Apocalipse 19

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Unó bina upyɛgé mbɔ, nwú gewyagé meko ɛké, meko gejamégé bɔɔ́ né mfaánebuú. Ákálege keŋké áké, “Défɛɛ́ Ɛsɔwɔ, ji ne aferege bɔɔ́ né ɛfwyale gabo. Ji ne abɔɔ́ ŋgɔ ne uto ukó.
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Mpa wuú alú cho ne wáwálé. Ji afyɛ gekpɛ́kpɛ́gé mendée ɛno yina né ɛfwyale. Mendée yina ne achɔɔ́ bɔɔ́ mme ne manáné tametame. Ɛsɔwɔ afyɛ ji né ɛfwyale gétúgé manoó bɔɔ́ utɔɔ́ bií abi ji áwané.”
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Áma kalé keŋké áké, “Défɛɛ́ Ɛsɔwɔ, amuawɛ ayi átánege né mewɛ ɛwé ɛsɔɔ́ ji ákwɔme ájyɛɛ́ mfaá tɛ́ kwyakwya ne kwyakwya.”
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ákálégé mbɔ, ákpakpa bimbɔ ɛsaá meso ɛni ne menya ɛyimbɔ mebɛ ɛni, ákwe uwya mme ánógé Ɛsɔwɔ muú ajwɔlé né mfaá geluɔgé gefwa áké, “Amɛn défɛɛ́ Ɛsɔwɔ.”
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Né meko muú fɔ, atané né geluɔge gefwagé Ɛsɔwɔ ajɔ́gé aké, “Fɛ́gé Ɛsɔwɔ se ɛnyú ako abi délú baá defwɛ bií ne dénógé ji abi áŋea gemɛ ne abi álá áŋea gemɛ wɔ́.”
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Ajɔɔ́gé mbɔ, nwú meko fɔ ɛké meko gejamégé bɔɔ́. Alu ɛké gewyagé makɔné nnyi ne ɛké meko gekpɛkpɛge néfe. Ákálege áké, “Défɛɛ́ Ata Ɛsɔwɔ se Muú Apwɔɔ́ amu, ji alú mfwa.
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Ɛse ako débɛ ne nechɔ́chɔ, débɛnege ji mabɔ ne déchyɛge ji ŋgɔ, néndé bií ɛpaá nebane Maá ɛgɔŋme ukwɔ́né ne Mendée neba wuú akpome mɛ́ mmyɛ ágilé ji.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Áchyɛɛ́ Mendée neba Maá ɛgɔŋme ɛshyɛɛ́ ndeé nnó afyɛ. Mandeé yimbɔ ágɛnege manemane, ne (átɛne mbaá ulɔɔ́ melú ɛbi bɔɔ́ Ɛsɔwɔ álɛrege).”
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwémbɔ, ɛma ɛjɔɔ́ genó ɛyigé fɔ ne me ɛké, “Metɔɔ́ megɔmegɔ ɛbɛ ne bɔɔ́ abi álɔɔ́ ɛbwɔ́ nnó áchwɔ́ ányɛ́ ɛpaá neba ne Maá ɛgɔŋme.” Ne ɛma ɛjɔɔ́ genó ɛyigé fɔ ɛké, “Mekómejɔɔ́ ɛyina ɛtane mbaá Ɛsɔwɔ jimbɔɔ́.”
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Nwúge mbɔ, nkwe ɛwu uka nnó nnógé ɛwú, yɛ́mbɔ ɛjɔɔ́ ɛké, “Ɔpyɛgé fɔ́ mbɔ, mentó nlú lé maá utɔɔ́ Ɛsɔwɔ wyɛ ndɛre wɔ ne atɛ aŋmɛ byɛɛ́ abi álú bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi ákwɔlegé wáwálé ayi Jisɔs alɛré né genó ɛyi ji agaré. Nógé ɛlé Ɛsɔwɔ néndé ɛlé wáwálé ayi Jisɔs alɛré né genó ɛyi ji agaré ne achyɛɛ́ bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ mekomejɔɔ́ ayi ɛbwɔ́ ágarége.”
