Romanos 4
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA
1 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ¿cwaaⁿ cwii nnom na jnda̱a̱ tueꞌntyjo̱ sꞌaa weloo welooya Abraham cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomwaaꞌ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ee xeⁿ mayuuꞌ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ cweꞌ ee cwii nnom na sꞌaaⁿ, nnda̱a̱ nntseisꞌañe cheⁿnqueⁿ, sa̱a̱ nchii cantyja ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nluii na ljoꞌ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ee ¿ljoꞌ matso ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ? Matsonaꞌ: “Tyotseiyuꞌya tsꞌom Abraham ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ndoꞌ na sꞌaaⁿ naljoꞌ, Tyꞌo̱o̱tsꞌom tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Quia na machꞌee tsꞌaⁿ tsꞌiaaⁿ, sꞌom na nnjomlꞌuañê, nchii cweꞌ na macanaaⁿꞌaⁿ joꞌ, macoñoom ee jnda̱ tantjoom.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Sa̱a̱ nchii cantyja ljoꞌ na machꞌee tsꞌaⁿ, joꞌ chii maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu na cwiluiiñe na tjaa jnaⁿ tseixmaⁿ. Maqueeⁿ nnꞌaⁿjnaⁿ na tjaa jnaⁿ cwicalaxmaⁿna ncꞌe na cwilayuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Cristo.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Nquii David, seineiiⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ. Tsoom na tꞌmaⁿ mañequiaanaꞌ na neiiⁿꞌ cwii tsꞌaⁿjnaⁿ quia maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ, meiⁿ ticwjaaꞌñê cwenta cantyja na machꞌee.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Tsoom:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Jeeⁿ neiiⁿꞌ tsꞌaⁿ na tajom catso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na chujnaⁿti nnoom.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Quia joꞌ juu na luaaꞌ matsonaꞌ nncꞌom tsꞌaⁿ na neiiⁿꞌeⁿ ¿aa cweꞌ tomti ncjo̱o̱ nnꞌaⁿ judíos cwicandaaya joꞌ oo aa mati ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ? Ee jnda̱ lꞌuuya quia na seiyuꞌya tsꞌom Abraham ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, xjeⁿꞌñeeⁿ tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Ljoꞌ xjeⁿ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na ljoꞌ? ¿Aa quia jnda̱ na sꞌaañe cheⁿnqueⁿ ꞌnaaⁿ na seicato̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na cwilꞌaa jaa nnꞌaⁿ judíos ndaaya na naⁿnom, oo aa xjeⁿ na tyoochꞌeeⁿ na ljoꞌ? Tuii na ljoꞌ xjeⁿ na tyoochꞌeeⁿ ꞌnaaⁿꞌñeeⁿ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Jnda̱nquia chii sa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na catsꞌaañe cheⁿnqueⁿ ꞌnaaⁿ tjaaⁿꞌaⁿ. Juu ꞌnaaⁿꞌñeeⁿ maꞌmo̱ⁿnaꞌ na jnda̱ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ jo nnom ncꞌe na matseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Quia ljoꞌcheⁿ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom na nntseixmaaⁿ tsotye chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ ñꞌeⁿñe meiiⁿ ticaluii ꞌnaaⁿ joona. Ndoꞌ ncꞌe na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñe, joꞌ na maqueⁿ joona na ticalaꞌxmaⁿna jnaⁿ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Mayuuꞌ cwiluiiñe Abraham tsotye nnꞌaⁿ na jnda̱ tuii ꞌnaaⁿ ntjaaⁿna, sa̱a̱ nchii macanda̱ cwiluiiñê na ljoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tuii ꞌnaaⁿ ntjaaⁿ xeⁿ nchii mati nda̱a̱ nnꞌaⁿ na majoꞌti cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ na sꞌaaⁿ cwitjo̱o̱cheⁿ na sꞌaaⁿ ꞌnaaⁿ nqueⁿ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ee nnom Abraham ñequio tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom na nntsꞌaaⁿ na nndaana tsjoomnancue. Nchii cweꞌ ncꞌe na seicanda̱a̱ꞌñe Abraham ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ, joꞌ na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ, sa̱a̱ ncꞌe seiyuꞌya tsꞌom ñꞌeⁿñê, joꞌ na tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ee xeⁿ na mayuuꞌ na joo nnꞌaⁿ na cwilaꞌcanda̱ ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés nndaana tsjoomnancue, quia joꞌ cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna, ndoꞌ mati juu ñꞌoom na tsoom nnom Abraham na nntsꞌaaⁿ jnda̱ tyuiiꞌnaꞌ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ee ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés, matseijndaaꞌñenaꞌ na nntꞌueeⁿ nnꞌaⁿ. Macanda̱ xeⁿ ticuaa ljeiiꞌñeeⁿ nda̱a̱na, quia joꞌ xocatsonaꞌ na cwilaꞌtjo̱o̱ndyena nnomnaꞌ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Joꞌ chii ñꞌoom na tjuꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nacjoomꞌm na nntsꞌaaⁿ ñequio Abraham waanaꞌ jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ. Ñꞌoom na tsoom na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ, cwiluiiñenaꞌ cwii naya na cweꞌyu jnaaⁿꞌaⁿ ee na seiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Joꞌ chii ñꞌoomꞌñeeⁿ nchii macanda̱ cwentaa nnꞌaⁿ na cwiꞌoontyjo̱ chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii, xeⁿ nchii mati cwentaa chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna chaꞌxjeⁿ na tyotseiyuꞌ cwii tsꞌom jom. Luaaꞌ waa na maqueⁿnaꞌ Abraham na cwiluiiñê tsotya̱a̱ya na chaꞌtsondyo̱
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na ñꞌeⁿ seiyoomꞌm. Mañejuuti na mañequiaa na cwitandoꞌxco lꞌoo, ndoꞌ machꞌee na cuaa ꞌnaⁿ na tijoom ñetuaa. Luaaꞌ matseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ chaꞌxjeⁿ matso ñꞌoomꞌm na teiljeii na matsonaꞌ: “Ja maquia̱ⁿya ꞌu na cwiluiindyuꞌ tsotye chaꞌtsondye nnꞌaⁿ.”
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ndoꞌ meiiⁿ na tjaaꞌnaⁿ cwii nnom na mꞌmo̱ⁿnaꞌ na juu ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham na nntsꞌaaⁿ nntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ, sa̱a̱ tyotseiyoomꞌm ndoꞌ tyocantyjaaꞌ tsꞌoom na nluii chaꞌxjeⁿ na tso nnoom. Ndoꞌ na ljoꞌ tueꞌntyjo̱ na cwiluiiñê tsotye jndyendye nnꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Maluaaꞌ nncueꞌntyjo̱ na jndye nncjaawicantyjooꞌ tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Meiiⁿ na manndyooꞌ nnda̱a̱ꞌ cwii sianto chuuꞌ Abraham, ndoꞌ ntyjeeⁿ na manndyooꞌ na nncwjena ñequio scoomꞌm Sara ndoꞌ jeeⁿ jnda̱ tquiendyena na nncꞌoomya ndana, sa̱a̱ maxjeⁿ ticantycwii na tyotseiyuꞌya cwii tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Tîcatsꞌaanaꞌ na we waa nncꞌoomꞌ tsꞌom Abraham meiⁿ na nꞌñeeⁿ na ntyjaaꞌ tsꞌoom ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaa. Yacheⁿ tyotseiyuꞌya tsꞌoom ndoꞌ tyocantyjaaꞌ tsꞌoom juu ndoꞌ tyotseitꞌmaaⁿꞌñê juu,
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 ee majndaaꞌya ntyjeeⁿ na Tyꞌo̱o̱tsꞌom waa najndeii na nntseicanda̱a̱ꞌñe ñꞌoomꞌndyoo.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ndoꞌ ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌoom, joꞌ chii tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na cwiluiiñê na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ndoꞌ juu ñꞌoom na teiljeii na tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaⁿ ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌom, nchii macanda̱ waanaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Abraham.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Mati teiljeiinaꞌ cwentaa jaa. Ee na cwilaꞌyuꞌya nꞌo̱o̱ⁿya ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, joꞌ chii mati jaa mawꞌanaꞌ na tjaa jnaⁿ cwicolaꞌxmaaⁿya, ee na cwilaꞌyuuꞌa ñꞌeⁿ nqueⁿ na sꞌaaⁿ na tandoꞌxco Jesús jnda̱ na tueꞌ, nquii na cwiluiiñe na matsa̱ꞌntjom jaa,
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 manquiiti tsaⁿ na tquia nnꞌaⁿ cwenta na cueꞌ cwentaaꞌ jnaaⁿya ndoꞌ na tquiaaⁿ na tandoꞌxco cha nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe jaa.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.