Apocalipse 19

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Unó bina upyɛgé mbɔ, nwú gewyagé meko ɛké, meko gejamégé bɔɔ́ né mfaánebuú. Ákálege keŋké áké, “Défɛɛ́ Ɛsɔwɔ, ji ne aferege bɔɔ́ né ɛfwyale gabo. Ji ne abɔɔ́ ŋgɔ ne uto ukó.
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Mpa wuú alú cho ne wáwálé. Ji afyɛ gekpɛ́kpɛ́gé mendée ɛno yina né ɛfwyale. Mendée yina ne achɔɔ́ bɔɔ́ mme ne manáné tametame. Ɛsɔwɔ afyɛ ji né ɛfwyale gétúgé manoó bɔɔ́ utɔɔ́ bií abi ji áwané.”
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Áma kalé keŋké áké, “Défɛɛ́ Ɛsɔwɔ, amuawɛ ayi átánege né mewɛ ɛwé ɛsɔɔ́ ji ákwɔme ájyɛɛ́ mfaá tɛ́ kwyakwya ne kwyakwya.”
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ákálégé mbɔ, ákpakpa bimbɔ ɛsaá meso ɛni ne menya ɛyimbɔ mebɛ ɛni, ákwe uwya mme ánógé Ɛsɔwɔ muú ajwɔlé né mfaá geluɔgé gefwa áké, “Amɛn défɛɛ́ Ɛsɔwɔ.”
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Né meko muú fɔ, atané né geluɔge gefwagé Ɛsɔwɔ ajɔ́gé aké, “Fɛ́gé Ɛsɔwɔ se ɛnyú ako abi délú baá defwɛ bií ne dénógé ji abi áŋea gemɛ ne abi álá áŋea gemɛ wɔ́.”
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Ajɔɔ́gé mbɔ, nwú meko fɔ ɛké meko gejamégé bɔɔ́. Alu ɛké gewyagé makɔné nnyi ne ɛké meko gekpɛkpɛge néfe. Ákálege áké, “Défɛɛ́ Ata Ɛsɔwɔ se Muú Apwɔɔ́ amu, ji alú mfwa.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Ɛse ako débɛ ne nechɔ́chɔ, débɛnege ji mabɔ ne déchyɛge ji ŋgɔ, néndé bií ɛpaá nebane Maá ɛgɔŋme ukwɔ́né ne Mendée neba wuú akpome mɛ́ mmyɛ ágilé ji.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Áchyɛɛ́ Mendée neba Maá ɛgɔŋme ɛshyɛɛ́ ndeé nnó afyɛ. Mandeé yimbɔ ágɛnege manemane, ne (átɛne mbaá ulɔɔ́ melú ɛbi bɔɔ́ Ɛsɔwɔ álɛrege).”
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwémbɔ, ɛma ɛjɔɔ́ genó ɛyigé fɔ ne me ɛké, “Metɔɔ́ megɔmegɔ ɛbɛ ne bɔɔ́ abi álɔɔ́ ɛbwɔ́ nnó áchwɔ́ ányɛ́ ɛpaá neba ne Maá ɛgɔŋme.” Ne ɛma ɛjɔɔ́ genó ɛyigé fɔ ɛké, “Mekómejɔɔ́ ɛyina ɛtane mbaá Ɛsɔwɔ jimbɔɔ́.”
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Nwúge mbɔ, nkwe ɛwu uka nnó nnógé ɛwú, yɛ́mbɔ ɛjɔɔ́ ɛké, “Ɔpyɛgé fɔ́ mbɔ, mentó nlú lé maá utɔɔ́ Ɛsɔwɔ wyɛ ndɛre wɔ ne atɛ aŋmɛ byɛɛ́ abi álú bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi ákwɔlegé wáwálé ayi Jisɔs alɛré né genó ɛyi ji agaré. Nógé ɛlé Ɛsɔwɔ néndé ɛlé wáwálé ayi Jisɔs alɛré né genó ɛyi ji agaré ne achyɛɛ́ bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ mekomejɔɔ́ ayi ɛbwɔ́ ágarége.”