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Ngɛ ndɛre mfaánebuú alu fuú, nké mpɛlé ngɛ mpɔ mekagala pópó. Muú ayi ajwɔlé né mfaá akamege nnó, muú ayi dékágé nɛré metɔɔ́ ne ji, ji ayi apyɛɛ́ bɔɔ́ ákagé wáwálé ayi atome ne Ɛsɔwɔ. Asɛlé mati ayi alú cho mansɔ mpa ne ammyɛ umyɛ ne bɔɔ́ abi alá akií fɔ́ ji.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Amɛ ji agɛnege ɛké nenɔme mewɛ. Ákwere gejamégé délaré gefwa né mekpo wuú. Ásá mabo né menyammyɛ wuú ami yɛ́ muú álá ákágé ɛkósé wyɛ jimbɔ.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Awya nku ayi áfyɛ né mmu manoó ne mabo mií makamege nnó, “Mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.”
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Ne bɔɔ́ bee abi álú né mfaánebuú áfyɛ mandeé pópó, ayi akpeage, ákwyɛɛ́ áji ne ɛshyɛ ndeé. Ájwɔlé né mfaá mpɔ mekagala ɛyi ɛlú pópó ákwɔlege ji.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Aparanja ayi achyaá atane ji né meno. Asɛle nyɛ ɛlé aparanja yina ne ammyɛ ne bɔɔ́ malɔ mme meko apwɔ ɛbwɔ́. Agbarege nyɛ ɛbwɔ́ ne amu matomato, Ne aŋamege nyɛ manaá umpomé né mmu ɛjya mmi nnó áŋame manaá matane wyɛɛ́, ne ɛjya ɛwéna ɛtɛne mbaá metɔɔ́ usɔɔ́ Ɛsɔwɔ Muú Apwɔɔ́ amu.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Ása mabɔ né ndeé ɛyi ɛlú ji mmyɛ ne melú ɛwé ɛkweré ɛna geka wuú áké, “Mfwa ayi abɔɔ́ afwa ako ne Ata ayi abɔɔ́ bɔ Ata ako.”
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Ne ngɛ́ ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ fɔ ndɛre ɛtɛne né mfaá ŋmɛ, ɛkú keŋké ɛké denwyɔné déko ɛti délyɛnege tɛ́ mfaá ufɔɔ́ ufɔɔ́ denwɔne ɛtiré dényɛɛ́ uŋkwɔ unó “Chwɔ́ge dénywere mbaá ama, dényɛ gekpɛ́kpɛ́gé ɛpaá ɛwé Ɛsɔwɔ ágbárege nyɛ.
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Chwɔ́ge dényɛ́ uŋkwɔ afwa, ákpakpa bɔɔ́ bee ne bɔɔ́ bee, mpɔ mekagala ne bɔɔ́ abi ákɛne né mfaá ɛji. Chwɔ́ge dényɛ uŋkwɔ bɔɔ́ ako, afwɛ ne abi álá ápɔ́ afwɛ, ne bɔɔ́ abi aŋea gemɛ ne abi álá aŋea gemɛ wɔ́.”
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Ɛjɔ́gé mbɔ, ngɛ́ menya mebo ayi atane né mmu ɛbɛɛ́ mega, ne afwa mme ako ne bɔɔ́ bee bwɔ́ ánywere mbaá ama nnó ammyɛ bee ne muú ayi akɛne mfaá mpɔ́ mekagala yimbɔ pópó ne bɔɔ́ bee abi.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Yɛ́mbɔ ápyɛ menya mebo yimbɔ chónchó ne muú ɛkpávé gebyɔ, ji ayi apyɛ́ ufelekpa né mbɛ ushu menya mebo yimbɔ. Ufélekpa bina ne ji asɛlé abwɔlé bɔɔ́ abi awyaá gelogé menya mebo yimbɔ ne ánógé meló uka wuú. Ne áfome menya mebo yimbɔ ne muú ɛkpávé gebyɔ né mmu gepyɛge mewɛ ɛwé ɛlúlé ne genó ɛyi ákuú nnó sɔlfɔ.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Ne muú ayi ajwɔlé mfaá mpɔ mekagala ayi pópó, asɛ aparanja ayi atane né meno wuú awá bɔɔ́ abi álaá, denywɔne déko, dényɛ́ menya uŋkwɔ bɔɔ́ bimbɔ kaka dépwa.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.