Romanos 4

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ¿cwaaⁿ cwii nnom na jnda̱a̱ tueꞌntyjo̱ sꞌaa weloo welooya Abraham cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomwaaꞌ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ee xeⁿ mayuuꞌ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ cweꞌ ee cwii nnom na sꞌaaⁿ, nnda̱a̱ nntseisꞌañe cheⁿnqueⁿ, sa̱a̱ nchii cantyja ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nluii na ljoꞌ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ee ¿ljoꞌ matso ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ? Matsonaꞌ: “Tyotseiyuꞌya tsꞌom Abraham ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ndoꞌ na sꞌaaⁿ naljoꞌ, Tyꞌo̱o̱tsꞌom tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Quia na machꞌee tsꞌaⁿ tsꞌiaaⁿ, sꞌom na nnjomlꞌuañê, nchii cweꞌ na macanaaⁿꞌaⁿ joꞌ, macoñoom ee jnda̱ tantjoom.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Sa̱a̱ nchii cantyja ljoꞌ na machꞌee tsꞌaⁿ, joꞌ chii maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu na cwiluiiñe na tjaa jnaⁿ tseixmaⁿ. Maqueeⁿ nnꞌaⁿjnaⁿ na tjaa jnaⁿ cwicalaxmaⁿna ncꞌe na cwilayuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Cristo.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Nquii David, seineiiⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ. Tsoom na tꞌmaⁿ mañequiaanaꞌ na neiiⁿꞌ cwii tsꞌaⁿjnaⁿ quia maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ, meiⁿ ticwjaaꞌñê cwenta cantyja na machꞌee.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Tsoom:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Jeeⁿ neiiⁿꞌ tsꞌaⁿ na tajom catso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na chujnaⁿti nnoom.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Quia joꞌ juu na luaaꞌ matsonaꞌ nncꞌom tsꞌaⁿ na neiiⁿꞌeⁿ ¿aa cweꞌ tomti ncjo̱o̱ nnꞌaⁿ judíos cwicandaaya joꞌ oo aa mati ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ? Ee jnda̱ lꞌuuya quia na seiyuꞌya tsꞌom Abraham ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, xjeⁿꞌñeeⁿ tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Ljoꞌ xjeⁿ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na ljoꞌ? ¿Aa quia jnda̱ na sꞌaañe cheⁿnqueⁿ ꞌnaaⁿ na seicato̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na cwilꞌaa jaa nnꞌaⁿ judíos ndaaya na naⁿnom, oo aa xjeⁿ na tyoochꞌeeⁿ na ljoꞌ? Tuii na ljoꞌ xjeⁿ na tyoochꞌeeⁿ ꞌnaaⁿꞌñeeⁿ.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Jnda̱nquia chii sa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na catsꞌaañe cheⁿnqueⁿ ꞌnaaⁿ tjaaⁿꞌaⁿ. Juu ꞌnaaⁿꞌñeeⁿ maꞌmo̱ⁿnaꞌ na jnda̱ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ jo nnom ncꞌe na matseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Quia ljoꞌcheⁿ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom na nntseixmaaⁿ tsotye chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ ñꞌeⁿñe meiiⁿ ticaluii ꞌnaaⁿ joona. Ndoꞌ ncꞌe na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñe, joꞌ na maqueⁿ joona na ticalaꞌxmaⁿna jnaⁿ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Mayuuꞌ cwiluiiñe Abraham tsotye nnꞌaⁿ na jnda̱ tuii ꞌnaaⁿ ntjaaⁿna, sa̱a̱ nchii macanda̱ cwiluiiñê na ljoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tuii ꞌnaaⁿ ntjaaⁿ xeⁿ nchii mati nda̱a̱ nnꞌaⁿ na majoꞌti cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ na sꞌaaⁿ cwitjo̱o̱cheⁿ na sꞌaaⁿ ꞌnaaⁿ nqueⁿ.