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ngɛ ndɛre mfaánebuú alu fuú, nké mpɛlé ngɛ mpɔ mekagala pópó. Muú ayi ajwɔlé né mfaá akamege nnó, muú ayi dékágé nɛré metɔɔ́ ne ji, ji ayi apyɛɛ́ bɔɔ́ ákagé wáwálé ayi atome ne Ɛsɔwɔ. Asɛlé mati ayi alú cho mansɔ mpa ne ammyɛ umyɛ ne bɔɔ́ abi alá akií fɔ́ ji.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Amɛ ji agɛnege ɛké nenɔme mewɛ. Ákwere gejamégé délaré gefwa né mekpo wuú. Ásá mabo né menyammyɛ wuú ami yɛ́ muú álá ákágé ɛkósé wyɛ jimbɔ.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Awya nku ayi áfyɛ né mmu manoó ne mabo mií makamege nnó, “Mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.”
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Ne bɔɔ́ bee abi álú né mfaánebuú áfyɛ mandeé pópó, ayi akpeage, ákwyɛɛ́ áji ne ɛshyɛ ndeé. Ájwɔlé né mfaá mpɔ mekagala ɛyi ɛlú pópó ákwɔlege ji.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Aparanja ayi achyaá atane ji né meno. Asɛle nyɛ ɛlé aparanja yina ne ammyɛ ne bɔɔ́ malɔ mme meko apwɔ ɛbwɔ́. Agbarege nyɛ ɛbwɔ́ ne amu matomato, Ne aŋamege nyɛ manaá umpomé né mmu ɛjya mmi nnó áŋame manaá matane wyɛɛ́, ne ɛjya ɛwéna ɛtɛne mbaá metɔɔ́ usɔɔ́ Ɛsɔwɔ Muú Apwɔɔ́ amu.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ása mabɔ né ndeé ɛyi ɛlú ji mmyɛ ne melú ɛwé ɛkweré ɛna geka wuú áké, “Mfwa ayi abɔɔ́ afwa ako ne Ata ayi abɔɔ́ bɔ Ata ako.”
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Ne ngɛ́ ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ fɔ ndɛre ɛtɛne né mfaá ŋmɛ, ɛkú keŋké ɛké denwyɔné déko ɛti délyɛnege tɛ́ mfaá ufɔɔ́ ufɔɔ́ denwɔne ɛtiré dényɛɛ́ uŋkwɔ unó “Chwɔ́ge dénywere mbaá ama, dényɛ gekpɛ́kpɛ́gé ɛpaá ɛwé Ɛsɔwɔ ágbárege nyɛ.
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Chwɔ́ge dényɛ́ uŋkwɔ afwa, ákpakpa bɔɔ́ bee ne bɔɔ́ bee, mpɔ mekagala ne bɔɔ́ abi ákɛne né mfaá ɛji. Chwɔ́ge dényɛ uŋkwɔ bɔɔ́ ako, afwɛ ne abi álá ápɔ́ afwɛ, ne bɔɔ́ abi aŋea gemɛ ne abi álá aŋea gemɛ wɔ́.”
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ɛjɔ́gé mbɔ, ngɛ́ menya mebo ayi atane né mmu ɛbɛɛ́ mega, ne afwa mme ako ne bɔɔ́ bee bwɔ́ ánywere mbaá ama nnó ammyɛ bee ne muú ayi akɛne mfaá mpɔ́ mekagala yimbɔ pópó ne bɔɔ́ bee abi.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Yɛ́mbɔ ápyɛ menya mebo yimbɔ chónchó ne muú ɛkpávé gebyɔ, ji ayi apyɛ́ ufelekpa né mbɛ ushu menya mebo yimbɔ. Ufélekpa bina ne ji asɛlé abwɔlé bɔɔ́ abi awyaá gelogé menya mebo yimbɔ ne ánógé meló uka wuú. Ne áfome menya mebo yimbɔ ne muú ɛkpávé gebyɔ né mmu gepyɛge mewɛ ɛwé ɛlúlé ne genó ɛyi ákuú nnó sɔlfɔ.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Ne muú ayi ajwɔlé mfaá mpɔ mekagala ayi pópó, asɛ aparanja ayi atane né meno wuú awá bɔɔ́ abi álaá, denywɔne déko, dényɛ́ menya uŋkwɔ bɔɔ́ bimbɔ kaka dépwa.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.