Mateus 22

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cwiicheⁿ cwii ndiiꞌ seineiⁿnndaꞌ Jesús nda̱a̱ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nda̱a̱ nnꞌaⁿ fariseos. Tsoom nda̱a̱na:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 —Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nandye cañoomꞌluee, matseijomnaꞌ juunaꞌ chaꞌna cwii rey na tꞌmaⁿ xuee sꞌaa na ncoco tiꞌjnda.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Jñoom mosoomꞌm na ꞌoocaꞌmaⁿna chaꞌtso nnꞌaⁿ na jnda̱ jndye na nnquiolaꞌjomndye. Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ tiñeꞌquiontyjaaꞌna.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Jñomnnaaⁿꞌaⁿ ntꞌomcheⁿ mosoomꞌm, tsoom nda̱a̱na: “Canduꞌyoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na nlaꞌjomndyena na jnda̱ maya waa. Jnda̱ seicwja̱ quiooꞌndyo ñequio ntꞌom quiooꞌ na jnda̱ seicaꞌma̱ⁿ. Chaꞌtso jnda̱ teiñꞌoomꞌ, joꞌ chii quiona na nlaꞌjomndyena na macoco tiꞌjndaaya.”
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ na tyꞌecwaⁿ mosoomꞌm tîcalanꞌoomꞌndyena jom. Tyꞌena tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿna. Cwii tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaⁿ ranchoomꞌm. Cwiicheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaⁿ, tjacajna̱a̱ⁿ ꞌnaⁿ.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tꞌuena mosoomꞌm, cwajndii tjaaꞌna joo hasta jlaꞌcwjeena mosoꞌñeeⁿ.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Jnda̱ na jndii reyꞌñeeⁿ chiuu tjoom mosoomꞌm jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ seiliooꞌñê. Jñoom sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ na cꞌoolaꞌcwjee nnꞌaⁿ na lꞌa nata̱ꞌ mosoomꞌm. Ndoꞌ nlaꞌcona tsjoom naⁿꞌñeeⁿ.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱ ntꞌom mosoomꞌm: “Jnda̱ teijndaaꞌya chaꞌtso cantyja na nleitꞌmaaⁿꞌ na nncoco tiꞌjndaaya sa̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tqua̱a̱ⁿꞌa na nlaꞌjomndye ñꞌeⁿndyo̱, tacatsonaꞌ na cwii nntseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ joona.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Jeꞌ catsaꞌyoꞌ nqui nantaa ntꞌmaⁿ, joꞌ joꞌ caꞌmaⁿꞌyoꞌ ticwii cwii tsꞌaⁿ na nliuꞌyoꞌ, canduꞌyoꞌ nda̱a̱na na quiontyjaaꞌna ja na macoco tiꞌjndaaya.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Quia joꞌ jluiꞌ mosoꞌñeeⁿ tyoꞌoona nqui nantaa. Jlaꞌtjomna chaꞌtso nnꞌaⁿ na jliuna. Ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na tia nnꞌaⁿndye ndoꞌ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na ya nnꞌaⁿndye. Ndoꞌ laaꞌtiꞌ seicatooꞌnaꞌ wꞌaa ñequio nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye na toco jnda reyꞌñeeⁿ.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Jnda̱ chii tjaquieeꞌ rey quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nncwaaⁿ joona. Ljeiiⁿ ñꞌeⁿ cwii tsꞌaⁿ na ticwee liaa chaꞌxjeⁿ liaa cwicweeꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye quia na macoco tsꞌaⁿ.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Tsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ: “ꞌU re, ¿chiuu tuiiyuu na jndyoꞌtseiꞌjomndyuꞌ ndoꞌ ticweꞌ liaa chaꞌxjeⁿ na cwicweeꞌ nnꞌaⁿ quia na macoco tsꞌaⁿ?” Sa̱a̱ tîcanda̱a̱ nncꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Quia joꞌ nquii rey tsoom nda̱a̱ mosoomꞌm: “Calatyeⁿꞌyoꞌ ncꞌeeⁿ ñequio lꞌo̱o̱ⁿ. Catjeiꞌyoꞌ jom chꞌeⁿ yuu na jaaⁿñe. Joꞌ joꞌ nntyꞌioom ndoꞌ nneiⁿnqueeⁿ ndeiꞌnꞌoom.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Seintycwii Jesús ñꞌoom, luaa tsoom:
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Quia joꞌ tyꞌe nnꞌaⁿ fariseos, tyoꞌmaⁿ cheⁿnquieena chiuu ya nlꞌana na nncꞌomna jom ñequio ñꞌoom na matseineiiⁿ.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Joꞌ chii jñoomna nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿna ñequio ntꞌom nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Herodes na cꞌootaꞌjndoondyena Jesús. Tyꞌe naⁿꞌñeeⁿ, jluena:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Catsuꞌ nndya̱a̱yâ. Chiuu matseiꞌtiuuꞌ: ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na catio̱o̱ⁿya tsꞌiaaⁿnda̱a̱ya nnom tsaⁿmatsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoom Roma, oo aa ticatyꞌiomnaꞌ?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Sa̱a̱ Jesús seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ natia na cwilaꞌtiuuna. Tsoom nda̱a̱na:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Catꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ no̱o̱ⁿ tsjo̱ꞌñjeeⁿ na cwitiomꞌyoꞌ tsꞌiaaⁿnda̱a̱ꞌyoꞌ.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jnda̱ na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ, tsoom nda̱a̱na:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Tꞌo̱o̱na nnoom, jluena:
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Jnda̱ na jndyena na luaaꞌ, jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ tjaweeꞌ nꞌomna. Mana ꞌndyena jom, tyꞌena.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Mañejuu xueeꞌñeeⁿ tquieꞌcañom nnꞌaⁿ saduceos na mꞌaaⁿ Jesús. Nnꞌaⁿ saduceos cwilaꞌyuꞌtyeⁿna na xocatandoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱. Joꞌ chii jluena cwii ñꞌoom nnoom:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 —ꞌU Maestro, waa ñꞌoom na ꞌndii Moisés lua̱a̱ya na matsonaꞌ xeⁿ tueꞌ cwii tsaⁿsꞌa ndoꞌ tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ, quia joꞌ tyjee tsꞌooꞌñeeⁿ cocoom ñꞌeⁿ scuuꞌ xioom. Nncꞌom ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ cha nntseinoomñê na tjaa ntseinda xioom tꞌom.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Ndoꞌ quiiꞌntaaⁿ jâ tyomꞌaⁿ ntquieeꞌ naⁿnom na ñenquii tsꞌaⁿ ntseinda. Juu tsaⁿtquiee tocoom, ndoꞌ tyuaaꞌ tueeⁿꞌeⁿ. Tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ scoomꞌm. Quia joꞌ ljoñe scoomꞌm lꞌo̱ tiꞌtyjeeⁿ.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Sa̱a̱ majoꞌti tjom tsꞌaⁿ na jnda̱ we, tjaaꞌnaⁿ ndana ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ ndoꞌ tueeⁿꞌeⁿ. Mati tjom tsꞌaⁿ na jnda̱ ndyee ndoꞌ malaaꞌtiꞌ hasta tsꞌaⁿ na jnda̱ ntquieeꞌ.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ndoꞌ jnda̱ tja̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ mati tueꞌ yuscu.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Joꞌ na ñeꞌcataꞌxꞌa̱a̱yâ njomꞌ, Ta, quia na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿cwaaⁿ cwii na ntquieeꞌndye joona scuuꞌ jom? Ee jom ñetꞌoom scuu chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Tso Jesús nda̱a̱na:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ee quia na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, taxocunconndaꞌna, meiⁿ naⁿnom, meiⁿ naⁿlcu. Ee quia joꞌ nlaꞌxmaⁿna chaꞌna ángeles na mꞌaⁿ cañoomꞌluee.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿aa tijoom ñejlaꞌnaⁿꞌyoꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Luaa matsoom:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Ja cwiluiindyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ Abraham, ndoꞌ Isaac, ndoꞌ Jacob.” Joꞌ chii caliuꞌyoꞌ na cwitaꞌndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ ee jom cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaa nnꞌaⁿ na cwitaꞌndoꞌ, nchii cwentaa lꞌoo.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na jndyendye, quia na jndyena ñꞌoommeiⁿꞌ na tꞌmo̱o̱ⁿ, jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Jnda̱ na jndye nnꞌaⁿ fariseos na jnda̱ seicheⁿ Jesús nnꞌaⁿ saduceos, quia joꞌ jlaꞌtjomndyena.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Ndoꞌ cwiindye joona, tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés taꞌxꞌeeⁿ cwii ñꞌoom nnom Jesús cha catꞌuiinaꞌ juu. Tsoom:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 —ꞌU Maestro, naquiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés, ¿cwaaⁿ ñꞌoom na tꞌmati cwiluiiñenaꞌ?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Tꞌo̱ Jesús nnom tsaⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ñꞌoomwaaꞌ jndati tseixmaⁿnaꞌ ndoꞌ tꞌmaⁿti matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Ndoꞌ ñꞌoom na jnda̱ we matseijomnaꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ, luaa matsonaꞌ: “Cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ xꞌiaꞌ chaꞌxjeⁿ na jnda ntyjiꞌ ñequio nncuꞌ.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 We ñꞌoommeiⁿꞌ laxmaⁿnaꞌ xꞌee chaꞌtso ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés ñequio ñꞌoom na tyoñeꞌquia profetas.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Yocheⁿ na tyootꞌoomꞌndye nnꞌaⁿ fariseos, taxꞌee Jesús cwii ñꞌoom nda̱a̱na.
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 Tsoom:
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Tsoom nda̱a̱na:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Nquii Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsoom nnom juu Ta na matsa̱ꞌntjom ja:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Ncꞌe na luaaꞌ matso ljeiiꞌñeeⁿ, joꞌ mawaxꞌa̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ: “¿Chiuu waayuu na cwiluiiñe Cristo tsjaaⁿ David na jndyowicantyjooꞌ ee manquiiti David tsoom na juu cwiluiiñe Ta na matsa̱ꞌntjom jom?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Sa̱a̱ meiⁿcwiindye joona tîcanda̱a̱ nncꞌo̱ ꞌñom meiⁿ ñeꞌcwii ꞌndyoo ñꞌoom. Ndoꞌ xuee na tja tjatinaꞌ meiⁿcwii tsꞌaⁿ tîcanda̱a̱ꞌ tsꞌom na nncwaxꞌeeti ñꞌoom ꞌñom.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.