Romanos 7

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌeⁿ Cristo, manquiuꞌyoꞌ chiuu waa na matsa̱ꞌntjom ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés, na juu ljeiiꞌñeeⁿ taxoqueⁿtinaꞌ xjeⁿ tsꞌaⁿ na jnda̱ tueꞌ.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Ee matseijomnaꞌ chaꞌxjeⁿ cwii yuscu na jnda̱ toco, matseityeⁿ ljeii jom ñequio saaⁿꞌaⁿ yocheⁿ na wandoꞌ. Sa̱a̱ xeⁿ nncueꞌ quia joꞌ cwindyaañê lꞌo̱ ljeii ꞌnaaⁿna.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Joꞌ chii xeⁿ ndicwaⁿ wandoꞌ saaⁿꞌaⁿ ndoꞌ nncꞌo̱o̱ⁿ ꞌndyoo cwiicheⁿ tsaⁿsꞌa quia joꞌ matsonaꞌ na jom yuscu na cweꞌ mꞌaaⁿya ñꞌeⁿ tsaⁿsꞌaꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ xeⁿ na jnda̱ tueꞌ saaⁿꞌaⁿ quia joꞌ wanaaⁿ na nncoconnaaⁿꞌaⁿ ndoꞌ xocatsonaꞌ na cweꞌ mꞌaaⁿyaaⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Joꞌ chii ꞌo nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, mati ꞌo cwiluiindyoꞌ lꞌoo cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na tqueⁿ Moisés ncꞌe tsꞌoomꞌnaaⁿ tyꞌioom nnꞌaⁿ Cristo, cha na nnda̱a̱ nlaꞌxmaⁿꞌyoꞌ cwentaaꞌ cwiicheⁿ, manqueⁿ na wandoꞌxcoom jnda̱ na tueeⁿꞌeⁿ. Maluaaꞌ waa cha nnda̱a̱ nleilꞌueeꞌñê ꞌo.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Ee quia na ñetꞌo̱o̱ⁿya xjeⁿ ꞌnaaⁿꞌ na teincoondyo̱ na nnꞌaⁿ jnaⁿ jaa, ljeiiꞌñeeⁿ tyotseilcwiiꞌñenaꞌ nda̱a̱ya na cwilꞌaaya chaꞌtso nnom natia na queeⁿ tsꞌom seiiꞌa, joꞌ na tjachuunaꞌ jaa na nntsuundyo̱.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Sa̱a̱ jeꞌ jeꞌ jnda̱ tja̱a̱ya cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na ñetqueⁿnaꞌ xjeⁿ jaa, joꞌ chii jeꞌ mamꞌaⁿcandyaandyo̱ na nndya̱ꞌntjo̱o̱ⁿya nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ncꞌe cwitando̱o̱ꞌxco̱o̱ya na mꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿꞌ Espíritu, tachii cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom tquiee na ñesa̱ꞌntjom.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Quia joꞌ ¿chiuu nlꞌuuyo̱o̱ya jeꞌ cantyja ꞌnaaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, aa jnaⁿ matseixmaⁿnaꞌ? Meiⁿchjoo nchii joꞌ ee xeⁿ nchii juunaꞌ, xocatseiꞌno̱ⁿꞌa na ticatsa̱ꞌntjomnaꞌ na matseiqueeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ ꞌnaaⁿꞌ cwiicheⁿ tsꞌaⁿ hasta quia ljeiya na tso ljeiiꞌñeeⁿ: “Tintseiqueeⁿ tsꞌomꞌ ꞌnaaⁿꞌ xꞌiaꞌ”.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Sa̱a̱ juu ljeiiꞌñeeⁿ teilꞌueeꞌñe jnaⁿ na sꞌaanaꞌ na tyotseiqueeⁿnaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ jndye nnom natia. Ee yuu na ticuaa ljeiiꞌñeeⁿ mꞌaaⁿ tsꞌooñe jnaⁿ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Tyowaa xjeⁿ na tîcaljeii chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, xjeⁿꞌñeeⁿ tîcatseiꞌndaaꞌnaꞌ ntyjiiya na ñeseitjo̱o̱ndyo̱ nnomnaꞌ, sa̱a̱ quia na seiꞌno̱ⁿꞌa chiuu matsa̱ꞌntjomnaꞌ, quia joꞌ ljeiya na wandoꞌ jnaⁿ, na wjaañꞌoomnaꞌ ja na ntsuundyo̱.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Ndoꞌ juu ljeiiꞌñeeⁿ na tsꞌiaaⁿꞌnaꞌ na nñequiaanaꞌ na nndaya na ticantycwii na wando̱ꞌa, teijndaaꞌyuu na nntsuundyo̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Ee juu jnaⁿ teilꞌueeꞌñenaꞌ ljeiiꞌñeeⁿ na tquiuꞌnnꞌaⁿnaꞌ ja ndoꞌ tqueⁿnaꞌ na nntsuundyo̱.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Joꞌ chii nquii ljeiiꞌñeeⁿ ljuꞌ cwiluiiñenaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, ndoꞌ ñꞌoom na matsa̱ꞌntjom cwiluiiñenaꞌ na ljuꞌ, mati xcwe ndoꞌ jeeⁿ yanaꞌ.