Romanos 4

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndoꞌ na luaaꞌ waa, ¿cwaaⁿ cwii nnom na jnda̱a̱ tueꞌntyjo̱ sꞌaa weloo welooya Abraham cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomwaaꞌ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ee xeⁿ mayuuꞌ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ cweꞌ ee cwii nnom na sꞌaaⁿ, nnda̱a̱ nntseisꞌañe cheⁿnqueⁿ, sa̱a̱ nchii cantyja ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nluii na ljoꞌ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ee ¿ljoꞌ matso ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ? Matsonaꞌ: “Tyotseiyuꞌya tsꞌom Abraham ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ndoꞌ na sꞌaaⁿ naljoꞌ, Tyꞌo̱o̱tsꞌom tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Quia na machꞌee tsꞌaⁿ tsꞌiaaⁿ, sꞌom na nnjomlꞌuañê, nchii cweꞌ na macanaaⁿꞌaⁿ joꞌ, macoñoom ee jnda̱ tantjoom.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Sa̱a̱ nchii cantyja ljoꞌ na machꞌee tsꞌaⁿ, joꞌ chii maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu na cwiluiiñe na tjaa jnaⁿ tseixmaⁿ. Maqueeⁿ nnꞌaⁿjnaⁿ na tjaa jnaⁿ cwicalaxmaⁿna ncꞌe na cwilayuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Cristo.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Nquii David, seineiiⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ. Tsoom na tꞌmaⁿ mañequiaanaꞌ na neiiⁿꞌ cwii tsꞌaⁿjnaⁿ quia maqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ, meiⁿ ticwjaaꞌñê cwenta cantyja na machꞌee.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Tsoom:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Jeeⁿ neiiⁿꞌ tsꞌaⁿ na tajom catso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na chujnaⁿti nnoom.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Quia joꞌ juu na luaaꞌ matsonaꞌ nncꞌom tsꞌaⁿ na neiiⁿꞌeⁿ ¿aa cweꞌ tomti ncjo̱o̱ nnꞌaⁿ judíos cwicandaaya joꞌ oo aa mati ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ? Ee jnda̱ lꞌuuya quia na seiyuꞌya tsꞌom Abraham ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, xjeⁿꞌñeeⁿ tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Ljoꞌ xjeⁿ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na ljoꞌ? ¿Aa quia jnda̱ na sꞌaañe cheⁿnqueⁿ ꞌnaaⁿ na seicato̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na cwilꞌaa jaa nnꞌaⁿ judíos ndaaya na naⁿnom, oo aa xjeⁿ na tyoochꞌeeⁿ na ljoꞌ? Tuii na ljoꞌ xjeⁿ na tyoochꞌeeⁿ ꞌnaaⁿꞌñeeⁿ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Jnda̱nquia chii sa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na catsꞌaañe cheⁿnqueⁿ ꞌnaaⁿ tjaaⁿꞌaⁿ. Juu ꞌnaaⁿꞌñeeⁿ maꞌmo̱ⁿnaꞌ na jnda̱ tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ jo nnom ncꞌe na matseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Quia ljoꞌcheⁿ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom na nntseixmaaⁿ tsotye chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ ñꞌeⁿñe meiiⁿ ticaluii ꞌnaaⁿ joona. Ndoꞌ ncꞌe na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñe, joꞌ na maqueⁿ joona na ticalaꞌxmaⁿna jnaⁿ.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Mayuuꞌ cwiluiiñe Abraham tsotye nnꞌaⁿ na jnda̱ tuii ꞌnaaⁿ ntjaaⁿna, sa̱a̱ nchii macanda̱ cwiluiiñê na ljoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tuii ꞌnaaⁿ ntjaaⁿ xeⁿ nchii mati nda̱a̱ nnꞌaⁿ na majoꞌti cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ na sꞌaaⁿ cwitjo̱o̱cheⁿ na sꞌaaⁿ ꞌnaaⁿ nqueⁿ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ee nnom Abraham ñequio tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom na nntsꞌaaⁿ na nndaana tsjoomnancue. Nchii cweꞌ ncꞌe na seicanda̱a̱ꞌñe Abraham ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ, joꞌ na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ, sa̱a̱ ncꞌe seiyuꞌya tsꞌom ñꞌeⁿñê, joꞌ na tqueⁿ jom na tjaa jnaⁿ tseixmaaⁿ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ee xeⁿ na mayuuꞌ na joo