Romanos 7
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVI
1 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌeⁿ Cristo, manquiuꞌyoꞌ chiuu waa na matsa̱ꞌntjom ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés, na juu ljeiiꞌñeeⁿ taxoqueⁿtinaꞌ xjeⁿ tsꞌaⁿ na jnda̱ tueꞌ.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Ee matseijomnaꞌ chaꞌxjeⁿ cwii yuscu na jnda̱ toco, matseityeⁿ ljeii jom ñequio saaⁿꞌaⁿ yocheⁿ na wandoꞌ. Sa̱a̱ xeⁿ nncueꞌ quia joꞌ cwindyaañê lꞌo̱ ljeii ꞌnaaⁿna.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Joꞌ chii xeⁿ ndicwaⁿ wandoꞌ saaⁿꞌaⁿ ndoꞌ nncꞌo̱o̱ⁿ ꞌndyoo cwiicheⁿ tsaⁿsꞌa quia joꞌ matsonaꞌ na jom yuscu na cweꞌ mꞌaaⁿya ñꞌeⁿ tsaⁿsꞌaꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ xeⁿ na jnda̱ tueꞌ saaⁿꞌaⁿ quia joꞌ wanaaⁿ na nncoconnaaⁿꞌaⁿ ndoꞌ xocatsonaꞌ na cweꞌ mꞌaaⁿyaaⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Joꞌ chii ꞌo nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, mati ꞌo cwiluiindyoꞌ lꞌoo cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na tqueⁿ Moisés ncꞌe tsꞌoomꞌnaaⁿ tyꞌioom nnꞌaⁿ Cristo, cha na nnda̱a̱ nlaꞌxmaⁿꞌyoꞌ cwentaaꞌ cwiicheⁿ, manqueⁿ na wandoꞌxcoom jnda̱ na tueeⁿꞌeⁿ. Maluaaꞌ waa cha nnda̱a̱ nleilꞌueeꞌñê ꞌo.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 Ee quia na ñetꞌo̱o̱ⁿya xjeⁿ ꞌnaaⁿꞌ na teincoondyo̱ na nnꞌaⁿ jnaⁿ jaa, ljeiiꞌñeeⁿ tyotseilcwiiꞌñenaꞌ nda̱a̱ya na cwilꞌaaya chaꞌtso nnom natia na queeⁿ tsꞌom seiiꞌa, joꞌ na tjachuunaꞌ jaa na nntsuundyo̱.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 Sa̱a̱ jeꞌ jeꞌ jnda̱ tja̱a̱ya cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na ñetqueⁿnaꞌ xjeⁿ jaa, joꞌ chii jeꞌ mamꞌaⁿcandyaandyo̱ na nndya̱ꞌntjo̱o̱ⁿya nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ncꞌe cwitando̱o̱ꞌxco̱o̱ya na mꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿꞌ Espíritu, tachii cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom tquiee na ñesa̱ꞌntjom.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 Quia joꞌ ¿chiuu nlꞌuuyo̱o̱ya jeꞌ cantyja ꞌnaaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, aa jnaⁿ matseixmaⁿnaꞌ? Meiⁿchjoo nchii joꞌ ee xeⁿ nchii juunaꞌ, xocatseiꞌno̱ⁿꞌa na ticatsa̱ꞌntjomnaꞌ na matseiqueeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ ꞌnaaⁿꞌ cwiicheⁿ tsꞌaⁿ hasta quia ljeiya na tso ljeiiꞌñeeⁿ: “Tintseiqueeⁿ tsꞌomꞌ ꞌnaaⁿꞌ xꞌiaꞌ”.