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Quia joꞌ ¿aa ñeꞌcatsonaꞌ na ljeii na cwiluiiñe na yanaꞌ tjañꞌoomnaꞌ ja na nntsuundyo̱? Meiⁿchjoo nchii ljoꞌ. Juu jnaⁿ na waanaꞌ quiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, seijndaaꞌñenaꞌ na nntsuundyo̱ ndoꞌ tꞌmo̱ⁿ jndaaꞌñenaꞌ na jnaⁿ joꞌ, juu joꞌ teilꞌueeꞌñenaꞌ cwii na jeeⁿ ya ndoꞌ laaꞌti waa na juu ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ tꞌmo̱ⁿnaꞌ na jeeⁿ tia tseixmaⁿ jnaⁿ.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Manquiuuya na tquiaa Espíritu ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ. Sa̱a̱ ncꞌe na tsꞌaⁿ ja matseijomnaꞌ cantyja ꞌnaⁿya na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na seijnda jnaⁿ, na tyeⁿ mandiꞌntjo̱ⁿya nnomnaꞌ.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Tileicatseiꞌno̱ⁿꞌa chiuu na matjo̱ⁿya na tileicatsꞌaaya ljoꞌ na ñeꞌcatsꞌaa, yacheⁿ matsꞌaayo̱ya majoꞌto ljoꞌ na jeeⁿ jndo̱ya.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Sa̱a̱ quia na matsꞌaa yuu na tiñeꞌcatsꞌaa, matseiꞌno̱ⁿꞌa na jeeⁿ ya juu ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Ndoꞌ na ljoꞌ, maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nchii nnco̱ matsꞌaa. Juu jnaⁿ na mꞌaaⁿ naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ machꞌeenaꞌ na ljoꞌ.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Ndoꞌ ntyjiiya ncꞌe na tsꞌaⁿ ja, tjaaꞌnaⁿ cwii na matseixmaⁿya na ntsꞌaa yuu na ya. Lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ na nntsꞌaa yuu na ya sa̱a̱ leicanda̱a̱ nntsꞌaa.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Juu na ya na ñeꞌcatsꞌaa, ticatsꞌaa joꞌ, ñequiiꞌcheⁿ natia na tiñeꞌcatsꞌaa, juu joꞌ matsꞌaa.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Quia joꞌ xeⁿ juu na tiñeꞌcatsꞌaa matsꞌaa, nchii mannco̱tya̱ matsꞌaa joꞌ. Juu jnaⁿ na mꞌaaⁿ quiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, juunaꞌ machꞌeenaꞌ na ljoꞌ.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Joꞌ chii luaa waa na maljeiya cantyja ꞌnaⁿya. Quia na matseijndo̱ na nntsꞌaa yuu na ya na lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ, yacheⁿ maljeiya na mꞌaaⁿ natia naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Ee nnco̱ jeeⁿ neiⁿncooꞌ ntyjii ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tquiaaⁿ nnom Moisés,
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 sa̱a̱ maqua̱ⁿ cwenta naquiiꞌ seiiꞌa mꞌaaⁿ cwii na matseiweñe nacjooꞌ juu na mꞌaaⁿꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ na maꞌmo̱ⁿnaꞌ na catsꞌaa, majuu jnaⁿ na matsa̱ꞌntjomnaꞌ seiiꞌa, na maleiñꞌoomnaꞌ ja pra̱so.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Jeeⁿ ndyaꞌ ntyꞌiaaꞌndyo̱. ¿ꞌÑeeⁿ nnda̱a̱ nntseicandyaañe ja ñequio seiiꞌa na wjaañꞌoomnaꞌ ja na nntsuundyo̱?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Jeeⁿ ndyaꞌ quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na macanda̱ jom nnda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñê ja ncꞌe Taya Jesucristo. Jeꞌ jeꞌ matseiꞌno̱ⁿꞌa na tseixmaⁿya na cjuꞌndyo̱ cja̱ jo nnom ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ. Sa̱a̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na tsꞌaⁿ jnaⁿ ja ndicwaⁿ mꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿꞌ jnaⁿ.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.