Mateus 22

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cwiicheⁿ cwii ndiiꞌ seineiⁿnndaꞌ Jesús nda̱a̱ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nda̱a̱ nnꞌaⁿ fariseos. Tsoom nda̱a̱na:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 —Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nandye cañoomꞌluee, matseijomnaꞌ juunaꞌ chaꞌna cwii rey na tꞌmaⁿ xuee sꞌaa na ncoco tiꞌjnda.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Jñoom mosoomꞌm na ꞌoocaꞌmaⁿna chaꞌtso nnꞌaⁿ na jnda̱ jndye na nnquiolaꞌjomndye. Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ tiñeꞌquiontyjaaꞌna.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Jñomnnaaⁿꞌaⁿ ntꞌomcheⁿ mosoomꞌm, tsoom nda̱a̱na: “Canduꞌyoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na nlaꞌjomndyena na jnda̱ maya waa. Jnda̱ seicwja̱ quiooꞌndyo ñequio ntꞌom quiooꞌ na jnda̱ seicaꞌma̱ⁿ. Chaꞌtso jnda̱ teiñꞌoomꞌ, joꞌ chii quiona na nlaꞌjomndyena na macoco tiꞌjndaaya.”
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ na tyꞌecwaⁿ mosoomꞌm tîcalanꞌoomꞌndyena jom. Tyꞌena tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿna. Cwii tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaⁿ ranchoomꞌm. Cwiicheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaⁿ, tjacajna̱a̱ⁿ ꞌnaⁿ.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tꞌuena mosoomꞌm, cwajndii tjaaꞌna joo hasta jlaꞌcwjeena mosoꞌñeeⁿ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Jnda̱ na jndii reyꞌñeeⁿ chiuu tjoom mosoomꞌm jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ seiliooꞌñê. Jñoom sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ na cꞌoolaꞌcwjee nnꞌaⁿ na lꞌa nata̱ꞌ mosoomꞌm. Ndoꞌ nlaꞌcona tsjoom naⁿꞌñeeⁿ.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱ ntꞌom mosoomꞌm: “Jnda̱ teijndaaꞌya chaꞌtso cantyja na nleitꞌmaaⁿꞌ na nncoco tiꞌjndaaya sa̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tqua̱a̱ⁿꞌa na nlaꞌjomndye ñꞌeⁿndyo̱, tacatsonaꞌ na cwii nntseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ joona.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Jeꞌ catsaꞌyoꞌ nqui nantaa ntꞌmaⁿ, joꞌ joꞌ caꞌmaⁿꞌyoꞌ ticwii cwii tsꞌaⁿ na nliuꞌyoꞌ, canduꞌyoꞌ nda̱a̱na na quiontyjaaꞌna ja na macoco tiꞌjndaaya.”
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Quia joꞌ jluiꞌ mosoꞌñeeⁿ tyoꞌoona nqui nantaa. Jlaꞌtjomna chaꞌtso nnꞌaⁿ na jliuna. Ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na tia nnꞌaⁿndye ndoꞌ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na ya nnꞌaⁿndye. Ndoꞌ laaꞌtiꞌ seicatooꞌnaꞌ wꞌaa ñequio nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye na toco jnda reyꞌñeeⁿ.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 ’Jnda̱ chii tjaquieeꞌ rey quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nncwaaⁿ joona. Ljeiiⁿ ñꞌeⁿ cwii tsꞌaⁿ na ticwee liaa chaꞌxjeⁿ liaa cwicweeꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye quia na macoco tsꞌaⁿ.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Tsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ: “ꞌU re, ¿chiuu tuiiyuu na jndyoꞌtseiꞌjomndyuꞌ ndoꞌ ticweꞌ liaa chaꞌxjeⁿ na cwicweeꞌ nnꞌaⁿ quia na macoco tsꞌaⁿ?” Sa̱a̱ tîcanda̱a̱ nncꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Quia joꞌ nquii rey tsoom nda̱a̱ mosoomꞌm: “Calatyeⁿꞌyoꞌ ncꞌeeⁿ ñequio lꞌo̱o̱ⁿ. Catjeiꞌyoꞌ jom chꞌeⁿ yuu na jaaⁿñe. Joꞌ joꞌ nntyꞌioom ndoꞌ nneiⁿnqueeⁿ ndeiꞌnꞌoom.”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Seintycwii Jesús ñꞌoom, luaa tsoom:
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Quia joꞌ tyꞌe nnꞌaⁿ fariseos, tyoꞌmaⁿ cheⁿnquieena chiuu ya nlꞌana na nncꞌomna jom ñequio ñꞌoom na matseineiiⁿ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Joꞌ chii jñoomna nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿna ñequio ntꞌom nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Herodes na cꞌootaꞌjndoondyena Jesús. Tyꞌe naⁿꞌñeeⁿ, jluena:
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Catsuꞌ nndya̱a̱yâ. Chiuu matseiꞌtiuuꞌ: ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na catio̱o̱ⁿya tsꞌiaaⁿnda̱a̱ya nnom tsaⁿmatsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoom Roma, oo aa ticatyꞌiomnaꞌ?