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Sa̱a̱ juu ljeiiꞌñeeⁿ teilꞌueeꞌñe jnaⁿ na sꞌaanaꞌ na tyotseiqueeⁿnaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ jndye nnom natia. Ee yuu na ticuaa ljeiiꞌñeeⁿ mꞌaaⁿ tsꞌooñe jnaⁿ.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Tyowaa xjeⁿ na tîcaljeii chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, xjeⁿꞌñeeⁿ tîcatseiꞌndaaꞌnaꞌ ntyjiiya na ñeseitjo̱o̱ndyo̱ nnomnaꞌ, sa̱a̱ quia na seiꞌno̱ⁿꞌa chiuu matsa̱ꞌntjomnaꞌ, quia joꞌ ljeiya na wandoꞌ jnaⁿ, na wjaañꞌoomnaꞌ ja na ntsuundyo̱.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Ndoꞌ juu ljeiiꞌñeeⁿ na tsꞌiaaⁿꞌnaꞌ na nñequiaanaꞌ na nndaya na ticantycwii na wando̱ꞌa, teijndaaꞌyuu na nntsuundyo̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Ee juu jnaⁿ teilꞌueeꞌñenaꞌ ljeiiꞌñeeⁿ na tquiuꞌnnꞌaⁿnaꞌ ja ndoꞌ tqueⁿnaꞌ na nntsuundyo̱.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Joꞌ chii nquii ljeiiꞌñeeⁿ ljuꞌ cwiluiiñenaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, ndoꞌ ñꞌoom na matsa̱ꞌntjom cwiluiiñenaꞌ na ljuꞌ, mati xcwe ndoꞌ jeeⁿ yanaꞌ.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Quia joꞌ ¿aa ñeꞌcatsonaꞌ na ljeii na cwiluiiñe na yanaꞌ tjañꞌoomnaꞌ ja na nntsuundyo̱? Meiⁿchjoo nchii ljoꞌ. Juu jnaⁿ na waanaꞌ quiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, seijndaaꞌñenaꞌ na nntsuundyo̱ ndoꞌ tꞌmo̱ⁿ jndaaꞌñenaꞌ na jnaⁿ joꞌ, juu joꞌ teilꞌueeꞌñenaꞌ cwii na jeeⁿ ya ndoꞌ laaꞌti waa na juu ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ tꞌmo̱ⁿnaꞌ na jeeⁿ tia tseixmaⁿ jnaⁿ.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Manquiuuya na tquiaa Espíritu ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ. Sa̱a̱ ncꞌe na tsꞌaⁿ ja matseijomnaꞌ cantyja ꞌnaⁿya na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na seijnda jnaⁿ, na tyeⁿ mandiꞌntjo̱ⁿya nnomnaꞌ.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Tileicatseiꞌno̱ⁿꞌa chiuu na matjo̱ⁿya na tileicatsꞌaaya ljoꞌ na ñeꞌcatsꞌaa, yacheⁿ matsꞌaayo̱ya majoꞌto ljoꞌ na jeeⁿ jndo̱ya.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Sa̱a̱ quia na matsꞌaa yuu na tiñeꞌcatsꞌaa, matseiꞌno̱ⁿꞌa na jeeⁿ ya juu ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Ndoꞌ na ljoꞌ, maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nchii nnco̱ matsꞌaa. Juu jnaⁿ na mꞌaaⁿ naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ machꞌeenaꞌ na ljoꞌ.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Ndoꞌ ntyjiiya ncꞌe na tsꞌaⁿ ja, tjaaꞌnaⁿ cwii na matseixmaⁿya na ntsꞌaa yuu na ya. Lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ na nntsꞌaa yuu na ya sa̱a̱ leicanda̱a̱ nntsꞌaa.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Juu na ya na ñeꞌcatsꞌaa, ticatsꞌaa joꞌ, ñequiiꞌcheⁿ natia na tiñeꞌcatsꞌaa, juu joꞌ matsꞌaa.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Quia joꞌ xeⁿ juu na tiñeꞌcatsꞌaa matsꞌaa, nchii mannco̱tya̱ matsꞌaa joꞌ. Juu jnaⁿ na mꞌaaⁿ quiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, juunaꞌ machꞌeenaꞌ na ljoꞌ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Joꞌ chii luaa waa na maljeiya cantyja ꞌnaⁿya. Quia na matseijndo̱ na nntsꞌaa yuu na ya na lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ, yacheⁿ maljeiya na mꞌaaⁿ natia naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 Ee nnco̱ jeeⁿ neiⁿncooꞌ ntyjii ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tquiaaⁿ nnom Moisés,
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 sa̱a̱ maqua̱ⁿ cwenta naquiiꞌ seiiꞌa mꞌaaⁿ cwii na matseiweñe nacjooꞌ juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ na maꞌmo̱ⁿnaꞌ na catsꞌaa, majuu jnaⁿ na matsa̱ꞌntjomnaꞌ seiiꞌa, na maleiñꞌoomnaꞌ ja pra̱so.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 Jeeⁿ ndyaꞌ ntyꞌiaaꞌndyo̱. ¿ꞌÑeeⁿ nnda̱a̱ nntseicandyaañe ja ñequio seiiꞌa na wjaañꞌoomnaꞌ ja na nntsuundyo̱?
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 Jeeⁿ ndyaꞌ quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na macanda̱ jom nnda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñê ja ncꞌe Taya Jesucristo. Jeꞌ jeꞌ matseiꞌno̱ⁿꞌa na tseixmaⁿya na cjuꞌndyo̱ cja̱ jo nnom ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ. Sa̱a̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na tsꞌaⁿ jnaⁿ ja ndicwaⁿ mꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿꞌ jnaⁿ.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.