií újyágé aferé Pɔl bɔ mkpokɔvɛ́ né amu ne akuú anɔɔ́ baá ne ákpakpa melɔ ako nnó áchomé. Áchómégé áchwɔ́ ne Pɔl né mbɛ ushu bwɔ́.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.