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ee nnom Abraham ñequio tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom na nntsꞌaaⁿ na nndaana tsjoomnancue. Nchii cweꞌ ncꞌe na seicanda̱a̱ꞌñe Abraham ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ, joꞌ na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ, sa̱a̱ ncꞌe seiyuꞌya tsꞌom ñꞌeⁿñê, joꞌ na tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ee xeⁿ na mayuuꞌ na joo nnꞌaⁿ na cwilaꞌcanda̱ ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés nndaana tsjoomnancue, quia joꞌ cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna, ndoꞌ mati juu ñꞌoom na tsoom nnom Abraham na nntsꞌaaⁿ jnda̱ tyuiiꞌnaꞌ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ee ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés, matseijndaaꞌñenaꞌ na nntꞌueeⁿ nnꞌaⁿ. Macanda̱ xeⁿ ticuaa ljeiiꞌñeeⁿ nda̱a̱na, quia joꞌ xocatsonaꞌ na cwilaꞌtjo̱o̱ndyena nnomnaꞌ.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Joꞌ chii ñꞌoom na tjuꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nacjoomꞌm na nntsꞌaaⁿ ñequio Abraham waanaꞌ jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ. Ñꞌoom na tsoom na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ, cwiluiiñenaꞌ cwii naya na cweꞌyu jnaaⁿꞌaⁿ ee na seiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Joꞌ chii ñꞌoomꞌñeeⁿ nchii macanda̱ cwentaa nnꞌaⁿ na cwiꞌoontyjo̱ chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii, xeⁿ nchii mati cwentaa chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna chaꞌxjeⁿ na tyotseiyuꞌ cwii tsꞌom jom. Luaaꞌ waa na maqueⁿnaꞌ Abraham na cwiluiiñê tsotya̱a̱ya na chaꞌtsondyo̱
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na ñꞌeⁿ seiyoomꞌm. Mañejuuti na mañequiaa na cwitandoꞌxco lꞌoo, ndoꞌ machꞌee na cuaa ꞌnaⁿ na tijoom ñetuaa. Luaaꞌ matseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ chaꞌxjeⁿ matso ñꞌoomꞌm na teiljeii na matsonaꞌ: “Ja maquia̱ⁿya ꞌu na cwiluiindyuꞌ tsotye chaꞌtsondye nnꞌaⁿ.”
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ndoꞌ meiiⁿ na tjaaꞌnaⁿ cwii nnom na mꞌmo̱ⁿnaꞌ na juu ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham na nntsꞌaaⁿ nntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ, sa̱a̱ tyotseiyoomꞌm ndoꞌ tyocantyjaaꞌ tsꞌoom na nluii chaꞌxjeⁿ na tso nnoom. Ndoꞌ na ljoꞌ tueꞌntyjo̱ na cwiluiiñê tsotye jndyendye nnꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Maluaaꞌ nncueꞌntyjo̱ na jndye nncjaawicantyjooꞌ tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Meiiⁿ na manndyooꞌ nnda̱a̱ꞌ cwii sianto chuuꞌ Abraham, ndoꞌ ntyjeeⁿ na manndyooꞌ na nncwjena ñequio scoomꞌm Sara ndoꞌ jeeⁿ jnda̱ tquiendyena na nncꞌoomya ndana, sa̱a̱ maxjeⁿ ticantycwii na tyotseiyuꞌya cwii tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Tîcatsꞌaanaꞌ na we waa nncꞌoomꞌ tsꞌom Abraham meiⁿ na nꞌñeeⁿ na ntyjaaꞌ tsꞌoom ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaa. Yacheⁿ tyotseiyuꞌya tsꞌoom ndoꞌ tyocantyjaaꞌ tsꞌoom juu ndoꞌ tyotseitꞌmaaⁿꞌñê juu,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 ee majndaaꞌya ntyjeeⁿ na Tyꞌo̱o̱tsꞌom waa najndeii na nntseicanda̱a̱ꞌñe ñꞌoomꞌndyoo.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ndoꞌ ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌoom, joꞌ chii tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na cwiluiiñê na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ndoꞌ juu ñꞌoom na teiljeii na tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaⁿ ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌom, nchii macanda̱ waanaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Abraham.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Mati teiljeiinaꞌ cwentaa jaa. Ee na cwilaꞌyuꞌya nꞌo̱o̱ⁿya ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, joꞌ chii mati jaa mawꞌanaꞌ na tjaa jnaⁿ cwicolaꞌxmaaⁿya, ee na cwilaꞌyuuꞌa ñꞌeⁿ nqueⁿ na sꞌaaⁿ na tandoꞌxco Jesús jnda̱ na tueꞌ, nquii na cwiluiiñe na matsa̱ꞌntjom jaa,
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 manquiiti tsaⁿ na tquia nnꞌaⁿ cwenta na cueꞌ cwentaaꞌ jnaaⁿya ndoꞌ na tquiaaⁿ na tandoꞌxco cha nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe jaa.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.