nnꞌaⁿ na cwilaꞌcanda̱ ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés nndaana tsjoomnancue, quia joꞌ cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna, ndoꞌ mati juu ñꞌoom na tsoom nnom Abraham na nntsꞌaaⁿ jnda̱ tyuiiꞌnaꞌ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ee ljeii na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Moisés, matseijndaaꞌñenaꞌ na nntꞌueeⁿ nnꞌaⁿ. Macanda̱ xeⁿ ticuaa ljeiiꞌñeeⁿ nda̱a̱na, quia joꞌ xocatsonaꞌ na cwilaꞌtjo̱o̱ndyena nnomnaꞌ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Joꞌ chii ñꞌoom na tjuꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nacjoomꞌm na nntsꞌaaⁿ ñequio Abraham waanaꞌ jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na jndyowicantyjooꞌ. Ñꞌoom na tsoom na nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ, cwiluiiñenaꞌ cwii naya na cweꞌyu jnaaⁿꞌaⁿ ee na seiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿñe. Joꞌ chii ñꞌoomꞌñeeⁿ nchii macanda̱ cwentaa nnꞌaⁿ na cwiꞌoontyjo̱ chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii, xeⁿ nchii mati cwentaa chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna chaꞌxjeⁿ na tyotseiyuꞌ cwii tsꞌom jom. Luaaꞌ waa na maqueⁿnaꞌ Abraham na cwiluiiñê tsotya̱a̱ya na chaꞌtsondyo̱
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na ñꞌeⁿ seiyoomꞌm. Mañejuuti na mañequiaa na cwitandoꞌxco lꞌoo, ndoꞌ machꞌee na cuaa ꞌnaⁿ na tijoom ñetuaa. Luaaꞌ matseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ chaꞌxjeⁿ matso ñꞌoomꞌm na teiljeii na matsonaꞌ: “Ja maquia̱ⁿya ꞌu na cwiluiindyuꞌ tsotye chaꞌtsondye nnꞌaⁿ.”
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ndoꞌ meiiⁿ na tjaaꞌnaⁿ cwii nnom na mꞌmo̱ⁿnaꞌ na juu ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham na nntsꞌaaⁿ nntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ, sa̱a̱ tyotseiyoomꞌm ndoꞌ tyocantyjaaꞌ tsꞌoom na nluii chaꞌxjeⁿ na tso nnoom. Ndoꞌ na ljoꞌ tueꞌntyjo̱ na cwiluiiñê tsotye jndyendye nnꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Maluaaꞌ nncueꞌntyjo̱ na jndye nncjaawicantyjooꞌ tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Meiiⁿ na manndyooꞌ nnda̱a̱ꞌ cwii sianto chuuꞌ Abraham, ndoꞌ ntyjeeⁿ na manndyooꞌ na nncwjena ñequio scoomꞌm Sara ndoꞌ jeeⁿ jnda̱ tquiendyena na nncꞌoomya ndana, sa̱a̱ maxjeⁿ ticantycwii na tyotseiyuꞌya cwii tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Tîcatsꞌaanaꞌ na we waa nncꞌoomꞌ tsꞌom Abraham meiⁿ na nꞌñeeⁿ na ntyjaaꞌ tsꞌoom ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaa. Yacheⁿ tyotseiyuꞌya tsꞌoom ndoꞌ tyocantyjaaꞌ tsꞌoom juu ndoꞌ tyotseitꞌmaaⁿꞌñê juu,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 ee majndaaꞌya ntyjeeⁿ na Tyꞌo̱o̱tsꞌom waa najndeii na nntseicanda̱a̱ꞌñe ñꞌoomꞌndyoo.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ndoꞌ ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌoom, joꞌ chii tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom na cwiluiiñê na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaaⁿ.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ndoꞌ juu ñꞌoom na teiljeii na tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu na tjaa jnaⁿ cwicatseixmaⁿ ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌom, nchii macanda̱ waanaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Abraham.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Mati teiljeiinaꞌ cwentaa jaa. Ee na cwilaꞌyuꞌya nꞌo̱o̱ⁿya ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, joꞌ chii mati jaa mawꞌanaꞌ na tjaa jnaⁿ cwicolaꞌxmaaⁿya, ee na cwilaꞌyuuꞌa ñꞌeⁿ nqueⁿ na sꞌaaⁿ na tandoꞌxco Jesús jnda̱ na tueꞌ, nquii na cwiluiiñe na matsa̱ꞌntjom jaa,
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 manquiiti tsaⁿ na tquia nnꞌaⁿ cwenta na cueꞌ cwentaaꞌ jnaaⁿya ndoꞌ na tquiaaⁿ na tandoꞌxco cha nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe jaa.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.