Romanos 7
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌeⁿ Cristo, manquiuꞌyoꞌ chiuu waa na matsa̱ꞌntjom ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés, na juu ljeiiꞌñeeⁿ taxoqueⁿtinaꞌ xjeⁿ tsꞌaⁿ na jnda̱ tueꞌ.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ee matseijomnaꞌ chaꞌxjeⁿ cwii yuscu na jnda̱ toco, matseityeⁿ ljeii jom ñequio saaⁿꞌaⁿ yocheⁿ na wandoꞌ. Sa̱a̱ xeⁿ nncueꞌ quia joꞌ cwindyaañê lꞌo̱ ljeii ꞌnaaⁿna.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Joꞌ chii xeⁿ ndicwaⁿ wandoꞌ saaⁿꞌaⁿ ndoꞌ nncꞌo̱o̱ⁿ ꞌndyoo cwiicheⁿ tsaⁿsꞌa quia joꞌ matsonaꞌ na jom yuscu na cweꞌ mꞌaaⁿya ñꞌeⁿ tsaⁿsꞌaꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ xeⁿ na jnda̱ tueꞌ saaⁿꞌaⁿ quia joꞌ wanaaⁿ na nncoconnaaⁿꞌaⁿ ndoꞌ xocatsonaꞌ na cweꞌ mꞌaaⁿyaaⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Joꞌ chii ꞌo nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, mati ꞌo cwiluiindyoꞌ lꞌoo cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na tqueⁿ Moisés ncꞌe tsꞌoomꞌnaaⁿ tyꞌioom nnꞌaⁿ Cristo, cha na nnda̱a̱ nlaꞌxmaⁿꞌyoꞌ cwentaaꞌ cwiicheⁿ, manqueⁿ na wandoꞌxcoom jnda̱ na tueeⁿꞌeⁿ. Maluaaꞌ waa cha nnda̱a̱ nleilꞌueeꞌñê ꞌo.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Ee quia na ñetꞌo̱o̱ⁿya xjeⁿ ꞌnaaⁿꞌ na teincoondyo̱ na nnꞌaⁿ jnaⁿ jaa, ljeiiꞌñeeⁿ tyotseilcwiiꞌñenaꞌ nda̱a̱ya na cwilꞌaaya chaꞌtso nnom natia na queeⁿ tsꞌom seiiꞌa, joꞌ na tjachuunaꞌ jaa na nntsuundyo̱.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Sa̱a̱ jeꞌ jeꞌ jnda̱ tja̱a̱ya cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na ñetqueⁿnaꞌ xjeⁿ jaa, joꞌ chii jeꞌ mamꞌaⁿcandyaandyo̱ na nndya̱ꞌntjo̱o̱ⁿya nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ncꞌe cwitando̱o̱ꞌxco̱o̱ya na mꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿꞌ Espíritu, tachii cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom tquiee na ñesa̱ꞌntjom.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Quia joꞌ ¿chiuu nlꞌuuyo̱o̱ya jeꞌ cantyja ꞌnaaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, aa jnaⁿ matseixmaⁿnaꞌ? Meiⁿchjoo nchii joꞌ ee xeⁿ nchii juunaꞌ, xocatseiꞌno̱ⁿꞌa na ticatsa̱ꞌntjomnaꞌ na matseiqueeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ ꞌnaaⁿꞌ cwiicheⁿ tsꞌaⁿ hasta quia ljeiya na tso ljeiiꞌñeeⁿ: “Tintseiqueeⁿ tsꞌomꞌ ꞌnaaⁿꞌ xꞌiaꞌ”.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Sa̱a̱ juu ljeiiꞌñeeⁿ teilꞌueeꞌñe jnaⁿ na sꞌaanaꞌ na tyotseiqueeⁿnaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ jndye nnom natia. Ee yuu na ticuaa ljeiiꞌñeeⁿ mꞌaaⁿ tsꞌooñe jnaⁿ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Tyowaa xjeⁿ na tîcaljeii chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, xjeⁿꞌñeeⁿ tîcatseiꞌndaaꞌnaꞌ ntyjiiya na ñeseitjo̱o̱ndyo̱ nnomnaꞌ, sa̱a̱ quia na seiꞌno̱ⁿꞌa chiuu matsa̱ꞌntjomnaꞌ, quia joꞌ ljeiya na wandoꞌ jnaⁿ, na wjaañꞌoomnaꞌ ja na ntsuundyo̱.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ndoꞌ juu ljeiiꞌñeeⁿ na tsꞌiaaⁿꞌnaꞌ na nñequiaanaꞌ na nndaya na ticantycwii na wando̱ꞌa, teijndaaꞌyuu na nntsuundyo̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ee juu jnaⁿ teilꞌueeꞌñenaꞌ ljeiiꞌñeeⁿ na tquiuꞌnnꞌaⁿnaꞌ ja ndoꞌ tqueⁿnaꞌ na nntsuundyo̱.