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Sa̱a̱ Jesús seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ natia na cwilaꞌtiuuna. Tsoom nda̱a̱na:
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Catꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ no̱o̱ⁿ tsjo̱ꞌñjeeⁿ na cwitiomꞌyoꞌ tsꞌiaaⁿnda̱a̱ꞌyoꞌ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jnda̱ na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ, tsoom nda̱a̱na:
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Tꞌo̱o̱na nnoom, jluena:
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Jnda̱ na jndyena na luaaꞌ, jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ tjaweeꞌ nꞌomna. Mana ꞌndyena jom, tyꞌena.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Mañejuu xueeꞌñeeⁿ tquieꞌcañom nnꞌaⁿ saduceos na mꞌaaⁿ Jesús. Nnꞌaⁿ saduceos cwilaꞌyuꞌtyeⁿna na xocatandoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱. Joꞌ chii jluena cwii ñꞌoom nnoom:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 —ꞌU Maestro, waa ñꞌoom na ꞌndii Moisés lua̱a̱ya na matsonaꞌ xeⁿ tueꞌ cwii tsaⁿsꞌa ndoꞌ tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ, quia joꞌ tyjee tsꞌooꞌñeeⁿ cocoom ñꞌeⁿ scuuꞌ xioom. Nncꞌom ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ cha nntseinoomñê na tjaa ntseinda xioom tꞌom.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Ndoꞌ quiiꞌntaaⁿ jâ tyomꞌaⁿ ntquieeꞌ naⁿnom na ñenquii tsꞌaⁿ ntseinda. Juu tsaⁿtquiee tocoom, ndoꞌ tyuaaꞌ tueeⁿꞌeⁿ. Tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ scoomꞌm. Quia joꞌ ljoñe scoomꞌm lꞌo̱ tiꞌtyjeeⁿ.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Sa̱a̱ majoꞌti tjom tsꞌaⁿ na jnda̱ we, tjaaꞌnaⁿ ndana ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ ndoꞌ tueeⁿꞌeⁿ. Mati tjom tsꞌaⁿ na jnda̱ ndyee ndoꞌ malaaꞌtiꞌ hasta tsꞌaⁿ na jnda̱ ntquieeꞌ.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ndoꞌ jnda̱ tja̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ mati tueꞌ yuscu.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Joꞌ na ñeꞌcataꞌxꞌa̱a̱yâ njomꞌ, Ta, quia na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿cwaaⁿ cwii na ntquieeꞌndye joona scuuꞌ jom? Ee jom ñetꞌoom scuu chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ.
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Tso Jesús nda̱a̱na:
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ee quia na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, taxocunconndaꞌna, meiⁿ naⁿnom, meiⁿ naⁿlcu. Ee quia joꞌ nlaꞌxmaⁿna chaꞌna ángeles na mꞌaⁿ cañoomꞌluee.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿aa tijoom ñejlaꞌnaⁿꞌyoꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Luaa matsoom:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 “Ja cwiluiindyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ Abraham, ndoꞌ Isaac, ndoꞌ Jacob.” Joꞌ chii caliuꞌyoꞌ na cwitaꞌndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ ee jom cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaa nnꞌaⁿ na cwitaꞌndoꞌ, nchii cwentaa lꞌoo.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na jndyendye, quia na jndyena ñꞌoommeiⁿꞌ na tꞌmo̱o̱ⁿ, jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Jnda̱ na jndye nnꞌaⁿ fariseos na jnda̱ seicheⁿ Jesús nnꞌaⁿ saduceos, quia joꞌ jlaꞌtjomndyena.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Ndoꞌ cwiindye joona, tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés taꞌxꞌeeⁿ cwii ñꞌoom nnom Jesús cha catꞌuiinaꞌ juu. Tsoom:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 —ꞌU Maestro, naquiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés, ¿cwaaⁿ ñꞌoom na tꞌmati cwiluiiñenaꞌ?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Tꞌo̱ Jesús nnom tsaⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ñꞌoomwaaꞌ jndati tseixmaⁿnaꞌ ndoꞌ tꞌmaⁿti matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ndoꞌ ñꞌoom na jnda̱ we matseijomnaꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ, luaa matsonaꞌ: “Cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ xꞌiaꞌ chaꞌxjeⁿ na jnda ntyjiꞌ ñequio nncuꞌ.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 We ñꞌoommeiⁿꞌ laxmaⁿnaꞌ xꞌee chaꞌtso ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés ñequio ñꞌoom na tyoñeꞌquia profetas.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Yocheⁿ na tyootꞌoomꞌndye nnꞌaⁿ fariseos, taxꞌee Jesús cwii ñꞌoom nda̱a̱na.
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 Tsoom:
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Tsoom nda̱a̱na:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Nquii Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsoom nnom juu Ta na matsa̱ꞌntjom ja:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Ncꞌe na luaaꞌ matso ljeiiꞌñeeⁿ, joꞌ mawaxꞌa̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ: “¿Chiuu waayuu na cwiluiiñe Cristo tsjaaⁿ David na jndyowicantyjooꞌ ee manquiiti David tsoom na juu cwiluiiñe Ta na matsa̱ꞌntjom jom?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Sa̱a̱ meiⁿcwiindye joona tîcanda̱a̱ nncꞌo̱ ꞌñom meiⁿ ñeꞌcwii ꞌndyoo ñꞌoom. Ndoꞌ xuee na tja tjatinaꞌ meiⁿcwii tsꞌaⁿ tîcanda̱a̱ꞌ tsꞌom na nncwaxꞌeeti ñꞌoom ꞌñom.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.