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Joꞌ chii nquii ljeiiꞌñeeⁿ ljuꞌ cwiluiiñenaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, ndoꞌ ñꞌoom na matsa̱ꞌntjom cwiluiiñenaꞌ na ljuꞌ, mati xcwe ndoꞌ jeeⁿ yanaꞌ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Quia joꞌ ¿aa ñeꞌcatsonaꞌ na ljeii na cwiluiiñe na yanaꞌ tjañꞌoomnaꞌ ja na nntsuundyo̱? Meiⁿchjoo nchii ljoꞌ. Juu jnaⁿ na waanaꞌ quiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, seijndaaꞌñenaꞌ na nntsuundyo̱ ndoꞌ tꞌmo̱ⁿ jndaaꞌñenaꞌ na jnaⁿ joꞌ, juu joꞌ teilꞌueeꞌñenaꞌ cwii na jeeⁿ ya ndoꞌ laaꞌti waa na juu ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ tꞌmo̱ⁿnaꞌ na jeeⁿ tia tseixmaⁿ jnaⁿ.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Manquiuuya na tquiaa Espíritu ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ. Sa̱a̱ ncꞌe na tsꞌaⁿ ja matseijomnaꞌ cantyja ꞌnaⁿya na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na seijnda jnaⁿ, na tyeⁿ mandiꞌntjo̱ⁿya nnomnaꞌ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Tileicatseiꞌno̱ⁿꞌa chiuu na matjo̱ⁿya na tileicatsꞌaaya ljoꞌ na ñeꞌcatsꞌaa, yacheⁿ matsꞌaayo̱ya majoꞌto ljoꞌ na jeeⁿ jndo̱ya.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Sa̱a̱ quia na matsꞌaa yuu na tiñeꞌcatsꞌaa, matseiꞌno̱ⁿꞌa na jeeⁿ ya juu ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ndoꞌ na ljoꞌ, maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nchii nnco̱ matsꞌaa. Juu jnaⁿ na mꞌaaⁿ naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ machꞌeenaꞌ na ljoꞌ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ndoꞌ ntyjiiya ncꞌe na tsꞌaⁿ ja, tjaaꞌnaⁿ cwii na matseixmaⁿya na ntsꞌaa yuu na ya. Lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ na nntsꞌaa yuu na ya sa̱a̱ leicanda̱a̱ nntsꞌaa.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Juu na ya na ñeꞌcatsꞌaa, ticatsꞌaa joꞌ, ñequiiꞌcheⁿ natia na tiñeꞌcatsꞌaa, juu joꞌ matsꞌaa.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Quia joꞌ xeⁿ juu na tiñeꞌcatsꞌaa matsꞌaa, nchii mannco̱tya̱ matsꞌaa joꞌ. Juu jnaⁿ na mꞌaaⁿ quiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, juunaꞌ machꞌeenaꞌ na ljoꞌ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Joꞌ chii luaa waa na maljeiya cantyja ꞌnaⁿya. Quia na matseijndo̱ na nntsꞌaa yuu na ya na lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ, yacheⁿ maljeiya na mꞌaaⁿ natia naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ee nnco̱ jeeⁿ neiⁿncooꞌ ntyjii ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tquiaaⁿ nnom Moisés,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 sa̱a̱ maqua̱ⁿ cwenta naquiiꞌ seiiꞌa mꞌaaⁿ cwii na matseiweñe nacjooꞌ juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ na maꞌmo̱ⁿnaꞌ na catsꞌaa, majuu jnaⁿ na matsa̱ꞌntjomnaꞌ seiiꞌa, na maleiñꞌoomnaꞌ ja pra̱so.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Jeeⁿ ndyaꞌ ntyꞌiaaꞌndyo̱. ¿ꞌÑeeⁿ nnda̱a̱ nntseicandyaañe ja ñequio seiiꞌa na wjaañꞌoomnaꞌ ja na nntsuundyo̱?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Jeeⁿ ndyaꞌ quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na macanda̱ jom nnda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñê ja ncꞌe Taya Jesucristo. Jeꞌ jeꞌ matseiꞌno̱ⁿꞌa na tseixmaⁿya na cjuꞌndyo̱ cja̱ jo nnom ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ. Sa̱a̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na tsꞌaⁿ jnaⁿ ja ndicwaⁿ mꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿꞌ jnaⁿ.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.